Marcos 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 E ahpw pil ketin mahsanihong irail, “Kumwail en ese pwe ekei kumwail me iang mihmi met, sohte pahn mehla, re lao pahn kilang Wehin Koht eh pahn pwarada ni manaman lapalahpie.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Mwurin rahn weneu Sises ahpw ketin kahrehda Piter oh Seims oh Sohn kahreihralahng pohn nahna ileile ieu, wasa re kelehpwla ie. Ih eri ketin wekila mwohrail.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Sapwellime likou ko lingalingla oh pwetepwetala. Sohte aramas emen nin sampah kak kapwetepwetehla likou duwehte met.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Tohnpadahk silimeno ahpw kilangada Elaisa oh Moses ara koasoakoasoiong Sises.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 E sehsehla dahme e pahn patohwan, pwehki ar salodahro.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Pelien depwek pali koadupwaliraildi; oh ngihl ehu pa peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Ih nei pwutak kompoake met, kumwail rong ih!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Re saliokda solahr me re kilang mparail pwe Siseste.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 A ni arail ketiket kohdi sang nin nahnao, Sises ketin kalikiraildi re dehpa ndaiong emen dahme re udiahlo, Nein-Aramas lao pahn iasada sang me melahr akan.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Irail eri kapwaiada sapwellime mahsen; re ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail ia wehwehn mahsen wet, “Iasada sang me melahr akan.”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Irail eri patohwan idek reh, “Dahme sounkawehwehn Kosonnedo kan kin padahkihongkitki me dene Elaisa pahn pwarodo mahs?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlel, Elaisa me pahn pwarodo mahs pwe en onopada mehkoaros. Ahpw dahme Pwuhk Sarawi mahsaniheki dene Nein-Aramas pahn lokolok laud oh sekenikenla?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Eri, kumwail en ese pwe Elaisa pwarodohr, oh aramas akan wiahiong mehkoaros me re mwahuki, duwen me ntingdier nan Pwuhk Sarawi.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ni arail lellahng rehn sapwellime tohnpadahk teiko, re ahpw kilangada lapalahn pokon ehu me kapikapil irail. A sounkawehwehn Kosonnedo kei akahkamaiong tohnpadahk ko.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ni aramas ako ar kilangada Sises, re inenen pwuriamweikihla, re ahpw tangpene pwe re en rahnmwahwih.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Sises ahpw keinemwe rehn tohnpadahk ko, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaikihong irail?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Emen tohnpokono ahpw sapeng, patohwanohng, “Maing, I patohwandohng komwi nei pwutak emen me ngehn saut tiada powe oh solahr kak lokaia.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ahnsou koaros me ngehno kin tiada powe, e kin pwupwudiong nanpwel, nan ewe kin pwudopwudida, ngih kan kin tehtehrek, oh paliwere pwon kin dengla. I patohwanohng sapwellimomwi tohnpadahk kat re en kausasang ngehn sauto, re ahpw sohte kak.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Sises eri ketin sapeng, mahsanihong pokono, “Kumwail meid seupwoson! Ia werein ei pahn mihmi rehmwail? Ia werein ei pahn kanengamahiong kumwail? Eri, ia ih? Kumwail wadohng ie!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Irail eri patohwandohng pwutako reh.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Sises eri ketin keinemwe rehn semeo, mahsanih, “Ia werein eh wiewiahki soahng wet?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Oh pak tohto ngehn sauto kin men kemehla ni eh kin kesediong nan kisiniei oh pil nan pihl. Eri, komw ketin kupwure oh sewesei kiht, ma e kak pahmwi!”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Sises ketin mahsanihong, “Ma e pahn kak pahi? Mehkoaros kak pweida rehn me kin pwoson!”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ni ahnsowohte semen pwutako ahpw patohwanohng Sises, “Maing, I patohwan pwoson. Ahpw sohte itar. Komw ketin sewese kalaudehla ei pwoson.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Ni Sises eh mahsanihada duwen pokono eh koaitonla wasa kapilpene ih, e ahpw angiangihada ngehn suwedo, mahsanih, “Kowe, ngehn salengepon oh lohteng, kohkohieisang rehn pwutaket; ke dehpa pwurehng dillong loale.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ngehn sauto mahdidihte eh wer, kesepwekehdiong pwutako nanpwel, oh pedoisang reh. Pwutako likamwalahte aramas mehla men, ekei ahpw ndinda me e melahr.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Sises eri ketin ale peho oh sewesehda pwe en uhda; pwutako eri kesihnenda.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Sises eri ketilong nan ihmwo oh kalapwukala ie. Sapwellime tohnpadahk ko ahpw idek, patohwanohng, “Maing, dahme se sohte kak kauskihsang ngehno rehn pwutako?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 A e ketin sapeng irail, mahsanih, “Soangen ngehn saut wet sohte kin pekeuskihsang mehkot pwe kapakapte.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri ketiketla sang wasao, kotehla wehin Kalili. Sises sohte kin ketin kupwurki aramas akan en ese duwen sapwellime mwekid kan,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 pwe e kin ketin kawehwehiong sapwellime tohnpadahk ko: “Nein-Aramas pahn pengipengla rehn aramas akan, re pahn kemehla; a mwurin rahn siluh e pahn iasada.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ahpw re sohte wehwehki dahme e mahsanihong irail; re pil masak kalelapak reh.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Irail eri lel Kapernaum; oh ni ar ketidier nan ihmwo, Sises keinemwe rehrail, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaiki kohdo nanialo?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 A irail nennenlahte, sohte sapeng; pwe re akahkamaiki kohdo ihs me keieu lapalap rehrail.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Sises eri ketidi oh malipedohng reh me ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Mehmen rehmwail me men kaunda en ikmwurihla, oh en wiahla en koaros ar ladu.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ih eri ketin ale kisin seri kis oh ketikihdiong nanpwungarail; oh mwurin eh pwoalehdi kisin serio, e ahpw mahsanihong irail,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Mehmen me kin kasamwo emen kisin seri pwukat ni mwarei, ngehi me e kin kasamwo; oh mehmen me kin kasamwo ie; kaidehk ngehite me e kin kasamwo, pwe pil ih me ketin kadariehdo.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Sohn eri sapeng, patohwanohng Sises, “Maing, se patohwan kilang emen me iang kausasang ngehn suwed kan ni mwaromwi, se ahpw keinapwihedi, pwehki eh kaidehn kiseht.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail dehr keinapwih, pwe sohte aramas me kin wia manaman ni mwarei pahn kak lahlahwe ie.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Pwe me sohte kin uhwong kitail, kin uhpalihekin kitail.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kumwail en ese pwe mehmen me pahn kihong kumwail kilahs en pihl ehu pwe kumwail en nim pwehki amwail tohnpadahk en Krais, e sohte pahn katihasang ketingpe.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Mehmen me pahn kahrehiong emen me tikitik pwukat me kin pwoson ie eh wiahda dihp, e pahn mwahu ong ma ehu peitehlen en peudekiong ni tepinwere, e ahpw lekdeklahng nan madau.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Eri, ma apali pehmwen kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk pehpali pedolong nan mour soutuk sang peh pokon lekdeklahng nan ehl, nan kisiniei sekehkun.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Oh ma apali nehmwen kin kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk ke en nehpali pedolong nan mour soutuk sang neh pokon lekdeklahng nan ehl.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Oh ma apali mesomwen kin kahrehiong uhk nan dihp, pwadikasang; pwe e mwahu ong uhk maspali pedolong nan Wehin Koht sang mas pokon lekdeklahng nan ehl.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Pwe aramas koaros pahn mwakelekelkihla kisiniei, duwehte meirong kan eh kin mwakelekelkihla soahl.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Soahl mehkot me mwahu; ahpw ma nemenemen soahlo pahn sarasang, dahme kumwail pahn wia pwe nemenemen soahlo en pwurehng miehla? Mourimwail en mwahu ahnsou koaros duwehte soahl, oh kumwail pahn kin popohlpene nanpwungamwail.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.