Romanos 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eri, dahme I pahn nda duwen Eipraam, semen at keinek?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Dahme wiawihong? Ma e pwungla mwohn silangin Koht pwehki soahng kan me e wiahda, e pahn kak suweiki mehkot. Ahpw e sohte kak suweiki mehkot mwohn silangin Koht.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pwe Pwuhk Sarawi mahsanih, “Eipraam pwoson Koht, oh Koht ketin kupwurehla pwe en pwungla reh pwehki eh pwoson.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Tohndoadoahk kan kin ale pweinen ar doadoahk, oh pweinarail kan sohte wehwehki me kisakis ehu, ahpw mehkot me pein irail koadoahkihada.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 A duwen aramas emen me sohte kin koapworopworki eh wiewia, ahpw kin pwoson me Koht kin ketin kapwungala me sapwung kan, iei eh pwoson me Koht kin ketin kupwure ni eh pahn ketin kapwungala mwohn silangi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ih met wehwehn en Depit eh koasoi ni eh koasoiahda duwen paien aramas emen me Koht kin ketin kapwungala mwohn silangi likin eh wiewia kan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Meid pai irail kan me aleier mahkpen ar sapwung kan rehn Koht,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Meid pai irail me Kaun-o sohte pahn ketin kapwukoanekin irail diparail kan!”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Eri, ia duwen pai wet me Depit koasoia, e kin mie rehn irailte me sirkumsaisla? Soh! Pwe e pil mie rehn irail me sohte sirkumsaisla. Pwe kitail wadekehr mahsen en Pwuhk Sarawi me mahsanih, “Eipraam pwoson Koht, oh Koht ketin kupwurehla pwe en pwungla reh pwehki eh pwoson.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Eri, iahd me mewet wiawi? Mwohn en Eipraam eh sirkumsaisla, de mwuri? E wiawi mwowe, kaidehn mwuri.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Eipraam sirkumsaislahr mwuri, oh eh sirkumsaisla wialahr kilel ehu pwe en kasalehda me Koht ketin kapwungala mwohn eh sirkumsaisla pwehki eh pwoson. Eri, ihme kahrehda Eipraam wiahla semen irail kan koaros me pwoson Koht oh pwungkihla pwoson mwohn silangi, mehnda ma re sohte sirkumsaisla.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Eipraam pil wiahla semen irail kan me sirkumsaisla. Met wehwehki me irail kan me sirkumsaislahr pil momourki mouren pwoson me Eipraam momourkiher mwohn eh sirkumsaisla.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Koht ketin inoukihong Eipraam oh kadaudoke kan me re pahn sohsohki sampah. Eri, inou wet wiawiher, kaidehn pwehki en Eipraam eh kapwaiada Kosonnedo, a pwehki eh pwosonla Koht oh Koht eh ketin kupwurehla pwe en pwungla reh.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pwe ma sapwellimen Koht inou pahn kohieng irail kante me kin kapwaiada Kosonnedo, eri, met wehwehki me pwoson en aramas sohte katepe, oh sapwellimen Koht inou pil sohte katepe.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kosonnedo kin kahrehiong aramas engieng en Koht. A wasa me sohte kosonned mie, sohte sapeikiong kosonned pil kin mie.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Eri, inowo poahsoanda sang ni pwoson, pwe en wiahla sansal ehu me inowo iei sapwellimen Koht kisakis sapan ong kadaudok en Eipraam koaros, kaidehn ongete irail me kapwaiada Kosonnedo, ahpw pil ong irail kan me kin pwoson duwehte Eipraam. Pwe Eipraam me semen kitail koaruhsie ni pali ngehn,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 nin duwen me Pwuhk Sarawi mahsanih, “I wiahkinuhkala semen wehi ngedehrie.” Eri, inowo pahn pweida pwe Koht me mehlel. Iei ih Koht me Eipraam pwosonlahr—iei ih me kin ketin komourada me melahr akan, oh me kin ketin kapikekihda sapwellime mahsen soahng kan me sohte mie mahso.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Eri, mehnda ma sohte mehkot me Eipraam kak koapworopworki, ahpw e pwosonlahr oh koapworopwor mieier reh; ihme e wiahkihla “semen wehi ngedehrie.” Nin duwen Pwuhk Sarawi eh pil mahsanih, “Kadaudokomw kan pahn tohtohla duwehte usuhn pahnlahng.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 E kereniong sounpar epwiki, ahpw eh pwoson sohte luwetala ni eh kin medemedewe duwen paliwere me kereniongehr imwisekla, de pil medemedewe duwen Sara me sohte kak neitik.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Eh pwoson sohte mwahn tikitikla, oh e sohte mwahn peikasalki sapwellimen Koht inou. Eh pwoson kin kakehlahda, oh e ahpw kin kapinga Koht.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Pwe e uhdahn ese me Koht pahn uhdahn ketin kapwaiada audepen sapwellime inou.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ihme kahrehda “Koht ketin kupwurehla Eipraam pwe en pwungla reh” pwehki eh pwoson.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Lepin mahsen pwukat, “Koht ketin kupwurehla pwe en pwungla reh,” sohte ntingdi pwehki ihete;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 e pil ntingdier pwe kitail me pahn pil pwungkihla atail pwoson Koht me ketin kaiasada atail Kaun Sises sang mehla.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Koht ketin mweidala Sises pwe en pwoula pwehki dipatail kan, oh Sises ketin iasadahng mour pwe en kapwungkinkitailla mwohn silangin Koht.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.