Marcos 11

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni arail kerenlahng Serusalem ni kahnimw en Pedpeiti oh Pedani, re ahpw lel Nahnahn Olip. Sises eri ketin poaronehla sapwellime tohnpadahk riemen,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 mahsanihong ira, “Kumwa kohwei ni kisin kahnimw me mi mwohnen. Ni amwa pahn pedolong wasao, kumwa pahn mwadang kilangada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 A ma mehmen idek rehmwa, dahme kumwa wiewiahiong kisin menen, a kumwa sapeng nda me Kaun-o me ketin anahne, oh e pahn mwadang kopwurupwurodo.”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Ira eri patohla oh diarada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel ni wenihmwen ihmw ehu nanialo. Ira eri lapwahda.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Aramas ekei me mi wasao ahpw idek rehra, “Dahme kumwa wiewia? Mehnda kumwa lapwahda kisin ahsen?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ira eri sapengkin irail duwen me Sises mahsanihong irao. Aramas ako eri mweidohng ira.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ira patohwandohng kisin ahs pwulo rehn Sises. Irail ahpw irepehkihdi ar likou kei powe, Sises ahpw ketidahng pohn kisin ahso.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Pokono ahpw perekidiong ar likou kan wasa e pahn ketin keid ie. A ekei pelehdi rahntuhke losolos kei oh irepehkihdi nanialo.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Irail koaros me tieng mwowe oh me idawehndo pokono ahpw ngisingiski koulen kaping pwoatet: “Kitail kapinga Koht! Koht en ketin kupwuramwahwihala ih me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o.
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Koht en ketin kupwuramwahwihala wehin samatail Depit me pahn kohdo. Kaping ong Koht!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Sises eri ketilong nan Serusalem oh ketilahng nan Tehnpas Sarawio oh mahsanihseli mehkan koaros loale. A pwehki e wasa soutikpenehr, e ahpw ketiketieilahng Pedani iangahki me ehk riemeno.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mandahn rahno, ni arail ketiket kohla sang Pedani, Sises ahpw men konotada.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 E ahpw mahsanihada tuhke pik pwoat sang wasa doh me diren teh; e ahpw ketilahng pwehn mahsanih ma e sohte pahn diar wah. Ni eh ketin lel wasao e sohte ketin diarada mehkot, pwe teh tohr; pwe kaidehkin ahnsoun rahk.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 E ahpw mahsanihalahng tuhkeo, “Sang met kohla sohte aramas emen pahn pwurehng kang wahn pik sang rehmw!”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ni arail lel Serusalem, Sises ahpw ketila nan Tehnpas Sarawio oh tapihada kasareieisang loale irail koaros me netinet oh pwapwain dipwisou wasao. E ahpw pil wekidedi en sounkawilian mwohni ko ar tehpel kan oh en sounnetiki mwuroi ko ar mehn mwohd kan.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 E pil sohla mweidohng aramas en waseli mehkot nan Tehnpas Sarawio.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ih eri mahsanihong aramas ako, “E ntingdi nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap rehn tohn sampah koaros.’ Kumwail ahpw wiahkihla dewen loallap akan!”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Samworo lapalap ako oh sounkawehwehn Kosonnedo ko ahpw rongada met; irail ahpw tapihada medemedewe duwen ar pahn kemehla Sises; pwe re perki kowahlap, pwehki aramas koaros ar kesempwalki mehlel eh padahk.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Nin soutikpenehn rahno, Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ahpw ketieisang nan kahnimwo.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Mandahn rahno nimensehngie, ni arail ketiket kohla nanialo, re mahsanihada tuhke piko eh mengilahr sang nin tapi lel kadokeo.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piter ahpw tamanda dahme wiawihero, e ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw mahsanih mahs duwen tuhke pik me komw ketin kerialahro, e mengilahr!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwail pwoson Koht!
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 I ndaiong kumwail ni mehlel, mehmen me pahn ndaiong nahna wet en keisang oh keselahng pein ih nansedo, ahpw sohte kisin peikasal kis nan kapehde, ahpw pwoson dahme e nda, eri, dahme e ndao pahn pweida.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Iei me I men kumwail en ese pwe mehkoaros me kumwail pahn peki nan amwail kapakap akan, kumwail pwoson me kumwail pahn ale, e ahpw pahn pweiong kumwail.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Eri, ni amwail pahn kin uhda oh kapakap, kumwail mahkikihong sapwung koaros me aramas emen wiahiong kumwail, pwe Samamwail me ketiket nanleng en pil ketin mahkikihong kumwail dipamwail kan.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Pwe ma kumwail sohte pahn mahk ong meteikan, Samamwail me ketiket nanleng sohte pahn pil mahkikihong kumwail dipamwail kan.]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Irail eri ketin pwuralahng Serusalem. Ni Sises eh ketiketseli nan Tehnpas Sarawio, samworo lapalap oh sounkawehwehn Kosonnedo ko oh soumas ekei ahpw patohdo,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 patohwanohng, “Ni manaman en ihs me komw ketin wiewiahki soahng pwukat? Ihs me ketikihong komwi manaman wet?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “I pahn wiahiong kumwail peidek ehu. Eri, ma kumwail sapeng ie, I pahn uhd ndaiong kumwail ni manaman en ihs me I wiewiahki mepwukat.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kumwail ndaiong ie mahs, en Sohn eh papidaiso tepisang ia? E tepisang rehn Koht de sang aramas?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Irail eri mwoarongada nanpwungarail, ndinda, “Ma kitail pahn nda me e tepisang rehn Koht, e pahn mahsanih, ‘A dahme kumwail sohte kamehlelehki Sohn?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 A ma kitail pahn nda me e tepisang aramas...” (Re masak aramas akan, pwehki koaros kin wiahki Sohn soukohp mehlel men.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Irail eri sapeng Sises, patohwanohng, “Se sohte patohwan.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.