Atos 18
Yesu Xolac (PTP) vs ARC
1 Pol sea Atens dɨ la Kolin,
1 Depois disto, partiu Paulo de Atenas e chegou a Corinto.
2 dɨ mɨla tulec Yuda vux ti lê nêbê Akwila wê ben kehe Pontas ge. Ilage Akwila yuu vɨnê Plisila dô Lom wê yêp vac vɨgwe levac Itali ge, lêc king Klodias nêl ên nêbê he Yuda he i sea Lom. Om yuu sea Lom dɨ la dô Kolin. Buc ya lam la vêl dɨ Pol mɨla vô yuu,
2 E, achando um certo judeu por nome Áquila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), se ajuntou com eles,
3 lêc yê yuac wê yuu vông ge tɨyi xocbê yuac wê i vông ge, om la dô hɨxônyuu dɨ yon duu xumac sel dɨ tɨbii kɨsuu.
3 e, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Mêd buc sabat vɨhati Pol la vac xumac lɨlo wê he Yuda vông ge mɨ la nêl kɨyang tɨbeac vô he, ên nêb he Yuda hɨxôn tɨbii ba he i vông nɨlô i loc vô Yesu dɨ vông i vin.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga e convencia a judeus e gregos.
5 Mêd Sailas yuu Timoti lam gê Masedonia dɨ val vô Pol, dɨ Pol nêl xolac vô he Yuda tɨyi lec buc vɨhati dɨ nêl vô he ên nêbê, “Yesu ge Kɨlisi wê Anutu vɨnoo i pyap ge.”
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado pela palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Lêc he Yuda pwoo Pol vya vac dɨ so vya vô i om Pol lɨloo vɨjuva vêl ên ngakwi wê i vông ge ên nêbê he i xovô nên nipaên wê he vông ge, dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xam obêc wib mɨ la vac nipaên ge od ge myavɨwen wê xacxam va vông, ên a o vông nipaên ti vô xam lêm. Om gwêbaga a ob sea xam dɨ la nêl xolac vô tɨbii madɨluhu wê o Yuda lêm gee.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo e, desde agora, parto para os gentios.
7 Mêgem Pol sea he mɨ la dô vac tɨbii ti ben lê nêbê Tisias Jastas. Tisias ge mi kɨtaa vô Anutu, dɨ i xumac le kwabo vô xumac lɨlo wê he Yuda vông ge.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado Tito Justo, que servia a Deus e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Dɨ xomxo levac ti wê mi viac he Yuda xumac lɨlo ge lê nêbê Klispas hɨxôn vɨnêe nue vông i vin Apumtau, dɨ tɨbii Kolin tɨbeac ngô xolac wê Pol nêl ge dɨ vông i vin dɨ lipac mia.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo- o, creram e foram batizados.
9 Vô bucên ti Anutu vông vɨvia ti lam vô Pol bêga nêbê, “Xonaên i ma. Ông nêl xolac dɨ le i o dô xôa maên lêm.
9 E disse o Senhor, em visão, a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Ên a dô hɨxôn ông, om xomxo ti o tɨyi wê ob vông ông vô nipaên ge lêm, ên xomxo wê tu a nuge ge tɨbeac dô vac vɨgwe tiga.”
10 porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Om Pol dô Kolin tɨyi klismas ti dɨ dentuc vɨgê vɨlu dɨ sec ti, dɨ tɨxuu tɨbii Kolin ya Anutu xolac.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Vô buc wê Galio tu gavman levac dɨ viac vɨgwe Glik ge he Yuda tɨbeac kɨtucma dɨ la hôm Pol xôn dɨ kô mɨ la vông kɨyang vô
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 dɨ nêl ên nêbê, “Xomxo tiga tɨxuu xomxo lec môp kɨtaaên lê, lêc la môp bangwe dɨ o tɨyi xocbê xolac wê xe vông ge lêm.”
13 dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Mêd Pol nêb ob nêl kɨyang, lêc gavman levac Galio nêl vô he Yuda ên nêbê, “Xam Yuda, xomxo tiga obêc pwoo kɨyang wê gavman vông ge vac, me obêc vông môp nipaên ya ge od a ob ngô kɨyang wê xam nêl ge.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria;
15 Lêc xam lam kɨnêg a lec kɨyang hɨxôn lê dɨ xolac wê xacxam va vông ge, om xacxam va kô xam kɨyang mɨ loc viac, ên a ob ngô kɨyang tibêge lêm.”
15 mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Mêd Galio tii he vêl ên kot,
16 E expulsou-os do tribunal.
17 dɨ he la hôm xomxo levac wê mi viac Yuda xumac lɨlo ge ti lê nêbê Sostenis xôn dɨ kô mɨ la hi vô gavman levac Galio manôn dɨ Galio yê lêc o nêl kɨyang ti lec lêm.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; porém, a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Pol dô Kolin buc ya, nang dêc sea xomxo vông vinên tigee, dɨ Pol hɨxôn Plisila yuu Akwila yon la Senklia ên nêb ob lec sip mɨ la Silia. Gê Senklia Pol hɨlu kɨyang ti vô Anutu om kɨping bazub lihi.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos e dali navegou para a Síria e, com ele, Priscila e Áquila, tendo rapado a cabeça em Cencreia, porque tinha voto.
19 Yon mɨla Epesas, dɨ Pol sea yuu dô dɨ la vac xumac lɨlo wê he Yuda vông ge dɨ la nêl kɨyang vô he.
19 E chegou a Éfeso e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Mêd he nêl vô Pol ên nêb i dô hɨxôn he buc ya, lêc Pol nêl nêb ob la.
20 E, rogando- lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Om buc wê ob sea he ge od nêl vô he ên nêbê, “Anutu obêc tyuc lec ge od a obêc vena vô xam tii vac.” Pyap dɨ Pol sea he dɨ la lec sip mɨ la.
21 Antes, se despediu deles, dizendo: Querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 La lec sip mɨ la Sisalia, lêc sip mɨla le dɨ i lop vêl ên sip dɨ la Jelusalem mɨ la keac vô xomxo vông vinên. Pyap dɨ i loc mɨ la Antiok.
22 E, chegando a Cesareia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Mêd Pol dô Antiok buc ya, nang dêc kɨdi vac Antiok dɨ la tup vac vɨgwe wê yêp vac vɨgwe levac Galesia yuu Plisia ge, dɨ la nêl kɨyang vô xomxo vông vinên ên nêb i ngɨdu he xôn.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Yuda ti lê nêbê Apolos wê ben Aleksandlia ge mɨla dô Epesas. Apolos ge mi nêl kɨyang nivɨha dɨ xovô kɨyang vɨhati wê yêp vac kɨpihac xolac ge.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, varão eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ilage xomxo nêl Apumtau Yesu môp kɨtong vô Apolos mɨ i xovô dɨ i nɨlô kɨdu i nêb ob tɨmu vô xolac vɨhati, om Apolos nêl Yesu kɨtong bôbac vô xomxo, lêc môp mia lipacên ge, xovô wê Jon lipac xomxo ge tibed.
25 Este era instruído no caminho do Senhor; e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Mêd Apolos la nêl xolac vac xumac lɨlo wê he Yuda vông ge dɨ xonaên ma, dɨ Plisila yuu Akwila ngô kɨyang wê Apolos nêl ge, om kô i mɨ la vac yuu ben dɨ la nêl Anutu môp yuu xolac wê Apolos lungên ge vɨhati kɨtong vô i.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando o ouviram Priscila e Áquila, o levaram consigo e lhe declararam mais pontualmente o caminho de Deus.
27 Mêd Apolos nêb ob la vɨgwe Glik dɨ lie vông vinên Epesas tyuc lec nêb i loc. Om he kɨvuu kɨpihac ti dɨ vông i la vô xomxo Glik ên nêbê he i kô Apolos lec nivɨha. Mêgem Apolos mɨla Glik, dɨ xomxo wê Anutu xêyaa vin lec he mɨ he vông i vin gee, Apolos ngɨdu he xôn.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Apolos he Yuda ngaênma lec xolac vô xomxo tɨbeac manôn, lêc Apolos nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc om hi he nên kɨyang tô mɨ la. Ên Apolos nêl kɨyang wê yêp vac kɨpihac xolac ge kɨtong vô he om vông xovôên vô he ên nêbê Yesu ge Kɨlisi wê Anutu vɨnoo pyap ge.
28 Porque com grande veemência convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.