Atos 13
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 Vac konglegesen Antiok, xomxo wê plopete dɨ he wê tɨxuu xomxo ya xolac ge, he ya dô. He lê bêga nêbê Banabas yuu Simion wê lê ngwe nêbê ninɨvi vɨliac ge, dɨ Lusias wê lam gê Sailini ge yuu Maneyen wê gavman levac Helot nipɨpu ti ge, dɨ Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Buc ti lêc xomxo vông vinên vɨhati ngɨbua yaên dɨ kɨtaa vô Apumtau mɨ dô lêc Myakɨlôhô Ngɨbua nêl vô he ên nêbê, “Xam vɨnoo Banabas yuu Sol ên yuu i loc vông yuac wê a ob vông vô yuu ge.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Om he ngɨbua yaên dɨ kɨtaa vô Anutu, pyap dêc vyax vɨgê lec yuu dɨ vông yuu la.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Myakɨlôhô Ngɨbua vông Banabas yuu Sol la, om yuu la vɨgwe Selusia dɨ lec sip gê Selusia dɨ la vɨgwe kɨtôn Saiplas wê yêp vac gwec mahɨgun ge.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Vac vɨgwe Saiplas yuu la dô vɨgwe Salamis dɨ nêl Anutu xolac vac xumac lɨlo wê he Yuda vông ge vɨhati. Jon Mak dô hɨxôn yuu om ngɨdu yuu xôn vac yuac.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Mêd yon la tup vac vɨgwe nipwo vɨhati dɨ mɨla vɨgwe ti lê nêbê Pepos. Mêd yon tulec xomxo Yuda ti lê nêbê Ba-Jisas. Ba-Jisas ge plopet kɨtyooên ti wê mi vông vɨloo hɨxôn yevac ge,
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 dɨ mi dô hɨxôn gavman levac ti lê nêbê Sesias Polas. Sesias Polas ge, xomxo wê xovôên nivɨha ge om keac Banabas yuu Sol la vô i ên nêb ob ngô Anutu xolac.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Lêc Ba-Jisas wê lê ngwe vac Glik vya nêbê Elimas ge nêl nipaên lec Banabas yuu Sol, ên nêb ob pɨlepac gavman levac tyo nɨlô ên i o lêc vông i vin Yesu lêm.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Lêc Sol wê lê ngwe nêbê Pol ge, Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun i xôn om Pol yê Elimas kɨzêc,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 dɨ nêl vô ên nêbê, “Ông Seten nu, ông vông vevac vô kɨyang nivɨha vɨhati, dɨ kɨyang kɨtyooên yuu nipaên pup lec ông nɨlôm. Ông juda Apumtau kɨyang tɨyi buc vɨhati. Obêc buc tina lêc ông sea kɨyang kɨtyooên wê ông mi nêl ge?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Om wê lê. Gwêbaga Apumtau obêc hi ông dɨ vông ông mamnôn i toc, dɨ ông wêên vɨgwe ob ma dɨ buc ya i loc vêl lê.” Pol nêl bêge mêd lutibed Elimas manôn vô mapɨtoc dɨ i vô pɨlax pɨlax vɨgwe dɨ myag xomxo wê ob hôm lec i vɨgê mɨ hɨlung môp vô i ge.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Gavman levac yê tige dɨ yetac ên Apumtau xolac dɨ vông i vin.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pol hɨxôn xomxo wê mi la hɨxôn i ge lec sip gê Pepos dɨ la Pega vac vɨgwe Pampilia. Lêc Jon Mak sea he dɨ lax mɨ la Jelusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Mêd he kɨdi vac Pega dɨ la Antiok wê yêp vac vɨgwe levac Pisidia ge. Dɨ buc sabat ge he la vac Yuda xumac lɨlo dɨ la dô.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Xomxo wê viac xumac lɨlo ge kɨtong xolac wê Moses he plopete kɨvuu ilage. Pyap dêc he nêl kɨyang la vô Pol yuu Banabas ên nêbê, “Lig muu, muu obêc nêb nêl kɨyang ya vô xe ên i ngɨdu xe xôn ge od muu nêl.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Om Pol kɨdi lec dɨ vɨgê la kɨsii dɨ i nêl vô he ên nêbê,
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Anutu ti wê il Islel vông ge vɨnoo mage buge ilage, dɨ buc wê he la dô Isip tɨyi xocbê xomxo vɨtevac ge od Anutu vông he vô tɨbeac hɨwocên. Dɨ tɨmuên Anutu vɨgê xêkɨzêc dɨdii he vêl dɨ vông he la.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 He la dô vɨgwe mahɨgun pɨleva tɨyi klismas kehe yuu, lêc Anutu o kɨtya he vêl ên wê he pwoo i vya vac ge lêm.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Nang dêc Anutu kɨtya tɨbii vɨyang vɨgê vɨlu dɨ sec yuu wê dô vac vɨgwe Kenan ge vêl dɨ vông kɨbun tige vô he Islel mɨ he dô vac i tɨyi klismas 450.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Nang dêc Anutu vɨnoo Islel levac dɨ he viac lie dɨ i val tyip vô buc wê plopet Samyuel dô ge.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 “Lêc he Islel nêb he ob vɨnoo king wê ob viac he ge om Anutu vɨnoo Kis nu Sol wê kehe yêp vac Bensamin ge, dɨ i tu king mɨ viac he tɨyi klismas kehe yuu.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Lêc Anutu kɨtya Sol lê king vêl dɨ vông i la lec Devit. Anutu nêl lec Devit bêga ên nêbê,
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Mêd Anutu hɨlu kɨyang nêbê Devit bue paha ti obêc lam hôm xomxo Islel lec. Om Yesu lam vông kɨyang tyo vô nôn lec.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 “Dɨ buc wê Yesu gên o lam lêm ge, Jon nêl kɨyang vô he Islel vɨhati ên nêbê he i pɨlepac he dɨ lipac mia.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Vô kwabo lec wê Jon yuac ob pyap ge om Jon nêl ên nêbê, ‘Xam xovô ên xam nêb a letya? A o xomxo ti wê xam dô bin ge lêm. Xomxo ti obêc val tɨmuên, dɨ a o nivɨha wê a obêc pɨwelac su vêl ên i vɨxa ge lêm.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Jon nêl bêge, om xam lige wê xam tu Eblaham nue gee hɨxôn xam tɨbii ba wê xam xona ên Anutu gee, xam ngô lê. Kɨyang wê Anutu nêl nêb ob hôm il lec ge, Anutu vông i lam pyap vô il.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ên xomxo Jelusalem hɨxôn he nên xomxo levac, he o xovô Yesu lêm, dɨ he o xovô plopete kɨyang wê he mi kɨtong vô buc sabat ge kehe lêm. Om he vông kɨyang vô Yesu nêb ob hi i yib, lêc môp wê he vông ge vông plopete kɨyang vô nôn lec.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 He o tulec i nên nipaên ti lêm, lêc he kɨtaa Pailat ên nêb i hi i yib.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 He vông i tɨyi kɨyang vɨhati wê plopete kɨvuu lec Yesu ilage, nang dêc he kwax Yesu ninɨvi vêl ên xax pola dɨ kô mɨ la lii vac lôva.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Lêc Anutu tɨpi vô i kɨdi lec vac yibên
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 dɨ buc tɨbeac Yesu hɨlung i vô he wê he mi la hɨxôn i gê Galili mɨ la Jelusalem ge. Dɨ gwêbaga xomxo tigee nêl Yesu kehe kɨtong vô lie Islel.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Om xe ob nêl xolac nivɨha vô xam bêga bê kɨyang wê Anutu hɨlu vô buge ilage,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Anutu vông kɨyang tige vô nôn lec vô he bue il, ên wê tɨpi vô Yesu kɨdi lec vac yibên ge. Tɨyi xocbê kɨyang wê yêp vac Sam ngwe wê vông yuu lec ge bêga nêbê,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Anutu tɨpi vô Yesu kɨdi lec vac yibên om Yesu ob yib i tii vac mɨ ninɨvi pɨtal lêm, tɨyi xocbê kɨyang wê Anutu nêl ilage ên nêbê,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 “Dɨ kɨyang ti yêp vac Sam ngwe bêga nêbê,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Il xovô ên il nêbê Devit vông i tɨyi kɨyang wê Anutu nêl vô i vô buc wê dô mavɨha gê kɨbun ga ge, lêc yib dɨ he yev i hɨxôn mae bue dɨ i ninɨvi pɨtal.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Lêc xomxo ti wê Anutu tɨpi vô i kɨdi lec vac yibên ge ninɨvi o pɨtal lêm.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Om xam lige, xam vyac xovô kɨyang wê xe nêl vô xam bêga bê xomxo tige wê ob kɨtya xam nêm nipaên vêl.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Xolac wê Moses vông ilage o tɨyi wê ob kɨtya xam nêm nipaên vêl ge lêm. Lêc Yesu ge, xomxo ti obêc vông i vin i ge od Anutu obêc pɨwelac i vêl ên nipaên dɨ vông i dô nivɨha.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Om xam xona nêm dɨ viac xam, ên kɨyang wê plopete kɨvuu ilage i o lêc tulec xam lêm, kɨyang wê nêl bêga nêbê,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Xam wê xam so vyam vô Anutu kɨyang ge, xam wê dɨ yetac dɨ nga vɨgêm vac myam, lêc xam obêc wib mɨ la vac nipaên. Ên yuac ti wê a vông vô buc wê xam dô ge, xomxo obêc nêl kɨtong vô xam lêc xam ob vông i vin lêm.’”
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Pol nêl kɨyang pyap dɨ yuu Banabas nêb ob la vɨxun, lêc xomxo kɨtaa yuu ên nêbê, “Muu lôm lec sabat ngwe tɨmuên ên lôm nêl kɨyang tige i tii vac.”
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 He vɨhati lop mɨ la vɨxun, mêd he Yuda hɨxôn tɨbii wê vông i vin Anutu dɨ mi tɨmu vô Yuda môp gee he tɨbeac tɨmu vô Pol yuu Banabas vɨxa. Mêd yuu viac kɨyang vô he ên nêbê he i dô vac vɨzid wê Anutu vông ge.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Vô buc sabat ngwe tɨmuên xomxo wê dô vɨgwe tige vɨhati kɨtucma ên nêb ob ngô Anutu xolac.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Lêc he Yuda yê wê xomxo tɨbeac kɨtucma vô Pol yuu Banabas ge om he xêyaa vô nipaên vô yuu dɨ he so vya vô Pol hɨxôn xolac wê nêl ge.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Lêc Pol yuu Banabas xonaên ma dɨ yuu nêl kɨyang xêkɨzêc vô he ên nêbê, “Ge nivɨha wê xe nêl Anutu xolac vô xam Yuda taxlee, lêc xam vô nɨmim vô, om tɨyi xocbê xam nêl ên xam nêbê xam o tɨyi wê xam ob dô mamvɨha luta lêc luta ge lêm. Om xam ngô lê. Gwêbaga xe ob sea xam dɨ la vô tɨbii wê o Yuda lêm gee,
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 ên Apumtau nêl vô xe ên nêbê,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Xomxo wê o Yuda lêm gee ngô kɨyang wê Pol nêl ge dɨ he xêyaa vô nivɨha yang dɨ he pɨmil Apumtau xolac, mêd he wê Anutu vɨnoo he ên nêb he ob dô mavɨha luta lêc luta gee he vɨhati vông i vin.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Mêd Apumtau xolac la vô levac vac vɨgwe tigee vɨhati.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Lêc he Yuda vông vêx wê lê levac wê mi kɨtaa vô Anutu gee hɨxôn xomxo levac vac vɨgwe tigee he nɨlô kɨdi lec nêb ob hi Pol yuu Banabas, om he vông vɨyin vô yuu dɨ tii yuu la vêl ên he ben.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Om yuu lɨloo vɨjuva vêl ên vɨxa pɨtehe ên nêbê he i xovô bê he nên nipaên yêp vô he. Mêd yuu loc dɨ la vɨgwe Aikoniam.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Dɨ xomxo vông vinên wê dô Antiok gee he xêyaa vô nivɨha dɨ Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun he xôn.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.