João 11
Yesu Xolac (PTP) vs BKJ
1 Xomxo ti lê nêbê Lasalas vông yidac mɨ yêp vac ben gê Betani. Betani ge Malia yuu li Mata ben.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malia tige wê la too mia nivɨvea nivɨha lec Yesu vɨxa dɨ kɨtya ya nɨbavɨluhu ge, lêc Malia li vux Lasalas vông yidac.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Om li vêx yuu ge vông kɨyang la vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, xomxo ti wê ông xêmyaa vin lec i ge vông yidac levac dɨ yêp.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu ngô kɨyang tige dɨ nêl ên nêbê, “Yidac tige ob vông xomxo tige yib lêm. Nge, yidac tige vông, ên nêb ob vông Anutu lê i vô levac dɨ ob vông Anutu nu lê i vô levac êno.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu xêyaa vin lec Mata yuu li vêx dɨ Lasalas.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesu ngô wê yidac vông Lasalas ge, lêc dô vɨgwe wê dô vac ge tɨyi buc yuu hɨxôn,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 nang dêc nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Il ob lax mɨ la Judia i tii vac nang.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Lêc nue ngɨvihi nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe, nyop ge, xomxo Yuda nêb ob nêx ông ya ngɨdax, lêc ông nêb ông ob lax mɨ la vɨgwe tige i tii vac nangê?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Mêgem Yesu luu he vya ên nêbê, “Hɨyôv manôn vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu yêp vô vɨdiiên ti. Om xomxo ti obêc vɨlee vô vɨdiiên ge od ob mwoc lêm, ên xêseac linac lec kɨbun.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Lêc obêc la vô bucên ge od ob mwoc, ên xêseac o linac vô i lêm.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu nêl pyap, lêc nêl vô he nang ên nêbê, “Il lig Lasalas yêp, lêcom a ob la tɨpi vô i kɨdi lec.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Om Yesu nue ngɨvihi nêl ên nêbê, “Apumtau, ici va obêc yêp ge od obêc vô nivɨha lec nang.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Kɨyang tige, Yesu nêl lec wê Lasalas yib ge, lêc he so ên he nêb mêd Yesu nêl ên nêb Lasalas vaci yêp.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Om Yesu nêl seac vô he ên nêbê, “Lasalas yib,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 lêc a xêgyaa vô nivɨha ên wê a o la dô hɨxôn i ge lêm, ên a xo xam ên a nêb xam vông i vin a. Om xam lam ên il ob la xê Lasalas.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Mêd Tomas wê ta kô yuu li ngwe ked ge, nêl vô lie ngɨvihi ên nêbê, “Xam lam ên il xôn la xib hɨxôn Yesu.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Mêd Yesu loc mɨ la ên nêb ob la Betani, lêc ngô wê he lii Lasalas vac lôva dɨ buc yuudɨyuu la vêl ge.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani yêp kwabo vô Jelusalem tɨyi xocbê 3 kilomita ge,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 om xomxo Yuda tɨbeac lam yê Mata yuu Malia ên wê li Lasalas yib ge, ên he nêb he ob vông yuu nɨlô i vô vɨyin maên.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mêd Mata ngô wê Yesu val ge om mɨla vô i vac môp, dɨ Malia dô vac xumac.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mêd Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Lêc a xovô ên a nêbê gwêbaga ông obêc kɨtaa susu ti vô Anutu ge od Anutu obêc vông i tɨyi wê ông kɨtaa ge.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Lim tuc obêc kɨdi lec i tii vac nang.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mêd Mata nêl vô i ên nêbê, “A xovô ên a nêbê obêc buc tɨmuên wê xomxo vɨhati obêc kɨdi lec i tii vac ge od Lasalas ob kɨdi lec hɨxôn.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Om Yesu nêl vô i ên nêbê, “Kɨdi lecên yuu mavɨha dôên kehe a. Xomxo wê vông i vin a ge he obêc yib lê, lêc obêc kɨdi lec mavɨha.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Dɨ xomxo vɨhati wê dô mavɨha dɨ vông i vin a ge, he yibên obêc ma. Ông vông i vin kɨyang tiga, me?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mêgem Mata nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, a vông i vin ên a nêbê ông ge Kɨlisi. Dɨ ông Anutu nu, wê Anutu nêb ob vông ông lam kɨbun ga ge.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata nêl kɨyang pyap dɨ la keac Malia lam dɨ lum nêl vô i ên nêbê, “Xolac kehe val, lêc nêb ông loc wê i.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Malia ngô kɨyang tige mêd kɨdi lec lutibed dɨ la vô Yesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Yesu gên o val vɨyangtôv lêm. Nge, gên le vac môp wê Mata mɨla vô i ge.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mêd he Yuda wê val ên nêb ob vông Malia yuu Mata nɨlô i vô nivɨha ge, he dô vac xumac lôma hɨxôn Malia dɨ yê wê Malia kɨdi lec lutibed dɨ la ge om he tɨmu vô i vɨxa mɨ la, ên he xo ên he nêb mêd Malia ob la byag lec lôva.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Malia mɨla vɨgwe wê Yesu val le ge dɨ yê Yesu, om mɨla kwabo vô i dɨ yev vɨxa kɨtu vô dɨ nêl ên nêbê, “Apumtau, ông obêc dô ga ge od a lig yibên obêc ma.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu yê wê Malia he Yuda wê lam hɨxôn i ge byag ge, om Yesu yetac dɨ nɨlô vô vɨyin mabu.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Mêd kɨnêg vô he ên nêbê, “Xam lii Lasalas loc yêp tina?” Mêd he nêl ên nêbê, “Apumtau, lam wê.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mêgem Yesu byag,
35 Jesus chorou.
36 om Yuda tigee nêl ên nêbê, “Wê, xomxo tige xêyaa vin lec Lasalas luu vêl.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Lêc he ya nêl ên nêbê, “Xomxo tige vông xomxo ma tocên manôn seac, lêc mêd o tɨyi wê ob ngɨdu Lasalas xôn ên yibên i ma ge lêmê?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesu nɨlô vô vɨyin levac dɨ i mɨla vô lôva wê he lii Lasalas yêp vac ge. Lôva tige le vac ngɨdax dɨ he lax ngɨdax ti le vac lôva mya xôn.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Hôm ngɨdax tige vêl.” Lêc yibên tyo li vêx Mata nêl ên nêbê, “Apumtau, Lasalas yib mɨ xe yev, dɨ buc yuudɨyuu lam la vêl, om nuhu tyip.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “A nêl gwêba vô ông ên a nêbê ông obêc vông i vin ge od ông ob wê xêseac wê Anutu vông ge.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mêgem he hôm ngɨdax tige vêl dɨ Yesu lax ma la kɨsii dɨ nêl ên nêbê, “Mag, a hi vɨxag pec ên wê ông ngô kɨtaaên wê a vông ge.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Dɨ a xovô ên a nêbê tɨyi buc vɨhati ông vô nɨnyam vô a vyag, lêc a nêl kɨyang tiga ên a nêb xomxo wê val le gae, he i ngô dɨ vông i vin bê ông vông a lam.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Yesu nêl bêge mêd tyuc vya levac ên nêbê, “Lasalas, kɨdi lec mɨ lam.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mêgem Lasalas kɨdi lec dɨ lam vɨxun lêc lam hɨxôn nivɨmihi wê he vɨyum vɨgê yuu vɨxa vac ge dɨ nivɨmihi nipwo ti wê he vɨyum manôn vac ge hɨxôn, om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam pɨwelac nivɨmihi vêl dɨ vông i loc.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Yuda wê la vô Malia ge, he yê wê Yesu tɨpi vô Lasalas ge, om he tɨbeac vông i vin Yesu.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Lêc he ya la vô Palisi dɨ la nêl môp wê Yesu vông ge kɨtong vô he.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Mêgem Palisi hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he kɨtucma hɨxôn kaunsil vɨhati dɨ nêl vôma ên nêbê, “Il ob vông bêna? Ên xomxo tyo vông do levac tɨbeac,
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 om il obêc dɨxê ya madnôn dɨ i dô ge od obêc vông do levac ya hɨxôn dɨ xomxo vɨhati obêc vông i vin i, dɨ tɨbii Lom wê viac il ge obêc val kɨpê xumac ngɨbua wê il vông ge sea dɨ vông il vô nipaên hɨxôn.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Lêc he ti lê nêbê Kaiapas wê tu xomxo daa siên nên levac lec klismas tige nêl vô he ên nêbê, “Xam o xovô kɨyang ti lêm,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 dɨ xam o xovô môp wê ob vô nivɨha vô xam ge lêm. Xam ngô lê. Xomxo tibed obêc yib ên xomxo vɨhati ge od obêc vô nivɨha vô il dɨ tɨbii Lom ob lam kɨtya il vêl lêm.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiapas o nêl kɨyang tige ya xovôên wê ici va vông ge lêm. Nge, tu xomxo wê mi si daa gee nên xomxo levac lec klismas tige om nêl kɨyang bo tige seac lec Yesu wê ob yib ên he Yuda ge.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Lêc ob yib ên Yuda vaci lêm. Nge, ob yib ên kɨtuc Anutu nue vɨhati wê dô vac vɨgwe vɨhati ge he lam dô kɨdu tibed.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Vô buc tige Yuda hɨlu kɨyang pyap nêb ob hi Yesu i yib.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Om Yesu o la vɨlee vac Yuda mahɨgun ti tii vac lêm. Nge, sea vɨgwe tige mɨ la vɨgwe ti lê nêbê Iplem wê yêp kwabo vô vɨgwe mahɨgun pɨleva ge, mêd Yesu he nue ngɨvihi la dô vac vɨgwe tige.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Buc levac wê Yuda ob xovô buc Pasova Isip ilage vô kwabo lec, om xomxo tɨbeac vac vɨgwe toto ge kɨtuc la Jelusalem tax, ên nêb ob la viac he ên buc tige.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Om he myag Yesu vac Anutu xumac ngɨbua dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xam xo bêna? Xam nêb Yesu ob yê buc tiga hɨxôn, me?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn Palisi nêl kɨyang pyap ên nêbê xomxo ti obêc xovô vɨgwe ti wê Yesu la dô vac ge od i lam nêl kɨtong vô he ên he ob la hôm Yesu xôn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.