Atos 22

Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Jaꞌanta kichuuna ko sen tachríi, tinꞌennta ngeꞌe xrondachrja̱n ixi janꞌan chondaꞌi ijie̱.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ko kuinꞌen na̱ ixi nichja ndo ngigua Hebreo ko ícha tenko na̱. Ko ndachro ndo Pablo:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 *―Janꞌan naa xi judío jongínaxin tjajna Tarso nunte Cilicia. Ko ntiꞌi bangíxin tjajna Jerusalén ko juintakuanxin ngajin ndo Gamaliel ko titikaꞌon kain ti tjako ley tsikitikaon sen xranchrjen. Ixi janꞌan ícha juintaꞌa jian xrée ndo Dio ixi nchijíi aséenna xranchi jaꞌanta ncheꞌenta jai.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 *Janꞌan saꞌó bakengi ko bakoñaꞌuan sen titikaon Ncháina Jesús ko naabakóñaxón sen ko baxraxinꞌin xi ko nchri ndoꞌachjiso.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ko xitaana tetuanꞌan ko kain ni tachríi tayakonꞌen niꞌngo judío noꞌe na̱ kain jiꞌi ixi jeꞌe na̱ chjána na̱ xroon tsayéꞌe sen kichuuna judío ste tjajna Damasco. Tjumeꞌe sakjui ntiꞌa ixi bijée sen titikaon Ncháina ixi xrobikian sen ntiꞌi tjajna Jerusalén ixi tangi xrobikaon sen.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Nchakon juaso tjenka tjajna Damasco xranchi ngusine nchakon tuinxin ngandajinna tsango bingasáña naa xroꞌi kui̱xi̱n ngajní.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ko kuaritsinga nunte ko tuinxin kui̱nꞌa̱n naa tée sen nichja ko ndachro: “Saulo, Saulo, ¿sonda ruaꞌna̱na ko sonda ningakonna̱na?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ko janꞌan juanchangi: “¿Ngisen jaꞌanta?” Ko juateꞌe ndo: “Janꞌan ndo Jesús tjajna Nazaret, ndo jaꞌa tengia ko ningakonꞌén.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ko sen bikiꞌan bikon sen xroꞌi ko xronka sen ko jeꞌe sen tsikienꞌa sen tée sen nichja.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ko janꞌan juanchangi: “¿Ngeꞌe tjauannta sintaꞌa?” Ko juateꞌe ndo ko ndachro ndo: “Taya satjia ko tixinꞌia tjajna Damasco ko ntiꞌa xrontatjua kain ngeꞌe sincheꞌe.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ko kondeexin xroꞌi meꞌe í biko̱nꞌa, méxin, sen bikiꞌan bingatséna sen ko sabikiꞌan sen tjajna Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ntiꞌa bakeꞌe naa ndo ndatinꞌin ndo Ananías, ndo meꞌe jian kuitikaon ndo ley tsikajon ndo Moisés. Ko kain ni judío jii tjajna Damasco tsango chóndeꞌe na̱ ndo juasaya.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ko ndo Ananías kui̱i̱ ndo kuitsjena ndo ko hora kuiji ndo ndachijina ndo: “Kichian Saulo, tayeꞌé juachaxin ixi íjngo tsikuan.” Ko nduaxin tuinxin biko̱n.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ko ndachijina ndo: “Ndo Dio kuitikaon sen xrachrjei̱na kuinchaꞌa ndo jaꞌa ixi tsonoꞌa ngeꞌe tjaun ndo ko ixi tsikuan ndo tsango jian ko tsinꞌen ti xronichja ndo.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ko jaꞌa xrochronga ngeꞌe nduaxin bikuan ko ngeꞌe kuinꞌen ngajin kain ni jii ngataꞌa nunte.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ko jai í chuenꞌa ícha. Taya ko tikitéexian nombrée Ncháina Jesucristo ixi meꞌe tsijmaxin jía.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Ko nchakon ikjanna tjajna Jerusalén tjumeꞌe ikjui niꞌngo kuinichja̱ꞌa̱ ndo Dio ko biko̱n Ncháina,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ko jaꞌin ndachijina ndo: “Jaiko tachrjexian tjajna Jerusalén ixi chujni ntiꞌi tsitikaonꞌa na̱ chijnina tsjakoa jaꞌa.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tjumeꞌe janꞌan ndachrja̱n: “Ncháina, jeꞌe na̱ noꞌe na̱ ixi seno janꞌan bakji kain niꞌngo ko kuatse sen titikáoan jaꞌa ko baxraxinꞌin sen ndoꞌachjiso ko bajaya ngajin sen.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 *Nchakon naakóñaxón na̱ ndo Esteban, ndo ncheꞌe xráa, banichja chijnia, janꞌan kaxon ntiꞌa bakeꞌé ko ndachrja̱n ixi chao ndatsenꞌen ndo ko janꞌan tsja̱ꞌa̱ mantée ni kóña ndo.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ko Ncháina ndachijina ndo íjngo: “Satjia ixi xroxruanꞌan ikjín sinchekuenꞌén ni jeꞌa judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ni tsixraꞌo jeꞌo kuinꞌen na̱ kain jiꞌi ko tjumeꞌe kuaxi na̱ kuyako na̱:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ko ícha stetoyako na̱ ko stetjánka na̱ mantée na̱ ko kaxon stetjánka na̱ inche.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ko xi comandante kuetuanꞌan xa ixi xroxraxinꞌin na̱ ndo Pablo ngaxinꞌin cuartel. Ko kuetuanꞌan xa ixi tsandeꞌe na̱ ndo ixi jaña tsonoꞌe xa sonda ningakonꞌen na̱ ndo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ko juexin kuintee na̱ ndo ixi tsjaya na̱ ngajin ndo, tjumeꞌe ndo Pablo ndache ndo xi capitán jii ntiꞌa:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ti kuinꞌen xi capitán jiꞌi, ikjui xa kuichronga xa ngajin xi comandante ko ndachro xa:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tjumeꞌe xi comandante konchjiñeꞌe xa ngajin ndo Pablo ko juanchangi xa:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Xi comandante ndachro xa:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ko tjumeꞌe ni xrojuaya ngajin ndo Pablo bingaxinton na̱ ko kaxon xi comandante ixi kuinꞌen na̱ ixi ndo Pablo naa xi romano. Ko xronka na̱ ixi tsixraxinꞌin na̱ ndo ndoꞌachjiso.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ko ndúyaxin xi comandante tjaun xa tsonoꞌe xa ngeꞌe ijie̱ juankataꞌa ni judío ngajin ndo Pablo. Tjumeꞌe koxindanga xa chika cadena jichroaxin ndo ko kuetuanꞌan xa ixi xroxraꞌo kain xitaana tetuanꞌan ko kain xi tetuanꞌan ni judío, ko tjumeꞌe kuantsje xa ndo Pablo ko bakeꞌe xa ndo ti ste kain na̱.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.