Marcos 11

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ni arail kerenlahng Serusalem ni kahnimw en Pedpeiti oh Pedani, re ahpw lel Nahnahn Olip. Sises eri ketin poaronehla sapwellime tohnpadahk riemen,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 mahsanihong ira, “Kumwa kohwei ni kisin kahnimw me mi mwohnen. Ni amwa pahn pedolong wasao, kumwa pahn mwadang kilangada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 A ma mehmen idek rehmwa, dahme kumwa wiewiahiong kisin menen, a kumwa sapeng nda me Kaun-o me ketin anahne, oh e pahn mwadang kopwurupwurodo.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Ira eri patohla oh diarada kisin ahs pwulopwul kis me wie sensel ni wenihmwen ihmw ehu nanialo. Ira eri lapwahda.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Aramas ekei me mi wasao ahpw idek rehra, “Dahme kumwa wiewia? Mehnda kumwa lapwahda kisin ahsen?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Ira eri sapengkin irail duwen me Sises mahsanihong irao. Aramas ako eri mweidohng ira.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ira patohwandohng kisin ahs pwulo rehn Sises. Irail ahpw irepehkihdi ar likou kei powe, Sises ahpw ketidahng pohn kisin ahso.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Pokono ahpw perekidiong ar likou kan wasa e pahn ketin keid ie. A ekei pelehdi rahntuhke losolos kei oh irepehkihdi nanialo.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Irail koaros me tieng mwowe oh me idawehndo pokono ahpw ngisingiski koulen kaping pwoatet: “Kitail kapinga Koht! Koht en ketin kupwuramwahwihala ih me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Koht en ketin kupwuramwahwihala wehin samatail Depit me pahn kohdo. Kaping ong Koht!”
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Sises eri ketilong nan Serusalem oh ketilahng nan Tehnpas Sarawio oh mahsanihseli mehkan koaros loale. A pwehki e wasa soutikpenehr, e ahpw ketiketieilahng Pedani iangahki me ehk riemeno.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mandahn rahno, ni arail ketiket kohla sang Pedani, Sises ahpw men konotada.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 E ahpw mahsanihada tuhke pik pwoat sang wasa doh me diren teh; e ahpw ketilahng pwehn mahsanih ma e sohte pahn diar wah. Ni eh ketin lel wasao e sohte ketin diarada mehkot, pwe teh tohr; pwe kaidehkin ahnsoun rahk.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 E ahpw mahsanihalahng tuhkeo, “Sang met kohla sohte aramas emen pahn pwurehng kang wahn pik sang rehmw!”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Ni arail lel Serusalem, Sises ahpw ketila nan Tehnpas Sarawio oh tapihada kasareieisang loale irail koaros me netinet oh pwapwain dipwisou wasao. E ahpw pil wekidedi en sounkawilian mwohni ko ar tehpel kan oh en sounnetiki mwuroi ko ar mehn mwohd kan.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 E pil sohla mweidohng aramas en waseli mehkot nan Tehnpas Sarawio.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ih eri mahsanihong aramas ako, “E ntingdi nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap rehn tohn sampah koaros.’ Kumwail ahpw wiahkihla dewen loallap akan!”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Samworo lapalap ako oh sounkawehwehn Kosonnedo ko ahpw rongada met; irail ahpw tapihada medemedewe duwen ar pahn kemehla Sises; pwe re perki kowahlap, pwehki aramas koaros ar kesempwalki mehlel eh padahk.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Nin soutikpenehn rahno, Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ahpw ketieisang nan kahnimwo.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Mandahn rahno nimensehngie, ni arail ketiket kohla nanialo, re mahsanihada tuhke piko eh mengilahr sang nin tapi lel kadokeo.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Piter ahpw tamanda dahme wiawihero, e ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw mahsanih mahs duwen tuhke pik me komw ketin kerialahro, e mengilahr!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwail pwoson Koht!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 I ndaiong kumwail ni mehlel, mehmen me pahn ndaiong nahna wet en keisang oh keselahng pein ih nansedo, ahpw sohte kisin peikasal kis nan kapehde, ahpw pwoson dahme e nda, eri, dahme e ndao pahn pweida.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Iei me I men kumwail en ese pwe mehkoaros me kumwail pahn peki nan amwail kapakap akan, kumwail pwoson me kumwail pahn ale, e ahpw pahn pweiong kumwail.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Eri, ni amwail pahn kin uhda oh kapakap, kumwail mahkikihong sapwung koaros me aramas emen wiahiong kumwail, pwe Samamwail me ketiket nanleng en pil ketin mahkikihong kumwail dipamwail kan.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Pwe ma kumwail sohte pahn mahk ong meteikan, Samamwail me ketiket nanleng sohte pahn pil mahkikihong kumwail dipamwail kan.]
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Irail eri ketin pwuralahng Serusalem. Ni Sises eh ketiketseli nan Tehnpas Sarawio, samworo lapalap oh sounkawehwehn Kosonnedo ko oh soumas ekei ahpw patohdo,
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 patohwanohng, “Ni manaman en ihs me komw ketin wiewiahki soahng pwukat? Ihs me ketikihong komwi manaman wet?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “I pahn wiahiong kumwail peidek ehu. Eri, ma kumwail sapeng ie, I pahn uhd ndaiong kumwail ni manaman en ihs me I wiewiahki mepwukat.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Kumwail ndaiong ie mahs, en Sohn eh papidaiso tepisang ia? E tepisang rehn Koht de sang aramas?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Irail eri mwoarongada nanpwungarail, ndinda, “Ma kitail pahn nda me e tepisang rehn Koht, e pahn mahsanih, ‘A dahme kumwail sohte kamehlelehki Sohn?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 A ma kitail pahn nda me e tepisang aramas...” (Re masak aramas akan, pwehki koaros kin wiahki Sohn soukohp mehlel men.)
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Irail eri sapeng Sises, patohwanohng, “Se sohte patohwan.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.