Apocalipse 16
Yesu Xolac (PTP) vs NTLH
1 Nang dêc a ngô vya levac ti lam vac Anutu xumac ngɨbua tige, dɨ vya tyo nêl vô angela vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gee ên nêbê, “Xêyaa myavɨnê wê Anutu vông wê pup lec xam pɨle vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gee, xam loc kɨpyax vɨhati i loc kɨbun.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Mêgem angela taxlee tyo la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la kɨbun. Mêdêc kɨtyax nipaên wê myavɨnê levac ge ya xomxo vɨhati wê bwoc vɨmen mak yêp lec he dɨ he yev vɨxa kɨtu vô bwoc vɨmen kɨnu ge. Kɨtyax ya xomxo tigee vɨhati ma vêl.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Nang dêc angela ngwe wê vông yuu ge la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac gwec. Mêdêc gwec tu hi tɨyi xocbê xomxo yibên hi ge, om susu vɨhati wê dô mavɨha vac gwec gee yib mɨma vêl.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Nang dêc angela ti wê vông yon ge la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac mia levac dɨ mia wê yêp vac lôva ge hɨxôn, dɨ mia tu hi xocbê xomxo hi ge.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 A ngô angela wê mi viac mia ge vya wê nêl ên nêbê,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 ên he mi hi plopete hɨxôn xomxo vông vinên yib dɨ kɨpyax he hi sea. Mêgem gwêbaga ông vông hi vô xomxo nipaên tigee ên ông nêb he i num. Om he kô myavɨwen nipaên tɨyi môp wê he vông ge.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Nang dêc a ngô vya ti lam vac alta dɨ tyuc vya levac ên nêbê,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Nang dêc angela ti wê vông yuudɨyuu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vô hɨyôv, dɨ Anutu nêbê hɨyôv i linac mabu mɨ ya xomxo xocbê ngwax ge.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Mêgem hɨyôv myavɨnê nux he xocbê ngwax nux ge. Mêdêc he nêl kɨyang vaxvax lec Anutu wê lee yuu dɨ vông myavɨnê levac tige vô he. Lêc he o pɨlepac he dɨ pɨmil Anutu lêm.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vô sia king wê bwoc vɨmen vông ge. Mêd vɨgwe vô mapɨtoc ta dɨ hɨvun xomxo wê dô vac bwoc vɨmen kwa ngɨbi ge vɨhati xôn, om he yaxên myavɨnê mabu dɨ he dô nipaên,
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 dɨ he nêl kɨyang nipaên lec Anutu wê dô kɨsii ganê ge ên wê vông myavɨnê hɨxôn kɨtyax tulec he ge. Lêc he o pɨlepac he ên môp nipaên wê he vông ge lêm.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec ti ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac mia levac lê nêbê Yupletis. Mêdêc mia tuac mɨma vêl, om vông môp vô king he nue wê lam vac vɨgwe vɨwen wê hɨyôv tyip lam ge.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Pyap dêc a xê vɨmwo nipaên yon tɨyi xocbê vɨdubac yon ge. Ti lam vac myel levac tige mya, dɨ ti lam vac bwoc vɨmen mya dɨ ti lam vac plopete kɨtyooên tyo mya.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Vɨmwo nipaên yon ge, Seten nue yuac yon, om yon vông do tɨbeac dɨ la vô king wê dô kɨbun ge vɨhati ên nêb ob kɨtuc he i lam ên he i vông vevac vô Anutu wê xêkɨzêc kehe ge, om ob vông vevac vô Anutu lec buc levac wê Anutu vông ge.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Yesu nêl ên nêbê, “Wê lê. A obêc val tɨyi xocbê tɨbii yôdac ge, om xam obêc xovô buc wê a obêc val lec ge lêm. Mêgem xomxo ti obêc bin a dɨ yêpên obêc ma, dɨ obêc vêx i nivɨmihi dô pɨlihi lec i dɨ la vô môp ge od ni obêc yoc ên i lêm, ên ob la xêtuac mɨ xomxo yê lêm. Xomxo tige i dô hɨxôn xêyaa nivɨha.” Yesu nêl bêge.
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Vɨmwo nipaên yon ge kɨtuc king vɨhati la dô vac vɨgwe ti wê Hiblu vya nêl ên nêbê Amagedon.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac lea. Mêdêc vac xumac ngɨbua vya ti lam vac sia king wê Anutu vông ge dɨ lam vɨxun dɨ tyuc xêkɨzêc ên nêbê, “Gwêbaga yuac vɨhati wê a vông ge pyap vac.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Mêdêc deac hɨxelac dɨ vɨgwe vô nidɨdun dɨ deac tug dɨ ngɨyêg mabu ti yoc. Vô buc ilage dɨ i val tyip gwêbaga hɨxôn, xomxo o yaxên ngɨyêg levac wê yoc tɨyi xocbê ngɨyêg levac tige lêm.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Om vɨgwe levac Babilon hɨbu la yon, dɨ vɨgwe nipwopwo vɨhati ge kɨpê sea dɨ vô nipaên. Om Anutu xo he Babilon tii vac ên nêb he i num wain wê i vông ge. Wain tige xêyaa myavɨnê wê Anutu vông ge.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Mêdêc kɨtôn wê le vac gwec mahɨgun ge vɨhati la mɨma vêl dɨ kɨtôn wê le kehe ge vɨhati xôa ma hɨxôn.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Mêd lun hɨkwelac lam gê lag puunê dɨ lam tô lec xomxo. Lun hɨkwelactige vɨyin mabu xocbê pɨdi yul ti. Mêdêc xomxo nêl kɨyang nipaên lec Anutu ên wê vông vɨyin mabu tige tɨyi xocbê lun hɨkwelac ge lam hi he vô nipaên.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.