Atos 27
Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs ARIB
1 Tjumeꞌe kuetuanꞌan na̱ ixi satsjina nunte Italia. Ko jeꞌe na̱ ndache na̱ naa xi capitán ndatinꞌin Julio ixi tsikao xa ndo Pablo ko ikaxin ni jii ngaxinꞌin ndoꞌachjiso. Jeꞌe xa naa xi policía ncheꞌe xra̱ ngajin xi Augusto César.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tjumeꞌe kuixiꞌinna naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n no puerto Adramitio, ko nta̱barco meꞌe ó satsji nta̱a̱ ti jii puerto nunte Asia. Kaxon stekiꞌanna xi Aristarco tikinixinꞌen xa tjajna Tesalónica kondee nunte Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ko ndúyaxin juasona puerto tjajna Sidón. Ko xi Julio jian juao xa ndo Pablo ko tjumeꞌe kuajon xa juachaxin ixi tsitsjeꞌe ndo ngisen chúxin ndo ntiꞌa ixi tsingijna sen ndo.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ko tjumeꞌe sajuixinna tjajna Sidón ko juasona naa isla ndatinꞌin Chipre no ndatsjonxin kjon, kondeexin chrinto soji.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tjumeꞌe kuatsingataonna ndachaon ko juasona tjenka tjajna Cilicia ko Panfilia ko tjumeꞌe juasona tjajna Mira nunte Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ko ntiꞌa xi capitán kuitja xa naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n tjajna Alejandría ko nta̱a̱ meꞌe satsji nta̱a̱ nunte Italia ko ndachro xa tsixinꞌinna nta̱a̱ ixi satsikiꞌanna nta̱a̱ tjajna meꞌe.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Itsjé nchakon yao kuintekjina ko tsango tangi juasona tjenka tjajna Gnido ixi chrinto tintunaꞌina itsjina taka, méxin kuatsingana ngandajin isla Creta ko juasona tjenka tjajna Salmón.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ko jaña tsango tangi kuatsingana nguixin nunte meꞌe ko juasona naa tjajna ndatinꞌin Puerto Jian tjenka tjajna Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ko juintatjáñana itsjé nchakon, ko jai ícha tangi bajinxinni nta̱barco ngataꞌa ndachaon ixi ó tsi̱i̱ nchakon tonkin. Méxin, ndo Pablo ndache ndo na̱:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 ―Kainnta tinꞌennta ngeꞌe xrondachrja̱n. Tiko̱n ixi tsatsingana itsjé juachjaon siá satsjina ixi sinchetjáñana nta̱barco ko kain ngeꞌe jitinga nta̱a̱ ko kaxon jai̱na.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ko xi capitán tetuanꞌan ícha kuinꞌen xa ti ndachro xi teka nta̱barco ko nchée nta̱a̱ ko kuitikaonꞌa xa ti ndachro ndo Pablo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ixi puerto meꞌe jeꞌa jian tsituꞌeni nchakon tonkin, méxin kain na̱ xraxaon na̱ ixi ícha jian tsachrjexinna ntiꞌa ixi tjaun na̱ tsijina tjajna Fenice, naa puerto nunte Creta ti ndatsjonxin chuya ko níjin, ko ntiꞌa xrokuituna̱na tsatsingaja nchakon tonkin.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tjumeꞌe kuaxi binga chrinto kui̱xi̱n no níjin ko sojiꞌa chrinto, méxin xraxaon na̱ chao satsjina.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ko tuinxin kui̱i̱ naa chrinto soji ndatinꞌin noroéste kuandeꞌe nta̱barco.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ko kuaxi chrinto meꞌe kuncheka nta̱barco ko juaꞌi sakjuina ixi ti tjaun xi teka nta̱a̱ ixi konchekana chrinto. Méxin, kuintuꞌe xa nta̱barco bikao chrinto.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tjumeꞌe juasona naa isla nchíín ndatinꞌin Clauda ixi ntiꞌa jeꞌa soji jitinga chrinto. Ko tsango tangi juintakajíinna nta̱barco nchínchín jitenixin tuenxin nta̱barco ijié.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ko juexin juasitianna nta̱barco nchínchín ngandeꞌe nta̱barco ijié ko kuintexinna ino nta̱barco ijié ixi xroꞌan ngeꞌe tsonꞌen nta̱a̱. Ko stexronkana ixi xrokéꞌe nchese nta̱barco ti xrojuasona nunte Sirte. Ko juinchexingajin xa manta tikao nta̱barco ko kuintuꞌe xa jeꞌo chrinto satsikao nta̱a̱.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ko ndúyaxin xra tsanga jitinka chrinto, kuaxi xa kuintjí xa kain ngeꞌe jitikao nta̱barco chringi ndachaon.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ko nchakon nínxin tjána̱na juankaxinna ngeꞌe xrokondeꞌa nta̱barco ngangi ndachaon.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Itsjé nchakon kondeexin itjui̱ bikonꞌana chjiixro ko nchanotsé ixi tsango jitinga chrinto ko xraxaꞌonna xrokuntekenꞌenna.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ko kuatsinga itsjé nchakon juineꞌana ko ndo Pablo bingatjen ndo ko ndachro ndo:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ko jai taꞌinta juachjaon ixi xroꞌan ngisen tsenꞌen maski nta̱barco tsitjáña nta̱a̱.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ixi nakonkjin bikon naa ndo ángel tsixruaꞌan ndo Dio, ndo titikaꞌon ko ntaꞌa xrée.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Ko ndo ángel ndachijina ndo: “Xrakonꞌa Pablo. Xrokonda tsjasua ti jii xi César tetuanꞌan ko kondaxian jaꞌa, ndo Dio tsingijna ndo kain ni steti̱i̱ ngaya nta̱barco, tsenꞌa na̱.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Méxin, xrakonꞌinta ixi janꞌan chuntia ndo Dio ko nóna ixi tsonꞌen xranchi ndachro ndo ángel.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Xrokonda tsitui̱na naa nunte jii ngusine ndachaon.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Juexin kuatsinga yuu semana, tjumeꞌe naa tiie juasona ndachaon ndatinꞌin Adriático ko ntiꞌi, ndáꞌa tikiꞌanna chrinto. Ko ngusine tiie xi teka nta̱barco bikon xa ixi ó stetjasona ti jii inche xema.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ko juatichoꞌa xa ti yasoꞌe inda ko xranchi níi ite ko ikjaon metro yasoexin inda. Tjumeꞌe kjínꞌa juasona ko íjngo juatichoꞌa xa ko ikán ko ya̱to̱ metro yasoexin inda.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ko tsango xronka xa ixi xrokéꞌe nta̱barco ixro, méxin banka xa noó chika gancho tuenxin nta̱barco ko jaña chonꞌanna bingasáñajan.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ko xi ncheꞌe ixra̱ nta̱barco xraxaon xa xrobinga xa ko kuaxi xa juinchexingajin xa nta̱barco nchínchín ngataon inda ko juinchexin xa xranchi xrobanka xa chika gancho chónda ikon nta̱barco.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Tjumeꞌe ndo Pablo ndache ndo xi capitán ko kain xi soldado:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Méxin, xi soldado konchrinjin xa ino jichroaxin nta̱barco nchínchín ko kuintuꞌe xa kuitsinga nta̱a̱ ngangi inda.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ko jitingasáña ndo Pablo nichjeꞌe ndo kain ni ste ntiꞌa ko ndachro ndo sine na̱ ko kaxon ndachro ndo:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tinóatáana ngajinnta intenta ko jaña chao tsinteenta ixi jaña xroꞌan chujni ste ntiꞌi sinchetjáña na̱ ninaa xrajaa na̱.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Juexin ndachro ndo Pablo jiꞌi, tjumeꞌe itsé ndo naa nutja ko kuajon ndo juasie ndo ngajin ndo Dio ko stetsjeꞌe ni ste ntiꞌa, ko konchrinjin ndo nutja ko kuaxi juine ndo.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tjumeꞌe juaxruxin bakeꞌe kain na̱ ko kuaxi na̱ juine na̱ kaxon.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Kain na̱ xraste na̱ ngaxinꞌin nta̱barco xranchi yuu ciento, níi ikán ko tekjaon na̱.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ko juexin juinena tjumeꞌe juankana noa trigo ngangi inda ixi ítsoyéꞌa nta̱barco.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ko ó bingasáña, xi tikao nta̱barco juatsuanꞌi xa tinó juasona ko bikon xa nche xema. Ko xraxaon xa ixi chao satsikao xa nta̱barco ntiꞌa.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ko konchrinjin xa ino jixritexin chika gancho ko kuintuꞌa xa chika sakjui chringi nda. Tjumeꞌe juinchendá xa nta̱a̱ timón tekáxin xa nta̱barco ko juinchengajinꞌin xa manta jii ikon nta̱barco ko chrinto kuncheka nta̱a̱ ti jii inche xema.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ko juasona ti tixin yuu ikon inda ko nta̱barco kéꞌe nta̱a̱ nchese. Ko í juaꞌi kontengí nta̱a̱, ko tuenxin nta̱barco kuaxi kuixrato kondeexin chrinto soji.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ko kain xi soldado tjaun xa naaxrokóñaxón xa ni stejeꞌe̱ ixi tjaunꞌa xa saxrokuinga na̱.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ko xi tetuenꞌen tjaunꞌa xa tsenꞌen ndo Pablo, méxin kuajonꞌa xa juachaxin jaña xrokonꞌen. Ko kuetuanꞌan xa ixi ngisen chao itsji ngataon inda tsitaon na̱ ti jii inche xema
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 ko ngisen noeꞌa itji ngataon inda, sen meꞌe tsjixin sen tuꞌo nta̱barco. Ko jaña kainna juasona ti jii inche xema ko ninaána xroꞌan ngeꞌe kónnana.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.