Apocalipse 16
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Nang dêc a ngô vya levac ti lam vac Anutu xumac ngɨbua tige, dɨ vya tyo nêl vô angela vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gee ên nêbê, “Xêyaa myavɨnê wê Anutu vông wê pup lec xam pɨle vɨgê vɨlu dɨ sec yuu gee, xam loc kɨpyax vɨhati i loc kɨbun.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Mêgem angela taxlee tyo la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la kɨbun. Mêdêc kɨtyax nipaên wê myavɨnê levac ge ya xomxo vɨhati wê bwoc vɨmen mak yêp lec he dɨ he yev vɨxa kɨtu vô bwoc vɨmen kɨnu ge. Kɨtyax ya xomxo tigee vɨhati ma vêl.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Nang dêc angela ngwe wê vông yuu ge la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac gwec. Mêdêc gwec tu hi tɨyi xocbê xomxo yibên hi ge, om susu vɨhati wê dô mavɨha vac gwec gee yib mɨma vêl.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Nang dêc angela ti wê vông yon ge la kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac mia levac dɨ mia wê yêp vac lôva ge hɨxôn, dɨ mia tu hi xocbê xomxo hi ge.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 A ngô angela wê mi viac mia ge vya wê nêl ên nêbê,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 ên he mi hi plopete hɨxôn xomxo vông vinên yib dɨ kɨpyax he hi sea. Mêgem gwêbaga ông vông hi vô xomxo nipaên tigee ên ông nêb he i num. Om he kô myavɨwen nipaên tɨyi môp wê he vông ge.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Nang dêc a ngô vya ti lam vac alta dɨ tyuc vya levac ên nêbê,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Nang dêc angela ti wê vông yuudɨyuu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vô hɨyôv, dɨ Anutu nêbê hɨyôv i linac mabu mɨ ya xomxo xocbê ngwax ge.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Mêgem hɨyôv myavɨnê nux he xocbê ngwax nux ge. Mêdêc he nêl kɨyang vaxvax lec Anutu wê lee yuu dɨ vông myavɨnê levac tige vô he. Lêc he o pɨlepac he dɨ pɨmil Anutu lêm.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vô sia king wê bwoc vɨmen vông ge. Mêd vɨgwe vô mapɨtoc ta dɨ hɨvun xomxo wê dô vac bwoc vɨmen kwa ngɨbi ge vɨhati xôn, om he yaxên myavɨnê mabu dɨ he dô nipaên,
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 dɨ he nêl kɨyang nipaên lec Anutu wê dô kɨsii ganê ge ên wê vông myavɨnê hɨxôn kɨtyax tulec he ge. Lêc he o pɨlepac he ên môp nipaên wê he vông ge lêm.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec ti ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac mia levac lê nêbê Yupletis. Mêdêc mia tuac mɨma vêl, om vông môp vô king he nue wê lam vac vɨgwe vɨwen wê hɨyôv tyip lam ge.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Pyap dêc a xê vɨmwo nipaên yon tɨyi xocbê vɨdubac yon ge. Ti lam vac myel levac tige mya, dɨ ti lam vac bwoc vɨmen mya dɨ ti lam vac plopete kɨtyooên tyo mya.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Vɨmwo nipaên yon ge, Seten nue yuac yon, om yon vông do tɨbeac dɨ la vô king wê dô kɨbun ge vɨhati ên nêb ob kɨtuc he i lam ên he i vông vevac vô Anutu wê xêkɨzêc kehe ge, om ob vông vevac vô Anutu lec buc levac wê Anutu vông ge.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yesu nêl ên nêbê, “Wê lê. A obêc val tɨyi xocbê tɨbii yôdac ge, om xam obêc xovô buc wê a obêc val lec ge lêm. Mêgem xomxo ti obêc bin a dɨ yêpên obêc ma, dɨ obêc vêx i nivɨmihi dô pɨlihi lec i dɨ la vô môp ge od ni obêc yoc ên i lêm, ên ob la xêtuac mɨ xomxo yê lêm. Xomxo tige i dô hɨxôn xêyaa nivɨha.” Yesu nêl bêge.
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Vɨmwo nipaên yon ge kɨtuc king vɨhati la dô vac vɨgwe ti wê Hiblu vya nêl ên nêbê Amagedon.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Nang dêc angela ti wê vông vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ge kɨpyax susu nipaên wê pup lec i pɨle ge la vac lea. Mêdêc vac xumac ngɨbua vya ti lam vac sia king wê Anutu vông ge dɨ lam vɨxun dɨ tyuc xêkɨzêc ên nêbê, “Gwêbaga yuac vɨhati wê a vông ge pyap vac.”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Mêdêc deac hɨxelac dɨ vɨgwe vô nidɨdun dɨ deac tug dɨ ngɨyêg mabu ti yoc. Vô buc ilage dɨ i val tyip gwêbaga hɨxôn, xomxo o yaxên ngɨyêg levac wê yoc tɨyi xocbê ngɨyêg levac tige lêm.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Om vɨgwe levac Babilon hɨbu la yon, dɨ vɨgwe nipwopwo vɨhati ge kɨpê sea dɨ vô nipaên. Om Anutu xo he Babilon tii vac ên nêb he i num wain wê i vông ge. Wain tige xêyaa myavɨnê wê Anutu vông ge.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Mêdêc kɨtôn wê le vac gwec mahɨgun ge vɨhati la mɨma vêl dɨ kɨtôn wê le kehe ge vɨhati xôa ma hɨxôn.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Mêd lun hɨkwelac lam gê lag puunê dɨ lam tô lec xomxo. Lun hɨkwelactige vɨyin mabu xocbê pɨdi yul ti. Mêdêc xomxo nêl kɨyang nipaên lec Anutu ên wê vông vɨyin mabu tige tɨyi xocbê lun hɨkwelac ge lam hi he vô nipaên.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.