Marcos 7

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Parisi kei oh sounkawehwehn Kosonnedo kei me patohdo sang Serusalem ahpw pokonpene rehn Sises.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Re tehkada duwen ekei sapwellime tohnpadahk ko ar kin iang sak ni peh samin—ni ar sohte kin omwiomw nin duwen tiahk me Parisi ko kin nda aramas koaros en kin wia.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Pwe Parisi ko, pil mehn Suhs koaros, re kin daur tiahk me re kin ale sang rehn mehn Suhs en kawa ko: iei me re sohte kin mwenge ma re sohte pahn omwiomw mahs duwen tiahk kedeudeu en mehn kawa ko.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Re sohte kin kang mehkot me kin wisikdo sang wasahn netinet kan, ma re sohte kin widen mahs. Re pil kin wia tiahk tohto me re ale sang rehn mehn kawa ko: duwehte wiepen widen kep, widen dahl, oh widen dahl prahs oh peht kan.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko eri kalelapak rehn Sises, patohwanohng, “Maing, dahme sapwellimomwi tohnpadahk kan sohte kin iangki kapwaiada tiahk kedeudeu en samatail mehn kawa ko, ni ar kin iangete mwenge sohte omwiomw mahs?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 A Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlelete me Aiseia me pwung ni eh kohpadahr duwen amwail mwalaunen, duwen me ntingdiero:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Sohte katepen ar kin kaudokiong ie,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 E ahpw pil mahsanih, “Kumwail kin kesehla kosonned en Koht, oh kin nsenohkihte kapwaiada tiahk kedeudeu en aramas akan.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 E ahpw pil ketin usehlahte, mahsanih, “Mehlel, pwe kumwail kin kauwehla kosonned en Koht, pwe kumwail en apwalih mwahu pein amwail tiahk kan.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Pwe Moses koasoanehdi, mahsanih, ‘Ke en kahkahki semomw oh inomw,’ oh ‘Mehmen me pahn lahlahwe seme de ine, e pahn kamakamala.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 A kumwail kin uhd padahkihwei, ‘Ma aramas emen ahneki mehkot me e kak sewesehki seme oh ine, e ahpw nda, “Korpan met” (me wehwehki sapwellimen Koht,)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 dene e solahr ahneki pwukoahn sewese seme oh ine.’
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Eri, ih duwen amwail kin kauwehla mahsen en Koht ni amwail kin padahkihong meteikan tiahk kan me kumwail kin pein wiahda. Oh pil mie soangen tiahk tohto me rasehng met, me kumwail kin wiewia.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Sises eri pil ketin malipepene pokono oh mahsanihong irail, “Kumwail koaros rong ie mwahu oh medemedewe mwahu met.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kasaminehla. Pwe mehkan me kin kohieisang loale, iei ih me kin kasaminehla aramas.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 (Kumwail rong ma mie salengamwail mehn rong wasa!”)
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Ni eh ketiketla sang rehn aramas ako oh ketilong nan ihmwo, sapwellime tohnpadahk ko ahpw kalelapak reh wehwehn karasaras pwoatet.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ih eri mahsanihong irail, “Dah, kumwail sohte loalokongsang aramas teikan? Kumwail sehse me sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kak kasaminehla,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 pwehki eh sohte kin kohla nan mohngiong, pwe nan eh mpweien mwenge, wasa e kin kohsang ie oh kohla likin paliwere.” (Ni eh ketin mahsanih met, Sises ketin kadehdehda duwen soangen mwenge koaros, eh mwahu ong aramas.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ih eri pil mahsanih, “Me kin kohda sang loalen aramas, iei ih me kin kasaminehla aramas.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Pwe sang loalen aramas, sang nan eh mohngiong, me lamalam suwed kan kin kohda sang ie, me kin kahrehiong nan dipen tiahk suwed, pirap, kamaramas,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kamwahl, noahrok, oh wia soahng suwed teikan koaros; piht, sarsuwed, peirin, lahlahwe, aklapalap oh seukautih—
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 soahng suwed pwukat koaros kin tepisang loalen aramas, oh ih me kin kasaminehla aramas.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Sises eri ketiketla sang wasao, ketiketlahng nan wehin Dair. E ahpw ketilong nan ihmw ehu oh sohte kupwurki aramas akan en ese me e ketiket wasao; ahpw e sohte kak rirla.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Pwe lih emen me ngehn saut tiadahr pohn nah kisin serepein kis ahpw esehda me e ketiket wasao, e ahpw pedolongete nan ihmwo poaridiong mwohn aluweluwe ko.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ih lihen liki men, e ipwidi Penisia nan wehin Siria. Ih eri peki rehn Sises en ketin kausasang ngehn suwedo rehn nah kisin serepeino.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Kitail kamwenge mahs seri kan, pwe e sohte konehng ale kenen seri kan oh kesehdiong kidi kan.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Mehlel Maing, ahpw kisin kidi kan pil kin iang tungoale mweremweren en seri kan ar tungoal pahn tehpel kan!”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki duwen omw pasapengen, ukuwei ni imwomwo; pwe ngehn suwedo kohsangehr rehn noumw kisin serepeino!”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Liho eri pwurala ni imweo oh diarada me nah kisin serepeino wie wonohn nan dewe; a ngehn suwedo kohieisangehr.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Sises eri ketiketla sang sapwen Dair, e ahpw ketin keid ni keilen Saidon, ketilahng Lehen Kalili, oh kotehla wehin Dekapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Aramas ekei ahpw kahredohng reh ohl salengepon oh lohteng men, oh peki en ketikidahng lime kan powe.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Sises eri kahrehsang ohlo nan pokono, e ahpw ketikihlong nan pwoaren salenge ko sapwellime rekileng ko oh ketiki pilen doauese, oh doahkehki lowen ohlo.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Sises eri mahsendalahng nanleng oh ketin asmoamoarada, e ahpw mahsanihong ohlo, “Eppada,” me wehwehki “Wahsekpeseng!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ni ahnsowohte pwoaren salengen ohl pa wahsekpeseng oh selin loweo pa sapwedekda; ih eri tapihada lokaiahda.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Sises eri ketin kalikiraildi koaros re dehpa ndaiong emen mehkotet. A duwen uwen kehkehlik kehlail me e ketin wiahiong irail, ih duwen ar kehlail en lohkiseli manaman wet.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Irail koaros me iang rong wiepen manaman wet, re ahpw malamalawangkihla oh ndinda, “Wiepen nin lime kan me inenen mwahu mehlel! Pwe e kin kupwure pwe me salengepon kan en rongada wasa oh kin ketin kalokaiahda me lohteng kan!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.