Atos 26
Yesu Xolac (PTP) vs NVT
1 Mêd Aglipa nêl vô Pol ên nêbê, “Ông nêl ông kɨyang ên xe ob ngô.” Om Pol vɨgê la kɨsii dɨ i nêl i kɨyang kɨtong bêga nêbê,
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “King Aglipa, gwêbaga a xêgyaa vô nivɨha ên wê a ob nêl kɨyang wê he Yuda
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 ên ông xovô môp wê xe Yuda vông ge vɨhati hɨxôn kɨyang wê xe mi nêlma lec ge, om a kɨtaa ông bê ông ngô kɨyang wê a ob nêl ga dɨ ông nim i o lêc ma lec lêm.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “He Yuda vɨhati xovô ên he nêbê ilage wê a gên nipwo dɨ i lam tyip gwêbaga, a dô hɨxôn lige vac xe bom dɨ a la dô Jelusalem.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 He Yuda xovô a ilage om he obêc nêb nêl a kɨtong ge od he ob nêl bê a mi tɨmu vô môp wê xe Palisi vông ge vɨhati nivɨha. Xe Palisi ge, xe vông yuac levac lec môp kɨtaaên hɨxôn môp ya luu Yuda vông môp ya vêl.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Lêc gwêbaga he vông kɨyang vô a dɨ a lam le vô ông mamnôn ên wê a vông i vin dɨ a dô bin kɨyang wê Anutu hɨlu vô buge ilage nêb obêc vô nôn lec tɨmuên ge.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 He Yuda wê hɨpu vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu ge he vông i vin kɨyang tige dɨ he kɨtaa xêkɨzêc vô Anutu tɨyi bucên yuu vɨdiiên vɨhati dɨ dô bin kɨyang tige. King Aglipa, a êno vông i vin kɨyang tige, lêc gwêbaga he Yuda vông kɨyang vô a lec kɨyang tige.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Bêna lêc xam ya xo ên xam nêbê Anutu o tɨyi wê ob tɨpi vô xomxo vac yibên ge lêmê?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ilage a xo ên a nêbê a obêc vông Yesu Nasalet lê vô nipaên ge od obêc nivɨha,
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 om a la vông môp tibêge gê Jelusalem. Dɨ xomxo levac wê mi si daa gee tyuc lec, nêb a la kô xomxo wê vông i vin Yesu ge mɨ lam tung he i loc vac kalabuhu, dɨ buc wê he hɨlu kɨyang nêb he ob hi xomxo vông vinên i yib ge od a tyuc lec.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Dɨ buc tɨbeac a la vông vɨyin vô he vac xumac lɨlo, ên a nêb he i sea vông vinên wê he vông ge dɨ nêl kɨyang nipaên lec Yesu. A xêgyaa vô myavɨnê levac vô he, om a la vông vɨyin levac vô he wê dô teva ge hɨxôn.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Mêgem xomxo levac wê mi si daa gee tyuc lec nêb a la Damaskas om he vông a la.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 A mɨla môp ti dɨ hɨyôv tyip kɨtôn, lêc xêseac wê luu hɨyôv vêl ge ti lam gê kɨsii ganê dɨ linac lec a hɨxôn xomxo wê la hɨxôn a gee.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Mêd xe vɨhati tɨlii mɨ la xêp kɨbun, dɨ a ngô kɨyang ti vac vya Yuda bêga nêbê, ‘Sol, bêna lêc ông vông vɨyin vô a? Môp tibêge tɨyi xocbê ông hi vɨxam lec xax manôn dɨ vông myavɨnê vô ôcông va.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Mêd a kɨnêg ên a nêbê, ‘Apumtau, ông letya?’ Dɨ Apumtau nêl vô a ên nêbê, ‘A Yesu wê ông vông vɨyin vô a ge.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Om ông kɨdi mɨ le kɨsii, ên gwêbaga a hɨlung a vô ông ên a nêb ông tu a nug yuac dɨ ông ob nêl kɨyang wê a hɨlung vô ông hɨxôn kɨyang wê a ob nêl vô ông tɨmuên ge kɨtong vô xomxo.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 A ob vô ông vêl ên he Yuda hɨxôn he tɨbii ba vɨgê. Dɨ a ob vông ông loc vô tɨbii wê o Yuda lêm ge,
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 ên ông vông he manôn i seac dɨ vông he i sea môp mapɨtoc dɨ lam dô vac xêseac, dɨ he i sea xêkɨzêc wê Seten vông ge dɨ lôm vô Anutu dɨ vông i vin a, ên Anutu i kɨtya he nên nipaên vêl dɨ he i dô hɨxôn xomxo wê Anutu vɨnoo he pyap ge.’
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “King Aglipa, a ngô kɨyang tige lam gê kɨsii, dɨ a o vô nɨnyag kɨtu vô lêm.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Nge, a la nêl xolac vô xomxo Damaskas tax, nang dêc a la nêl gê Jelusalem dɨ a nêl vac vɨgwe Judia vɨhati, dɨ a la nêl vô tɨbii wê o Yuda lêm gee ya hɨxôn. A nêl bêga vô he ên a nêbê, ‘Xam pɨlepac xam dɨ vông nɨlôm i loc vô Anutu dɨ xam vông môp nivɨha ên i nêl kɨtong bê xam pɨlepac xam vɨxôhɨlôg.’
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 A nêl xolac bêge, om he Yuda la hôm a xôn vac Anutu xumac ngɨbua, nêb ob hi a xib.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Lêc Anutu ngɨdu a xôn tɨyi buc vɨhati dɨ i val tyip gwêbaga, om a le vô xam mamnôn dɨ a nêl kɨyang tiga vô xomxo wê vɨdaaên dɨ he wê lê levac ge vɨhati. Kɨyang wê a nêl ge, a nêl i tɨyi kɨyang wê Moses he plopete nêl ilage nêb obêc vô nôn lec tɨmuên ge.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Kɨyang bêga nêbê, ‘Kɨlisi wê Anutu vông i lam ge obêc kô myavɨnê dɨ yib, lêc obêc kɨdi lec vac yibên, dɨ mug xomxo vɨhati dɨ obêc nêl xêseac wê i vông ge kɨtong vô he Islel hɨxôn he wê o Islel lêm ge.’”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Pol nêl kɨyang bêge, lêc gavman levac Pestas keac levac lec i ên nêbê, “Pol, ông mav. Ông kô xovôên tɨbeac om vông ông pɨyôp juda.”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Lêc Pol nêl ên nêbê, “Xomxo levac Pestas, a o mav lêm. Kɨyang wê a nêl ge kɨyang nôn dɨ a pɨyôp yêp om a nêl kɨyang nivɨha.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Dɨ king Aglipa xovô kɨyang tige vɨhati pyap, om a nêl kɨtong vô i dɨ a o xona ên i lêm. A xovô ên a nêbê kɨyang tige vɨhati, Aglipa ngô dɨ yê pyap, ên kɨyang ti o yêp xôpacên lêm.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 King Aglipa, ông vông i vin plopete kɨyang, me? A xovô ên a nêbê ông vông i vin.”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Lêc Aglipa nêl vô Pol ên nêbê, “Kwabo yang tya ga dɨ ông nêb a vông i vin Kɨlisi?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Lêc Pol nêl vô i ên nêbê, “Obêc buc kwabo me buc dia ge od obêc tɨyi. Lêc a kɨtaa vô Anutu ên a nêbê ông hɨxôn xam vɨhati wê xam ngô kɨyang wê a nêl ge, xam tɨyi xocbê aca va lê, lêc sen wê ku a ge ob ku xam xôn lêm.”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Pol nêl bêge mêd king Aglipa yuu li vêx Benaisi dɨ gavman levac Pestas hɨxôn xomxo wê dô hɨxôn he gee, he vɨhati kɨdi lec
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 mɨ la vɨxun, dɨ la nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tige o vông nipaên ti tɨyi wê il ob tung i vac kalabuhu me hi i yib ge lêm.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Mêd king Aglipa nêl vô Pestas ên nêbê, “Xomxo tige obêc nêl bê Sisa i ngô kɨyang wê i vông ge lêm ge od tɨyi wê ông ob pɨwelac i vêl ên kalabuhu.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.