Marcos 7
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Parisi kei oh sounkawehwehn Kosonnedo kei me patohdo sang Serusalem ahpw pokonpene rehn Sises.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Re tehkada duwen ekei sapwellime tohnpadahk ko ar kin iang sak ni peh samin—ni ar sohte kin omwiomw nin duwen tiahk me Parisi ko kin nda aramas koaros en kin wia.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Pwe Parisi ko, pil mehn Suhs koaros, re kin daur tiahk me re kin ale sang rehn mehn Suhs en kawa ko: iei me re sohte kin mwenge ma re sohte pahn omwiomw mahs duwen tiahk kedeudeu en mehn kawa ko.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Re sohte kin kang mehkot me kin wisikdo sang wasahn netinet kan, ma re sohte kin widen mahs. Re pil kin wia tiahk tohto me re ale sang rehn mehn kawa ko: duwehte wiepen widen kep, widen dahl, oh widen dahl prahs oh peht kan.)
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko eri kalelapak rehn Sises, patohwanohng, “Maing, dahme sapwellimomwi tohnpadahk kan sohte kin iangki kapwaiada tiahk kedeudeu en samatail mehn kawa ko, ni ar kin iangete mwenge sohte omwiomw mahs?”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 A Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehlelete me Aiseia me pwung ni eh kohpadahr duwen amwail mwalaunen, duwen me ntingdiero:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Sohte katepen ar kin kaudokiong ie,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 E ahpw pil mahsanih, “Kumwail kin kesehla kosonned en Koht, oh kin nsenohkihte kapwaiada tiahk kedeudeu en aramas akan.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 E ahpw pil ketin usehlahte, mahsanih, “Mehlel, pwe kumwail kin kauwehla kosonned en Koht, pwe kumwail en apwalih mwahu pein amwail tiahk kan.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Pwe Moses koasoanehdi, mahsanih, ‘Ke en kahkahki semomw oh inomw,’ oh ‘Mehmen me pahn lahlahwe seme de ine, e pahn kamakamala.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 A kumwail kin uhd padahkihwei, ‘Ma aramas emen ahneki mehkot me e kak sewesehki seme oh ine, e ahpw nda, “Korpan met” (me wehwehki sapwellimen Koht,)
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 dene e solahr ahneki pwukoahn sewese seme oh ine.’
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Eri, ih duwen amwail kin kauwehla mahsen en Koht ni amwail kin padahkihong meteikan tiahk kan me kumwail kin pein wiahda. Oh pil mie soangen tiahk tohto me rasehng met, me kumwail kin wiewia.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Sises eri pil ketin malipepene pokono oh mahsanihong irail, “Kumwail koaros rong ie mwahu oh medemedewe mwahu met.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kasaminehla. Pwe mehkan me kin kohieisang loale, iei ih me kin kasaminehla aramas.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 (Kumwail rong ma mie salengamwail mehn rong wasa!”)
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Ni eh ketiketla sang rehn aramas ako oh ketilong nan ihmwo, sapwellime tohnpadahk ko ahpw kalelapak reh wehwehn karasaras pwoatet.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Ih eri mahsanihong irail, “Dah, kumwail sohte loalokongsang aramas teikan? Kumwail sehse me sohte mehkot mehn likin aramas me kin kohlong loale, kin kak kasaminehla,
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 pwehki eh sohte kin kohla nan mohngiong, pwe nan eh mpweien mwenge, wasa e kin kohsang ie oh kohla likin paliwere.” (Ni eh ketin mahsanih met, Sises ketin kadehdehda duwen soangen mwenge koaros, eh mwahu ong aramas.)
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Ih eri pil mahsanih, “Me kin kohda sang loalen aramas, iei ih me kin kasaminehla aramas.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Pwe sang loalen aramas, sang nan eh mohngiong, me lamalam suwed kan kin kohda sang ie, me kin kahrehiong nan dipen tiahk suwed, pirap, kamaramas,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 kamwahl, noahrok, oh wia soahng suwed teikan koaros; piht, sarsuwed, peirin, lahlahwe, aklapalap oh seukautih—
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 soahng suwed pwukat koaros kin tepisang loalen aramas, oh ih me kin kasaminehla aramas.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Sises eri ketiketla sang wasao, ketiketlahng nan wehin Dair. E ahpw ketilong nan ihmw ehu oh sohte kupwurki aramas akan en ese me e ketiket wasao; ahpw e sohte kak rirla.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Pwe lih emen me ngehn saut tiadahr pohn nah kisin serepein kis ahpw esehda me e ketiket wasao, e ahpw pedolongete nan ihmwo poaridiong mwohn aluweluwe ko.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Ih lihen liki men, e ipwidi Penisia nan wehin Siria. Ih eri peki rehn Sises en ketin kausasang ngehn suwedo rehn nah kisin serepeino.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Kitail kamwenge mahs seri kan, pwe e sohte konehng ale kenen seri kan oh kesehdiong kidi kan.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Mehlel Maing, ahpw kisin kidi kan pil kin iang tungoale mweremweren en seri kan ar tungoal pahn tehpel kan!”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki duwen omw pasapengen, ukuwei ni imwomwo; pwe ngehn suwedo kohsangehr rehn noumw kisin serepeino!”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Liho eri pwurala ni imweo oh diarada me nah kisin serepeino wie wonohn nan dewe; a ngehn suwedo kohieisangehr.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Sises eri ketiketla sang sapwen Dair, e ahpw ketin keid ni keilen Saidon, ketilahng Lehen Kalili, oh kotehla wehin Dekapolis.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Aramas ekei ahpw kahredohng reh ohl salengepon oh lohteng men, oh peki en ketikidahng lime kan powe.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Sises eri kahrehsang ohlo nan pokono, e ahpw ketikihlong nan pwoaren salenge ko sapwellime rekileng ko oh ketiki pilen doauese, oh doahkehki lowen ohlo.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Sises eri mahsendalahng nanleng oh ketin asmoamoarada, e ahpw mahsanihong ohlo, “Eppada,” me wehwehki “Wahsekpeseng!”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Ni ahnsowohte pwoaren salengen ohl pa wahsekpeseng oh selin loweo pa sapwedekda; ih eri tapihada lokaiahda.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Sises eri ketin kalikiraildi koaros re dehpa ndaiong emen mehkotet. A duwen uwen kehkehlik kehlail me e ketin wiahiong irail, ih duwen ar kehlail en lohkiseli manaman wet.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Irail koaros me iang rong wiepen manaman wet, re ahpw malamalawangkihla oh ndinda, “Wiepen nin lime kan me inenen mwahu mehlel! Pwe e kin kupwure pwe me salengepon kan en rongada wasa oh kin ketin kalokaiahda me lohteng kan!”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.