Lucas 15
Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs BKJ
1 *Konchjiñeꞌe xi xengeꞌe iꞌna̱ tomi ti tjanchia xi tetuanꞌan, ko kaxon kueya ni ndakoꞌa ncheꞌe konchjiñeꞌe na̱ ngajin ndo Jesús ixi tsinꞌen na̱ ti ndachro ndo.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Tjumeꞌe xi fariseo ko xi tjako chijni kuetuanꞌan ndo Dio nichjangíꞌe na̱ ndo Jesús, ko ndachro na̱:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Méxin ndo Jesús juako ndo naa chijni ngajin na̱:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Ngixeꞌe jaꞌanta, chondanta naa ciento kutuchjon, ko sinchetjáñanta naa ba, ¿á tsintueꞌanta ko noventa y nueve ngataon ijngi ko itsjinta tsijéenta iko kuitjáña ko tsinchíjanta ba?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ko nchakon tsinchíinta ba, jaꞌanta tsakeꞌenta juaxruxin ko tsamanta ba ngataꞌa ntachaannta,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ko nchakon tsjasonta ndointa, tsiyeꞌenta ni tjentonta ko kain ni ste tjenka ndointa ko xrondachenta na̱: “Jai tsojuna juaxruxin ixi ó kuitja kutuchjonna, iko kuitjáña.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Janꞌan ntatjunta, xrajeꞌo jaña Ndotáina jii ngajní ko kain sen ángel tsango chéꞌe sen ixi naa ngisen ndakoꞌa juincheꞌe ó titikaon sen chijnie ndo Dio ixi ni noventa y nueve jian ncheꞌe, íxrokondaꞌi tsindoxin na̱.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ko kaxon ndachro ndo Jesús:
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ko hora tsitja nchra tomi, tsiyeꞌe nchra kain nchri tjento nchra ko kain ni ste tjenka ndoꞌa nchra ko xrondache nchra kain na̱: “Tújúna juaxruxin ixi ó kuitja tomi juintatjáña.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Janꞌan ntatjunta kaxon ngajní kain sen ángel neꞌe ndo Dio ste sen juaxruxin nchakon naa ngisen ndakoꞌa juincheꞌe tindoxin sen ko ikjan sen ngajin ndo Dio ko titikaon sen chijnie ndo.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ko kaxon ndachro ndo Jesús:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ko chán yuxin ndache chán ndotée chán: “Tata, chjánanta tomi ko ngeꞌe tikinixin tsayáꞌa̱ janꞌan.” Ko tjumeꞌe jeꞌe ndo konchjeya ndo yui chájeꞌen ndo ti tikinixinꞌen chán.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Tsjéꞌa nchakon kuatsinga, jeꞌe chán juinchekji chán ti kuayéꞌe chán ko juejo chán kain tomi, ko tjumeꞌe sakjui chán inaa tjajna ikjín ko juincheꞌe chán kain ti ndakoꞌa, ko juinchexienxin chán kain tomi kuayéꞌe chán.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ko jueꞌe chán juinchexienxin chán kain tomi, ko tjumeꞌe kui̱i̱ nchakon kain ni tjajna meꞌe tsango kuatse na̱ jinta ko jeꞌe chán tsango tangi kuatsinga chán kaxon.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ko tjumeꞌe ikjui chán bijanchia chán ixra̱ ngajin naa xi tjajna ntiꞌa. Ko xi meꞌe kotuenꞌen xa chán itsji chán ngataon jngiꞌe xa xrotsjeꞌe chán kuchinga.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ko jeꞌe chán tsango bakenꞌen chán jinta, ixi xroꞌan ngeꞌe jii sineni ko tjaun chán xrojuine chán tjaja bajine kuchinga.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Méxin bakeꞌe chán xraxaon chán ko ndachro chán: “¡Itsjé ni nchexra̱ ste na̱ ndoꞌa ndotána! ¡Ko jeꞌe na̱ chónda na̱ itsjé ngeꞌe sine na̱, ko janꞌan ntiꞌi jiteenxinna jinta!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Tsingatjen ko satsji ti jii ndotána ko xrontatjan ndo: Tata, janꞌan juintaꞌa ti ndakoꞌa ngajin ndo Dio jii ngajní ko ngajinnta kaxon.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ítikinixinꞌa tsinꞌinna chjaꞌannta; jeꞌo xrokjanna xranchi naa xi nchexráanta, naa xi xroꞌan tjintee.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Tjumeꞌe kua chán chaꞌo ikjan chán ndoꞌa ndotée chán. Ko xrakjín jitiji chán, ndotée chán bikon ndo chán ko bikonóeꞌe ndo chán ko binga ndo ti no jiti̱i̱ chán ko joa ndo chán ko kue̱to̱xin ndo chán.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ko tjumeꞌe jeꞌe chán ndache chán ndotée chán: “Tata, janꞌan juintaꞌa ti ndakoꞌa ngajin ndo Dio jii ngajní ko ngajinnta kaxon. Méxin, ítikinixinꞌa tsinꞌinna chjanꞌanta.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ko jeꞌe ndotée chán ndache ndo ni nchexrée ndo: “Taka tikuunta manta ícha jian ko tjintee ko nchekitsáanta chjanꞌna; ko kaxon tsikuunta kuchaningo tseyá itja xjan, ko takeꞌénta xjan kate ícha tjintee.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 ¡Tsikuunta kuxinta ícha ntao ko toꞌinta ba sintena ko sinchéñana kia!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ixi chjanꞌna jiꞌi xranchi xrokuenꞌen xjan ko jai xechón xjan. Jeꞌe xjan kuitjáña xjan ko jai ikjan xjan. Nchéñana kia ko tújúna juaxruxin.”
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Ko chán saꞌó ngataon ijngi jincheꞌe chán ixra̱. Ko hora ikjan chán konchjiñeꞌe chán nchia, kuinꞌen chán jii soon ko steté na̱.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Meꞌe kuiyeꞌe chán naa xi nchexra̱ ko juanchangiꞌe chán xa: “¿Sonda jii kia?”
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ko xi nchexra̱ meꞌe ndachro xa: “Ikjan chán kichuunta, ko ndotánta kuetuanꞌan ndo kuenꞌen kuxinta ícha ntao ixi ikjan chán ko xroꞌan ngeꞌe tsikonꞌen chán.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ko chán saꞌó tsango koñao chán, ko chroꞌa chán tixinꞌin chán nchia. Ko jeꞌe ndotée chán kuachrje ndo ko juinchetsenꞌen ndo ñao chán ixi tixinꞌin chán nchia.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ko jeꞌe chán ndache chán ndotée chán: “Jaꞌanta noꞌanta ngijanꞌin nano rintaꞌa ixra̱ ngajinnta ko naiꞌa nichjangíꞌanta, ko jaꞌanta ninaa kubitochjan chjánaꞌinta xrojuinekiꞌan xi tjento.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ko jai kui̱i̱ chjanꞌanta jiꞌi, xjan ndakoꞌa juinchexienxin kain tomi ko kain ngeꞌe chje̱ꞌénta xjan, juinchexienxin xjan kain tomi kuayéꞌe xjan ngajin nchri ndakoꞌa ncheꞌe, ko jaꞌanta konꞌinta kuxinta ícha ntao ko juinchéñeꞌenta xjan kia.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tjumeꞌe jeꞌe ndo ndache ndo chán saꞌó: “Chjanꞌna, jaꞌa kain nchakon ritjén ngaji̱n, ko kain ti chonda janꞌan, jaꞌa tikinixinꞌan.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ko jai xrokonda tsojuna juaxruxin ko sinchéñana kia ixi xjan kichuua xrokjui xranchi ó kuenꞌen xjan, ko jai xechón xjan ko jeꞌe xjan kuitjáña xjan, ko jai kuichuee xjan.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.