João 4

Yesu Xolac (PTP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 He Palisi ngô kɨyang wê nêb Yesu kô xomxo tɨbeac dɨ lipac he luu wê Jon lipac ge vêl.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Yesu o lipac xomxo ti lêm. Nge, nue ngɨvihi môci lipac xomxo.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Mêd Yesu ngô wê he Palisi ngô kɨyang tige, om sea vɨgwe levac Judia ên nêb ob lax mɨ la Galili,
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 mêd la vô môp Samelia,
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 dɨ mɨla vɨgwe ti lê nêbê Saika wê yêp vac vɨgwe levac Samelia ge. Vɨgwe tige yêp kwabo vô kɨbun ti wê Jekop vông vô nu Josep ilage.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lôva ti wê Jekop yev ilage mɨ mia lua vac ge yêp vac vɨgwe tige om xomxo lam mi kɨlê. Yesu mɨla, lêc ni ma vêl lec môp dia wê lam ge om mɨla dô kwabo vô mia tige. Ge tɨyi xocbê hɨyôv tyip kɨtôn.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Lêc vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Ông vux Yuda dɨ a vêx Samelia. Bêna lêc ông kɨtaa mia vô a?” Nêl bêge, ên Yuda yuu Samelia o mi keac vôma lêm.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông obêc xovô vɨzid wê Anutu vông ge dɨ ông obêc xovô xomxo ti wê nêl vô ông ên nêbê ông vông mia mɨ i num ge od ông obêc kɨtaa mia vô i dɨ i vông mia mavɨha vô ông.”
10 Jesus respondeu:
11 Lêc vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ông nêm dêg ma, dɨ mia tô mɨ lax ngɨbi ganê, om ông ob kɨlê mia mavɨha tige gê na?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Bug Jekop vông lôva tiga vô xe, dɨ i hɨxôn nue dɨ i bwoc, he xôn mi num vac, lêc mêd ông luu Jekop vêlê?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Lêc Yesu nêl vô vêx Samelia tyo ên nêbê, “Xomxo vɨhati wê num mia tiga, he ob xo mia tii vac.
13 Jesus respondeu:
14 Lêc xomxo ti obêc num mia wê a vông ge od ob xo mia bê ob num i tii vac lêm. Ma vêl. Ên mia wê a ob vông vô i ge obêc pɨtuv vac i nɨlô dɨ vông i dô mavɨha luta lêc luta.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Om vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ông vông mia tige vô a mɨ a num êdêc a xoên mia tiga i ma dɨ a lam kɨlêên tii vacên i ma.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yesu nêl vô i ên nêbê, “Loc keac lɨyam dɨ muu xôn lôm.”
16 Jesus disse:
17 Lêc vêx tige nêl ên nêbê, “A lɨyag ma.” Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông nêl vɨxôhɨlôg ên ông nêbê ông lɨyam ma.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ên ilage ông kô vux vɨgê vɨlu lêc sea he dɨ vux wê dô hɨxôn ông gwêbaga ge, o ông lɨyam lêm. Om kɨyang wê ông nêl ge, ông nêl nôn.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Mêd vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ga a xovô ên a nêbê ông plopete ti.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Xe buge lam mi kɨtaa vô Anutu lec kɨtôn tiga, lêcom xam Yuda nêl ên xam nêbê vɨgwe wê il ob kɨtaa vô Anutu ge, vɨgwe Jelusalem tibed.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Vêx, ông vông i vin kɨyang wê a ob nêl ga bê tɨmuên ge xam obêc kɨtaa vô Mag lec kɨtôn tiga lêm, dɨ xam ob kɨtaa gê Jelusalem êno lêm.
21 Jesus respondeu:
22 Xam Samelia mi kɨtaa lê, lêc xam lungên xomxo wê xam mi kɨtaa vô i ge. Dɨ xe Yuda, Anutu wê xe mi kɨtaa vô ge, xe xovô pyap, ên xomxo ti wê ob vô xomxo vêl ên nipaên ge lam vac xe Yuda.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Buc ti obêc val, om gwêbaga buc tyo val pyap, om xomxo wê ob kɨtaa nôn ge, Myakɨlôhô Ngɨbua ob ngɨdu he xôn dɨ he ob kɨtaa vô Mag hɨxôn kɨyang nôn. Ên xomxo tibêgee wê Anutu xêyaa vin lec nêb he i kɨtaa vô i.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anutu ge Myakɨlôhô, om xomxo obêc nêb kɨtaa vô i ge od Myakɨlôhô Ngɨbua i ngɨdu he xôn dɨ he i kɨtaa hɨxôn kɨyang nôn.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Mêd vêx tyo nêl vô Yesu ên nêbê, “A xovô ên a nêbê Mesaia ti wê Anutu vɨnoo ge wê he nêl lê nêbê Kɨlisi ge obêc val. Dɨ obêc val ge od ob nêl kɨyang vɨhati kehe kɨtong vô il.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu nêl vô i ên nêbê, “A tyo ga mê, wê a dɨnêl kɨyang vô ông ga.”
26 Então Jesus disse:
27 Yesu nêl kɨyang tige, dɨ nue ngɨvihi vena yê wê Yesu dɨkeac hɨxôn vêx tige dɨ he yetac ên. Lêc he ti o nêl vô i lêm bê “Ông ob kô vatya? Dɨ ông keac vô vêx tige ên va?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Mêd vêx tige sea dêg le dɨ lax mɨ la vɨyangtôv dɨ lax nêl vô xomxo tɨbeac ên nêbê,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Xam lam loc wê xomxo ti wê nêl kɨyang a vông ilage vɨhati kɨtong. Ganê mêd Kɨlisi ti wê il dô bin ge yuubê?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Om he sea ben dɨ lam vô Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 He gên dɨlam dɨ Yesu nue ngɨvihi nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, wa yaên lê.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Yaên wê a vông ge dô, lêcom xam lungên.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Om nue ngɨvihi kɨnêg vôma ên nêbê, “Mêd xomxo ti vông yaên vô i?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Yaên wê ob den a ge bêga bê a ob vông kɨyang yuu yuac wê xomxo ti wê vông a lam ge nêb a vông ge i loc pyap lê.
34 Jesus lhes declarou:
35 Xam nêl ên xam nêbê dentuc yuudɨyuu obêc lam la vêl dɨ xam ob la kô yaên nôn vac yuac. Lêc a ob nêl vô xam bê xam vêl mamnôn lec mɨ wê yuac, ên xomxo viac he pyap tɨyi wê xam ob la nêl xolac vô he ge, tɨyi xocbê susu vô nôn vac yuac ge.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Xomxo wê ob la kô nôn vac yuac ge ob kô nôn nivɨha lec yuac wê he vông ge dɨ ob kɨtuc nôn tige la dô nivɨha luta lêc luta. Om xomxo wê xin vê ge hɨxôn xomxo wê kô nôn ge, yuu xôn xêyaa vô nivɨha.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Om kɨyang wê nêl ên nêbê xomxo ngwe ob xin vê dɨ ngwe ob la kô nôn ge, kɨyang nôn.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 A vông xam la ên a nêb xam kô nôn vac yuac wê xam o vông ilage lêm ge. Yuac wê xomxo mugên vông pyap ge, xam ob la kô nôn vac.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tɨbii Samelia wê dô vac vɨgwe tige, he tɨbeac vông i vin Yesu ên wê vêx tige nêl ên nêbê, “Yesu nêl kɨyang wê a vông ilage vɨhati kɨtong.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Mêd tɨbii Samelia la vô Yesu dɨ la kɨtaa i nêb i dô hɨxôn he, om Yesu dô hɨxôn he tɨyi buc yuu,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 dɨ xomxo tɨbeac hɨwocên ngô kɨyang wê Yesu nêl ge om he vông i vin.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Mêd he nêl vô vêx tyo ên nêbê, “Xe o vông i vin lec ông vyam wê ông nêl ge lêm. Nge, xecxe va ngô i vya om xe xovô ên xe nêbê xomxo ti wê ob hôm xomxo kɨbun ga vɨhati lec ge, xomxo tyo tiga vɨxôhɨlôg nôn.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu dô vac vɨgwe tige buc yuu dêc sea dɨ la Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yesu vaci nêl ila ên nêbê plopete ti lie vac ici va ben ob kô i lec nivɨha lêm.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Mêd Yesu mɨla Galili, dɨ tɨbii Galili hôm i lec nivɨha, ên he êno la yê buc ngɨbua gê Jelusalem om he yê môp vɨhati wê Yesu vông vô buc tige.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Mêd Yesu lax mɨ la Kena wê yêp vac vɨgwe levac Galili ge. Kena ge vɨgwe wê Yesu pɨlepac mia tu wain vac ilage. King nu hɨzap ti dô vac vɨgwe Kapaneam, lêc nu vux ti, yidac vông.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mêd xomxo levac tyo ngô wê Yesu sea Judia dɨ lam dô Galili ge, om la vô Yesu dɨ la kɨtaa i ên nêb i loc Kapaneam ên loc vông i nu i vô nivɨha lec, ên nu vô kwabo lec wê ob yib ge.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Lêc Yesu nêl vô xomxo levac tyo ên nêbê, “Xam wêên do levac obêc ma ge od xam nêb xam ob vông i vin lêm.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mêd xomxo tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, lam lutibed ên a nug obêc yib.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông lôc, ên ông num obêc vô nivɨha lec.” Mêd xomxo tyo vông i vin kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ lax.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Mɨla môp mahɨgun ti dɨ nue yuac ya val nêl vô i ên nêbê, “Num vô nivɨha lec.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Mêd xomxo tyo kɨnêg vô he ên nêbê, “Yidac sea i lec hɨyôv manôn tina?” Om he nêl ên nêbê, “Vɨhevage wê hɨyôv kɨlê ge num ninɨvi vô ningɨgooên lec.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Mêd ma xovô nêbê hɨyôv manôn tige wê Yesu nêl vô i nêbê nu vô nivɨha lec ge. Mêgem xomxo tige he vɨnê nue vɨhati vông i vin.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Buc wê Yesu sea Judia dɨ lax mɨ la Galili ge od vông do tiga wê vông yuu ge vac vɨgwe Galili.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.