Atos 2

A Bíblia Sagrada, Tradução para Tradutores (POR_TFT) vs AAI

Sair da comparação
AAI TUR GEWASIN O BAIBASIT BOUBUN
1 No dia em que se comemorava o festival de Pentecostes {quando os judeus comemoravam o festival de Pentecostes}, os cristãos estavam todos reunidos no mesmo lugar em Jerusalém.
1 Pentecost ana veya na tit, etei’imak hiru’ay efan ta’imonamaim hima.
2 Ouviram de repente um barulho vindo do céu, que parecia o sopro de um vento bem forte. O barulho ecoava pela casa inteira onde eles estavam sentados.
2 Naniyan meyemeye yaurabad nidun wowogabe marane rena bar hima’am imaim run awan karatan.
3 Então eles viram algo que parecia chamas de fogo. Essas chamas se separavam umas das outras, pousando uma delas na cabeça de cada um dos cristãos.
3 Naatu abisa hi’i’itin i wairaf orot menan na’atube tamunimun na ta’ita’imon tafahimaim mara’ara’at.
4 Então todos os cristãos ficaram completamente controlados/habilitados pelo Espírito Santo {o Espírito Santo controlou/habilitou completamente todos os cristãos}, capacitando-os a falar outras línguas [MTY] que não tinham aprendido.
4 Etei’imak Anun Kakafiyin iwanih menah botabir tur tata’amaim hio, Anun Kakafiyin fair bitih na’atube.
5 Naquela altura, havia em Jerusalém muitos judeus, que foram comemorar o Pentecostes. Eles eram pessoas que tentavam sempre obedecer às leis judaicas. Haviam chegado de muitos e diversos [HYP] países.
5 Nati ana veya, Jew sabuw God ana bowayah orot gagamih etei tafaram tata’ane hiru’ay Jerusalemamaim hima’am.
6 Ao ouvir aquele barulho forte, parecido com o vento, reuniu-se uma multidão no local onde se encontravam os cristãos. Aquelas pessoas não sabiam o que pensar, pois todas elas ouviam os cristãos falarem na língua de cada uma delas (OU, Elas ficaram maravilhadas, pois cada uma ouvia um dos cristãos falar na língua própria dela).
6 Iti nidun hinonowar ana maramaim sabuw rou’ay gagamin na’in hiru’ay hima’am, hai kasiy ra’at naatu hifofofor men kafaita, anayabin etei hai turamaim hio hinowar.
7 Ficaram maravilhadas e diziam umas às outras: “Todos esses homens que estão falando, têm/não têm [RHQ] residido sempre no distrito de Galileia, não podendo portanto saber nossas línguas?”
7 Kasiy gagamin maiyow isah matar naatu taiyuwih hibabatiyih. “Iti sabuw tur teo etei i Galilee oro’orot?
8 Nós (incl) não entendemos como esses homens conseguem/Como é que esses homens podem [RHQ] falar nossas próprias línguas?! Mas cada um de nós os ouve fazer justamente isso!
8 Naatu mi’itube’emih it ata turamaim hio tanonowar?
9 Alguns de nós somos das regiões da Pártia, da Média e do Elão, e outros residem na Mesopotâmia, na Judeia, na Capadócia, no Ponto e na Ásia.
9 It i tafaram ta ta’ika tana, Partia, Media, Ilam naatu afa i Mesopotamia’ane hina, Judea, Kapadosia, Pontus naatu Asia,
10 Há pessoas da Frígia e da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto da cidade de Cirene. Outros de nós vieram de Roma para visitar Jerusalém.
10 Firigia, Pamfilia, Egypt naatu Libia wanawanan turin Sairini na’atune auman hina tema’ama. Naatu Romene nanawan auman hina Jerusalem tema’am. Nati i Jew sabuw naatu sabuw afa hai baitumatum hibotabir hina Jew sabuw himamatar auman.
11 Entre estes há judeus natos, bem como não judeus que aceitaram a doutrina dos judeus. Outrossim, alguns de nós somos oriundos da ilha de Creta e da região de Arábia. Contudo, enquanto estas pessoas falam nossas línguas [MTY] nós (incl) as ouvimos relatando as coisas grandes/poderosas que Deus tem feito!”
11 It afa i Kurit naatu Arab sabuw. Baise God sawar gewasih maiyow sisinaf isan ata turamaim hio tanonowar!”
12 Todas essas pessoas ficaram maravilhadas e não sabiam o que pensar daquilo que estava acontecendo. Portanto, elas se perguntavam umas às outras: “O que significa isso”?
12 Sabuw hifofofor naatu hai kasiy ra’at taiyuwih hibabatiyih hio, “Iti sawar anayabin i abisa?” Peter sabuw rou’ay gagamin isah ebibinan|alt="Peter speaking to crowd" src="CN01892B.TIF" size="col" loc="Act 2.12" copy="©1978 David C. Cook Publishing Co." ref="2.12"
13 Mas alguns outros zombavam daqueles que criam em Jesus, dizendo: “Esses caras/essas pessoas estão falando assim porque beberam demais do vinho novo!”
13 Baise sabuw afa hi’iyab hio, “Nati sabuw i harew fokarin, hitom imih teo kwanekwan!”
14 Então, levantando-se Pedro em companhia dos outros onze apóstolos, ele falou em voz alta à multidão de pessoas, dizendo: “Meus irmãos judeus e vocês outros que estão visitando Jerusalém, escutem-me e eu lhes explicarei o que está acontecendo.
14 Tur Abarayah etei 11 hai founamaim Peter misir fanan aumetawat sabuw rou’ay gagamin na’in isah eo, “Taitu tuwai’inah Jew sabuw naatu kwa iyab Jerusalem wanawanan kwama’am, akokok tain kwanarub gewas sawar iti mamatar anayabin anakubuna kwananowar.
15 Alguns de vocês acham que nós (excl) estamos bêbados, mas não estamos. São apenas nove horas da manhã, e nós nunca ficamos bêbados a esta hora do dia!
15 Kwa kwanotanot iti orot i harew fokarin hitom tibikoko’aw, baise, boun i nine korok mar auman.
16 Pelo contrário, isto que nos acontece é a coisa milagrosa descrita há muito tempo pelo profeta Joel {que o profeta Joel descreveu há muito tempo}. Joel escreveu:
16 Imih i men harew hitomamih, baise dinab orot Joel ana Bukamaim Atamaninamaim kirum eo,
17 — ausente —
17 ‘Mar ana yomaninamaim God eo,
18 — ausente —
18 Isa’amih, nati ana veya ayu au akir wairafih, oro’orot naatu baibin etei,
19 — ausente —
19 Ayu boro maramaim baifofofor ana sinaf
20 — ausente —
20 Veya matan boro nagugum
21 — ausente —
21 Orot yait
22 Pedro continuou: “Meus conterrâneos de Israel, escutem-me! Quando Jesus, da cidadezinha de Nazaré, viveu entre vocês, foi-lhes comprovado por Deus {Deus comprovou a vocês} que Ele o tinha mandado/o enviou, capacitando Jesus a praticar muitos milagres estupendos que comprovaram/mostraram que Ele tinha vindo/veio de Deus. Vocês mesmos sabem que isso é verdade.
22 “Israel sabuw tur iti kwananowar! Jesu Nazareth mowan i God rubin naatu i wanawanamaim ina’inan yumatah ta ta, baifofofor ta ta God kwa biyamaim sinaf kwa’itin kwaso’ob.
23 Mas mesmo sabendo isso, vocês deixaram alguém entregar o homem Jesus nas mãos dos seus inimigos. Contudo, isso já tinha sido programado por Deus {Deus já tinha providenciado isso} e Ele sabia tudo que aconteceria. Então vocês instigaram certos homens [SYN] que não obedecem a lei de Deus a matá-lo. Eles assim fizeram, pregando-o numa cruz.
23 Iti orot hibai kwa umamaim hiyai kwa’a’asabun i God ana kok naatu marasika yakitifuw inu’inumaim matar, naatu kwa sabuw kakafih hai baibaisamaim Jesu kwabai onaf afe’en kwa’onaf morob.
24 Jesus sofreu terrivelmente ao morrer, mas Deus não O deixou morto, pois era impossível que Ele [PRS] permanecesse morto. Deus fez com que Ele ficasse vivo novamente.
24 Baise God morobone iyawas maiye misir, naatu morob ana biyababanane rufam tit, anayabin morob ana fair men karam boro diburamaim tabotan tama.
25 Há muito tempo, o Rei Davi escreveu aquilo que o Messias disse:
25 David nati orot isan eo,
26 — ausente —
26 Isan imih ayu dogorou ebiyasisir
27 — ausente —
27 Anayabin o boro men ininatbuhuruwu rahemaim ana’in,
28 — ausente —
28 O yawas ana ef i’obaiyu, naatu o ataragub wanawananamaim aiyasisir boro iniwansumu.’”
29 Pedro falou com ousadia: “Meus irmãos judeus, posso dizer-lhes com confiança/desembaraço que nosso antepassado real, Davi, morreu, sendo enterrado o corpo dele {que as pessoas enterraram o corpo dele}. E o lugar onde as pessoas enterraram seu corpo ainda fica, até hoje, aqui perto.
29 “Taituwau Jew, bebeyan a tur ao’owen aiwob orot David ata agir wabin gagamin, morob hiyai naatu ana rah i iti biyatamaim inu’in.
30 Portanto nós (incl) sabemos que Davi, com estas palavras, não se referia a si mesmo. Mas, por ser profeta, ele proferiu as palavras do Messias. Davi sabia que Deus lhe tinha prometido fortemente que faria com que um dos descendentes dele se tornasse rei [MTY], à semelhança do próprio Davi. (OU, fosse o Messias que governaria o povo de Deus, como Davi o tinha governado.)
30 Naatu David i dinab orot God omatanen ana obaifaro auman yayare i so’ob, veya ta David ana rara’ane i uwan ta boro ni’aiwob.
31 Deus capacitou Davi para saber de antemão o que Ele faria, portanto ele pôde dizer que Deus faria o Messias viver de novo após ter morrido. Ele disse que Deus não deixaria que Ele/o Messias permanecesse morto, nem que o corpo dele apodrecesse”.
31 God mar boro nanan abisa nasisinaf David i so’ob, Keriso morobone misir maiye isan ana tur i nowar.
32 Depois de morrer este homem, Jesus, Deus fez com que Ele ficasse vivo novamente e Ele viverá eternamente. Todos nós, seus seguidores, vimos e sabemos que Jesus se tornou vivo novamente.
32 “God iti Jesu i boun morobone iyawas maiye misir, naatu aki i iti sawar himamatar ana sif robonayah.
33 Jesus tem sido honrado grandemente por Deus {Deus honrou Jesus grandemente}, o qual O fez governar ao lado dele, [MTY] no céu. Jesus recebeu o Espírito Santo de Deus seu Pai, bem como Deus tinha prometido. Por isso Jesus nos deu generosamente/abundantemente o Espírito Santo, e Ele revela isso pelo que vocês estão vendo e ouvindo.
33 God iti Jesu bora’ah yen uman asukwafune mare, naatu Tamah biyanane Anun Kakafiyin eo’omatan bai aki tafai yan isuwai re’er boun iti kwa’i’itin naatu kwanonowar.
34 Nós (incl) sabemos que Davi não falava de si mesmo, pois Davi não subiu ao céu à semelhança de Jesus. Além disso, Davi mesmo disse o seguinte sobre o Messias:
34 Naatu David i men au mar yenamih, baise iti tur i eo,
35 — ausente —
35 Inama’am a kamabiy sabuw ana bow
36 Pedro concluiu: “Quero, portanto, que vocês e todos os demais israelitas/judeus [MTY] saibam isto com certeza: Deus fez com que este Jesus fosse nosso Senhor/Governante e o Messias. Mas Deus considera que foram vocês que pregaram Jesus numa cruz”.
36 Isan imih kwa Israel sabuw iti tur ao i kwanaso’ob gewas. God iti Jesu kwabai kwao’onaf i bai yen ata Regah naatu ata Roubininenayan matar!”
37 Quando as pessoas ouviram as palavras de Pedro, sentiram-se bem culpados. [IDM] Portanto perguntaram a ele e aos demais apóstolos: “Conterrâneos/Amigos, o que nós (excl) devemos fazer para que Deus nos perdoe”?
37 Sabuw iti tur hinonowar ana veya dogoroh rusib Peter naatu Tur Abarayah hibatiyih, “Taitu tuwai’inah aki boro mi’itube ana sinaf?”
38 Pedro lhes respondeu: “Cada um de vocês deve voltar-se a Deus, abandonando seu comportamento pecaminoso. Então será batizado {nós (excl) vamos batizá-lo}, se crê agora em Jesus Cristo. Então Deus lhe dará o Espírito Santo.
38 Peter iyafutih eo, “Kwa etei dogor hinikitabir naatu Jesu Keriso wabinamaim bapataito kwanab, saise a bowabow kakafih nanotawiyen, naatu God ana usar Anun Kakafiyin boro kwanab.
39 Deus prometeu fazer isso [MTY] para vocês e seus descendentes, como também para todos os outros que crerem nele, inclusive aqueles que moram longe daqui. O Senhor nosso Deus dará seu Espírito a todos os que Ele convidar a pertencer ao povo dele”.
39 Iti omatanen i kwa isa naatu kwa natunat isah, na’atube sabuw tutufin etei iyab ef yok tema’am ata Regah God boro na’a’afih isah.”
40 Pedro falou muito mais, dirigindo- se com força/confiança a eles. Ele lhes rogou: “Peçam a Deus que Ele os salve {para salvá-los}, para que Ele não os castigue quando vier castigar estas pessoas iníquas/perversas que rejeitaram Jesus”!
40 Peter tur maumurih na’in imaim imatnuwih naatu ifefeyanih eo, “Sabuw tafa’asarih wanawanah kwama’am saisewat kwanatit kwaniyawasi!”
41 Por isso as pessoas que acreditaram na mensagem de Pedro foram batizadas {os discípulos batizaram as pessoas que acreditaram na mensagem de Pedro}. Houve um grupo de uns três mil daqueles [SYN] que se uniram aos cristãos naquele dia.
41 Sabuw maumurih na’in iti tur hinonowar hitumatum naatu bapataito hibai, nati ana veya’amaim sabuw etei 3000 na’atube nati kou’ayamaim hirun.
42 Eles obedeciam continuamente aquilo que os apóstolos ensinavam, e também se reuniam continuamente com os demais cristãos. Outrossim, eles costumavam tomar juntos as refeições, celebrando a Ceia do Senhor, e oravam juntos continuamente.
42 Naatu hai veya hiya’asair Tur Abarayah biyahine tur hinowar bairi hibita’ay, rafiy himseseb hifaram hi’aa naatu hiyoyoyoban.
43 Todos os habitantes [SYN] de Jerusalém reverenciavam grandemente a Deus, pois os apóstolos praticavam com frequência muitos tipos de atos milagrosos.
43 Tur Abarayah wanawanahimaim ina’inan naatu baifofofor maumurih maiyow hisisinaf sabuw awah ha’e.
44 Todos os que criam em Jesus estavam unidos e se congregavam/se encontravam regularmente. Também compartilhavam tudo que possuíam uns com os outros.
44 Bai’ufununayah mar etei hina hita’imon sawar i nowah etei nena hifafarambonen.
45 De vez em quando alguns deles vendiam uma parte das suas terras e outras coisas que possuíam, e davam uma parte do dinheiro da venda aos outros irmãos do grupo, segundo suas necessidades.
45 Naatu hai sawar was arin, roumukur arin etei hibow hin hitobon kabay hibai hina wanawanahimaim sabuw iyab hai kok abisa isan hibiyababan etei ana fofonin hifafarambonen.
46 Diariamente eles continuavam congregando-se/encontrando-se no pátio do templo. Diariamente compartilhavam a comida [SYN] uns com os outros com alegria e generosidade, ao tomarem juntos as refeições, e celebravam a Ceia do Senhor nos lares.
46 Veya matan hiyi Tafaror Bar gagaminamaim hiruru’ay. Naatu hai baremaim bay himseseb dogoroh ere yasisir auman hi’aa,
47 Comportando-se dessa forma, louvavam a Deus, e todos os demais habitantes de Jerusalém tinham uma opinião favorável sobre eles. Enquanto essas coisas aconteciam, o Senhor Jesus aumentava diariamente o número de pessoas salvas {que Ele salvava} da culpa dos seus pecados.
47 God hibobora’ara’ah naatu sabuw etei tur abarayah isah i hibiyasisir. Naatu veya ta’ita’imon ana fofonin sabuw iyab God biyawasih Regah bow ana kou’ay wanawanan yababar rara’at.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.