João 4

Yesu Xolac (PTP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 He Palisi ngô kɨyang wê nêb Yesu kô xomxo tɨbeac dɨ lipac he luu wê Jon lipac ge vêl.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Yesu o lipac xomxo ti lêm. Nge, nue ngɨvihi môci lipac xomxo.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Mêd Yesu ngô wê he Palisi ngô kɨyang tige, om sea vɨgwe levac Judia ên nêb ob lax mɨ la Galili,
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 mêd la vô môp Samelia,
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 dɨ mɨla vɨgwe ti lê nêbê Saika wê yêp vac vɨgwe levac Samelia ge. Vɨgwe tige yêp kwabo vô kɨbun ti wê Jekop vông vô nu Josep ilage.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Lôva ti wê Jekop yev ilage mɨ mia lua vac ge yêp vac vɨgwe tige om xomxo lam mi kɨlê. Yesu mɨla, lêc ni ma vêl lec môp dia wê lam ge om mɨla dô kwabo vô mia tige. Ge tɨyi xocbê hɨyôv tyip kɨtôn.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Lêc vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Ông vux Yuda dɨ a vêx Samelia. Bêna lêc ông kɨtaa mia vô a?” Nêl bêge, ên Yuda yuu Samelia o mi keac vôma lêm.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông obêc xovô vɨzid wê Anutu vông ge dɨ ông obêc xovô xomxo ti wê nêl vô ông ên nêbê ông vông mia mɨ i num ge od ông obêc kɨtaa mia vô i dɨ i vông mia mavɨha vô ông.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Lêc vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ông nêm dêg ma, dɨ mia tô mɨ lax ngɨbi ganê, om ông ob kɨlê mia mavɨha tige gê na?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Bug Jekop vông lôva tiga vô xe, dɨ i hɨxôn nue dɨ i bwoc, he xôn mi num vac, lêc mêd ông luu Jekop vêlê?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Lêc Yesu nêl vô vêx Samelia tyo ên nêbê, “Xomxo vɨhati wê num mia tiga, he ob xo mia tii vac.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Lêc xomxo ti obêc num mia wê a vông ge od ob xo mia bê ob num i tii vac lêm. Ma vêl. Ên mia wê a ob vông vô i ge obêc pɨtuv vac i nɨlô dɨ vông i dô mavɨha luta lêc luta.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Om vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ông vông mia tige vô a mɨ a num êdêc a xoên mia tiga i ma dɨ a lam kɨlêên tii vacên i ma.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Yesu nêl vô i ên nêbê, “Loc keac lɨyam dɨ muu xôn lôm.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Lêc vêx tige nêl ên nêbê, “A lɨyag ma.” Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông nêl vɨxôhɨlôg ên ông nêbê ông lɨyam ma.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ên ilage ông kô vux vɨgê vɨlu lêc sea he dɨ vux wê dô hɨxôn ông gwêbaga ge, o ông lɨyam lêm. Om kɨyang wê ông nêl ge, ông nêl nôn.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Mêd vêx tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, ga a xovô ên a nêbê ông plopete ti.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Xe buge lam mi kɨtaa vô Anutu lec kɨtôn tiga, lêcom xam Yuda nêl ên xam nêbê vɨgwe wê il ob kɨtaa vô Anutu ge, vɨgwe Jelusalem tibed.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Vêx, ông vông i vin kɨyang wê a ob nêl ga bê tɨmuên ge xam obêc kɨtaa vô Mag lec kɨtôn tiga lêm, dɨ xam ob kɨtaa gê Jelusalem êno lêm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Xam Samelia mi kɨtaa lê, lêc xam lungên xomxo wê xam mi kɨtaa vô i ge. Dɨ xe Yuda, Anutu wê xe mi kɨtaa vô ge, xe xovô pyap, ên xomxo ti wê ob vô xomxo vêl ên nipaên ge lam vac xe Yuda.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Buc ti obêc val, om gwêbaga buc tyo val pyap, om xomxo wê ob kɨtaa nôn ge, Myakɨlôhô Ngɨbua ob ngɨdu he xôn dɨ he ob kɨtaa vô Mag hɨxôn kɨyang nôn. Ên xomxo tibêgee wê Anutu xêyaa vin lec nêb he i kɨtaa vô i.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Anutu ge Myakɨlôhô, om xomxo obêc nêb kɨtaa vô i ge od Myakɨlôhô Ngɨbua i ngɨdu he xôn dɨ he i kɨtaa hɨxôn kɨyang nôn.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Mêd vêx tyo nêl vô Yesu ên nêbê, “A xovô ên a nêbê Mesaia ti wê Anutu vɨnoo ge wê he nêl lê nêbê Kɨlisi ge obêc val. Dɨ obêc val ge od ob nêl kɨyang vɨhati kehe kɨtong vô il.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Yesu nêl vô i ên nêbê, “A tyo ga mê, wê a dɨnêl kɨyang vô ông ga.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Yesu nêl kɨyang tige, dɨ nue ngɨvihi vena yê wê Yesu dɨkeac hɨxôn vêx tige dɨ he yetac ên. Lêc he ti o nêl vô i lêm bê “Ông ob kô vatya? Dɨ ông keac vô vêx tige ên va?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Mêd vêx tige sea dêg le dɨ lax mɨ la vɨyangtôv dɨ lax nêl vô xomxo tɨbeac ên nêbê,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Xam lam loc wê xomxo ti wê nêl kɨyang a vông ilage vɨhati kɨtong. Ganê mêd Kɨlisi ti wê il dô bin ge yuubê?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Om he sea ben dɨ lam vô Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 He gên dɨlam dɨ Yesu nue ngɨvihi nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, wa yaên lê.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Yaên wê a vông ge dô, lêcom xam lungên.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Om nue ngɨvihi kɨnêg vôma ên nêbê, “Mêd xomxo ti vông yaên vô i?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Yaên wê ob den a ge bêga bê a ob vông kɨyang yuu yuac wê xomxo ti wê vông a lam ge nêb a vông ge i loc pyap lê.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Xam nêl ên xam nêbê dentuc yuudɨyuu obêc lam la vêl dɨ xam ob la kô yaên nôn vac yuac. Lêc a ob nêl vô xam bê xam vêl mamnôn lec mɨ wê yuac, ên xomxo viac he pyap tɨyi wê xam ob la nêl xolac vô he ge, tɨyi xocbê susu vô nôn vac yuac ge.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Xomxo wê ob la kô nôn vac yuac ge ob kô nôn nivɨha lec yuac wê he vông ge dɨ ob kɨtuc nôn tige la dô nivɨha luta lêc luta. Om xomxo wê xin vê ge hɨxôn xomxo wê kô nôn ge, yuu xôn xêyaa vô nivɨha.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Om kɨyang wê nêl ên nêbê xomxo ngwe ob xin vê dɨ ngwe ob la kô nôn ge, kɨyang nôn.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 A vông xam la ên a nêb xam kô nôn vac yuac wê xam o vông ilage lêm ge. Yuac wê xomxo mugên vông pyap ge, xam ob la kô nôn vac.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Tɨbii Samelia wê dô vac vɨgwe tige, he tɨbeac vông i vin Yesu ên wê vêx tige nêl ên nêbê, “Yesu nêl kɨyang wê a vông ilage vɨhati kɨtong.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Mêd tɨbii Samelia la vô Yesu dɨ la kɨtaa i nêb i dô hɨxôn he, om Yesu dô hɨxôn he tɨyi buc yuu,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 dɨ xomxo tɨbeac hɨwocên ngô kɨyang wê Yesu nêl ge om he vông i vin.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Mêd he nêl vô vêx tyo ên nêbê, “Xe o vông i vin lec ông vyam wê ông nêl ge lêm. Nge, xecxe va ngô i vya om xe xovô ên xe nêbê xomxo ti wê ob hôm xomxo kɨbun ga vɨhati lec ge, xomxo tyo tiga vɨxôhɨlôg nôn.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu dô vac vɨgwe tige buc yuu dêc sea dɨ la Galili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Yesu vaci nêl ila ên nêbê plopete ti lie vac ici va ben ob kô i lec nivɨha lêm.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Mêd Yesu mɨla Galili, dɨ tɨbii Galili hôm i lec nivɨha, ên he êno la yê buc ngɨbua gê Jelusalem om he yê môp vɨhati wê Yesu vông vô buc tige.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Mêd Yesu lax mɨ la Kena wê yêp vac vɨgwe levac Galili ge. Kena ge vɨgwe wê Yesu pɨlepac mia tu wain vac ilage. King nu hɨzap ti dô vac vɨgwe Kapaneam, lêc nu vux ti, yidac vông.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mêd xomxo levac tyo ngô wê Yesu sea Judia dɨ lam dô Galili ge, om la vô Yesu dɨ la kɨtaa i ên nêb i loc Kapaneam ên loc vông i nu i vô nivɨha lec, ên nu vô kwabo lec wê ob yib ge.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Lêc Yesu nêl vô xomxo levac tyo ên nêbê, “Xam wêên do levac obêc ma ge od xam nêb xam ob vông i vin lêm.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Mêd xomxo tyo nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, lam lutibed ên a nug obêc yib.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Ông lôc, ên ông num obêc vô nivɨha lec.” Mêd xomxo tyo vông i vin kɨyang wê Yesu nêl ge dɨ lax.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Mɨla môp mahɨgun ti dɨ nue yuac ya val nêl vô i ên nêbê, “Num vô nivɨha lec.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Mêd xomxo tyo kɨnêg vô he ên nêbê, “Yidac sea i lec hɨyôv manôn tina?” Om he nêl ên nêbê, “Vɨhevage wê hɨyôv kɨlê ge num ninɨvi vô ningɨgooên lec.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Mêd ma xovô nêbê hɨyôv manôn tige wê Yesu nêl vô i nêbê nu vô nivɨha lec ge. Mêgem xomxo tige he vɨnê nue vɨhati vông i vin.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Buc wê Yesu sea Judia dɨ lax mɨ la Galili ge od vông do tiga wê vông yuu ge vac vɨgwe Galili.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.