Marcos 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 E ahpw pil ketin mahsanihong irail, “Kumwail en ese pwe ekei kumwail me iang mihmi met, sohte pahn mehla, re lao pahn kilang Wehin Koht eh pahn pwarada ni manaman lapalahpie.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Mwurin rahn weneu Sises ahpw ketin kahrehda Piter oh Seims oh Sohn kahreihralahng pohn nahna ileile ieu, wasa re kelehpwla ie. Ih eri ketin wekila mwohrail.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Sapwellime likou ko lingalingla oh pwetepwetala. Sohte aramas emen nin sampah kak kapwetepwetehla likou duwehte met.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Tohnpadahk silimeno ahpw kilangada Elaisa oh Moses ara koasoakoasoiong Sises.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 E sehsehla dahme e pahn patohwan, pwehki ar salodahro.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Pelien depwek pali koadupwaliraildi; oh ngihl ehu pa peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Ih nei pwutak kompoake met, kumwail rong ih!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Re saliokda solahr me re kilang mparail pwe Siseste.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 A ni arail ketiket kohdi sang nin nahnao, Sises ketin kalikiraildi re dehpa ndaiong emen dahme re udiahlo, Nein-Aramas lao pahn iasada sang me melahr akan.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Irail eri kapwaiada sapwellime mahsen; re ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail ia wehwehn mahsen wet, “Iasada sang me melahr akan.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Irail eri patohwan idek reh, “Dahme sounkawehwehn Kosonnedo kan kin padahkihongkitki me dene Elaisa pahn pwarodo mahs?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlel, Elaisa me pahn pwarodo mahs pwe en onopada mehkoaros. Ahpw dahme Pwuhk Sarawi mahsaniheki dene Nein-Aramas pahn lokolok laud oh sekenikenla?
12 Jesus respondeu:
13 Eri, kumwail en ese pwe Elaisa pwarodohr, oh aramas akan wiahiong mehkoaros me re mwahuki, duwen me ntingdier nan Pwuhk Sarawi.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Ni arail lellahng rehn sapwellime tohnpadahk teiko, re ahpw kilangada lapalahn pokon ehu me kapikapil irail. A sounkawehwehn Kosonnedo kei akahkamaiong tohnpadahk ko.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Ni aramas ako ar kilangada Sises, re inenen pwuriamweikihla, re ahpw tangpene pwe re en rahnmwahwih.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Sises ahpw keinemwe rehn tohnpadahk ko, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaikihong irail?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Emen tohnpokono ahpw sapeng, patohwanohng, “Maing, I patohwandohng komwi nei pwutak emen me ngehn saut tiada powe oh solahr kak lokaia.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Ahnsou koaros me ngehno kin tiada powe, e kin pwupwudiong nanpwel, nan ewe kin pwudopwudida, ngih kan kin tehtehrek, oh paliwere pwon kin dengla. I patohwanohng sapwellimomwi tohnpadahk kat re en kausasang ngehn sauto, re ahpw sohte kak.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Sises eri ketin sapeng, mahsanihong pokono, “Kumwail meid seupwoson! Ia werein ei pahn mihmi rehmwail? Ia werein ei pahn kanengamahiong kumwail? Eri, ia ih? Kumwail wadohng ie!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Irail eri patohwandohng pwutako reh.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Sises eri ketin keinemwe rehn semeo, mahsanih, “Ia werein eh wiewiahki soahng wet?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Oh pak tohto ngehn sauto kin men kemehla ni eh kin kesediong nan kisiniei oh pil nan pihl. Eri, komw ketin kupwure oh sewesei kiht, ma e kak pahmwi!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Sises ketin mahsanihong, “Ma e pahn kak pahi? Mehkoaros kak pweida rehn me kin pwoson!”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Ni ahnsowohte semen pwutako ahpw patohwanohng Sises, “Maing, I patohwan pwoson. Ahpw sohte itar. Komw ketin sewese kalaudehla ei pwoson.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Ni Sises eh mahsanihada duwen pokono eh koaitonla wasa kapilpene ih, e ahpw angiangihada ngehn suwedo, mahsanih, “Kowe, ngehn salengepon oh lohteng, kohkohieisang rehn pwutaket; ke dehpa pwurehng dillong loale.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ngehn sauto mahdidihte eh wer, kesepwekehdiong pwutako nanpwel, oh pedoisang reh. Pwutako likamwalahte aramas mehla men, ekei ahpw ndinda me e melahr.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Sises eri ketin ale peho oh sewesehda pwe en uhda; pwutako eri kesihnenda.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Sises eri ketilong nan ihmwo oh kalapwukala ie. Sapwellime tohnpadahk ko ahpw idek, patohwanohng, “Maing, dahme se sohte kak kauskihsang ngehno rehn pwutako?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 A e ketin sapeng irail, mahsanih, “Soangen ngehn saut wet sohte kin pekeuskihsang mehkot pwe kapakapte.”
29 Jesus respondeu:
30 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri ketiketla sang wasao, kotehla wehin Kalili. Sises sohte kin ketin kupwurki aramas akan en ese duwen sapwellime mwekid kan,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 pwe e kin ketin kawehwehiong sapwellime tohnpadahk ko: “Nein-Aramas pahn pengipengla rehn aramas akan, re pahn kemehla; a mwurin rahn siluh e pahn iasada.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Ahpw re sohte wehwehki dahme e mahsanihong irail; re pil masak kalelapak reh.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Irail eri lel Kapernaum; oh ni ar ketidier nan ihmwo, Sises keinemwe rehrail, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaiki kohdo nanialo?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 A irail nennenlahte, sohte sapeng; pwe re akahkamaiki kohdo ihs me keieu lapalap rehrail.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Sises eri ketidi oh malipedohng reh me ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Mehmen rehmwail me men kaunda en ikmwurihla, oh en wiahla en koaros ar ladu.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ih eri ketin ale kisin seri kis oh ketikihdiong nanpwungarail; oh mwurin eh pwoalehdi kisin serio, e ahpw mahsanihong irail,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Mehmen me kin kasamwo emen kisin seri pwukat ni mwarei, ngehi me e kin kasamwo; oh mehmen me kin kasamwo ie; kaidehk ngehite me e kin kasamwo, pwe pil ih me ketin kadariehdo.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Sohn eri sapeng, patohwanohng Sises, “Maing, se patohwan kilang emen me iang kausasang ngehn suwed kan ni mwaromwi, se ahpw keinapwihedi, pwehki eh kaidehn kiseht.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail dehr keinapwih, pwe sohte aramas me kin wia manaman ni mwarei pahn kak lahlahwe ie.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Pwe me sohte kin uhwong kitail, kin uhpalihekin kitail.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kumwail en ese pwe mehmen me pahn kihong kumwail kilahs en pihl ehu pwe kumwail en nim pwehki amwail tohnpadahk en Krais, e sohte pahn katihasang ketingpe.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Mehmen me pahn kahrehiong emen me tikitik pwukat me kin pwoson ie eh wiahda dihp, e pahn mwahu ong ma ehu peitehlen en peudekiong ni tepinwere, e ahpw lekdeklahng nan madau.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Eri, ma apali pehmwen kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk pehpali pedolong nan mour soutuk sang peh pokon lekdeklahng nan ehl, nan kisiniei sekehkun.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Oh ma apali nehmwen kin kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk ke en nehpali pedolong nan mour soutuk sang neh pokon lekdeklahng nan ehl.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Oh ma apali mesomwen kin kahrehiong uhk nan dihp, pwadikasang; pwe e mwahu ong uhk maspali pedolong nan Wehin Koht sang mas pokon lekdeklahng nan ehl.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Pwe aramas koaros pahn mwakelekelkihla kisiniei, duwehte meirong kan eh kin mwakelekelkihla soahl.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Soahl mehkot me mwahu; ahpw ma nemenemen soahlo pahn sarasang, dahme kumwail pahn wia pwe nemenemen soahlo en pwurehng miehla? Mourimwail en mwahu ahnsou koaros duwehte soahl, oh kumwail pahn kin popohlpene nanpwungamwail.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.