Marcos 7

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Parisi kei oh sounkawehwehn Kosonnedo kei me patohdo sang Serusalem ahpw pokonpene rehn Sises.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Re tehkada duwen ekei sapwellime tohnpadahk ko ar kin iang sak ni peh samin—ni ar sohte kin omwiomw nin duwen tiahk me Parisi ko kin nda aramas koaros en kin wia.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Pwe Parisi ko, pil mehn Suhs koaros, re kin daur tiahk me re kin ale sang rehn mehn Suhs en kawa ko: iei me re sohte kin mwenge ma re sohte pahn omwiomw mahs duwen tiahk kedeudeu en mehn kawa ko.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Re sohte kin kang mehkot me kin wisikdo sang wasahn netinet kan, ma re sohte kin widen mahs. Re pil kin wia tiahk tohto me re ale sang rehn mehn kawa ko: duwehte wiepen widen kep, widen dahl, oh widen dahl prahs oh peht kan.)
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko eri kalelapak rehn Sises, patohwanohng, “Maing, dahme sapwellimomwi tohnpadahk kan sohte kin iangki kapwaiada tiahk kedeudeu en samatail mehn kawa ko, ni ar kin iangete mwenge sohte omwiomw mahs?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 A Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlelete me Aiseia me pwung ni eh kohpadahr duwen amwail mwalaunen, duwen me ntingdiero:
6 Jesus respondeu:
7 Sohte katepen ar kin kaudokiong ie,
7 E em vão me adoram,
8 E ahpw pil mahsanih, “Kumwail kin kesehla kosonned en Koht, oh kin nsenohkihte kapwaiada tiahk kedeudeu en aramas akan.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 E ahpw pil ketin usehlahte, mahsanih, “Mehlel, pwe kumwail kin kauwehla kosonned en Koht, pwe kumwail en apwalih mwahu pein amwail tiahk kan.
9 E disse-lhes ainda:
10 Pwe Moses koasoanehdi, mahsanih, ‘Ke en kahkahki semomw oh inomw,’ oh ‘Mehmen me pahn lahlahwe seme de ine, e pahn kamakamala.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 A kumwail kin uhd padahkihwei, ‘Ma aramas emen ahneki mehkot me e kak sewesehki seme oh ine, e ahpw nda, “Korpan met” (me wehwehki sapwellimen Koht,)
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 dene e solahr ahneki pwukoahn sewese seme oh ine.’
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Eri, ih duwen amwail kin kauwehla mahsen en Koht ni amwail kin padahkihong meteikan tiahk kan me kumwail kin pein wiahda. Oh pil mie soangen tiahk tohto me rasehng met, me kumwail kin wiewia.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Sises eri pil ketin malipepene pokono oh mahsanihong irail, “Kumwail koaros rong ie mwahu oh medemedewe mwahu met.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kasaminehla. Pwe mehkan me kin kohieisang loale, iei ih me kin kasaminehla aramas.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 (Kumwail rong ma mie salengamwail mehn rong wasa!”)
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Ni eh ketiketla sang rehn aramas ako oh ketilong nan ihmwo, sapwellime tohnpadahk ko ahpw kalelapak reh wehwehn karasaras pwoatet.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Ih eri mahsanihong irail, “Dah, kumwail sohte loalokongsang aramas teikan? Kumwail sehse me sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kak kasaminehla,
18 Jesus lhes disse:
19 pwehki eh sohte kin kohla nan mohngiong, pwe nan eh mpweien mwenge, wasa e kin kohsang ie oh kohla likin paliwere.” (Ni eh ketin mahsanih met, Sises ketin kadehdehda duwen soangen mwenge koaros, eh mwahu ong aramas.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Ih eri pil mahsanih, “Me kin kohda sang loalen aramas, iei ih me kin kasaminehla aramas.
20 E dizia:
21 Pwe sang loalen aramas, sang nan eh mohngiong, me lamalam suwed kan kin kohda sang ie, me kin kahrehiong nan dipen tiahk suwed, pirap, kamaramas,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 kamwahl, noahrok, oh wia soahng suwed teikan koaros; piht, sarsuwed, peirin, lahlahwe, aklapalap oh seukautih—
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 soahng suwed pwukat koaros kin tepisang loalen aramas, oh ih me kin kasaminehla aramas.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Sises eri ketiketla sang wasao, ketiketlahng nan wehin Dair. E ahpw ketilong nan ihmw ehu oh sohte kupwurki aramas akan en ese me e ketiket wasao; ahpw e sohte kak rirla.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Pwe lih emen me ngehn saut tiadahr pohn nah kisin serepein kis ahpw esehda me e ketiket wasao, e ahpw pedolongete nan ihmwo poaridiong mwohn aluweluwe ko.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Ih lihen liki men, e ipwidi Penisia nan wehin Siria. Ih eri peki rehn Sises en ketin kausasang ngehn suwedo rehn nah kisin serepeino.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Kitail kamwenge mahs seri kan, pwe e sohte konehng ale kenen seri kan oh kesehdiong kidi kan.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Mehlel Maing, ahpw kisin kidi kan pil kin iang tungoale mweremweren en seri kan ar tungoal pahn tehpel kan!”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki duwen omw pasapengen, ukuwei ni imwomwo; pwe ngehn suwedo kohsangehr rehn noumw kisin serepeino!”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Liho eri pwurala ni imweo oh diarada me nah kisin serepeino wie wonohn nan dewe; a ngehn suwedo kohieisangehr.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Sises eri ketiketla sang sapwen Dair, e ahpw ketin keid ni keilen Saidon, ketilahng Lehen Kalili, oh kotehla wehin Dekapolis.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Aramas ekei ahpw kahredohng reh ohl salengepon oh lohteng men, oh peki en ketikidahng lime kan powe.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Sises eri kahrehsang ohlo nan pokono, e ahpw ketikihlong nan pwoaren salenge ko sapwellime rekileng ko oh ketiki pilen doauese, oh doahkehki lowen ohlo.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Sises eri mahsendalahng nanleng oh ketin asmoamoarada, e ahpw mahsanihong ohlo, “Eppada,” me wehwehki “Wahsekpeseng!”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Ni ahnsowohte pwoaren salengen ohl pa wahsekpeseng oh selin loweo pa sapwedekda; ih eri tapihada lokaiahda.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Sises eri ketin kalikiraildi koaros re dehpa ndaiong emen mehkotet. A duwen uwen kehkehlik kehlail me e ketin wiahiong irail, ih duwen ar kehlail en lohkiseli manaman wet.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Irail koaros me iang rong wiepen manaman wet, re ahpw malamalawangkihla oh ndinda, “Wiepen nin lime kan me inenen mwahu mehlel! Pwe e kin kupwure pwe me salengepon kan en rongada wasa oh kin ketin kalokaiahda me lohteng kan!”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.