Marcos 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E ahpw pil ketin mahsanihong irail, “Kumwail en ese pwe ekei kumwail me iang mihmi met, sohte pahn mehla, re lao pahn kilang Wehin Koht eh pahn pwarada ni manaman lapalahpie.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Mwurin rahn weneu Sises ahpw ketin kahrehda Piter oh Seims oh Sohn kahreihralahng pohn nahna ileile ieu, wasa re kelehpwla ie. Ih eri ketin wekila mwohrail.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Sapwellime likou ko lingalingla oh pwetepwetala. Sohte aramas emen nin sampah kak kapwetepwetehla likou duwehte met.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Tohnpadahk silimeno ahpw kilangada Elaisa oh Moses ara koasoakoasoiong Sises.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 E sehsehla dahme e pahn patohwan, pwehki ar salodahro.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Pelien depwek pali koadupwaliraildi; oh ngihl ehu pa peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Ih nei pwutak kompoake met, kumwail rong ih!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Re saliokda solahr me re kilang mparail pwe Siseste.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 A ni arail ketiket kohdi sang nin nahnao, Sises ketin kalikiraildi re dehpa ndaiong emen dahme re udiahlo, Nein-Aramas lao pahn iasada sang me melahr akan.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Irail eri kapwaiada sapwellime mahsen; re ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail ia wehwehn mahsen wet, “Iasada sang me melahr akan.”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Irail eri patohwan idek reh, “Dahme sounkawehwehn Kosonnedo kan kin padahkihongkitki me dene Elaisa pahn pwarodo mahs?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlel, Elaisa me pahn pwarodo mahs pwe en onopada mehkoaros. Ahpw dahme Pwuhk Sarawi mahsaniheki dene Nein-Aramas pahn lokolok laud oh sekenikenla?
12 Ele respondeu:
13 Eri, kumwail en ese pwe Elaisa pwarodohr, oh aramas akan wiahiong mehkoaros me re mwahuki, duwen me ntingdier nan Pwuhk Sarawi.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ni arail lellahng rehn sapwellime tohnpadahk teiko, re ahpw kilangada lapalahn pokon ehu me kapikapil irail. A sounkawehwehn Kosonnedo kei akahkamaiong tohnpadahk ko.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ni aramas ako ar kilangada Sises, re inenen pwuriamweikihla, re ahpw tangpene pwe re en rahnmwahwih.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Sises ahpw keinemwe rehn tohnpadahk ko, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaikihong irail?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Emen tohnpokono ahpw sapeng, patohwanohng, “Maing, I patohwandohng komwi nei pwutak emen me ngehn saut tiada powe oh solahr kak lokaia.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ahnsou koaros me ngehno kin tiada powe, e kin pwupwudiong nanpwel, nan ewe kin pwudopwudida, ngih kan kin tehtehrek, oh paliwere pwon kin dengla. I patohwanohng sapwellimomwi tohnpadahk kat re en kausasang ngehn sauto, re ahpw sohte kak.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Sises eri ketin sapeng, mahsanihong pokono, “Kumwail meid seupwoson! Ia werein ei pahn mihmi rehmwail? Ia werein ei pahn kanengamahiong kumwail? Eri, ia ih? Kumwail wadohng ie!”
19 Jesus disse:
20 Irail eri patohwandohng pwutako reh.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Sises eri ketin keinemwe rehn semeo, mahsanih, “Ia werein eh wiewiahki soahng wet?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Oh pak tohto ngehn sauto kin men kemehla ni eh kin kesediong nan kisiniei oh pil nan pihl. Eri, komw ketin kupwure oh sewesei kiht, ma e kak pahmwi!”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Sises ketin mahsanihong, “Ma e pahn kak pahi? Mehkoaros kak pweida rehn me kin pwoson!”
23 Jesus respondeu:
24 Ni ahnsowohte semen pwutako ahpw patohwanohng Sises, “Maing, I patohwan pwoson. Ahpw sohte itar. Komw ketin sewese kalaudehla ei pwoson.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Ni Sises eh mahsanihada duwen pokono eh koaitonla wasa kapilpene ih, e ahpw angiangihada ngehn suwedo, mahsanih, “Kowe, ngehn salengepon oh lohteng, kohkohieisang rehn pwutaket; ke dehpa pwurehng dillong loale.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ngehn sauto mahdidihte eh wer, kesepwekehdiong pwutako nanpwel, oh pedoisang reh. Pwutako likamwalahte aramas mehla men, ekei ahpw ndinda me e melahr.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Sises eri ketin ale peho oh sewesehda pwe en uhda; pwutako eri kesihnenda.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Sises eri ketilong nan ihmwo oh kalapwukala ie. Sapwellime tohnpadahk ko ahpw idek, patohwanohng, “Maing, dahme se sohte kak kauskihsang ngehno rehn pwutako?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 A e ketin sapeng irail, mahsanih, “Soangen ngehn saut wet sohte kin pekeuskihsang mehkot pwe kapakapte.”
29 Jesus respondeu:
30 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri ketiketla sang wasao, kotehla wehin Kalili. Sises sohte kin ketin kupwurki aramas akan en ese duwen sapwellime mwekid kan,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 pwe e kin ketin kawehwehiong sapwellime tohnpadahk ko: “Nein-Aramas pahn pengipengla rehn aramas akan, re pahn kemehla; a mwurin rahn siluh e pahn iasada.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ahpw re sohte wehwehki dahme e mahsanihong irail; re pil masak kalelapak reh.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Irail eri lel Kapernaum; oh ni ar ketidier nan ihmwo, Sises keinemwe rehrail, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaiki kohdo nanialo?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 A irail nennenlahte, sohte sapeng; pwe re akahkamaiki kohdo ihs me keieu lapalap rehrail.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Sises eri ketidi oh malipedohng reh me ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Mehmen rehmwail me men kaunda en ikmwurihla, oh en wiahla en koaros ar ladu.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ih eri ketin ale kisin seri kis oh ketikihdiong nanpwungarail; oh mwurin eh pwoalehdi kisin serio, e ahpw mahsanihong irail,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Mehmen me kin kasamwo emen kisin seri pwukat ni mwarei, ngehi me e kin kasamwo; oh mehmen me kin kasamwo ie; kaidehk ngehite me e kin kasamwo, pwe pil ih me ketin kadariehdo.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Sohn eri sapeng, patohwanohng Sises, “Maing, se patohwan kilang emen me iang kausasang ngehn suwed kan ni mwaromwi, se ahpw keinapwihedi, pwehki eh kaidehn kiseht.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail dehr keinapwih, pwe sohte aramas me kin wia manaman ni mwarei pahn kak lahlahwe ie.
39 Jesus respondeu:
40 Pwe me sohte kin uhwong kitail, kin uhpalihekin kitail.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Kumwail en ese pwe mehmen me pahn kihong kumwail kilahs en pihl ehu pwe kumwail en nim pwehki amwail tohnpadahk en Krais, e sohte pahn katihasang ketingpe.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Mehmen me pahn kahrehiong emen me tikitik pwukat me kin pwoson ie eh wiahda dihp, e pahn mwahu ong ma ehu peitehlen en peudekiong ni tepinwere, e ahpw lekdeklahng nan madau.
42 Jesus continuou:
43 Eri, ma apali pehmwen kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk pehpali pedolong nan mour soutuk sang peh pokon lekdeklahng nan ehl, nan kisiniei sekehkun.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Oh ma apali nehmwen kin kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk ke en nehpali pedolong nan mour soutuk sang neh pokon lekdeklahng nan ehl.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Oh ma apali mesomwen kin kahrehiong uhk nan dihp, pwadikasang; pwe e mwahu ong uhk maspali pedolong nan Wehin Koht sang mas pokon lekdeklahng nan ehl.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Pwe aramas koaros pahn mwakelekelkihla kisiniei, duwehte meirong kan eh kin mwakelekelkihla soahl.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Soahl mehkot me mwahu; ahpw ma nemenemen soahlo pahn sarasang, dahme kumwail pahn wia pwe nemenemen soahlo en pwurehng miehla? Mourimwail en mwahu ahnsou koaros duwehte soahl, oh kumwail pahn kin popohlpene nanpwungamwail.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.