Lucas 13

Yesu Xolac (PTP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vô buc tige xomxo ya val vô Yesu mɨ val nêl xomxo Galili kɨtong vô i. Ge nêl lec he Galili ti wê he dɨhi bwoc sipsip ên he nêb ob si i tu daa vô Anutu lê, lêc gavman levac Pailat vông nue lam hi he dɨ kɨpyax he hi sea hɨxôn bwoc hi.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam xo ên xam nêbê Galili tigee, he vông nipaên luu lie Galili vêl om he yib lec he nên nipaên.
2 Então Jesus lhes disse:
3 Lêcom a ob nêl vô xam bê he o yib lec ngwe bêge lêm. Lêcom xam xovô bê xam obêc pɨlepac xam lêm ge od xam obêc wib bêge êno.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Dɨ xomxo Jelusalem vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18) wê xumac vɨxa dia kɨpê mɨ hi he yib gê Siloam ge, xam xo ên xam nêbê he vông nipaên luu lie Jelusalem baba vêl om he yib lec he nên nipaên.
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Lêcom a ob nêl vô xam bê he o yib lec kehe bêge lêm. Lêcom xam xovô bê xam obêc pɨlepac xam lêm ge od xam obêc wib bêge êno mê.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he ên nêbê, “Xax kwacsung ti le vac xomxo ti yuac om xomxo tyo la yê ên nêb ob la yul nôn, lêc nôn ma,
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 om nêl vô xomxo ti wê mi viac i yuac ge ên nêbê, ‘Ngô lê. A lam ga tɨyi klismas yon ên a nêb a ob yul kwacsung tiga nôn lê, lêc nôn ti o yux lec lêm. Om ông vuv vêl ên i o vô kɨbun hɨzi vêl vaxvax lêm.’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Lêc xomxo viacên tige nêl vô i ên nêbê, ‘Vông i le klismas ngwe ga hɨxôn dɨ a den kɨbun yuu kô bwoc yaa mɨ tung vac kehe mɨ xê lê.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Dɨ klismas ngwe tɨmuên u ob xê lê, lêc vuac ge od i le, lêc vuacên ma ge od ông nêl dɨ a vuv vêl.’”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Vô buc sabat ti Yesu nêl xolac vô xomxo vac xumac lɨlo ti.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Lêc vêx ti dô hɨxôn he, dɨ vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô dɨ vông yidac vô i tɨyi klismas vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18). Om vêx tyo nɨmi kɨzêc len gec om o tɨyi wê ob le bôbac ge lêm.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Lêc Yesu yê vêx tyo om keac i lam dɨ nêl vô i ên nêbê, “Vêx, a vông ông yidac la vêl.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Mêgem vyax vɨgê lec i dɨ lutibed vêx tyo le bôbac dɨ pɨmil Anutu.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Lêc xomxo levac ti wê viac xumac lɨlo ge ni nyag vô Yesu ên wê vông vêx tige vô nivɨha lec vô buc sabat ge, om nêl vô xomxo tɨbeac gee ên nêbê, “Buc vɨgê vɨlu dɨ sec ti yêp wê il ob vông yuac lec ge om xam ti obêc vông yidac ge od xam lam lec buc yuac ên xomxo i vông xam vô nimvɨha lec, dɨ xam o lêc lam lec buc sabat lêm.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Lêc Apumtau Yesu luu i vya ên nêbê, “Xam tɨbii kɨtyooên, ên xam mi la vac bwoc ben dɨ la pɨwelac xam kau yuu donki lec buc sabat dɨ dɨdii he mɨ la vô mia ên xam nêb he i num.
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Lêc vêx tiga Eblaham bue ti, lêc Seten ku i xôn tɨyi klismas vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec yon (18), om a pɨwelac vɨyin tige vêl ên i lec buc sabat. Lêc mêd xam wê ên xam nêb môp tibêge o nivɨha lêm?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Yesu nêl bêge om xomxo wê yê i nipaên ge ni yoc ên he, dɨ xomxo vɨhati gee he xêyaa vô nivɨha ên do levac vɨhati wê Yesu vông ge.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi vatya? A ob tɨxuu lec kɨyang ti.
18 Jesus disse:
19 Ge tɨyi xocbê vɨxôô nôn nulen wê nipwo lee tya, lêc xomxo ti kô mɨ la nêx vac yuac mêd nôn tyo tyip mɨ vô levac dɨ menac vɨyang vɨyang lam vông lɨwihi lec ngen mɨ dô lec.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Nang dêc Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge, a ob tɨxuu lec va?
20 Disse mais:
21 Ge tɨyi xocbê yis nipwo tya wê vêx ti pɨlepac hɨxôn plaua levac om vông plaua vuac mɨ vô levac ge.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yesu la ên nêb ob la Jelusalem, lêc la vac vɨgwe levac yuu nipwo toto mɨ la nêl xolac vô xomxo.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Lêc xomxo ti kɨnêg i ên nêbê, “Apumtau, xomxo wê Anutu obêc kô he mɨ he la dô mavɨha ge, obêc yuu tya, me?” Om Yesu nêl vô he ên nêbê,
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Xam vông yuac xêkɨzêc êdêc vac loc vac vuayen nipwo. Ên xomxo tɨbeac obêc xo ên nêb he ob la vac vuayen nipwo tige lê, lêc tɨyiên ma wê he ob la vac ge.
24 Jesus respondeu:
25 Ên xomxo wê i xumac ge obêc kɨdi mɨ lam tung xumac lec, om xam ob le vɨxun dɨ kɨtuu vuayen dɨ nêl bêga bê, ‘Apumtau, tax vuayen ên xe.’ Lêc obêc nêl vô xam bêga bê, ‘Xam lam gê na? Xam ge a lungên xam.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Lêc xam obêc luu i vya bêga bê, ‘Xe ga wê il mi xa mɨ mi dô, dɨ ông mi nêl xolac vô xe vac xe bom ge.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Lêc obêc nêl vô xam bêga bê, ‘Xam ge a lungên xam. Xam ge tɨbii nipaên, om xam loc vêl ên a magnôn.’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Om xam obêc wê bume Eblaham yuu Aisak dɨ Jekop hɨxôn plopete vɨhati wê he la dô vac Anutu ben, dom xam ge wê Anutu obêc tii xam la dô vɨxun, dɨ xam obêc byag dɨ kic nɨvum lecma.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Dɨ tɨbii obêc kɨdi vac vɨgwe nɨnya vɨlu vɨlu dɨ vɨwen wê hɨyôv tyip lam ge dɨ vɨwen wê hɨyôv hoo la ge, mɨ la ya dɨ dô vac Anutu ben.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Om xam wê lê. Tɨbii wê xam nêb he tɨmuên ge ya ob lam la mugên, dɨ xomxo wê mugên ge ya obêc lôm la tɨmuên.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Vô buc mahɨgun tige Palisi ya val nêl vô Yesu ên nêbê, “Ông sea vɨgwe ga dɨ lam loc bangwe, ên Helot nêb ob hi ông wib.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam loc nêl vô tɨbii kɨtyooên tige bêga bê gwêbaga dɨ tɨtige wê a obêc tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo dɨ vông xomxo yidac i vô nivɨha lec, dɨ duuma ge wê a obêc tɨyôô yuac.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Lêc gwêbaga dɨ tɨtige dɨ duuma ge wê a ob la, ên plopete wê xomxo hi he yib ge, he o yib vac vɨgwe ya lêm. Nge, he yib vac vɨgwe Jelusalem tibed.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Dɨ xam Jelusalem, xam ge wê xam hi plopete yib, dɨ xomxo wê Anutu vông i loc vô xam ge, od xam nêx he ya ngɨdax. Buc tɨbeac ge a vông ên a nêb a ob kɨtuc xam lôm vô a tɨyi xocbê kokɨlêx wê mi kɨtuc nue lax vac vɨnihi ngɨbi ge, lêc xam nêb a vôngên i ma.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Om xam ngô lê. Anutu obêc sea xam bom i dô xel. Dɨ a ob nêl vô xam bê xam ob wê a i tii vac nang lêm, dɨ i mɨloc vô buc wê xam obêc nêl bêga bê ‘Il ob pɨmil xomxo ti wê tu Apumtau manôn mɨ val ge.’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.