Atos 12

Yesu Xolac (PTP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vô buc tige king Helot vông vɨyin vô xomxo vông vinên ya,
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 om vông tɨbii la hi Jon li Jems ya yipac mɨ i yib.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Mêd Helot yê wê Yuda mangwe he xêyaa vin lec môp tibêge om Helot nêl dɨ tɨbii la hôm Pita xôn. He vông tige lec buc levac wê he Yuda ya blet wê yis maên ge.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Mêd he la hôm Pita xôn dɨ kô mɨ la tung vac xumac kalabuhu, dɨ tɨbii xêhɨpu vɨgê yuu dɨ vɨxa vɨlu dɨ sec ti (16) yê Pita xôn dɨ he kɨdu yuudɨyuu om he yuudɨyuu la bin pyap, nang dêc yuudɨyuu obêc la bin nang. Mêd Helot xo nêbê Pita ob dô vac kalabuhu dɨ buc wê Yuda ob myêl vɨzid ên xovô buc wê bue sea Isip ilage i loc vêl lê, lêc vông Pita i loc le vô Yuda manôn ên he i ngô i nên kɨyang.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Om xêhɨpu tigee viac Pita mɨ he dô vac xumac kalabuhu, lêc he vông vinên kɨtaa xêkɨzêc vô Anutu nêb i ngɨdu Pita xôn.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Mêd Helot xo nêbê tɨtige Pita ob la le vô he Yuda manôn, om bucên ge Pita yêp vac xumac kalabuhu dɨ sen yuu ku i xôn dɨ i yêp vac xêhɨpu yuu mahɨgun, dɨ xêhɨpu ya le bin vuayen.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Lêc lutibed Anutu vông angela ti val vô Pita dɨ xêseac linac vac xumac lôma, mêd angela vyax vɨgê lec Pita
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Mêd angela nêl vô Pita ên nêbê, “Vêx ông let lec dɨ su ông su lec.” Om Pita vông bêge pyap dɨ angela nêl nang ên nêbê, “Vɨnyum ông ngakwi ngwe kɨsii lec dɨ lam tɨmu vô a.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Om Pita kɨdi lec dɨ tɨmu vô angela vɨxa dɨ yuu la. Lêc Pita lungên wê angela dɨdii i vêl ên xumac kalabuhu nɨlô ge dɨ so nêb mêd yê vɨvia pɨleva.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Mêd yuu luu xêhɨpu wê tax ge vêl mɨ la, nang dɨ mɨla luu mahɨgun ngweo vêl mɨ la nang, dɨ yuu val vô vuayen ain ti wê ob sea xumac kalabuhu mɨ la vɨxun ge, lêc vuayen tyo, ici va tax om yuu lop mɨ la vɨxun, dɨ tup vô môp mɨ la mahɨgun ti lê, lêc lutibed angela sea Pita dɨ la.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Mêd Pita kɨnu mɨlax vac i dɨ i xovô ên nêbê, “Ga a xovô vɨxôhɨlôg ên a nêbê Apumtau vông angela tige lam kô a vêl ên Helot vɨgê dɨ vô a vêl ên nipaên wê he Yuda nêb ob vông vô a ge.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Pita xovô pyap om loc mɨ la vô Malia wê Jon ta ge ben. Jon lê ngwe nêbê Mak. Xomxo tɨbeac kɨtucma dɨ kɨtaa vô Anutu mɨ dô,
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 om Pita hi vɨgê lec vuayen dɨ vêx yuac ti lê nêbê Loda ngô om lam nêb ob tax vuayen.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Lêc ngô Pita vya dɨ xovô nêbê ge Pita om xêyaa vô nivɨha yang, lêc taxên vuayen ma dom tup mɨ lax nêl vô he wê dô vac xumac lôma ge ên nêbê Pita val le vɨxun.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Lêc he nêl vô ên nêbê, “Ge ông pɨyôp vô yacyac.” Lêc vêx tige nêl xêkɨzêc ên nêbê, “Pita vɨxôhɨlôg.” Lêc he nêl vô ên he nêbê, “Ge Pita kɨnu.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Mêd Pita le vɨxun dɨ hi vɨgê lec vuayen lu lu om he la tax vuayen lêc yê Pita vɨxôhɨlôg om he yetac mabu.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Mêd Pita vông vɨgê vô he nêb he dô kɨyang maên, mêd nêl wê Apumtau kô i vêl ên xumac kalabuhu ge kɨtong vô he dɨ nêl ên nêbê, “Xam loc nêl a kɨtong vô Jems he lie vông vinên hɨxôn.” Mêd Pita sea he dɨ la vɨgwe bangwe.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Mêd vɨgwe vɨdii dɨ xêhɨpu he yê wê Pita xôa ma ge om he yetac dɨ nêl vôma ên nêbê, “Pita la na?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Mêd Helot vông yuac lec myagên Pita lêc tulecên ma, om kɨnêg vô he xêhɨpu wê viac Pita ge lêc he lungên, om Helot nêl dɨ tɨbii hi he yib. Pyap mêd Helot sea vɨgwe Judia dɨ la dô Sisalia.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Helot xêyaa vô myavɨnê vô xomxo Taia yuu Saidon, om he Taia yuu Saidon kɨtuc la vô Helot ên nêb ob hi kɨyang tige yib, ên he mi kɨsuu xen yaên vac vɨgwe wê Helot viac ge. He la viac nên kɨyang tax vô Blastas wê mi viac Helot xumac ge. Pyap mêd he la kɨtaa Helot, nêb i hi kɨyang wê he vông ge i yib.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Mêd buc wê Helot tung ge od vunac ngakwi king lec dɨ la dô lec sia king dɨ nêl kɨyang vô he vɨhati.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Mêd he wê ngô kɨyang tige tyuc vya levac ên nêbê, “Ga o xomxo kɨbun ti vya lêm. Nge, vya ga tɨyi anutu vya.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Lêc Helot yong i dɨ o pɨmil Anutu lêm, om lutibed Apumtau vông angela ti lam hi Helot ya myel vêê om ya i nɨlô ma vêl dɨ i yib.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Mêlêc Anutu xolac la vô levac vac vɨgwe tɨbeac.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Mêd Banabas yuu Sol la vông mone vô gyovɨxa Jelusalem, pyap dêc yuu kô Jon Mak dɨ yon lax mɨ la Antiok.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.