Atos 26

Yesu Xolac (PTP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mêd Aglipa nêl vô Pol ên nêbê, “Ông nêl ông kɨyang ên xe ob ngô.” Om Pol vɨgê la kɨsii dɨ i nêl i kɨyang kɨtong bêga nêbê,
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “King Aglipa, gwêbaga a xêgyaa vô nivɨha ên wê a ob nêl kɨyang wê he Yuda
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 ên ông xovô môp wê xe Yuda vông ge vɨhati hɨxôn kɨyang wê xe mi nêlma lec ge, om a kɨtaa ông bê ông ngô kɨyang wê a ob nêl ga dɨ ông nim i o lêc ma lec lêm.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “He Yuda vɨhati xovô ên he nêbê ilage wê a gên nipwo dɨ i lam tyip gwêbaga, a dô hɨxôn lige vac xe bom dɨ a la dô Jelusalem.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 He Yuda xovô a ilage om he obêc nêb nêl a kɨtong ge od he ob nêl bê a mi tɨmu vô môp wê xe Palisi vông ge vɨhati nivɨha. Xe Palisi ge, xe vông yuac levac lec môp kɨtaaên hɨxôn môp ya luu Yuda vông môp ya vêl.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Lêc gwêbaga he vông kɨyang vô a dɨ a lam le vô ông mamnôn ên wê a vông i vin dɨ a dô bin kɨyang wê Anutu hɨlu vô buge ilage nêb obêc vô nôn lec tɨmuên ge.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 He Yuda wê hɨpu vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu ge he vông i vin kɨyang tige dɨ he kɨtaa xêkɨzêc vô Anutu tɨyi bucên yuu vɨdiiên vɨhati dɨ dô bin kɨyang tige. King Aglipa, a êno vông i vin kɨyang tige, lêc gwêbaga he Yuda vông kɨyang vô a lec kɨyang tige.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Bêna lêc xam ya xo ên xam nêbê Anutu o tɨyi wê ob tɨpi vô xomxo vac yibên ge lêmê?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ilage a xo ên a nêbê a obêc vông Yesu Nasalet lê vô nipaên ge od obêc nivɨha,
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 om a la vông môp tibêge gê Jelusalem. Dɨ xomxo levac wê mi si daa gee tyuc lec, nêb a la kô xomxo wê vông i vin Yesu ge mɨ lam tung he i loc vac kalabuhu, dɨ buc wê he hɨlu kɨyang nêb he ob hi xomxo vông vinên i yib ge od a tyuc lec.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Dɨ buc tɨbeac a la vông vɨyin vô he vac xumac lɨlo, ên a nêb he i sea vông vinên wê he vông ge dɨ nêl kɨyang nipaên lec Yesu. A xêgyaa vô myavɨnê levac vô he, om a la vông vɨyin levac vô he wê dô teva ge hɨxôn.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Mêgem xomxo levac wê mi si daa gee tyuc lec nêb a la Damaskas om he vông a la.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 A mɨla môp ti dɨ hɨyôv tyip kɨtôn, lêc xêseac wê luu hɨyôv vêl ge ti lam gê kɨsii ganê dɨ linac lec a hɨxôn xomxo wê la hɨxôn a gee.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Mêd xe vɨhati tɨlii mɨ la xêp kɨbun, dɨ a ngô kɨyang ti vac vya Yuda bêga nêbê, ‘Sol, bêna lêc ông vông vɨyin vô a? Môp tibêge tɨyi xocbê ông hi vɨxam lec xax manôn dɨ vông myavɨnê vô ôcông va.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Mêd a kɨnêg ên a nêbê, ‘Apumtau, ông letya?’ Dɨ Apumtau nêl vô a ên nêbê, ‘A Yesu wê ông vông vɨyin vô a ge.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Om ông kɨdi mɨ le kɨsii, ên gwêbaga a hɨlung a vô ông ên a nêb ông tu a nug yuac dɨ ông ob nêl kɨyang wê a hɨlung vô ông hɨxôn kɨyang wê a ob nêl vô ông tɨmuên ge kɨtong vô xomxo.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 A ob vô ông vêl ên he Yuda hɨxôn he tɨbii ba vɨgê. Dɨ a ob vông ông loc vô tɨbii wê o Yuda lêm ge,
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 ên ông vông he manôn i seac dɨ vông he i sea môp mapɨtoc dɨ lam dô vac xêseac, dɨ he i sea xêkɨzêc wê Seten vông ge dɨ lôm vô Anutu dɨ vông i vin a, ên Anutu i kɨtya he nên nipaên vêl dɨ he i dô hɨxôn xomxo wê Anutu vɨnoo he pyap ge.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “King Aglipa, a ngô kɨyang tige lam gê kɨsii, dɨ a o vô nɨnyag kɨtu vô lêm.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nge, a la nêl xolac vô xomxo Damaskas tax, nang dêc a la nêl gê Jelusalem dɨ a nêl vac vɨgwe Judia vɨhati, dɨ a la nêl vô tɨbii wê o Yuda lêm gee ya hɨxôn. A nêl bêga vô he ên a nêbê, ‘Xam pɨlepac xam dɨ vông nɨlôm i loc vô Anutu dɨ xam vông môp nivɨha ên i nêl kɨtong bê xam pɨlepac xam vɨxôhɨlôg.’
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 A nêl xolac bêge, om he Yuda la hôm a xôn vac Anutu xumac ngɨbua, nêb ob hi a xib.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Lêc Anutu ngɨdu a xôn tɨyi buc vɨhati dɨ i val tyip gwêbaga, om a le vô xam mamnôn dɨ a nêl kɨyang tiga vô xomxo wê vɨdaaên dɨ he wê lê levac ge vɨhati. Kɨyang wê a nêl ge, a nêl i tɨyi kɨyang wê Moses he plopete nêl ilage nêb obêc vô nôn lec tɨmuên ge.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Kɨyang bêga nêbê, ‘Kɨlisi wê Anutu vông i lam ge obêc kô myavɨnê dɨ yib, lêc obêc kɨdi lec vac yibên, dɨ mug xomxo vɨhati dɨ obêc nêl xêseac wê i vông ge kɨtong vô he Islel hɨxôn he wê o Islel lêm ge.’”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Pol nêl kɨyang bêge, lêc gavman levac Pestas keac levac lec i ên nêbê, “Pol, ông mav. Ông kô xovôên tɨbeac om vông ông pɨyôp juda.”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Lêc Pol nêl ên nêbê, “Xomxo levac Pestas, a o mav lêm. Kɨyang wê a nêl ge kɨyang nôn dɨ a pɨyôp yêp om a nêl kɨyang nivɨha.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Dɨ king Aglipa xovô kɨyang tige vɨhati pyap, om a nêl kɨtong vô i dɨ a o xona ên i lêm. A xovô ên a nêbê kɨyang tige vɨhati, Aglipa ngô dɨ yê pyap, ên kɨyang ti o yêp xôpacên lêm.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 King Aglipa, ông vông i vin plopete kɨyang, me? A xovô ên a nêbê ông vông i vin.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Lêc Aglipa nêl vô Pol ên nêbê, “Kwabo yang tya ga dɨ ông nêb a vông i vin Kɨlisi?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Lêc Pol nêl vô i ên nêbê, “Obêc buc kwabo me buc dia ge od obêc tɨyi. Lêc a kɨtaa vô Anutu ên a nêbê ông hɨxôn xam vɨhati wê xam ngô kɨyang wê a nêl ge, xam tɨyi xocbê aca va lê, lêc sen wê ku a ge ob ku xam xôn lêm.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Pol nêl bêge mêd king Aglipa yuu li vêx Benaisi dɨ gavman levac Pestas hɨxôn xomxo wê dô hɨxôn he gee, he vɨhati kɨdi lec
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 mɨ la vɨxun, dɨ la nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tige o vông nipaên ti tɨyi wê il ob tung i vac kalabuhu me hi i yib ge lêm.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Mêd king Aglipa nêl vô Pestas ên nêbê, “Xomxo tige obêc nêl bê Sisa i ngô kɨyang wê i vông ge lêm ge od tɨyi wê ông ob pɨwelac i vêl ên kalabuhu.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.