Jó 17
Pyhä Raamattu (PR) vs ARC
1 Henkeäni ahdistaa, päiväni pimenevät, hauta odottaa.
1 O meu espírito se vai consumindo, os meus dias se vão apagando, e só tenho perante mim a sepultura.
2 Joka puolelta kuulen pilkkaa, pahat puheet vievät silmistäni unen.
2 Porventura, não estão zombadores comigo? E os meus olhos não contemplam as suas amarguras?
3 Aseta sinä itse pantti, takaa minut! Kuka muuten minut takaisi, kättä päälle lyöden?
3 Promete agora, e dá-me um fiador para contigo; quem há que me dê a mão?
4 Sinä olet varjellut pilkkaajiani liialta älyltä - - et anna heille aihetta voitonjuhliin.
4 Porque ao seu coração encobriste o entendimento, pelo que não os exaltarás.
5 Ystäville kyllä löytyy kestitystä, omien lasten silmät sumentaa nälkä.
5 O que, lisonjeando, fala aos amigos, também os olhos de seus filhos desfalecerão.
6 Minusta on tullut kaikkien pilkkalaulu, ihmiset sylkevät minua silmille.
6 Mas a mim me pôs por um provérbio dos povos, de modo que me tornei uma abominação para eles.
7 Minun silmäni ovat surusta hämärtyneet, minun ruumiini on kuihtunut, se on pelkkä varjo.
7 Pelo que já se escureceram de mágoa os meus olhos e já todos os meus membros são como a sombra;
8 — ausente —
8 os retos pasmarão disto, e o inocente se levantará contra o hipócrita.
9 Ja silti, vanhurskas pitää suuntansa vakaana, se, jolla on puhtaat kädet, saa lisää voimaa.
9 E o justo seguirá o seu caminho firmemente, e o puro de mãos irá crescendo em força.
10 Vaikka tulisitte minun luokseni kaikki, teidän joukostanne en löydä yhtäkään viisasta miestä.
10 Mas, na verdade, tornai todos vós e vinde cá; porque sábio nenhum acho entre vós.
11 Päiväni haipuvat pois, tyhjiin valuvat kaikki minun aikeeni, kaikki sydämeni toiveet.
11 Os meus dias passaram, e malograram-se os meus propósitos, as aspirações do meu coração.
12 Te väitätte yötä päiväksi, sanotte, että valo on lähellä, vaikka on aivan pimeää.
12 Trocaram a noite em dia; a luz está perto do fim, por causa das trevas.
13 Minullako toivoa? Kotini on tuonela, pimeyteen minä sijaan vuoteeni.
13 Se eu olhar a sepultura como a minha casa; se nas trevas estender a minha cama;
14 — ausente —
14 se à corrupção clamar: tu és meu pai; e aos bichos: vós sois minha mãe e minha irmã;
15 Miten siis voisin vielä toivoa? Missä minua odottaisi onni?
15 onde estaria, então, agora, a minha esperança? Sim, a minha esperança, quem a poderá ver?
16 Se vaipuu minun kanssani tuonelaan. Yhdessä katoamme maan tomuun.
16 Ela descerá até aos ferrolhos do Seol, quando juntamente no pó teremos descanso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.