Atos 27

Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tjumeꞌe kuetuanꞌan na̱ ixi satsjina nunte Italia. Ko jeꞌe na̱ ndache na̱ naa xi capitán ndatinꞌin Julio ixi tsikao xa ndo Pablo ko ikaxin ni jii ngaxinꞌin ndoꞌachjiso. Jeꞌe xa naa xi policía ncheꞌe xra̱ ngajin xi Augusto César.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tjumeꞌe kuixiꞌinna naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n no puerto Adramitio, ko nta̱barco meꞌe ó satsji nta̱a̱ ti jii puerto nunte Asia. Kaxon stekiꞌanna xi Aristarco tikinixinꞌen xa tjajna Tesalónica kondee nunte Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ko ndúyaxin juasona puerto tjajna Sidón. Ko xi Julio jian juao xa ndo Pablo ko tjumeꞌe kuajon xa juachaxin ixi tsitsjeꞌe ndo ngisen chúxin ndo ntiꞌa ixi tsingijna sen ndo.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Ko tjumeꞌe sajuixinna tjajna Sidón ko juasona naa isla ndatinꞌin Chipre no ndatsjonxin kjon, kondeexin chrinto soji.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tjumeꞌe kuatsingataonna ndachaon ko juasona tjenka tjajna Cilicia ko Panfilia ko tjumeꞌe juasona tjajna Mira nunte Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ko ntiꞌa xi capitán kuitja xa naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n tjajna Alejandría ko nta̱a̱ meꞌe satsji nta̱a̱ nunte Italia ko ndachro xa tsixinꞌinna nta̱a̱ ixi satsikiꞌanna nta̱a̱ tjajna meꞌe.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Itsjé nchakon yao kuintekjina ko tsango tangi juasona tjenka tjajna Gnido ixi chrinto tintunaꞌina itsjina taka, méxin kuatsingana ngandajin isla Creta ko juasona tjenka tjajna Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ko jaña tsango tangi kuatsingana nguixin nunte meꞌe ko juasona naa tjajna ndatinꞌin Puerto Jian tjenka tjajna Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ko juintatjáñana itsjé nchakon, ko jai ícha tangi bajinxinni nta̱barco ngataꞌa ndachaon ixi ó tsi̱i̱ nchakon tonkin. Méxin, ndo Pablo ndache ndo na̱:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Kainnta tinꞌennta ngeꞌe xrondachrja̱n. Tiko̱n ixi tsatsingana itsjé juachjaon siá satsjina ixi sinchetjáñana nta̱barco ko kain ngeꞌe jitinga nta̱a̱ ko kaxon jai̱na.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ko xi capitán tetuanꞌan ícha kuinꞌen xa ti ndachro xi teka nta̱barco ko nchée nta̱a̱ ko kuitikaonꞌa xa ti ndachro ndo Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ixi puerto meꞌe jeꞌa jian tsituꞌeni nchakon tonkin, méxin kain na̱ xraxaon na̱ ixi ícha jian tsachrjexinna ntiꞌa ixi tjaun na̱ tsijina tjajna Fenice, naa puerto nunte Creta ti ndatsjonxin chuya ko níjin, ko ntiꞌa xrokuituna̱na tsatsingaja nchakon tonkin.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tjumeꞌe kuaxi binga chrinto kui̱xi̱n no níjin ko sojiꞌa chrinto, méxin xraxaon na̱ chao satsjina.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ko tuinxin kui̱i̱ naa chrinto soji ndatinꞌin noroéste kuandeꞌe nta̱barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ko kuaxi chrinto meꞌe kuncheka nta̱barco ko juaꞌi sakjuina ixi ti tjaun xi teka nta̱a̱ ixi konchekana chrinto. Méxin, kuintuꞌe xa nta̱barco bikao chrinto.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tjumeꞌe juasona naa isla nchíín ndatinꞌin Clauda ixi ntiꞌa jeꞌa soji jitinga chrinto. Ko tsango tangi juintakajíinna nta̱barco nchínchín jitenixin tuenxin nta̱barco ijié.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ko juexin juasitianna nta̱barco nchínchín ngandeꞌe nta̱barco ijié ko kuintexinna ino nta̱barco ijié ixi xroꞌan ngeꞌe tsonꞌen nta̱a̱. Ko stexronkana ixi xrokéꞌe nchese nta̱barco ti xrojuasona nunte Sirte. Ko juinchexingajin xa manta tikao nta̱barco ko kuintuꞌe xa jeꞌo chrinto satsikao nta̱a̱.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ko ndúyaxin xra tsanga jitinka chrinto, kuaxi xa kuintjí xa kain ngeꞌe jitikao nta̱barco chringi ndachaon.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ko nchakon nínxin tjána̱na juankaxinna ngeꞌe xrokondeꞌa nta̱barco ngangi ndachaon.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Itsjé nchakon kondeexin itjui̱ bikonꞌana chjiixro ko nchanotsé ixi tsango jitinga chrinto ko xraxaꞌonna xrokuntekenꞌenna.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ko kuatsinga itsjé nchakon juineꞌana ko ndo Pablo bingatjen ndo ko ndachro ndo:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ko jai taꞌinta juachjaon ixi xroꞌan ngisen tsenꞌen maski nta̱barco tsitjáña nta̱a̱.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ixi nakonkjin bikon naa ndo ángel tsixruaꞌan ndo Dio, ndo titikaꞌon ko ntaꞌa xrée.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ko ndo ángel ndachijina ndo: “Xrakonꞌa Pablo. Xrokonda tsjasua ti jii xi César tetuanꞌan ko kondaxian jaꞌa, ndo Dio tsingijna ndo kain ni steti̱i̱ ngaya nta̱barco, tsenꞌa na̱.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Méxin, xrakonꞌinta ixi janꞌan chuntia ndo Dio ko nóna ixi tsonꞌen xranchi ndachro ndo ángel.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Xrokonda tsitui̱na naa nunte jii ngusine ndachaon.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Juexin kuatsinga yuu semana, tjumeꞌe naa tiie juasona ndachaon ndatinꞌin Adriático ko ntiꞌi, ndáꞌa tikiꞌanna chrinto. Ko ngusine tiie xi teka nta̱barco bikon xa ixi ó stetjasona ti jii inche xema.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ko juatichoꞌa xa ti yasoꞌe inda ko xranchi níi ite ko ikjaon metro yasoexin inda. Tjumeꞌe kjínꞌa juasona ko íjngo juatichoꞌa xa ko ikán ko ya̱to̱ metro yasoexin inda.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ko tsango xronka xa ixi xrokéꞌe nta̱barco ixro, méxin banka xa noó chika gancho tuenxin nta̱barco ko jaña chonꞌanna bingasáñajan.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ko xi ncheꞌe ixra̱ nta̱barco xraxaon xa xrobinga xa ko kuaxi xa juinchexingajin xa nta̱barco nchínchín ngataon inda ko juinchexin xa xranchi xrobanka xa chika gancho chónda ikon nta̱barco.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tjumeꞌe ndo Pablo ndache ndo xi capitán ko kain xi soldado:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Méxin, xi soldado konchrinjin xa ino jichroaxin nta̱barco nchínchín ko kuintuꞌe xa kuitsinga nta̱a̱ ngangi inda.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ko jitingasáña ndo Pablo nichjeꞌe ndo kain ni ste ntiꞌa ko ndachro ndo sine na̱ ko kaxon ndachro ndo:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tinóatáana ngajinnta intenta ko jaña chao tsinteenta ixi jaña xroꞌan chujni ste ntiꞌi sinchetjáña na̱ ninaa xrajaa na̱.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Juexin ndachro ndo Pablo jiꞌi, tjumeꞌe itsé ndo naa nutja ko kuajon ndo juasie ndo ngajin ndo Dio ko stetsjeꞌe ni ste ntiꞌa, ko konchrinjin ndo nutja ko kuaxi juine ndo.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tjumeꞌe juaxruxin bakeꞌe kain na̱ ko kuaxi na̱ juine na̱ kaxon.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Kain na̱ xraste na̱ ngaxinꞌin nta̱barco xranchi yuu ciento, níi ikán ko tekjaon na̱.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ko juexin juinena tjumeꞌe juankana noa trigo ngangi inda ixi ítsoyéꞌa nta̱barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ko ó bingasáña, xi tikao nta̱barco juatsuanꞌi xa tinó juasona ko bikon xa nche xema. Ko xraxaon xa ixi chao satsikao xa nta̱barco ntiꞌa.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ko konchrinjin xa ino jixritexin chika gancho ko kuintuꞌa xa chika sakjui chringi nda. Tjumeꞌe juinchendá xa nta̱a̱ timón tekáxin xa nta̱barco ko juinchengajinꞌin xa manta jii ikon nta̱barco ko chrinto kuncheka nta̱a̱ ti jii inche xema.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ko juasona ti tixin yuu ikon inda ko nta̱barco kéꞌe nta̱a̱ nchese. Ko í juaꞌi kontengí nta̱a̱, ko tuenxin nta̱barco kuaxi kuixrato kondeexin chrinto soji.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ko kain xi soldado tjaun xa naaxrokóñaxón xa ni stejeꞌe̱ ixi tjaunꞌa xa saxrokuinga na̱.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ko xi tetuenꞌen tjaunꞌa xa tsenꞌen ndo Pablo, méxin kuajonꞌa xa juachaxin jaña xrokonꞌen. Ko kuetuanꞌan xa ixi ngisen chao itsji ngataon inda tsitaon na̱ ti jii inche xema
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ko ngisen noeꞌa itji ngataon inda, sen meꞌe tsjixin sen tuꞌo nta̱barco. Ko jaña kainna juasona ti jii inche xema ko ninaána xroꞌan ngeꞌe kónnana.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.