Lucas 19
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Yesu la vac vɨgwe Jeliko,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 dɨ xomxo ti lê nêbê Sakias dô vac vɨgwe tige. Sakias ge xomxo takis kôên nên levac dɨ i mone yuu susu tɨbeac.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Sakias nêb ob yê Yesu om la lêc tɨyiên ma, ên myabo om xomxo tɨbeac le vac i manôn xôn,
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 om tup mɨ la mug vô môp wê Yesu ob lam vô ge dɨ mɨla lec xax ti ên nêb ob la dô ên yê Yesu wê i val ge.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Yesu mɨla vac xax kwa ngɨbi
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Mêgem Sakias lop lutibed dɨ kô Yesu mɨ la vac ben hɨxôn xêyaa nivɨha.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Tɨbii yê wê Yesu la dô vac Sakias ben ge om he ni nyag dɨ nêl ên nêbê, “Bêna lêc xomxo tiganê la dô vac tɨbii nipaên tiganê ben dɨ la dô hɨxôn?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Mêlêc Sakias le vô he vɨhati manôn dɨ nêl vô Apumtau Yesu ên nêbê, “Apumtau, ngô lê. Susu vɨhati wê a vông ge a ob vông vɨwen i loc vô xomxo wê nên susu maên ge. Dɨ a obêc kɨtyoo xomxo ya dɨ vô he mone vêl ila ge od a ob vông he xe vac i luu vêl, xocbê a obêc kô xomxo ti mone kehe ti ge od a obêc vông kehe yuudɨyuu vô i nang.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Gwêbaga Anutu kɨtya xam xumac tiga nêm nipaên vêl dɨ xam tu Anutu nue, ên ông ge, ông Eblaham tɨvae ti êno.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ên a, Xomxo Nu, a lam ên xomxo wê lung la vac nipaên ge, ên a nêb a ob hôm he lec ên he i dô nivɨha.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 He ngô kɨyang ngwe ge vêl, nang dêc Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he, ên he mɨla kwabo vô Jelusalem lêc tɨbii wê dɨloc hɨxôn i ge so ên nêb mêd he ob mɨla Jelusalem ge od Yesu ob tu Anutu manôn dɨ tu king, om Yesu nêb he i xovô buc tige bê gên yêp teva,
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 om nêl kɨyang pɨlepacên bêga vô he ên nêbê, “Xomxo levac ti dô vac vɨgwe ti, lêc nêb ob la vac vɨgwe teva ngwe ên xomxo i vông i tu king ên lôm viac vɨgwe wê mi dô vac ge.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Om buc wê nêb ob la ge od nêl nue yuac vɨgê yuu ge lam vô i dɨ vông mone kɨpihac yuu yuu vô he toto dɨ nêl vô he ên nêbê, ‘Xam vông yuac lec mone tigae dɨ i loc tyip lec buc wê a obêc vena ge.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Mêd xomxo levac tyo loc mɨ la, lêc tɨbii vɨgwe tige xêyaa vô nipaên vô i, om vông lie ya tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên nêb he i loc nêl bê, ‘Xe nêb xomxo tiga ob tu king mɨ viac xe lêm.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Lêc xomxo tyo mɨla kô lê levac pyap dɨ lax mɨ la vac ben wê ob viac ge. Mêd nêl nue yuac wê vông mone vô he ge lam vô i, ên nêb ob xovô mone wê he vông yuac lec ge bêc he tulec ya hɨxônê?
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Om xomxo ti wê val taxlee ge nêl vô i ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul yuu hɨxôn.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Om xomxo levac nêl vô xomxo tyo ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nivɨha wê ông viac a yuac nivɨha ge. Ông kô mone nipwo tya lêc ông viac nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê yuu.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Nang dêc nu yuac ngwe wê vông yuu ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ông vông mone kɨpihac yuu vô a, lêc a vông yuac lec om a tulec yul ti hɨxôn.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Om xomxo levac tyo nêl vô i ên nêbê, ‘Nivɨha, om a ob vông ông tu levac dɨ viac vɨgwe levac vɨgê vɨlu.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nang dêc nu yuac ti wê vông yon ge val nang dɨ nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, ga ông mone kɨpihac yuu wê ông vông vô a ge, om ông hôm ông xe. Ông mone ga a vɨyum vac nivɨmihi mɨ tung i dô,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 ên a xona ên ông, ên a xovô ên a nêbê ông ge xomxo myampɨlihi, ên susu wê xomxo ngwe ob tung ge od ông ob kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od ông la mi kô nôn.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Lêc xomxo levac nêl vô i ên nêbê, ‘Ông ge xomxo nipaên. Ên kɨyang wê ông nêl ga hɨlung ông nêm nipaên, ên ông xovô ên ông nêbê a ga xomxo myagpɨlihi om susu wê xomxo ngwe tung i dô ge, a la mi kô, dɨ yaên wê xomxo ngwe yev he xe ge od a la mi kô nôn.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ông xovô bêge lê, lêc bêna lêc ông o la lii mone wê a vông ge vac xumac mone êdêc buc wê a vena ge od a kô mone wê a vông ge dɨ kô wê dô lecên ge hɨxônê?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Mêgem xomxo levac nêl vô xomxo wê he xôn le ge ên nêbê, ‘Xam hôm mone kɨpihac yuu ge vêl ên xomxo tige vɨgê dɨ loc vông vô xomxo ngwe wê mone yul yuu ge.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Lêc he nêl ên nêbê, ‘Xomxo levac, xomxo ganê mone levac tɨyi yul yuu.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Lêc xomxo levac nêl ên nêbê, ‘A ob nêl vô xam bê xomxo wê he susu dô ge, he ob kô ya hɨxôn, dɨ xomxo wê susu ma ên he dɨ nipwo tya dô vô he ge od a ob vô vêl ên he.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Dɨ xomxo wê xêyaa vô nipaên vô a ên nêb a o tu king lêm ge, xam loc kô he mɨ lam dɨ hi he i yib lec a magnôn.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesu nêl bêge pyap dɨ loc mɨ la ên nêb ob la Jelusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Mêd mɨla kwabo vô vɨgwe yuu lê nêbê Betpasi yuu Betani wê yêp kwabo vô kɨtôn Oliv ge. Mêd vông nu ngɨvihi yuu la,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 dɨ nêl vô yuu ên nêbê, “Muu loc vac vɨgwe tiganê, dɨ muu obêc mɨla wê donki wê gên ligên ge ti wê tɨbii vô yihi lec kwa dɨ i dɨle ge. Donki tige xomxo ti o dô lec ila lêm. Mêgem muu pɨwelac yihi vêl ên dɨ kô mɨ lam.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Lêc xomxo ti obêc kɨnêg muu bê, ‘Muu ob pɨwelac yihi tige vêl ên va?’ ge od muu nêl vô bê, ‘Apumtau nêb ob vông yuac lec.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yuu la i tɨyi wê Yesu nêl ge dɨ mɨla tulec donki,
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 om yuu pɨwelac yihi vêl ên, lêc xomxo wê he donki ge kɨnêg yuu ên nêbê, “Muu pɨwelac ge ên va?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Lêc yuu nêl ên nêbê, “Apumtau nêb ob vông yuac lec.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Mêd yuu kô donki tyo mɨ lax vô Yesu, dɨ he vax he ngakwi lec kɨsii dêc Yesu dô lec.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Yesu dô lec dɨ la vô môp, mêd xomxo ya vax he nivɨmihi lec môp wê Yesu ob tup vô ge i tɨyi xocbê môp wê tɨbii mi vông vô he king ge.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Mêd Yesu lop vô môp kɨtôn Oliv dɨ mɨla kwabo vô Jelusalem, lêc xomxo vɨhati wê mi tɨmu vô Yesu kɨyang ge, he pɨmil Anutu hɨxôn xêyaa nivɨha ên do levac wê Yesu vông mɨ he yê ge,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 dɨ he nêl levac la kɨsii ên nêbê,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 He nêl bêge, lêc Palisi wê dô hɨxôn he ge, he ya nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl vô nume bê he i dô kɨyang maên.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Lêc Yesu nêl ên nêbê, “A ob nêl vô xam bê he obêc dô kɨyang maên ge od ngɨdax obêc tyuc dɨ pɨmil a nang.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Mêd Yesu mɨla kwabo vô Jelusalem dêc yê ma la dɨ byag,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 dɨ nêl ên nêbê, “Gwêbaga xam obêc xovô môp wê xam ob dô vac malehe ge od obêc nivɨha. Lêc ga xam lungên, ên kɨyang ga yêp xôpacên om xam o xovô lêm.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Xam ngô lê. Obêc buc ti lêc tɨbii wê yê xam nipaên ge obêc val ku xenac kɨsuu xam xôn dɨ o tɨyi wê xam ti ob la ge lêm.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Dɨ he ob hi xam hɨxôn nume wê xam dô vac vɨgwe ga vɨhati vô nipaên, dɨ ngɨdax wê xam lox xumac ya ge, ngwe ob dô lec ngwe kɨsii lêm. Kehe bêga bê xam o xovô Anutu wê lam ên nêb ob hôm xam lec ge lêm.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la tii tɨbii wê vông vɨtevac vac nɨlô ge la vêl,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xolac nêl bêga nêbê, ‘A xumac ga, xumac kɨtaa vacên,’ lêc xam vông i tɨyi xocbê xumac wê tɨbii yôdac ob kɨtucma vac ge.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yesu mi nêl xolac vac Anutu xumac ngɨbua tɨyi buc vɨhati. Mêd xomxo levac wê mi si daa gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac levac ya, he xôn nêb he ob hi Yesu i yib,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 lêc he o tulec môp ti wê he ob hi Yesu lec ge lêm, ên xomxo tɨbeac vô nɨnya vô kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ o sea i lêm.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.