Lucas 8
Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs NVT
1 Ko tjumeꞌe, ndo Jesús kuaji ndo itsjé tjajna ijié ko itsjé tjajna nchíín kuachronga ndo ixi kui̱i̱ juachaxien ndo Dio. Ko chrikao ndo sen teyuu kuincheꞌe ndo.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 *Ko kaxon ntiꞌa steruéꞌe kaxin nchri tsikantsjeꞌe ndo espíritue Xixronꞌanxrée kuachónda nchra ko tsikantsje ndo kain ichin kuachónda nchra. Ko naa nchri meꞌe ndatinꞌin María Magdalena, nchri meꞌe kuantsjexin ndo ya̱a̱to̱ espíritue Xixronꞌanxrée.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Ko kaxon ntiꞌa bakeꞌe nchri Juana, janchriꞌe naa xi ndatinꞌin Chuza, xi meꞌe kuancheꞌe xa xrée xi Herodes; ko kaxon ntiꞌa bakeꞌe nchri Susana ko ikaxin nchri bakingijna nchra ndo Jesús ko kuajon nchra ngeꞌe juine sen.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ko xejo kueya na̱, kui̱ꞌxi̱n na̱ kueya tjajna ko konchjiñeꞌe na̱ ngajin ndo Jesús. Meꞌe jeꞌe ndo beki ndo naa chijni:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Naa xi bikenga tse̱e̱, ko kaxin tse̱e̱ kuitsinga ngandeꞌe chaꞌo. Ko kuatsinga chujni ko ngatjangi na̱ tse̱e̱. Ko kui̱i̱ kuxe juine ba tse̱e̱.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ko kaxin tse̱e̱ kuitsinga ngakjenꞌen ixro ko kuachrje ka, ko bangiꞌa ka ixi xroꞌan itjao ko inche chónda nueꞌe ka.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ko kaxin tse̱e̱ kuitsinga ti jii nta̱chaꞌa. Ko nta̱chaꞌa ícha bangi nta̱a̱. Meꞌe xrabaatja ka ko bangiꞌa tse̱e̱.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ko ícha tse̱e̱ kuitsinga ngataꞌa inche jian, meꞌe bangi ka ko itsjé tse̱e̱ kuajon ka, xranchi naa ciento tse̱e̱ kuajon ngujngu ka.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ko sen teyuu chrikao ndo Jesús juanchangi sen:
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ko jeꞌe ndo Jesús ndachro ndo:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Ko jiꞌi xrondachro chijni ntatjunta: Ti tse̱e̱ meꞌe chijnie ndo Dio.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Tse̱e̱ kuitsinga ngandeꞌe chaꞌo meꞌe xrondachro ngisen tinꞌen chijnie ndo Dio. Ko Xixronꞌanxrée nchetjáñajin xa na̱ ko titikaonꞌa na̱, méxin, tsitjáña na̱.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Tse̱e̱ kuitsinga ti jii ixro meꞌe xrondachro ngisen kuinꞌen chijnie ndo Dio ko bakeꞌe na̱ juaxruxin, ko séꞌa kuitikaon na̱ ixi kui̱i̱ juachjaon ko ngaxiton na̱.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Tse̱e̱ kuitsinga ngataꞌa nta̱chaꞌa meꞌe xrondachro ngisen tinꞌen chijnie ndo Dio ko hora satji na̱ tjáñeꞌe na̱ ngeꞌe kuinꞌen na̱ ixi yaa na̱ juachjauen tomi ko ícha tjueꞌe na̱ ti juaxruxin, ko ncheꞌa na̱ ti tjaun ndo Dio.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ko tse̱e̱ kuitsinga ti inche indá xrondachro ngisen tayéꞌe chijnie ndo Dio ngaxinꞌin aséen na̱ ko titikaon na̱ ti ndachro ndo ko soji tjintee na̱.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 *’Xroꞌan ngisen tsjaaka naa xroꞌi ko tsakeꞌe na̱ xroꞌi chringi naa ichi o̱ chringi nta̱a̱ tejuataꞌa na̱. Xrokonda tsakeꞌe na̱ xroꞌi noi ixi kain ni tixinꞌin nchia chao tsikon na̱ ti tingasáña.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 *Xroꞌan ngeꞌe jimá tsonoxinꞌa, ko xroꞌan ngeꞌe imao tsonoaꞌani inaa nchakon ixi kain ngeꞌe tsonoxixin ixi xroꞌi.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 *’Méxin, jaꞌanta tinꞌennta jian; ngisen ó noꞌe naa nchíín, ndo Dio tsingijna ndo tsonoꞌe sen ícha, ko ti ngisen xroꞌan noꞌe, ti jixraxaon na̱ ixi noꞌe na̱ kaxon meꞌe tsachrjeꞌe na̱.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Tjumeꞌe janée ndo Jesús ko kaxin xi kichuu ndo kuiji sen ti jii ndo Jesús, ko juaꞌi konchjiñeꞌe sen ixi tsango itsjé chujni ste ntiꞌa.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ko tjumeꞌe naa xi kuindache xa ndo Jesús:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ko ndo Jesús ndachro ndo:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Naa nchakon ndo Jesús kuajinꞌin ndo naa nta̱barco ko ndache ndo sen teyuu chrikao ndo:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ko jitji sen ngataon inda, ko jeꞌe ndo kuejua ndo. Ko tuinxin kui̱i̱ naa chrinto soji ko nta̱barco steyá sen kuaxi bikia nta̱a̱ inda ko tjaun nta̱a̱ xrojamangi nta̱a̱.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ko konchjiñeꞌe sen ti jii ndo ko juinchexingameꞌe sen ndo ko ndache sen ndo:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ko ndo Jesús ndache ndo sen:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Tjumeꞌe kuiji sen nunte ndatinꞌin Gadara ti jii tuenxin ndalago ngajinxin nunte Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ko ndo Jesús xingajinxin ndo nta̱barco ko tuinxin naa xi kuachrjexin tjajna ntiꞌa konchjiñeꞌe xa ngajin ndo Jesús. Ko xi meꞌe tsango sée kuachónda xa espíritue Xixronꞌanxrée. Ko xroꞌan manta jiá xa, ko jeꞌa nchia bakeꞌe xa; bakeꞌe xa ngakjenꞌen itjao̱ ti bajabaa na̱ ni tsikenꞌen.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Hora bikon xa ndo Jesús, bakeꞌexin xa ntatuchiꞌin xa ngajin ndo ko kuyako xa ko ndachro xa:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Jaña ndachro xa ixi ndo Jesús tsiketuenꞌen ndo espíritue Xixronꞌanxrée tsachrjexin xa xi meꞌe. Ko ó sée espíritue Xixronꞌanxrée baketuenꞌen xa xi meꞌe ko bakichruaxin na̱ tutée xa ko itja xa ixi nochika, ko jeꞌe xa bakonchrindaon xa nochika ko espíritue Xixronꞌanxrée banchekinga xa chrikaꞌa ijna̱ ti xroꞌan chujni ste.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ko tjumeꞌe ndo Jesús juanchangiꞌe ndo xi meꞌe:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ko kain espíritue Xixronꞌanxrée juancheꞌe ndo Jesús ixi xroxruanꞌa ndo satsji espíritu ti tuye yasoꞌe.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Ko ijna̱ ntiꞌa steneña itsjé kuchinga, ko kain espíritue Xixronꞌanxrée juanchia ngajin ndo Jesús ixi jeꞌe ndo tsajon ndo juachaxin tixinꞌin kain espíritu meꞌe ngaxinꞌin kuchinga. Ko ndo Jesús kuajon ndo juachaxin.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ko kain espíritue Xixronꞌanxrée kuachrjexin xi meꞌe ko kuixinꞌin ngaxinꞌin kuchinga. Ko kain kuchinga binga ba ko kuitsingangi ba ti yasoꞌe jii ndalago ko kjunꞌen ba inda.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ko kain xi stetsjeꞌe xa kuchinga, bikon xa jaña konꞌen ba, ko jeꞌe xa tsango xronka xa ko binga xa kuindache xa ni tjajna ngeꞌe konꞌen ko kaxon kuindache xa ni ste ngataon ijngi.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ko kain ni meꞌe kui̱i̱ na̱ kuitsjeꞌe na̱ ngeꞌe konꞌen ntiꞌa. Ko hora kuiji na̱ ti jii ndo Jesús, bikon na̱ ntiꞌa jii xi kuachrjexin kain espíritue Xixronꞌanxrée. Jii xa tjenka tutée ndo Jesús, ko ó jiá xa manta, ko ndako xraxaon xa, ko kain na̱ xronka na̱.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ko kain na̱ bikon na̱ ngeꞌe konꞌen ntiꞌa ko chronga na̱ xranchi koxruenꞌen xi bachónda espíritue Xixronꞌanxrée.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Méxin, kain ni nunte Gadara juancheꞌe na̱ ndo Jesús ixi satsjixin ndo ntiꞌa, ixi jeꞌe na̱ tsango xronka na̱. Méxin, ndo Jesús kuajinꞌin ndo nta̱barco ko sakjui ndo.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ko xi kuachrjexin kain espíritue Xixronꞌanxrée kuinóatée xa ixi xrokuajon ndo juachaxin tsikao ndo xa. Ko ndo Jesús kuetuenꞌen ndo xa tsituꞌe xa, ko ndachro ndo:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Ikjan ndúya, ko tekiꞌé na̱ kain ngeꞌe juincheꞌe ndo Dio ngajian.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Nchakon ikjan ndo Jesús tuenxin ndalago, kain ni ste ntiꞌa tsango chéꞌe na̱ ixi kuiji ndo Jesús, ixi kain na̱ stechónꞌen na̱ ndo.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ko tjumeꞌe kui̱i̱ naa xi ndatinꞌin Jairo, xi meꞌe baketuanꞌan xa niꞌngo judío ntiꞌa. Bakeꞌexin xa ntatuchiꞌin xa ngajin ndo Jesús ko kuinóatée xa ngajin ndo ixi xrokjui ndo ndoꞌa xa
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 ixi xjanchrichjeꞌen xa, xjan naakuaxon chónda xa, chónda xjan teyuu nano ko jiteꞌen xjan. Ko tjumeꞌe ndo Jesús sakjui ndo ndoꞌa xi Jairo ko tsango itsjé na̱ ruéꞌe na̱ ndo ko kuixintja na̱ ndo Jesús.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ko ngakjenꞌen kain chujni meꞌe ntiꞌa konchjiñeꞌe naa nchri baniꞌe nchra, teyuu nano níexin nchra jnié nchra, ko juinchexienxin nchra kain ti bachónda nchra ngajin xi nchexruan, ko ninaa xinchexruan juaꞌi juinchexruenꞌen nchra.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Nchri meꞌe konchjiñeꞌe nchra tuenxin ndo Jesús ko itsé nchra ngandeꞌe mantoe ndo ko tuinxin kuíxin jnié nchra.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ko ndo Jesús juanchangi ndo:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ko ndo Jesús ndachro ndo:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ko nchri meꞌe bikon nchra konoꞌe ndo Jesús, ko konchjiñeꞌe nchra ti jii ndo ko jixranga nchra ko xrakon nchra, ko bakeꞌexin ntatuchiꞌin nchra tutée ndo Jesús. Ko ngatoxin ikon kain ni ste ntiꞌa ndachro nchra xranchi itsé nchra mantoe ndo Jesús ko xranchi tuinxin koxruenꞌen nchra.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ko tjumeꞌe ndo Jesús ndache ndo nchra:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Xrajinichja ndo Jesús, kui̱i̱ naa ngisen kui̱xi̱n ndoꞌa xi Jairo, xi baketuanꞌan niꞌngo ntiꞌa; ko ndache na̱ xa:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ko tjumeꞌe kuinꞌen ndo Jesús, ko ndache ndo xi Jairo:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Ko ti kuiji sen ndoꞌa xi Jairo, ndo Jesús kuachrjendakaꞌo ndo, ndo Pedro ko ndo Jacobo, ko ndo Juan, kuixinꞌin sen nchia ko kao ndotée ko janée xjanchrichjan.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ko kain ni ste ntiꞌa stetsjanga na̱ ko yaxin na̱ xjan juachjaon. Ko ndo Jesús ndache ndo na̱:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ko jeꞌe na̱ juanoa na̱ ndo Jesús, ixi kain na̱ noꞌe na̱ kuenꞌen xjan.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Ko tjumeꞌe ndo Jesús itsé ndo itja xjan ko séen ndachro ndo:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ko jeꞌe xjan xechón xjan íjngo, ko tuinxin bingatjen xjan. Ko ndo Jesús kuetuanꞌan ndo xrochjée sen xjan sine xjan.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ko janée xjan ko ndotée xjan tsango xrakon sen, ko ndo Jesús kuetuenꞌen ndo na̱ ixi xroꞌan ngisen tsekiꞌe na̱ jaña konꞌen.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.