João 11
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Xomxo ti lê nêbê Lasalas vông yidac mɨ yêp vac ben gê Betani. Betani ge Malia yuu li Mata ben.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malia tige wê la too mia nivɨvea nivɨha lec Yesu vɨxa dɨ kɨtya ya nɨbavɨluhu ge, lêc Malia li vux Lasalas vông yidac.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Om li vêx yuu ge vông kɨyang la vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, xomxo ti wê ông xêmyaa vin lec i ge vông yidac levac dɨ yêp.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesu ngô kɨyang tige dɨ nêl ên nêbê, “Yidac tige ob vông xomxo tige yib lêm. Nge, yidac tige vông, ên nêb ob vông Anutu lê i vô levac dɨ ob vông Anutu nu lê i vô levac êno.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu xêyaa vin lec Mata yuu li vêx dɨ Lasalas.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesu ngô wê yidac vông Lasalas ge, lêc dô vɨgwe wê dô vac ge tɨyi buc yuu hɨxôn,
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 nang dêc nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Il ob lax mɨ la Judia i tii vac nang.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Lêc nue ngɨvihi nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, nyop ge, xomxo Yuda nêb ob nêx ông ya ngɨdax, lêc ông nêb ông ob lax mɨ la vɨgwe tige i tii vac nangê?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Mêgem Yesu luu he vya ên nêbê, “Hɨyôv manôn vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu yêp vô vɨdiiên ti. Om xomxo ti obêc vɨlee vô vɨdiiên ge od ob mwoc lêm, ên xêseac linac lec kɨbun.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Lêc obêc la vô bucên ge od ob mwoc, ên xêseac o linac vô i lêm.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu nêl pyap, lêc nêl vô he nang ên nêbê, “Il lig Lasalas yêp, lêcom a ob la tɨpi vô i kɨdi lec.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Om Yesu nue ngɨvihi nêl ên nêbê, “Apumtau, ici va obêc yêp ge od obêc vô nivɨha lec nang.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kɨyang tige, Yesu nêl lec wê Lasalas yib ge, lêc he so ên he nêb mêd Yesu nêl ên nêb Lasalas vaci yêp.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Om Yesu nêl seac vô he ên nêbê, “Lasalas yib,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 lêc a xêgyaa vô nivɨha ên wê a o la dô hɨxôn i ge lêm, ên a xo xam ên a nêb xam vông i vin a. Om xam lam ên il ob la xê Lasalas.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mêd Tomas wê ta kô yuu li ngwe ked ge, nêl vô lie ngɨvihi ên nêbê, “Xam lam ên il xôn la xib hɨxôn Yesu.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mêd Yesu loc mɨ la ên nêb ob la Betani, lêc ngô wê he lii Lasalas vac lôva dɨ buc yuudɨyuu la vêl ge.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani yêp kwabo vô Jelusalem tɨyi xocbê 3 kilomita ge,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 om xomxo Yuda tɨbeac lam yê Mata yuu Malia ên wê li Lasalas yib ge, ên he nêb he ob vông yuu nɨlô i vô vɨyin maên.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mêd Mata ngô wê Yesu val ge om mɨla vô i vac môp, dɨ Malia dô vac xumac.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mêd Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Lêc a xovô ên a nêbê gwêbaga ông obêc kɨtaa susu ti vô Anutu ge od Anutu obêc vông i tɨyi wê ông kɨtaa ge.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Lim tuc obêc kɨdi lec i tii vac nang.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mêd Mata nêl vô i ên nêbê, “A xovô ên a nêbê obêc buc tɨmuên wê xomxo vɨhati obêc kɨdi lec i tii vac ge od Lasalas ob kɨdi lec hɨxôn.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Kɨdi lecên yuu mavɨha dôên kehe a. Xomxo wê vông i vin a ge he obêc yib lê, lêc obêc kɨdi lec mavɨha.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Dɨ xomxo vɨhati wê dô mavɨha dɨ vông i vin a ge, he yibên obêc ma. Ông vông i vin kɨyang tiga, me?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mêgem Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, a vông i vin ên a nêbê ông ge Kɨlisi. Dɨ ông Anutu nu, wê Anutu nêb ob vông ông lam kɨbun ga ge.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata nêl kɨyang pyap dɨ la keac Malia lam dɨ lum nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe val, lêc nêb ông loc wê i.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Malia ngô kɨyang tige mêd kɨdi lec lutibed dɨ la vô Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Yesu gên o val vɨyangtôv lêm. Nge, gên le vac môp wê Mata mɨla vô i ge.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mêd he Yuda wê val ên nêb ob vông Malia yuu Mata nɨlô i vô nivɨha ge, he dô vac xumac lôma hɨxôn Malia dɨ yê wê Malia kɨdi lec lutibed dɨ la ge om he tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên he xo ên he nêb mêd Malia ob la byag lec lôva.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Malia mɨla vɨgwe wê Yesu val le ge dɨ yê Yesu, om mɨla kwabo vô i dɨ yev vɨxa kɨtu vô dɨ nêl ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu yê wê Malia he Yuda wê lam hɨxôn i ge byag ge, om Yesu yetac dɨ nɨlô vô vɨyin mabu.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Mêd kɨnêg vô he ên nêbê, “Xam lii Lasalas loc yêp tina?” Mêd he nêl ên nêbê, “Apumtau, lam wê.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mêgem Yesu byag,
35 Jesus chorou.
36 om Yuda tigee nêl ên nêbê, “Wê, xomxo tige xêyaa vin lec Lasalas luu vêl.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Lêc he ya nêl ên nêbê, “Xomxo tige vông xomxo ma tocên manôn seac, lêc mêd o tɨyi wê ob ngɨdu Lasalas xôn ên yibên i ma ge lêmê?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yesu nɨlô vô vɨyin levac dɨ i mɨla vô lôva wê he lii Lasalas yêp vac ge. Lôva tige le vac ngɨdax dɨ he lax ngɨdax ti le vac lôva mya xôn.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Hôm ngɨdax tige vêl.” Lêc yibên tyo li vêx Mata nêl ên nêbê, “Apumtau, Lasalas yib mɨ xe yev, dɨ buc yuudɨyuu lam la vêl, om nuhu tyip.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “A nêl gwêba vô ông ên a nêbê ông obêc vông i vin ge od ông ob wê xêseac wê Anutu vông ge.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mêgem he hôm ngɨdax tige vêl dɨ Yesu lax ma la kɨsii dɨ nêl ên nêbê, “Mag, a hi vɨxag pec ên wê ông ngô kɨtaaên wê a vông ge.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Dɨ a xovô ên a nêbê tɨyi buc vɨhati ông vô nɨnyam vô a vyag, lêc a nêl kɨyang tiga ên a nêb xomxo wê val le gae, he i ngô dɨ vông i vin bê ông vông a lam.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu nêl bêge mêd tyuc vya levac ên nêbê, “Lasalas, kɨdi lec mɨ lam.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mêgem Lasalas kɨdi lec dɨ lam vɨxun lêc lam hɨxôn nivɨmihi wê he vɨyum vɨgê yuu vɨxa vac ge dɨ nivɨmihi nipwo ti wê he vɨyum manôn vac ge hɨxôn, om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam pɨwelac nivɨmihi vêl dɨ vông i loc.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Yuda wê la vô Malia ge, he yê wê Yesu tɨpi vô Lasalas ge, om he tɨbeac vông i vin Yesu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Lêc he ya la vô Palisi dɨ la nêl môp wê Yesu vông ge kɨtong vô he.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mêgem Palisi hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he kɨtucma hɨxôn kaunsil vɨhati dɨ nêl vôma ên nêbê, “Il ob vông bêna? Ên xomxo tyo vông do levac tɨbeac,
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 om il obêc dɨxê ya madnôn dɨ i dô ge od obêc vông do levac ya hɨxôn dɨ xomxo vɨhati obêc vông i vin i, dɨ tɨbii Lom wê viac il ge obêc val kɨpê xumac ngɨbua wê il vông ge sea dɨ vông il vô nipaên hɨxôn.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Lêc he ti lê nêbê Kaiapas wê tu xomxo daa siên nên levac lec klismas tige nêl vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang ti lêm,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 dɨ xam o xovô môp wê ob vô nivɨha vô xam ge lêm. Xam ngô lê. Xomxo tibed obêc yib ên xomxo vɨhati ge od obêc vô nivɨha vô il dɨ tɨbii Lom ob lam kɨtya il vêl lêm.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiapas o nêl kɨyang tige ya xovôên wê ici va vông ge lêm. Nge, tu xomxo wê mi si daa gee nên xomxo levac lec klismas tige om nêl kɨyang bo tige seac lec Yesu wê ob yib ên he Yuda ge.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Lêc ob yib ên Yuda vaci lêm. Nge, ob yib ên kɨtuc Anutu nue vɨhati wê dô vac vɨgwe vɨhati ge he lam dô kɨdu tibed.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Vô buc tige Yuda hɨlu kɨyang pyap nêb ob hi Yesu i yib.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Om Yesu o la vɨlee vac Yuda mahɨgun ti tii vac lêm. Nge, sea vɨgwe tige mɨ la vɨgwe ti lê nêbê Iplem wê yêp kwabo vô vɨgwe mahɨgun pɨleva ge, mêd Yesu he nue ngɨvihi la dô vac vɨgwe tige.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Buc levac wê Yuda ob xovô buc Pasova Isip ilage vô kwabo lec, om xomxo tɨbeac vac vɨgwe toto ge kɨtuc la Jelusalem tax, ên nêb ob la viac he ên buc tige.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Om he myag Yesu vac Anutu xumac ngɨbua dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xam xo bêna? Xam nêb Yesu ob yê buc tiga hɨxôn, me?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn Palisi nêl kɨyang pyap ên nêbê xomxo ti obêc xovô vɨgwe ti wê Yesu la dô vac ge od i lam nêl kɨtong vô he ên he ob la hôm Yesu xôn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.