Apocalipse 9
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu ge vê i vuac. Mêd a xê pɨtua ti hoo gê lag puunê dɨ la kɨbun, dɨ Anutu vông ki wê ob tax madia wê mapɨtoc ta ge vô pɨtua tige.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Om tyo tax madia tyo, dɨ ngwaxlu levac xocbê ngwax ya yuac ge lam tyip vac, dɨ hɨvun hɨyôv yuu lag xôn dɨ vɨgwe vô mapɨtoc ta.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Mêdêc hɨveac tɨbeac lam vac ngwaxlu tige dɨ lam la lec kɨbun. He kô xêkɨzêc tɨyi xocbê kɨpyêc wê dô kɨbun ge.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Mêdêc kɨyang la vô hɨveac bêga ên nêbê, “Xam o lêc vông nita yuu xax hɨxôn susu wê tyip lec kɨbun ge i vô nipaên lêm. Nge, xam loc vô xomxo wê Anutu mak o yêp lec he manôn lêm ge, dɨ xam loc vông he i vô nipaên.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Om xam loc vông myavɨnê mabu vô he i tɨyi dentuc vɨgê vɨlu, lêc le i lêc hi he i yib lêm.” Kɨyang nêl bêge, dɨ myavɨnê wê hɨveac vông vô xomxo ge tɨyi xocbê myavɨnê wê kɨpyêc
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Vô buc tigee xomxo ob myag môp wê he ob yib lec ge, lêc he ob yêvô môp ti lêm, dɨ he xêyaa ob vin lec nêb he ob yib, lêc he ob yib lêm.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Hɨveac tigee, he tɨyi xocbê xôhô wê xomxo viac pyap nêb ob la vevac ge. Susu ti xocbê kɨlung gol ge dô lec he bazub, dɨ manôn tɨyi xocbê xomxo manôn ge,
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 dɨ bazub lihi dia xocbê tɨbii vêx bazub lihi ge, dɨ nɨvu tɨyi xocbê noo laion nɨvu ge,
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 dɨ nɨbu tɨyi xocbê ngakwi ain, dɨ he vɨnihi vô nidɨdun levac tɨyi xocbê pêt nipwo tɨbeac wê xomxo dô lec dɨ xôhô dɨdii mɨ la vevac ge.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Dɨ he xêxuhu tɨyi xocbê kɨpyêc xêxuhu ge dɨ mya kɨlin wê ob ving xomxo ya ge dô vac he xêxuhu. Om xêkɨzêc wê he vông ge kehe yêp vac he xêxuhu, om ob vông myavɨnê vô xomxo tɨyi dentuc vɨgê vɨlu.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Angela tige wê viac madia mapɨtoc ta ge tu hɨveac tigee nên king. Vac Hiblu vya angela tyo lê nêbê Abadon, dɨ vac Glik vya lê nêbê Apolion. Lê tige kehe bêga ên nêbê xomxo ti wê ob kɨtya susu hɨxôn xomxo vêl ge.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Mêgem vɨyin wê mugên wê hɨveac vông ge tɨyôô. Om wê lê, vɨyin yuu obêc val tɨmuên hɨxôn.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Nang dɨ angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec ti ge vê i vuac. Mêd a ngô vya ti lam vac alta gol levac dia yuudɨyuu. Alta tige le vô Anutu manôn.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Vya tyo nêl vô angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec ti wê hôm vuac ge ên nêbê, “Pɨwelac angela yuudɨyuu wê he ku xôn vac mia levac Yupletis ge dɨ vông he loc.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Om angela tige pɨwelac he yuudɨyuu gee, dɨ vông he la ên nêb he i loc hɨbu xomxo vɨhati ge i loc kɨdu yon, dɨ he i hi kɨdu ti i yib, dɨ kɨdu yuu i dô mavɨha. Ilage angela tyoe viac he pyap dɨ he dɨbin klismas dɨ dentuc dɨ buc hɨxôn hɨyôv manôn wê he ob vông vevac lec ge.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Om he dɨdii nue vevac wê dô lêc xôhô ge mɨ la. Xomxo vevac tigee tɨbeac hɨwocên tɨyi xocbê 200 milion ge, dɨ a ngô wê he nêl he naba tibêge.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Dɨ a xê xocbê a xê vɨvia, lêc xomxo vevac tigee dô lec xôhô. Xomxo tigee vɨnyum ngakwi ain lec pɨkopac xôn dɨ ngakwi tigee manôn hi yuu nɨyuu dɨ zang, dɨ xôhô wê he dô lec ge bazub tɨyi xocbê noo laion ge, dɨ ngwax yuu ngwaxlu yon ngɨdax salpa wê ngwax tum vac ge, yon xôn lam vɨlup vac xôhô mya mɨ la.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 He hi xomxo kɨdu ti yib ya susu nipaên yon ge, dɨ kɨdu yuu dô mavɨha. He hi xomxo ya ngwax yuu ngwaxlu yon ngɨdax salpa wê lam vac xôhô mya ge.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 Xêkɨzêc wê xôhô vông ge yêp vac he mya yuu xêxuhu. He xêxuhu tɨyi xocbê myel lêc bazub le lec, dɨ he mi vông vevac ya xêxuhu yuu bazub.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Om susu nipaên yon ge hi xomxo ya yib. Lêc he wê gên dô mavɨha ge, he o pɨlepac he ên môp nipaên wê he vɨgê mi vông ge lêm, dɨ he o sea môp wê he mi kɨtaa vô vɨmwo nipaên dɨ kɨtaa vô anutu kɨtyooên kɨnu ge lêm. Kɨnu tigee wê he vông ya gol dɨ silva dɨ ain dɨ ngɨdax dɨ sev ya xax, om kɨnu tigee o tɨyi wê ob yê vɨgwe dɨ ngô kɨyang dɨ la vac vɨgwe ya ge lêm.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Dɨ xomxo tigee mi hi xomxo yib dɨ vông môp yevac dɨ môp yôdac vêx yuu vux, dɨ vông yôdac vô xomxo susu. Lêc he o pɨlepac he dɨ vô nɨmi vô môp nipaên tibêgee lêm.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.