Marcos 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iet tepin Rongamwahu duwen Sises Krais me Sapwellimen Koht,
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 nin duwen mahsen me ntingdier rehn soukohp Aiseia:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Ngihl ehu me kin likilikwer nan sapwtehn:
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Eri, Sohn ahpw pwarada nan sapwtehn, wiewia papidais ong aramas akan, lohlohkihong irail, mahsanih, “Kumwail koluhla, wiliakapwala oh papidaisla, Koht ahpw pahn ketin mahkikihong kumwail dipamwail kan.”
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Me ngeder sang Sudia oh sang nan kahnimw en Serusalem ahpw kin kohieila pwe en rong en Sohn eh kapahrek. Re ahpw kin wehkada diparail kan, Sohn ahpw kin papidaisihrailla nan Pillap Sordan.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Sohn kin likawih likou me wiawihdahsang ni wunen kamel, oh kin pirehki lukope kateng kilin kou; oh ih me e kin sakasakan: mensiek oh sukehn loangalap en nanwel.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 A iet audepen kalohk me e kin mahsanihong aramas akan: “Mie ohl emen me pahn ketido mwuri, me lapalapasang ie mehlel; me I sohte warohng poaridi mwowe pwe I en lapwahda selen sapwelllime suht.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Ngehi I kin papidaisihkin kumwail pihl, a ih, e pahn ketin papidaisihkin kumwail Ngehn Sarawi.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Mwurin Sises eh ketido sang Nasaret, kisin kahnimw kis nan wehin Kalili, oh ketin papidaisla rehn Sohn nan Pillap Sordan.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Ni ahnsou me Sises ketida sang nan pihlo, e mahsanihada duwen nanleng eh ritpeseng oh Ngehn Sarawi eh ketidi ni mwomwen mwuroi men oh ketiket powe.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 E ahpw pil karongehda kapitie ehu me peidihdo sang nanleng, me mahsanih, “Kowe, me iei nei pwutak kompoake, me I kin kupwurperenki.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Eri, ni ahnsowohte Ngehn Sarawi ahpw kahluwalahng Sises nan sapwtehn.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Sises eri ketiketki wasao rahn pahisek, Sehdan eri kasongosongehda. Mahn lawalo kan pil kin iang Sises wasao; a tohnleng kan ahpw kin pwarodo oh kin sewese.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Mwurin Sohn eh lekdekiong nan imweteng, Sises ahpw ketila Kalili oh ketin lohkiseli Rongamwahu sang rehn Koht, mahsanih,
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 “E lelehr ahnsowo, oh Wehin Koht kerendohr! Kumwail eri koluhla oh wiliakapwala oh pwosonla Rongamwahu!”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Rahn ehu Sises ketiket kohla pohn oaroahr en Lehen Kalili; e ahpw mahsanihada soused riemen, Saimon oh rie Andru, me wie lalaidki ara uhk pwoat nan leho. |alt="HK-74C Sounlaid pohn Lehen Kalili" src="" size="col" ref="MARK 1.16"
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Sises eri ketin mahsanihong ira, “Kumwa kohdo iangiehla; I ahpw pahn padahkihong kumwa duwen laidih aramas akan.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ni ahnsowohte, ira pwilikihdi ara uhk ko oh iangala Sises.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 E ketin douluhlla sang wasao, ahpw pil mahsanihada pirien ehu, Seims oh Sohn, nein Sepedi. Ira mihmi pohn kisin pwoht kis onohne ara uhk kei.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ni Sises eh mahsanihirahda, e ahpw ketin malipe ira. Ira eri peidedi samarao me iang mihmi pohn kisin pwohto rehn tohndoadoahk kei, ira ahpw iangala Sises.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Kedekedeo, irail ahpw ketila Kapernaum, a ni rahnen Sapado Sises ahpw ketilong nan sinakokeo oh tapihada wia sapwellime padahk.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Aramas koaros me iang rong ahpw pwuriamweikihla duwen eh kin ketikihwei sapwellime padahk; pwe e sohte duwehte sounkawehwehn Kosonnedo kan, pwe e kin ketin kawehwehda ni manaman.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Ohl emen me ngehn saut tiada powe ahpw pwarala nan sinakokeo oh mahdidi eh wer, ndinda,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Sises mehn Nasaret, dahme komw men ketin wiahiong kiht? Komwi ketidohng kauweikitala! I ese ihs komwi, pwe komwi me Sapwellimen Koht meninkeder sarawio!”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Sises eri ketin angiangihada ngehn sauto, e mahsanih, “Nennenla, kowe eri pedoisang rehn aramas menen!”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ngehn sauto eri itikada ohlo eh lao rerada, e ahpw weriwer oh pwedieisang reh.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Aramas koaros eri pwuriamweikihla oh wie peipeidekpene nanpwungarail, ndinda, “Dahkot met? Soangen padahk kapw dah ieu met? Ohl menet me inenen manaman. E ketin mahsente, a pil ngehn saut akan kin peikiong!”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Rongen Sises ahpw mwadang lohkseli wasa koaros nan wehin Kalili.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Eri, Sises oh sapwellime tohnpadahk ko, iangahki Seims oh Sohn ahpw ketisang nan sinakokeo oh ketila nan imwen Saimon oh Andru.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 A soulap en Saimon wie wonohnki nan ihmwo soumwahu karakar. Ni Sises eh ketin lel wasao, re ahpw kairehki duwen iren liho.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Ih eri ketila oh ketin kolada pehn liho oh sewesehda en kesihnenda. Ni ahnsowohte, karakaro pah kohsang rehn liho; e ahpw tapihada papah irail.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Nin soutikohte, ni ketipin eh pahn kihrlahr, aramas akan ahpw wapenehng rehn Sises me soumwahu koaros oh me ngehn saut akan tiadahr pohrail.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Tohn kahnimwo koaros ahpw iang pokonpene mwohn ihmwo.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Sises eri ketin kakehlahda aramas tohto me ahneki soangen soumwahu tohto oh ketin kausasang ngehn suwed tohto rehn aramas akan. Ih eri ketin kalikedi ngehn suwed ko re en dehr lokaia, pwe re ese ihs ih.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Mandahn rahno, nin sohrahn, Sises ahpw ketin kipada oh ketiketla sang ni ihmwo, ketiketlahng likin kahnimwo wasa kis pwe en kalapwukala ie oh loulou.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Saimon oh ienge ko ahpw rapahkihieila;
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 ni ar diarada, re ahpw patohwanohng, “Maing, aramas koaros patohwan raparapahkin komwi.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 A e ketin sapeng irail, mahsanih, “Kitail douluhlwohng nan kousapw teikan oh kahnimw keren kan, pwe I en pil lohkiseli wasa ko Rongamwahu, pwe ihme I kohkihdo.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ih eri ketin kakahnseli nan wehin Kalili pwon, kapakapahrekseli nan sinakoke kan oh ketin kakausasang ngehn suwed kan rehn aramas akan.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ohl tokutok men pil patohdo rehn Sises, kelehpwikihdi mwowe oh sarada, patohwanohng en ketin sewese, patohwan, “Maing, ma komw ketin kupwurki, komw kak ketin kamwakeleiehda.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Sises eri ketin kupwurehla oh ketin kapahla nin limeo oh doahke, mahsanih, “Iei, I mwahuki. Nna, mwakelekelda!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Ni ahnsowohte tokutoko pa sarasang rehn ohlo; eri, e ahpw mwakelekella.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 — ausente —
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 — ausente —
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Ohlo kohlahte lohkiseli wasa koaros eh mwakelekellahro; me kahrehda Sises sohla kak ketseli ni pokon sansal nan kahnimw ko, e ahpw kin kalakalapwukseli likin kahnimwo. Ahpw soh, pwe aramas ngeder kin pokondohng reh sang wasa koaros.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.