Apocalipse 19
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 Pyap dêc a ngô vya levac ti tɨyi xocbê xomxo tɨbeac wê dô lag puunê ge tyuc bêga ên nêbê,
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 dɨ i yaxên xomxo dɨ vông myavɨwen vô he tɨyi nipaên wê he vông ge, om môp tibêge nivɨha. Vɨgwe levac Babilon vông xomxo vô nipaên ya môp yôdac, dɨ he hi Anutu nue yuac yib om Anutu vông myavɨwen nipaên vac vô he.”
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 He nêl bêge dɨ tyuc tii vac nang ên nêbê,
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Pyap dêc gyovɨxa 24 hɨxôn lɨlii mavɨha yuudɨyuu gee yev vɨxa kɨtu vô Anutu wê dô lec sia king ge dɨ nêl ên nêbê, “Kɨyang nôn, om il ob pɨmil Anutu.”
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Mêdêc vya ti lam vac Anutu sia king dɨ nêl ên nêbê, “Xam wê xam tu Anutu nue yuac dɨ xam mi xona ên i ge, xam wê lêm nipwo ge hɨxôn xam wê lêm levac ge, xam vɨhati pɨmil il Anutu.”
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Nang dêc a ngô vya ti tɨyi xocbê xomxo tɨbeac kɨtucma mɨ vô nidɨdun levac ge dɨ tɨyi xocbê mia yubac vô dɨdun ge dɨ tɨyi xocbê deac tug nidɨdun levac ge, dɨ vya tige nêl ên nêbê,
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Om il ob dô hɨxôn xêdyaa nivɨha dɨ hi vɨxad i pec ên i dɨ pɨmil i lê, ên gwêbaga buc wê bwoc Sipsip Nu obêc ii vêx ti, om vêx tyo viac i pyap mɨ dô.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Om Anutu vông nivɨmihi kwem paha nivɨha ge vô vêx tige ên nêb i vɨnyum.”
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Mêdêc angela ti nêl vô a ên nêbê, “Ông kɨvuu kɨyang bêga bê xomxo wê Anutu ob nêl vô he ên nêbê he i lam ya vɨzid lec buc wê bwoc Sipsip Nu ob kô vêx ge, he xêyaa i vô nivɨha.” Angela nêl bêge, nang dêc nêl vô a tii vac nang ên nêbê, “Kɨyang tiga Anutu kɨyang nôn.”
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Mêdêc a yev vɨxag kɨtu vô angela tige ên a nêb a ob kɨtaa vô i, lêc angela nêl vô a ên nêbê, “Le i lêc yev vɨxa kɨtu vô a lêm, ên a ga Anutu nu yuac ti xocbê ông hɨxôn lime vông vinên wê nêl Yesu lê kɨtong ge. Om ông yev vɨxam kɨtu vô Anutu tibed. Ên xomxo wê nêl Yesu kɨyang kɨtong ge, Myakɨlôhô Ngɨbua ngɨdu he xôn tɨyi xocbê Anutu ngɨdu plopete xôn ilage mɨ he nêl i xolac yêp seac vô xomxo ge.”
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Nang dêc a xê vuayen tax gê lag puunê, lêc a xê xôhô kwem ti, dɨ xomxo ti dô lec xôhô tige, dɨ i lê ngwe nêl bêga ên nêbê, “Xomxo wê viac i yuac nivɨha” dɨ lê ngwe nêl bêga ên nêbê, “Xomxo wê nêl kɨyang nôn.” Xomxo tyo obêc yaxên xomxo nên kɨyang dɨ obêc vông vevac vô he ge od obêc vông tɨyi xovôên nivɨha wê yêp vô i ge.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Xomxo tige manôn tɨyi xocbê ngwax mahelac dɨ i tung kɨlung tɨyi xocbê kɨlung wê king mi tung ge tɨbeac lec bazub, dɨ lê ti yêp lec i, lêc ici va xovô lê tige dɨ xomxo ya o xovô lê tige lêm.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Dɨ i vɨnyum ngakwi dia ti wê hi lipac lec ge dɨ xomxo nêl i lê ên nêbê, “Anutu kɨyang nôn.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Dɨ tɨbii vevac lag puunê vɨnyum ngakwi kwem nivɨha wê paha ge, dɨ he toto dô lec xôhô kwem mɨ la tɨmu vô xomxo tyo vɨxa.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Yipac dia wê manôn ta ge ti le vac i mya, om ob hi xomxo vac vɨgwe vɨhati ya yipac tige mɨ he yib, dɨ ob hôm xax xocbê ain ge ti dɨ viac he ya, dɨ ob kê xax wain nôn vac lôva madia tɨyi xocbê tang ge. Kɨyang tige nêl lec xêyaa myavɨnê wê Anutu xêkɨzêc kehe vông ge.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Lê ti yêp lec xomxo tyo ngakwi yuu vɨxa pob bêga ên nêbê, “KING VƗHATI NÊN KING, DƗ XOMXO LEVAC VƗHATI NÊN LEVAC.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Nang dêc a xê angela ti le vac hɨyôv manôn, dɨ i tyuc vya levac la vô menac vɨhati wê bôb mɨ la kɨsii ge ên nêbê, “Xam kɨtucma mɨ lam wa vɨzid levac wê Anutu vông vô xam ge.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Xam ob wa king lɨyôhô, dɨ tɨbii vevac lɨyôhô, dɨ xomxo levac lɨyôhô, dɨ xôhô hɨxôn xomxo wê dô lec xôhô ge lɨyôhô, dɨ wa xomxo vɨhati lɨyôhô, he wê vông yuac pɨleva ge hɨxôn he wê viac nue yuac ge, dɨ he wê lê nipwo hɨxôn he wê lê levac ge. Xam ob wa he lɨyôhô i ma vêl.”
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Pyap dêc a xê bwoc vɨmen tige dɨ king kɨbun ga vɨhati, hɨxôn he nue vevac. He vɨhati lam kɨtucma ên nêb he ob vông vevac vô xomxo tige wê dô lec xôhô kwem ge hɨxôn nue vevac wê i vông ge.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Mêdêc xomxo tyo hôm bwoc vɨmen hɨxôn plopete kɨtyooên xôn. Plopete kɨtyooên tige wê mi le vô bwoc vɨmen manôn dɨ vông do levac ên nêb ob kɨtyoo xomxo ya do tigee. Om kɨtyoo xomxo wê bwoc vɨmen mak yêp lec he dɨ he yev vɨxa kɨtu vô i kɨnu ge. Yuu gên dô mavɨha, dɨ xomxo tige nêx yuu la vac madia wê ngwax yuu ngɨdax salpa tum vac ge.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Xomxo ti wê dô lec xôhô kwem ge hi bwoc vɨmen nue vevac vɨhati yib ya yipac wê le vac mya ge. Mêdêc menac vɨhati lam ya xomxo tigee lɨyôhô dɨ i den he.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.