2 Coríntios 7
Chijnie ndo Jesucristo (PPS) vs VC
1 Kichuuna tsango tjuaꞌanta, ko noi̱na ixi tsayéꞌena naa ngeꞌe tsajon ndo Dio, méxin, xrokonda tjúá xrochondana cuerpoi̱na ko aséei̱na, ko tsintuꞌena kain ngeꞌe sincheki̱tja̱na, ko jaña xrochondeꞌena ndo Dio juasaya ko tsitikaonna ndo.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Tayaꞌnananta ngaya asáanta ixi xroꞌan ngisen juintaniꞌana, ko xroꞌan ngisen juintayaꞌana.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ndachrja̱nꞌi jiꞌi ixi sintakamanta ijie̱. Naꞌi. Ó saꞌó ntatjunanta ixi tsango tjuaꞌananta, jai ti xrastechónna hasta tsijija nchakon tsenꞌenna.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Tsango chuntia ngajinnta ko tsango stena juaxruxin ixi ngeꞌe ncheꞌenta, ko tsango cháꞌna̱na maski tangi stena ngataꞌa nunte xasintajni.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 *Xra nchakon juasona nunte Macedonia tjokéna̱ꞌina ixi ntiꞌi, ndaꞌa jii chujni ningakonna̱na ko tsango xronkana.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ko ndo Dio, ndo tajon juaxruxin tsakeꞌe aséenna, kuajon ndo juaxruxin bakeꞌe aséena̱na ixi kui̱i̱ ndo Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ko jeꞌa jeꞌo ixi kui̱i̱ ndo Tito bakeꞌena juaxruxin. Naꞌi. Kaxon ixi konónana ixi juaxruxin bakeꞌe ndo ngajinnta ko ndo Tito ndachijina ndo ixi tsango tjaunnta tsikonnanta ko chronga ndo ixi tsango stechíinta ixi ngeꞌe juincheꞌenta ko tsango taanta juachjaon ixi janꞌan. Hora kui̱nꞌa̱n jiꞌi, tsango bakeꞌé juaxruxin.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ko xroon kjinꞌannta saꞌó meꞌe juincheniꞌe asáanta ko jai yaꞌi juachjaon. Ko saꞌó janꞌan kua juachjaon ixi ngeꞌe kjinꞌannta ixi konóna ixi ngeꞌe ndachrja̱n juincheniꞌe asáanta kaxin nchakon.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ko jai ritjén juaxruxin, jeꞌa ixi jaꞌanta koniꞌe asáanta. Naꞌi, juaxruxin ritjén ixi ti koniꞌe asáanta meꞌe kuindoxin ngeꞌe xraxaonnta ko ti kokuaxinꞌannta ti koniꞌe asáanta meꞌe juinchexruxinꞌen ndo Dio. Méxin, ti kjinꞌannta xroon, xroꞌan ti ndakoꞌa juintaꞌanta.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ixi ti toniꞌe aséenni xranchi tjaun ndo Dio meꞌe tindoxin aséenni ko jaña toméꞌe ijie̱ chóndani, ko ti ncheniꞌe aséen chujni kondeexin ngeꞌe jii ngataꞌa nunte xasintajni meꞌe tjacha tóña chujni.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Jaꞌanta kukuaxiꞌannta juachjaon tjáanta ndo Dio, meꞌe juincheꞌe ndo juaxruxin ko jai jian stenta ko jian xraxaonnta ixi janꞌan xroꞌan ijie̱ chónda, meꞌe jaꞌanta kuingijnaninta ixi tsango tjaanta juañao ko xronkanta ixi xrojan ngeꞌe xrokonꞌen. Méxin tjaunnta xrobikonninta ko xrojuinchejenganta ꞌna̱ ngisen ndakoꞌa juincheꞌe ko jaña jaꞌanta juakoxinnta ixi xroꞌan ijie̱ chondanta kondee ngeꞌe konꞌen.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Nchakon kjinꞌannta xroon, jeꞌa ixi rixraxaꞌon ngisen ndakoꞌa juincheꞌe, ko jeꞌa ixi rixraxaꞌon ngisen koniꞌe aséen. Naꞌi. Jaña juintaꞌa ixi jaꞌanta xrojuakoxinnta ngajin ndo Dio ixi tsango kuaanta juachjaon ixi janꞌanna.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ko jaña juincheꞌenta, méxin, juaxruxin stena.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Janꞌan ntatjan ndo Tito ixi juaxruxin stena ixi jaꞌanta juincheꞌenta ti jian, méxin tosuanaꞌina kain ngeꞌe ntatjanna ndo Tito. Ko kaxon kain ntatjanna ndo Tito nduaxin meꞌe ko kaxon kain ngeꞌe ntatjunanta nduaxin ko jaña stena juaxruxin.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ndo Tito tsango juaxruxin jii ndo ixi jaꞌanta tsango kuitikaonnta ndo ko kuayeꞌenta ndo jian, méxin ícha tjuaꞌanta ndo.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Tsango juaxruxin ritjén ixi nóna chao xrochuntia ngajinnta.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.