Marcos 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E ahpw pil ketin mahsanihong irail, “Kumwail en ese pwe ekei kumwail me iang mihmi met, sohte pahn mehla, re lao pahn kilang Wehin Koht eh pahn pwarada ni manaman lapalahpie.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Mwurin rahn weneu Sises ahpw ketin kahrehda Piter oh Seims oh Sohn kahreihralahng pohn nahna ileile ieu, wasa re kelehpwla ie. Ih eri ketin wekila mwohrail.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Sapwellime likou ko lingalingla oh pwetepwetala. Sohte aramas emen nin sampah kak kapwetepwetehla likou duwehte met.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Tohnpadahk silimeno ahpw kilangada Elaisa oh Moses ara koasoakoasoiong Sises.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, meid nohn mwahu atail ketiket wasaht. Se pahn wiahda impwal siluh wasaht, ehu tehnpasomwi, ehu en Moses, oh ehu en Elaisa.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 E sehsehla dahme e pahn patohwan, pwehki ar salodahro.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Pelien depwek pali koadupwaliraildi; oh ngihl ehu pa peidihdo sang nan pelien depweko, me mahsanih, “Ih nei pwutak kompoake met, kumwail rong ih!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Re saliokda solahr me re kilang mparail pwe Siseste.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 A ni arail ketiket kohdi sang nin nahnao, Sises ketin kalikiraildi re dehpa ndaiong emen dahme re udiahlo, Nein-Aramas lao pahn iasada sang me melahr akan.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Irail eri kapwaiada sapwellime mahsen; re ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail ia wehwehn mahsen wet, “Iasada sang me melahr akan.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Irail eri patohwan idek reh, “Dahme sounkawehwehn Kosonnedo kan kin padahkihongkitki me dene Elaisa pahn pwarodo mahs?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlel, Elaisa me pahn pwarodo mahs pwe en onopada mehkoaros. Ahpw dahme Pwuhk Sarawi mahsaniheki dene Nein-Aramas pahn lokolok laud oh sekenikenla?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Eri, kumwail en ese pwe Elaisa pwarodohr, oh aramas akan wiahiong mehkoaros me re mwahuki, duwen me ntingdier nan Pwuhk Sarawi.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Ni arail lellahng rehn sapwellime tohnpadahk teiko, re ahpw kilangada lapalahn pokon ehu me kapikapil irail. A sounkawehwehn Kosonnedo kei akahkamaiong tohnpadahk ko.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Ni aramas ako ar kilangada Sises, re inenen pwuriamweikihla, re ahpw tangpene pwe re en rahnmwahwih.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Sises ahpw keinemwe rehn tohnpadahk ko, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaikihong irail?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Emen tohnpokono ahpw sapeng, patohwanohng, “Maing, I patohwandohng komwi nei pwutak emen me ngehn saut tiada powe oh solahr kak lokaia.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ahnsou koaros me ngehno kin tiada powe, e kin pwupwudiong nanpwel, nan ewe kin pwudopwudida, ngih kan kin tehtehrek, oh paliwere pwon kin dengla. I patohwanohng sapwellimomwi tohnpadahk kat re en kausasang ngehn sauto, re ahpw sohte kak.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Sises eri ketin sapeng, mahsanihong pokono, “Kumwail meid seupwoson! Ia werein ei pahn mihmi rehmwail? Ia werein ei pahn kanengamahiong kumwail? Eri, ia ih? Kumwail wadohng ie!”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Irail eri patohwandohng pwutako reh.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Sises eri ketin keinemwe rehn semeo, mahsanih, “Ia werein eh wiewiahki soahng wet?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Oh pak tohto ngehn sauto kin men kemehla ni eh kin kesediong nan kisiniei oh pil nan pihl. Eri, komw ketin kupwure oh sewesei kiht, ma e kak pahmwi!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Sises ketin mahsanihong, “Ma e pahn kak pahi? Mehkoaros kak pweida rehn me kin pwoson!”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ni ahnsowohte semen pwutako ahpw patohwanohng Sises, “Maing, I patohwan pwoson. Ahpw sohte itar. Komw ketin sewese kalaudehla ei pwoson.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Ni Sises eh mahsanihada duwen pokono eh koaitonla wasa kapilpene ih, e ahpw angiangihada ngehn suwedo, mahsanih, “Kowe, ngehn salengepon oh lohteng, kohkohieisang rehn pwutaket; ke dehpa pwurehng dillong loale.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ngehn sauto mahdidihte eh wer, kesepwekehdiong pwutako nanpwel, oh pedoisang reh. Pwutako likamwalahte aramas mehla men, ekei ahpw ndinda me e melahr.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Sises eri ketin ale peho oh sewesehda pwe en uhda; pwutako eri kesihnenda.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Sises eri ketilong nan ihmwo oh kalapwukala ie. Sapwellime tohnpadahk ko ahpw idek, patohwanohng, “Maing, dahme se sohte kak kauskihsang ngehno rehn pwutako?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 A e ketin sapeng irail, mahsanih, “Soangen ngehn saut wet sohte kin pekeuskihsang mehkot pwe kapakapte.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri ketiketla sang wasao, kotehla wehin Kalili. Sises sohte kin ketin kupwurki aramas akan en ese duwen sapwellime mwekid kan,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 pwe e kin ketin kawehwehiong sapwellime tohnpadahk ko: “Nein-Aramas pahn pengipengla rehn aramas akan, re pahn kemehla; a mwurin rahn siluh e pahn iasada.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ahpw re sohte wehwehki dahme e mahsanihong irail; re pil masak kalelapak reh.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Irail eri lel Kapernaum; oh ni ar ketidier nan ihmwo, Sises keinemwe rehrail, mahsanih, “Dahme kumwail akahkamaiki kohdo nanialo?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 A irail nennenlahte, sohte sapeng; pwe re akahkamaiki kohdo ihs me keieu lapalap rehrail.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Sises eri ketidi oh malipedohng reh me ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Mehmen rehmwail me men kaunda en ikmwurihla, oh en wiahla en koaros ar ladu.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ih eri ketin ale kisin seri kis oh ketikihdiong nanpwungarail; oh mwurin eh pwoalehdi kisin serio, e ahpw mahsanihong irail,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Mehmen me kin kasamwo emen kisin seri pwukat ni mwarei, ngehi me e kin kasamwo; oh mehmen me kin kasamwo ie; kaidehk ngehite me e kin kasamwo, pwe pil ih me ketin kadariehdo.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Sohn eri sapeng, patohwanohng Sises, “Maing, se patohwan kilang emen me iang kausasang ngehn suwed kan ni mwaromwi, se ahpw keinapwihedi, pwehki eh kaidehn kiseht.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail dehr keinapwih, pwe sohte aramas me kin wia manaman ni mwarei pahn kak lahlahwe ie.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Pwe me sohte kin uhwong kitail, kin uhpalihekin kitail.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Kumwail en ese pwe mehmen me pahn kihong kumwail kilahs en pihl ehu pwe kumwail en nim pwehki amwail tohnpadahk en Krais, e sohte pahn katihasang ketingpe.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Mehmen me pahn kahrehiong emen me tikitik pwukat me kin pwoson ie eh wiahda dihp, e pahn mwahu ong ma ehu peitehlen en peudekiong ni tepinwere, e ahpw lekdeklahng nan madau.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Eri, ma apali pehmwen kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk pehpali pedolong nan mour soutuk sang peh pokon lekdeklahng nan ehl, nan kisiniei sekehkun.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Oh ma apali nehmwen kin kahrehiong uhk nan dihp, lupukasang; pwe e mwahu ong uhk ke en nehpali pedolong nan mour soutuk sang neh pokon lekdeklahng nan ehl.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 [Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Oh ma apali mesomwen kin kahrehiong uhk nan dihp, pwadikasang; pwe e mwahu ong uhk maspali pedolong nan Wehin Koht sang mas pokon lekdeklahng nan ehl.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Wasao ‘mwahsarail kan sohte kin mehla ie, oh kisiniei sohte kin kunla.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Pwe aramas koaros pahn mwakelekelkihla kisiniei, duwehte meirong kan eh kin mwakelekelkihla soahl.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Soahl mehkot me mwahu; ahpw ma nemenemen soahlo pahn sarasang, dahme kumwail pahn wia pwe nemenemen soahlo en pwurehng miehla? Mourimwail en mwahu ahnsou koaros duwehte soahl, oh kumwail pahn kin popohlpene nanpwungamwail.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.