Lucas 19
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Yesu la vac vɨgwe Jeliko,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 dɨ xomxo ti lê nêbê Sakias dô vac vɨgwe tige. Sakias ge xomxo takis kôên nên levac dɨ i mone yuu susu tɨbeac.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Sakias nêb ob yê Yesu om la lêc tɨyiên ma, ên myabo om xomxo tɨbeac le vac i manôn xôn,
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 om tup mɨ la mug vô môp wê Yesu ob lam vô ge dɨ mɨla lec xax ti ên nêb ob la dô ên yê Yesu wê i val ge.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Yesu mɨla vac xax kwa ngɨbi
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Mêgem Sakias lop lutibed dɨ kô Yesu mɨ la vac ben hɨxôn xêyaa nivɨha.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Tɨbii yê wê Yesu la dô vac Sakias ben ge om he ni nyag dɨ nêl ên nêbê, “Bêna lêc xomxo tiganê la dô vac tɨbii nipaên tiganê ben dɨ la dô hɨxôn?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Mêlêc Sakias le vô he vɨhati manôn dɨ nêl vô Apumtau Yesu ên nêbê, “Apumtau, ngô lê. Susu vɨhati wê a vông ge a ob vông vɨwen i loc vô xomxo wê nên susu maên ge. Dɨ a obêc kɨtyoo xomxo ya dɨ vô he mone vêl ila ge od a ob vông he xe vac i luu vêl, xocbê a obêc kô xomxo ti mone kehe ti ge od a obêc vông kehe yuudɨyuu vô i nang.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Gwêbaga Anutu kɨtya xam xumac tiga nêm nipaên vêl dɨ xam tu Anutu nue, ên ông ge, ông Eblaham tɨvae ti êno.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Ên a, Xomxo Nu, a lam ên xomxo wê lung la vac nipaên ge, ên a nêb a ob hôm he lec ên he i dô nivɨha.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 He ngô kɨyang ngwe ge vêl, nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he, ên he mɨla kwabo vô Jelusalem lêc tɨbii wê dɨloc hɨxôn i ge so ên nêb mêd he ob mɨla Jelusalem ge od Yesu ob tu Anutu manôn dɨ tu king, om Yesu nêb he i xovô buc tige bê gên yêp teva,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 om nêl kɨyang pɨlepacên bêga vô he ên nêbê, “Xomxo levac ti dô vac vɨgwe ti, lêc nêb ob la vac vɨgwe teva ngwe ên xomxo i vông i tu king ên lôm viac vɨgwe wê mi dô vac ge.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Om buc wê nêb ob la ge od nêl nue yuac vɨgê yuu ge lam vô i dɨ vông mone kɨpihac yuu yuu vô he toto dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam vông yuac lec mone tigae dɨ i loc tyip lec buc wê a obêc vena ge.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “Mêd xomxo levac tyo loc mɨ la, lêc tɨbii vɨgwe tige xêyaa vô nipaên vô i, om vông lie ya tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên nêb he i loc nêl bê, ‘Xe nêb xomxo tiga ob tu king mɨ viac xe lêm.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Lêc xomxo tyo mɨla kô lê levac pyap dɨ lax mɨ la vac ben wê ob viac ge. Mêd nêl nue yuac wê vông mone vô he ge lam vô i, ên nêb ob xovô mone wê he vông yuac lec ge bêc he tulec ya hɨxônê?
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Om xomxo ti wê val taxlee ge nêl vô i ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul yuu hɨxôn.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Om xomxo levac nêl vô xomxo tyo ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nivɨha wê ông viac a yuac nivɨha ge. Ông kô mone nipwo tya lêc ông viac nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê yuu.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Nang dêc nu yuac ngwe wê vông yuu ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul ti hɨxôn.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Om xomxo levac tyo nêl vô i ên nêbê, ‘Nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê vɨlu.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Nang dêc nu yuac ti wê vông yon ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ga ông mone kɨpihac yuu wê ông vông vô a ge, om ông hôm ông xe. Ông mone ga a vɨyum vac nivɨmihi mɨ tung i dô,
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 ên a xona ên ông, ên a xovô ên a nêbê ông ge xomxo myampɨlihi, ên susu wê xomxo ngwe ob tung ge od ông ob kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od ông la mi kô nôn.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Lêc xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nipaên. Ên kɨyang wê ông nêl ga hɨlung ông nêm nipaên, ên ông xovô ên ông nêbê a ga xomxo myagpɨlihi om susu wê xomxo ngwe tung i dô ge, a la mi kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od a la mi kô nôn.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ông xovô bêge lê, lêc bêna lêc ông o la lii mone wê a vông ge vac xumac mone êdêc buc wê a vena ge od a kô mone wê a vông ge dɨ kô wê dô lecên ge hɨxônê?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Mêgem xomxo levac nêl vô xomxo wê he xôn le ge ên nêbê, ‘Xam hôm mone kɨpihac yuu ge vêl ên xomxo tige vɨgê dɨ loc vông vô xomxo ngwe wê mone yul yuu ge.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Lêc he nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, xomxo ganê mone levac tɨyi yul yuu.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Lêc xomxo levac nêl ên nêbê, ‘A ob nêl vô xam bê xomxo wê he susu dô ge, he ob kô ya hɨxôn, dɨ xomxo wê susu ma ên he dɨ nipwo tya dô vô he ge od a ob vô vêl ên he.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Dɨ xomxo wê xêyaa vô nipaên vô a ên nêb a o tu king lêm ge, xam loc kô he mɨ lam dɨ hi he i yib lec a magnôn.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Yesu nêl bêge pyap dɨ loc mɨ la ên nêb ob la Jelusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Mêd mɨla kwabo vô vɨgwe yuu lê nêbê Betpasi yuu Betani wê yêp kwabo vô kɨtôn Oliv ge. Mêd vông nu ngɨvihi yuu la,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 dɨ nêl vô yuu ên nêbê, “Muu loc vac vɨgwe tiganê, dɨ muu obêc mɨla wê donki wê gên ligên ge ti wê tɨbii vô yihi lec kwa dɨ i dɨle ge. Donki tige xomxo ti o dô lec ila lêm. Mêgem muu pɨwelac yihi vêl ên dɨ kô mɨ lam.
30 dizendo-lhes:
31 Lêc xomxo ti obêc kɨnêg muu bê, ‘Muu ob pɨwelac yihi tige vêl ên va?’ ge od muu nêl vô bê, ‘Apumtau nêb ob vông yuac lec.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Yuu la i tɨyi wê Yesu nêl ge dɨ mɨla tulec donki,
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 om yuu pɨwelac yihi vêl ên, lêc xomxo wê he donki ge kɨnêg yuu ên nêbê, “Muu pɨwelac ge ên va?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Lêc yuu nêl ên nêbê, “Apumtau nêb ob vông yuac lec.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Mêd yuu kô donki tyo mɨ lax vô Yesu, dɨ he vax he ngakwi lec kɨsii dêc Yesu dô lec.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Yesu dô lec dɨ la vô môp, mêd xomxo ya vax he nivɨmihi lec môp wê Yesu ob tup vô ge i tɨyi xocbê môp wê tɨbii mi vông vô he king ge.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Mêd Yesu lop vô môp kɨtôn Oliv dɨ mɨla kwabo vô Jelusalem, lêc xomxo vɨhati wê mi tɨmu vô Yesu kɨyang ge, he pɨmil Anutu hɨxôn xêyaa nivɨha ên do levac wê Yesu vông mɨ he yê ge,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 dɨ he nêl levac la kɨsii ên nêbê,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 He nêl bêge, lêc Palisi wê dô hɨxôn he ge, he ya nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl vô nume bê he i dô kɨyang maên.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Lêc Yesu nêl ên nêbê, “A ob nêl vô xam bê he obêc dô kɨyang maên ge od ngɨdax obêc tyuc dɨ pɨmil a nang.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Mêd Yesu mɨla kwabo vô Jelusalem dêc yê ma la dɨ byag,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 dɨ nêl ên nêbê, “Gwêbaga xam obêc xovô môp wê xam ob dô vac malehe ge od obêc nivɨha. Lêc ga xam lungên, ên kɨyang ga yêp xôpacên om xam o xovô lêm.
42 dizendo:
43 Xam ngô lê. Obêc buc ti lêc tɨbii wê yê xam nipaên ge obêc val ku xenac kɨsuu xam xôn dɨ o tɨyi wê xam ti ob la ge lêm.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Dɨ he ob hi xam hɨxôn nume wê xam dô vac vɨgwe ga vɨhati vô nipaên, dɨ ngɨdax wê xam lox xumac ya ge, ngwe ob dô lec ngwe kɨsii lêm. Kehe bêga bê xam o xovô Anutu wê lam ên nêb ob hôm xam lec ge lêm.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la tii tɨbii wê vông vɨtevac vac nɨlô ge la vêl,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xolac nêl bêga nêbê, ‘A xumac ga, xumac kɨtaa vacên,’ lêc xam vông i tɨyi xocbê xumac wê tɨbii yôdac ob kɨtucma vac ge.”
46 dizendo-lhes:
47 Yesu mi nêl xolac vac Anutu xumac ngɨbua tɨyi buc vɨhati. Mêd xomxo levac wê mi si daa gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac levac ya, he xôn nêb he ob hi Yesu i yib,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 lêc he o tulec môp ti wê he ob hi Yesu lec ge lêm, ên xomxo tɨbeac vô nɨnya vô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ o sea i lêm.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.