Atos 27

Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tjumeꞌe kuetuanꞌan na̱ ixi satsjina nunte Italia. Ko jeꞌe na̱ ndache na̱ naa xi capitán ndatinꞌin Julio ixi tsikao xa ndo Pablo ko ikaxin ni jii ngaxinꞌin ndoꞌachjiso. Jeꞌe xa naa xi policía ncheꞌe xra̱ ngajin xi Augusto César.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Tjumeꞌe kuixiꞌinna naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n no puerto Adramitio, ko nta̱barco meꞌe ó satsji nta̱a̱ ti jii puerto nunte Asia. Kaxon stekiꞌanna xi Aristarco tikinixinꞌen xa tjajna Tesalónica kondee nunte Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ko ndúyaxin juasona puerto tjajna Sidón. Ko xi Julio jian juao xa ndo Pablo ko tjumeꞌe kuajon xa juachaxin ixi tsitsjeꞌe ndo ngisen chúxin ndo ntiꞌa ixi tsingijna sen ndo.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ko tjumeꞌe sajuixinna tjajna Sidón ko juasona naa isla ndatinꞌin Chipre no ndatsjonxin kjon, kondeexin chrinto soji.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Tjumeꞌe kuatsingataonna ndachaon ko juasona tjenka tjajna Cilicia ko Panfilia ko tjumeꞌe juasona tjajna Mira nunte Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ko ntiꞌa xi capitán kuitja xa naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n tjajna Alejandría ko nta̱a̱ meꞌe satsji nta̱a̱ nunte Italia ko ndachro xa tsixinꞌinna nta̱a̱ ixi satsikiꞌanna nta̱a̱ tjajna meꞌe.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Itsjé nchakon yao kuintekjina ko tsango tangi juasona tjenka tjajna Gnido ixi chrinto tintunaꞌina itsjina taka, méxin kuatsingana ngandajin isla Creta ko juasona tjenka tjajna Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ko jaña tsango tangi kuatsingana nguixin nunte meꞌe ko juasona naa tjajna ndatinꞌin Puerto Jian tjenka tjajna Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Ko juintatjáñana itsjé nchakon, ko jai ícha tangi bajinxinni nta̱barco ngataꞌa ndachaon ixi ó tsi̱i̱ nchakon tonkin. Méxin, ndo Pablo ndache ndo na̱:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Kainnta tinꞌennta ngeꞌe xrondachrja̱n. Tiko̱n ixi tsatsingana itsjé juachjaon siá satsjina ixi sinchetjáñana nta̱barco ko kain ngeꞌe jitinga nta̱a̱ ko kaxon jai̱na.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ko xi capitán tetuanꞌan ícha kuinꞌen xa ti ndachro xi teka nta̱barco ko nchée nta̱a̱ ko kuitikaonꞌa xa ti ndachro ndo Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ixi puerto meꞌe jeꞌa jian tsituꞌeni nchakon tonkin, méxin kain na̱ xraxaon na̱ ixi ícha jian tsachrjexinna ntiꞌa ixi tjaun na̱ tsijina tjajna Fenice, naa puerto nunte Creta ti ndatsjonxin chuya ko níjin, ko ntiꞌa xrokuituna̱na tsatsingaja nchakon tonkin.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Tjumeꞌe kuaxi binga chrinto kui̱xi̱n no níjin ko sojiꞌa chrinto, méxin xraxaon na̱ chao satsjina.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ko tuinxin kui̱i̱ naa chrinto soji ndatinꞌin noroéste kuandeꞌe nta̱barco.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Ko kuaxi chrinto meꞌe kuncheka nta̱barco ko juaꞌi sakjuina ixi ti tjaun xi teka nta̱a̱ ixi konchekana chrinto. Méxin, kuintuꞌe xa nta̱barco bikao chrinto.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Tjumeꞌe juasona naa isla nchíín ndatinꞌin Clauda ixi ntiꞌa jeꞌa soji jitinga chrinto. Ko tsango tangi juintakajíinna nta̱barco nchínchín jitenixin tuenxin nta̱barco ijié.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ko juexin juasitianna nta̱barco nchínchín ngandeꞌe nta̱barco ijié ko kuintexinna ino nta̱barco ijié ixi xroꞌan ngeꞌe tsonꞌen nta̱a̱. Ko stexronkana ixi xrokéꞌe nchese nta̱barco ti xrojuasona nunte Sirte. Ko juinchexingajin xa manta tikao nta̱barco ko kuintuꞌe xa jeꞌo chrinto satsikao nta̱a̱.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ko ndúyaxin xra tsanga jitinka chrinto, kuaxi xa kuintjí xa kain ngeꞌe jitikao nta̱barco chringi ndachaon.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ko nchakon nínxin tjána̱na juankaxinna ngeꞌe xrokondeꞌa nta̱barco ngangi ndachaon.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Itsjé nchakon kondeexin itjui̱ bikonꞌana chjiixro ko nchanotsé ixi tsango jitinga chrinto ko xraxaꞌonna xrokuntekenꞌenna.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ko kuatsinga itsjé nchakon juineꞌana ko ndo Pablo bingatjen ndo ko ndachro ndo:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ko jai taꞌinta juachjaon ixi xroꞌan ngisen tsenꞌen maski nta̱barco tsitjáña nta̱a̱.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ixi nakonkjin bikon naa ndo ángel tsixruaꞌan ndo Dio, ndo titikaꞌon ko ntaꞌa xrée.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Ko ndo ángel ndachijina ndo: “Xrakonꞌa Pablo. Xrokonda tsjasua ti jii xi César tetuanꞌan ko kondaxian jaꞌa, ndo Dio tsingijna ndo kain ni steti̱i̱ ngaya nta̱barco, tsenꞌa na̱.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Méxin, xrakonꞌinta ixi janꞌan chuntia ndo Dio ko nóna ixi tsonꞌen xranchi ndachro ndo ángel.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Xrokonda tsitui̱na naa nunte jii ngusine ndachaon.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Juexin kuatsinga yuu semana, tjumeꞌe naa tiie juasona ndachaon ndatinꞌin Adriático ko ntiꞌi, ndáꞌa tikiꞌanna chrinto. Ko ngusine tiie xi teka nta̱barco bikon xa ixi ó stetjasona ti jii inche xema.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ko juatichoꞌa xa ti yasoꞌe inda ko xranchi níi ite ko ikjaon metro yasoexin inda. Tjumeꞌe kjínꞌa juasona ko íjngo juatichoꞌa xa ko ikán ko ya̱to̱ metro yasoexin inda.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ko tsango xronka xa ixi xrokéꞌe nta̱barco ixro, méxin banka xa noó chika gancho tuenxin nta̱barco ko jaña chonꞌanna bingasáñajan.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ko xi ncheꞌe ixra̱ nta̱barco xraxaon xa xrobinga xa ko kuaxi xa juinchexingajin xa nta̱barco nchínchín ngataon inda ko juinchexin xa xranchi xrobanka xa chika gancho chónda ikon nta̱barco.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Tjumeꞌe ndo Pablo ndache ndo xi capitán ko kain xi soldado:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Méxin, xi soldado konchrinjin xa ino jichroaxin nta̱barco nchínchín ko kuintuꞌe xa kuitsinga nta̱a̱ ngangi inda.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ko jitingasáña ndo Pablo nichjeꞌe ndo kain ni ste ntiꞌa ko ndachro ndo sine na̱ ko kaxon ndachro ndo:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tinóatáana ngajinnta intenta ko jaña chao tsinteenta ixi jaña xroꞌan chujni ste ntiꞌi sinchetjáña na̱ ninaa xrajaa na̱.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Juexin ndachro ndo Pablo jiꞌi, tjumeꞌe itsé ndo naa nutja ko kuajon ndo juasie ndo ngajin ndo Dio ko stetsjeꞌe ni ste ntiꞌa, ko konchrinjin ndo nutja ko kuaxi juine ndo.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Tjumeꞌe juaxruxin bakeꞌe kain na̱ ko kuaxi na̱ juine na̱ kaxon.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Kain na̱ xraste na̱ ngaxinꞌin nta̱barco xranchi yuu ciento, níi ikán ko tekjaon na̱.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ko juexin juinena tjumeꞌe juankana noa trigo ngangi inda ixi ítsoyéꞌa nta̱barco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ko ó bingasáña, xi tikao nta̱barco juatsuanꞌi xa tinó juasona ko bikon xa nche xema. Ko xraxaon xa ixi chao satsikao xa nta̱barco ntiꞌa.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ko konchrinjin xa ino jixritexin chika gancho ko kuintuꞌa xa chika sakjui chringi nda. Tjumeꞌe juinchendá xa nta̱a̱ timón tekáxin xa nta̱barco ko juinchengajinꞌin xa manta jii ikon nta̱barco ko chrinto kuncheka nta̱a̱ ti jii inche xema.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ko juasona ti tixin yuu ikon inda ko nta̱barco kéꞌe nta̱a̱ nchese. Ko í juaꞌi kontengí nta̱a̱, ko tuenxin nta̱barco kuaxi kuixrato kondeexin chrinto soji.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ko kain xi soldado tjaun xa naaxrokóñaxón xa ni stejeꞌe̱ ixi tjaunꞌa xa saxrokuinga na̱.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ko xi tetuenꞌen tjaunꞌa xa tsenꞌen ndo Pablo, méxin kuajonꞌa xa juachaxin jaña xrokonꞌen. Ko kuetuanꞌan xa ixi ngisen chao itsji ngataon inda tsitaon na̱ ti jii inche xema
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 ko ngisen noeꞌa itji ngataon inda, sen meꞌe tsjixin sen tuꞌo nta̱barco. Ko jaña kainna juasona ti jii inche xema ko ninaána xroꞌan ngeꞌe kónnana.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.