Marcos 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Ni arail kerenlahng Serusalem ni kahnimw en Pedpeiti oh Pedani, re ahpw lel Nahnahn Olip. Sises eri ketin poaronehla sapwellime tohnpadahk riemen,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 mahsanihong ira, “Kumwa kohwei ni kisin kahnimw me mi mwohnen. Ni amwa pahn pedolong wasao, kumwa pahn mwadang kilangada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 A ma mehmen idek rehmwa, dahme kumwa wiewiahiong kisin menen, a kumwa sapeng nda me Kaun-o me ketin anahne, oh e pahn mwadang kopwurupwurodo.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ira eri patohla oh diarada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel ni wenihmwen ihmw ehu nanialo. Ira eri lapwahda.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Aramas ekei me mi wasao ahpw idek rehra, “Dahme kumwa wiewia? Mehnda kumwa lapwahda kisin ahsen?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ira eri sapengkin irail duwen me Sises mahsanihong irao. Aramas ako eri mweidohng ira.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Ira patohwandohng kisin ahs pwulo rehn Sises. Irail ahpw irepehkihdi ar likou kei powe, Sises ahpw ketidahng pohn kisin ahso.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Pokono ahpw perekidiong ar likou kan wasa e pahn ketin keid ie. A ekei pelehdi rahntuhke losolos kei oh irepehkihdi nanialo.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Irail koaros me tieng mwowe oh me idawehndo pokono ahpw ngisingiski koulen kaping pwoatet: “Kitail kapinga Koht! Koht en ketin kupwuramwahwihala ih me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Koht en ketin kupwuramwahwihala wehin samatail Depit me pahn kohdo. Kaping ong Koht!”
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Sises eri ketilong nan Serusalem oh ketilahng nan Tehnpas Sarawio oh mahsanihseli mehkan koaros loale. A pwehki e wasa soutikpenehr, e ahpw ketiketieilahng Pedani iangahki me ehk riemeno.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mandahn rahno, ni arail ketiket kohla sang Pedani, Sises ahpw men konotada.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 E ahpw mahsanihada tuhke pik pwoat sang wasa doh me diren teh; e ahpw ketilahng pwehn mahsanih ma e sohte pahn diar wah. Ni eh ketin lel wasao e sohte ketin diarada mehkot, pwe teh tohr; pwe kaidehkin ahnsoun rahk.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 E ahpw mahsanihalahng tuhkeo, “Sang met kohla sohte aramas emen pahn pwurehng kang wahn pik sang rehmw!”
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ni arail lel Serusalem, Sises ahpw ketila nan Tehnpas Sarawio oh tapihada kasareieisang loale irail koaros me netinet oh pwapwain dipwisou wasao. E ahpw pil wekidedi en sounkawilian mwohni ko ar tehpel kan oh en sounnetiki mwuroi ko ar mehn mwohd kan.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 E pil sohla mweidohng aramas en waseli mehkot nan Tehnpas Sarawio.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Ih eri mahsanihong aramas ako, “E ntingdi nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap rehn tohn sampah koaros.’ Kumwail ahpw wiahkihla dewen loallap akan!”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Samworo lapalap ako oh sounkawehwehn Kosonnedo ko ahpw rongada met; irail ahpw tapihada medemedewe duwen ar pahn kemehla Sises; pwe re perki kowahlap, pwehki aramas koaros ar kesempwalki mehlel eh padahk.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Nin soutikpenehn rahno, Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ahpw ketieisang nan kahnimwo.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Mandahn rahno nimensehngie, ni arail ketiket kohla nanialo, re mahsanihada tuhke piko eh mengilahr sang nin tapi lel kadokeo.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piter ahpw tamanda dahme wiawihero, e ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw mahsanih mahs duwen tuhke pik me komw ketin kerialahro, e mengilahr!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwail pwoson Koht!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 I ndaiong kumwail ni mehlel, mehmen me pahn ndaiong nahna wet en keisang oh keselahng pein ih nansedo, ahpw sohte kisin peikasal kis nan kapehde, ahpw pwoson dahme e nda, eri, dahme e ndao pahn pweida.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Iei me I men kumwail en ese pwe mehkoaros me kumwail pahn peki nan amwail kapakap akan, kumwail pwoson me kumwail pahn ale, e ahpw pahn pweiong kumwail.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Eri, ni amwail pahn kin uhda oh kapakap, kumwail mahkikihong sapwung koaros me aramas emen wiahiong kumwail, pwe Samamwail me ketiket nanleng en pil ketin mahkikihong kumwail dipamwail kan.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 [Pwe ma kumwail sohte pahn mahk ong meteikan, Samamwail me ketiket nanleng sohte pahn pil mahkikihong kumwail dipamwail kan.]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Irail eri ketin pwuralahng Serusalem. Ni Sises eh ketiketseli nan Tehnpas Sarawio, samworo lapalap oh sounkawehwehn Kosonnedo ko oh soumas ekei ahpw patohdo,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 patohwanohng, “Ni manaman en ihs me komw ketin wiewiahki soahng pwukat? Ihs me ketikihong komwi manaman wet?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “I pahn wiahiong kumwail peidek ehu. Eri, ma kumwail sapeng ie, I pahn uhd ndaiong kumwail ni manaman en ihs me I wiewiahki mepwukat.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Kumwail ndaiong ie mahs, en Sohn eh papidaiso tepisang ia? E tepisang rehn Koht de sang aramas?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Irail eri mwoarongada nanpwungarail, ndinda, “Ma kitail pahn nda me e tepisang rehn Koht, e pahn mahsanih, ‘A dahme kumwail sohte kamehlelehki Sohn?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 A ma kitail pahn nda me e tepisang aramas...” (Re masak aramas akan, pwehki koaros kin wiahki Sohn soukohp mehlel men.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Irail eri sapeng Sises, patohwanohng, “Se sohte patohwan.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.