Lucas 13

Yesu Xolac (PTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vô buc tige xomxo ya val vô Yesu mɨ val nêl xomxo Galili kɨtong vô i. Ge nêl lec he Galili ti wê he dɨhi bwoc sipsip ên he nêb ob si i tu daa vô Anutu lê, lêc gavman levac Pailat vông nue lam hi he dɨ kɨpyax he hi sea hɨxôn bwoc hi.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam xo ên xam nêbê Galili tigee, he vông nipaên luu lie Galili vêl om he yib lec he nên nipaên.
2 Então Jesus disse:
3 Lêcom a ob nêl vô xam bê he o yib lec ngwe bêge lêm. Lêcom xam xovô bê xam obêc pɨlepac xam lêm ge od xam obêc wib bêge êno.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Dɨ xomxo Jelusalem vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18) wê xumac vɨxa dia kɨpê mɨ hi he yib gê Siloam ge, xam xo ên xam nêbê he vông nipaên luu lie Jelusalem baba vêl om he yib lec he nên nipaên.
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Lêcom a ob nêl vô xam bê he o yib lec kehe bêge lêm. Lêcom xam xovô bê xam obêc pɨlepac xam lêm ge od xam obêc wib bêge êno mê.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he ên nêbê, “Xax kwacsung ti le vac xomxo ti yuac om xomxo tyo la yê ên nêb ob la yul nôn, lêc nôn ma,
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 om nêl vô xomxo ti wê mi viac i yuac ge ên nêbê, ‘Ngô lê. A lam ga tɨyi klismas yon ên a nêb a ob yul kwacsung tiga nôn lê, lêc nôn ti o yux lec lêm. Om ông vuv vêl ên i o vô kɨbun hɨzi vêl vaxvax lêm.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Lêc xomxo viacên tige nêl vô i ên nêbê, ‘Vông i le klismas ngwe ga hɨxôn dɨ a den kɨbun yuu kô bwoc yaa mɨ tung vac kehe mɨ xê lê.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Dɨ klismas ngwe tɨmuên u ob xê lê, lêc vuac ge od i le, lêc vuacên ma ge od ông nêl dɨ a vuv vêl.’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Vô buc sabat ti Yesu nêl xolac vô xomxo vac xumac lɨlo ti.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Lêc vêx ti dô hɨxôn he, dɨ vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô dɨ vông yidac vô i tɨyi klismas vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18). Om vêx tyo nɨmi kɨzêc len gec om o tɨyi wê ob le bôbac ge lêm.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Lêc Yesu yê vêx tyo om keac i lam dɨ nêl vô i ên nêbê, “Vêx, a vông ông yidac la vêl.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Mêgem vyax vɨgê lec i dɨ lutibed vêx tyo le bôbac dɨ pɨmil Anutu.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Lêc xomxo levac ti wê viac xumac lɨlo ge ni nyag vô Yesu ên wê vông vêx tige vô nivɨha lec vô buc sabat ge, om nêl vô xomxo tɨbeac gee ên nêbê, “Buc vɨgê vɨlu dɨ sec ti yêp wê il ob vông yuac lec ge om xam ti obêc vông yidac ge od xam lam lec buc yuac ên xomxo i vông xam vô nimvɨha lec, dɨ xam o lêc lam lec buc sabat lêm.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Lêc Apumtau Yesu luu i vya ên nêbê, “Xam tɨbii kɨtyooên, ên xam mi la vac bwoc ben dɨ la pɨwelac xam kau yuu donki lec buc sabat dɨ dɨdii he mɨ la vô mia ên xam nêb he i num.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Lêc vêx tiga Eblaham bue ti, lêc Seten ku i xôn tɨyi klismas vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18), om a pɨwelac vɨyin tige vêl ên i lec buc sabat. Lêc mêd xam wê ên xam nêb môp tibêge o nivɨha lêm?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Yesu nêl bêge om xomxo wê yê i nipaên ge ni yoc ên he, dɨ xomxo vɨhati gee he xêyaa vô nivɨha ên do levac vɨhati wê Yesu vông ge.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi vatya? A ob tɨxuu lec kɨyang ti.
18 Jesus disse:
19 Ge tɨyi xocbê vɨxôô nôn nulen wê nipwo lee tya, lêc xomxo ti kô mɨ la nêx vac yuac mêd nôn tyo tyip mɨ vô levac dɨ menac vɨyang vɨyang lam vông lɨwihi lec ngen mɨ dô lec.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Nang dêc Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge, a ob tɨxuu lec va?
20 Jesus continuou:
21 Ge tɨyi xocbê yis nipwo tya wê vêx ti pɨlepac hɨxôn plaua levac om vông plaua vuac mɨ vô levac ge.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu la ên nêb ob la Jelusalem, lêc la vac vɨgwe levac yuu nipwo toto mɨ la nêl xolac vô xomxo.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Lêc xomxo ti kɨnêg i ên nêbê, “Apumtau, xomxo wê Anutu obêc kô he mɨ he la dô mavɨha ge, obêc yuu tya, me?” Om Yesu nêl vô he ên nêbê,
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Xam vông yuac xêkɨzêc êdêc vac loc vac vuayen nipwo. Ên xomxo tɨbeac obêc xo ên nêb he ob la vac vuayen nipwo tige lê, lêc tɨyiên ma wê he ob la vac ge.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Ên xomxo wê i xumac ge obêc kɨdi mɨ lam tung xumac lec, om xam ob le vɨxun dɨ kɨtuu vuayen dɨ nêl bêga bê, ‘Apumtau, tax vuayen ên xe.’ Lêc obêc nêl vô xam bêga bê, ‘Xam lam gê na? Xam ge a lungên xam.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Lêc xam obêc luu i vya bêga bê, ‘Xe ga wê il mi xa mɨ mi dô, dɨ ông mi nêl xolac vô xe vac xe bom ge.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Lêc obêc nêl vô xam bêga bê, ‘Xam ge a lungên xam. Xam ge tɨbii nipaên, om xam loc vêl ên a magnôn.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Om xam obêc wê bume Eblaham yuu Aisak dɨ Jekop hɨxôn plopete vɨhati wê he la dô vac Anutu ben, dom xam ge wê Anutu obêc tii xam la dô vɨxun, dɨ xam obêc byag dɨ kic nɨvum lecma.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Dɨ tɨbii obêc kɨdi vac vɨgwe nɨnya vɨlu vɨlu dɨ vɨwen wê hɨyôv tyip lam ge dɨ vɨwen wê hɨyôv hoo la ge, mɨ la ya dɨ dô vac Anutu ben.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Om xam wê lê. Tɨbii wê xam nêb he tɨmuên ge ya ob lam la mugên, dɨ xomxo wê mugên ge ya obêc lôm la tɨmuên.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Vô buc mahɨgun tige Palisi ya val nêl vô Yesu ên nêbê, “Ông sea vɨgwe ga dɨ lam loc bangwe, ên Helot nêb ob hi ông wib.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam loc nêl vô tɨbii kɨtyooên tige bêga bê gwêbaga dɨ tɨtige wê a obêc tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo dɨ vông xomxo yidac i vô nivɨha lec, dɨ duuma ge wê a obêc tɨyôô yuac.
32 Jesus respondeu:
33 Lêc gwêbaga dɨ tɨtige dɨ duuma ge wê a ob la, ên plopete wê xomxo hi he yib ge, he o yib vac vɨgwe ya lêm. Nge, he yib vac vɨgwe Jelusalem tibed.
33 E Jesus continuou:
34 “Dɨ xam Jelusalem, xam ge wê xam hi plopete yib, dɨ xomxo wê Anutu vông i loc vô xam ge, od xam nêx he ya ngɨdax. Buc tɨbeac ge a vông ên a nêb a ob kɨtuc xam lôm vô a tɨyi xocbê kokɨlêx wê mi kɨtuc nue lax vac vɨnihi ngɨbi ge, lêc xam nêb a vôngên i ma.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Om xam ngô lê. Anutu obêc sea xam bom i dô xel. Dɨ a ob nêl vô xam bê xam ob wê a i tii vac nang lêm, dɨ i mɨloc vô buc wê xam obêc nêl bêga bê ‘Il ob pɨmil xomxo ti wê tu Apumtau manôn mɨ val ge.’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.