João 11
Yesu Xolac (PTP) vs NVI
1 Xomxo ti lê nêbê Lasalas vông yidac mɨ yêp vac ben gê Betani. Betani ge Malia yuu li Mata ben.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Malia tige wê la too mia nivɨvea nivɨha lec Yesu vɨxa dɨ kɨtya ya nɨbavɨluhu ge, lêc Malia li vux Lasalas vông yidac.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Om li vêx yuu ge vông kɨyang la vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, xomxo ti wê ông xêmyaa vin lec i ge vông yidac levac dɨ yêp.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesu ngô kɨyang tige dɨ nêl ên nêbê, “Yidac tige ob vông xomxo tige yib lêm. Nge, yidac tige vông, ên nêb ob vông Anutu lê i vô levac dɨ ob vông Anutu nu lê i vô levac êno.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu xêyaa vin lec Mata yuu li vêx dɨ Lasalas.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Yesu ngô wê yidac vông Lasalas ge, lêc dô vɨgwe wê dô vac ge tɨyi buc yuu hɨxôn,
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 nang dêc nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Il ob lax mɨ la Judia i tii vac nang.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Lêc nue ngɨvihi nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, nyop ge, xomxo Yuda nêb ob nêx ông ya ngɨdax, lêc ông nêb ông ob lax mɨ la vɨgwe tige i tii vac nangê?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Mêgem Yesu luu he vya ên nêbê, “Hɨyôv manôn vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu yêp vô vɨdiiên ti. Om xomxo ti obêc vɨlee vô vɨdiiên ge od ob mwoc lêm, ên xêseac linac lec kɨbun.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Lêc obêc la vô bucên ge od ob mwoc, ên xêseac o linac vô i lêm.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Yesu nêl pyap, lêc nêl vô he nang ên nêbê, “Il lig Lasalas yêp, lêcom a ob la tɨpi vô i kɨdi lec.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Om Yesu nue ngɨvihi nêl ên nêbê, “Apumtau, ici va obêc yêp ge od obêc vô nivɨha lec nang.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Kɨyang tige, Yesu nêl lec wê Lasalas yib ge, lêc he so ên he nêb mêd Yesu nêl ên nêb Lasalas vaci yêp.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Om Yesu nêl seac vô he ên nêbê, “Lasalas yib,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 lêc a xêgyaa vô nivɨha ên wê a o la dô hɨxôn i ge lêm, ên a xo xam ên a nêb xam vông i vin a. Om xam lam ên il ob la xê Lasalas.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Mêd Tomas wê ta kô yuu li ngwe ked ge, nêl vô lie ngɨvihi ên nêbê, “Xam lam ên il xôn la xib hɨxôn Yesu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Mêd Yesu loc mɨ la ên nêb ob la Betani, lêc ngô wê he lii Lasalas vac lôva dɨ buc yuudɨyuu la vêl ge.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betani yêp kwabo vô Jelusalem tɨyi xocbê 3 kilomita ge,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 om xomxo Yuda tɨbeac lam yê Mata yuu Malia ên wê li Lasalas yib ge, ên he nêb he ob vông yuu nɨlô i vô vɨyin maên.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Mêd Mata ngô wê Yesu val ge om mɨla vô i vac môp, dɨ Malia dô vac xumac.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mêd Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Lêc a xovô ên a nêbê gwêbaga ông obêc kɨtaa susu ti vô Anutu ge od Anutu obêc vông i tɨyi wê ông kɨtaa ge.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Lim tuc obêc kɨdi lec i tii vac nang.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Mêd Mata nêl vô i ên nêbê, “A xovô ên a nêbê obêc buc tɨmuên wê xomxo vɨhati obêc kɨdi lec i tii vac ge od Lasalas ob kɨdi lec hɨxôn.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Kɨdi lecên yuu mavɨha dôên kehe a. Xomxo wê vông i vin a ge he obêc yib lê, lêc obêc kɨdi lec mavɨha.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Dɨ xomxo vɨhati wê dô mavɨha dɨ vông i vin a ge, he yibên obêc ma. Ông vông i vin kɨyang tiga, me?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mêgem Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, a vông i vin ên a nêbê ông ge Kɨlisi. Dɨ ông Anutu nu, wê Anutu nêb ob vông ông lam kɨbun ga ge.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Mata nêl kɨyang pyap dɨ la keac Malia lam dɨ lum nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe val, lêc nêb ông loc wê i.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Malia ngô kɨyang tige mêd kɨdi lec lutibed dɨ la vô Yesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Yesu gên o val vɨyangtôv lêm. Nge, gên le vac môp wê Mata mɨla vô i ge.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mêd he Yuda wê val ên nêb ob vông Malia yuu Mata nɨlô i vô nivɨha ge, he dô vac xumac lôma hɨxôn Malia dɨ yê wê Malia kɨdi lec lutibed dɨ la ge om he tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên he xo ên he nêb mêd Malia ob la byag lec lôva.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Malia mɨla vɨgwe wê Yesu val le ge dɨ yê Yesu, om mɨla kwabo vô i dɨ yev vɨxa kɨtu vô dɨ nêl ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yesu yê wê Malia he Yuda wê lam hɨxôn i ge byag ge, om Yesu yetac dɨ nɨlô vô vɨyin mabu.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Mêd kɨnêg vô he ên nêbê, “Xam lii Lasalas loc yêp tina?” Mêd he nêl ên nêbê, “Apumtau, lam wê.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Mêgem Yesu byag,
35 Jesus chorou.
36 om Yuda tigee nêl ên nêbê, “Wê, xomxo tige xêyaa vin lec Lasalas luu vêl.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Lêc he ya nêl ên nêbê, “Xomxo tige vông xomxo ma tocên manôn seac, lêc mêd o tɨyi wê ob ngɨdu Lasalas xôn ên yibên i ma ge lêmê?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Yesu nɨlô vô vɨyin levac dɨ i mɨla vô lôva wê he lii Lasalas yêp vac ge. Lôva tige le vac ngɨdax dɨ he lax ngɨdax ti le vac lôva mya xôn.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Hôm ngɨdax tige vêl.” Lêc yibên tyo li vêx Mata nêl ên nêbê, “Apumtau, Lasalas yib mɨ xe yev, dɨ buc yuudɨyuu lam la vêl, om nuhu tyip.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “A nêl gwêba vô ông ên a nêbê ông obêc vông i vin ge od ông ob wê xêseac wê Anutu vông ge.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Mêgem he hôm ngɨdax tige vêl dɨ Yesu lax ma la kɨsii dɨ nêl ên nêbê, “Mag, a hi vɨxag pec ên wê ông ngô kɨtaaên wê a vông ge.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Dɨ a xovô ên a nêbê tɨyi buc vɨhati ông vô nɨnyam vô a vyag, lêc a nêl kɨyang tiga ên a nêb xomxo wê val le gae, he i ngô dɨ vông i vin bê ông vông a lam.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Yesu nêl bêge mêd tyuc vya levac ên nêbê, “Lasalas, kɨdi lec mɨ lam.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Mêgem Lasalas kɨdi lec dɨ lam vɨxun lêc lam hɨxôn nivɨmihi wê he vɨyum vɨgê yuu vɨxa vac ge dɨ nivɨmihi nipwo ti wê he vɨyum manôn vac ge hɨxôn, om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam pɨwelac nivɨmihi vêl dɨ vông i loc.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Yuda wê la vô Malia ge, he yê wê Yesu tɨpi vô Lasalas ge, om he tɨbeac vông i vin Yesu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Lêc he ya la vô Palisi dɨ la nêl môp wê Yesu vông ge kɨtong vô he.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Mêgem Palisi hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he kɨtucma hɨxôn kaunsil vɨhati dɨ nêl vôma ên nêbê, “Il ob vông bêna? Ên xomxo tyo vông do levac tɨbeac,
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 om il obêc dɨxê ya madnôn dɨ i dô ge od obêc vông do levac ya hɨxôn dɨ xomxo vɨhati obêc vông i vin i, dɨ tɨbii Lom wê viac il ge obêc val kɨpê xumac ngɨbua wê il vông ge sea dɨ vông il vô nipaên hɨxôn.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Lêc he ti lê nêbê Kaiapas wê tu xomxo daa siên nên levac lec klismas tige nêl vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang ti lêm,
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 dɨ xam o xovô môp wê ob vô nivɨha vô xam ge lêm. Xam ngô lê. Xomxo tibed obêc yib ên xomxo vɨhati ge od obêc vô nivɨha vô il dɨ tɨbii Lom ob lam kɨtya il vêl lêm.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaiapas o nêl kɨyang tige ya xovôên wê ici va vông ge lêm. Nge, tu xomxo wê mi si daa gee nên xomxo levac lec klismas tige om nêl kɨyang bo tige seac lec Yesu wê ob yib ên he Yuda ge.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Lêc ob yib ên Yuda vaci lêm. Nge, ob yib ên kɨtuc Anutu nue vɨhati wê dô vac vɨgwe vɨhati ge he lam dô kɨdu tibed.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Vô buc tige Yuda hɨlu kɨyang pyap nêb ob hi Yesu i yib.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Om Yesu o la vɨlee vac Yuda mahɨgun ti tii vac lêm. Nge, sea vɨgwe tige mɨ la vɨgwe ti lê nêbê Iplem wê yêp kwabo vô vɨgwe mahɨgun pɨleva ge, mêd Yesu he nue ngɨvihi la dô vac vɨgwe tige.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Buc levac wê Yuda ob xovô buc Pasova Isip ilage vô kwabo lec, om xomxo tɨbeac vac vɨgwe toto ge kɨtuc la Jelusalem tax, ên nêb ob la viac he ên buc tige.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Om he myag Yesu vac Anutu xumac ngɨbua dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xam xo bêna? Xam nêb Yesu ob yê buc tiga hɨxôn, me?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn Palisi nêl kɨyang pyap ên nêbê xomxo ti obêc xovô vɨgwe ti wê Yesu la dô vac ge od i lam nêl kɨtong vô he ên he ob la hôm Yesu xôn.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.