Lucas 8
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Kedekedeo, Sises ahpw ketin kakahnseli nan kahnimw oh nan kousapw akan, ketin kapakapahrengki Rongamwahu duwen Wehin Koht. Me ehk riemeno ieiangseli,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 oh pil lih ekei me e ketin kakehlahda sang ngehn saut akan oh sang ar soumwahu kan: me iei Mery (me pil adaneki mehn Makdala,) me e ketin kausasang ngehn suwed isimen;
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Sohanna, en Kusa eh pwoud, sounkohwa ong Erod; Susana, oh pil ekei lih tohto me kin iang apwahpwalihki Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ar kisin dipwisou kan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Aramas akan pokopokonpenehte rehn Sises sang nan kahnimw koaros; oh ni ar lelpenehr reh, e ahpw ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Aramas emen kohieilahng kamwarak eh kisin werentuhke kei. Ni eh kamwakamwarak kisin werentuhke ko nan sapwe, ekei mweredi ong pohnial, ahpw aramas tiakedi oh menpihr kan kangasang.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ekei mweredi ong wasa takain, re ahpw wosadahte mengila; pwehki eh sohte lemwulemwur nan pwehlo.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ekei mweredi ong nanpwungen dihpw tekatek me iang kisin werentuhke ko wosada oh keirda; re ahpw mehla pwehki dihpw tekatek ko eh kasokirailla.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 A ekei mweredi ong nan pwelmwahu, re ahpw keirda oh wa— weren kaparapar epwiki sang ni tahpwteieu.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Sapwellime tohnpadahk ko ahpw idek reh, patohwan, “Maing, ia wehwehn karasaras wet?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Kumwailte me e mweimweiong dehdehkihla manaman rir kan duwen Wehin Koht; a meteikan soh; pwe re pahn kin ese sang ni karasaras. Pwe re en kin kilikilang ahpw sohte dehdehki, re en rongorong ahpw sohte tehk.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Iet wehwehn karasaraset: kisin werentuhke ko wehwehki mahsen en Koht.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kisin war ko me pwupwudiong pohnialo, wehwehki irail kan me kin rong, a Tepil ahpw kin kohdo oh kihsang mahseno nan mohngiongirail kan pwe re en dehr kin pwoson oh mourkihla.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Kisin war ako me pwupwudiong nan wasa takain, wehwehki me kin rong mahsen oh kin alehte oh perenkihda. Ahpw e sohte kin lel nan kapehdirail kan, pwe re kin pwoson ahnsoutehkis; oh ni ahnsoun songosong, re kin mwadang pwupwuweisang.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Me mweredi nan dihpw tekatek ko, wehwehki irail kan me kin rong mahseno, ahpw anahn akan oh kepwe kan oh peren kan en sampah wet kin koaitonla oh kasokehla mahseno nan kapehdirail kan, iei me e sohte kin wahki.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 A kisin werentuhke me pwupwudiong nan pwelmwahwo, wehwehki irail kan me kin rong, re ahpw katengehdi ong nan kapehdirail ni peik oh mwakelekel oh ni kanengamah, e lao kin wa mwahu rehrail.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Sohte me kin isikada lamp ehu ahpw pwainkihdi peisin ehu de kihong pahn peht. Pwe e pahn kidahng nan dewe pwe aramas akan en kak kilangki wasa ni ar pahn pedolong nan ihmw.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Me rir koaros uhdahn pahn sansalda, oh me ekiek koaros pahn dierekda oh kalohkseli.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Kumwail eri kanahieng duwen amwail kin rong; pwe aramas me ahneki mehkot, kalaudpe pahn kohieng; a me sohte ahneki mehkot, e pahn pil katihasang mehkiso me e lemeleme me ah.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Inen Sises oh rie ko ahpw patohdo pwe re en tuhwong; ahpw re sohte kak keiong mpe pwehki koaiten pokono.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Mehmen ahpw kairehki Sises, patohwan, “Inomwi oh riomwi ko patopato likio, oh re men patohwan tuhwong komwi.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 A Sises ketin mahsanihong irail koaros, “Ih inei oh riei kan, irail kan me kin rong mahsen en Koht oh kin kapwaiada.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Rahn ehu Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ketidahng pohn pwoht pwoat, e ahpw mahsanihong irail, “Kitail kotehwei mahs leht oh douluhlwong palio.” Irail eri ketida.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ni ar tangatang kohla nan leho, Sises ketin seimwokla. E ahpw engimahda oh kamwakidada leho, kadirehkihla pwohto pihl, metehr kis pwe re en mwowihdi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Tohnpadahk ko ahpw patopenehng rehn Sises pwe re en kaopehda, patohwanohng, “Sounpadahk, Sounpadahk! Kitail pahn sapwungalahr!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ih eri mahsanihong irail, “Ia amwail pwosonen?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko eri ketin lella oh peidi ni sapwen mehn Kerasa palio sallahng Kalili.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ni Sises eh ketida sang pohn pwohto, ohl emen sang nan kahnimwo tuhwong, me wereilahr eh tehnwar en ngehn suwed. Ahnsou reirei e kin kilikilisouseli oh sohte kin kousoan nan ihmw, pwe en kin kohkohseli nanpwungen sousou kan.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ni eh kilangada Sises, e ahpw mahdkihdi eh wer, oh poaridi mwowe, ngihl laudida, patohwan, “Maing Sises, Sapwellimen Koht, Wasa Lapalahpie! Dahme komw ketin kupwukupwure ong ie? I patohwan peki rehmwi, pwe komwi en dehr ketin kaloke ie!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 E patohwanda met pwehki Sises eh ketin mahsanihong ngehn sauto en kohieisang. Pwe pak tohto ngehno kin tiada powe, oh ni ar kin salihedi neh oh peh kan, e kin uhdahte kauwehla selipe kan oh tangahkilahng ohlo nan sapwtehn.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Sises ketin keinemwe reh, mahsanih, “Ia mwaromw?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ngehn suwed ko eri pekihda rehn Sises e dehr kausiraillahng nan pwoahr loalo me soh kapi.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Pelin pwihk ehu mihmi wasao, mwengemwengeseli ni keilen dohlo. Ngehn suwed ko eri pekihda rehn Sises en ketin mweidohng pwe re en kohla dillong rehn pwihk ko. Ih eri mweidohng.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ngehn suwed ko ahpw pwedieisang rehn ohlo oh kohla dillong rehn pwihk ko. Ni ahnsowohte pwihk ko pwururdahte tangdihla ni ukedi ehu kohdilahng nan leho, wasa re duhla ie.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ni silepen pwihk ko ar kilangada met, re tangdoaui oh lohkiseli irair wet rehn aramas akan nan kahnimwo oh nan kisin kahnimw kan.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Aramas ako ahpw kohieila pwe re en pein kadehde meo. Ni ar lel rehn Sises, re diarada me ohlo me ngehn suwed ko kohieisangehr, e mwomwohd mpen aluweluwe ko, e likoudahr oh sohte mwahn mwomwen soumwahu. Irail ahpw masakada.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Me iang udiahl me wiawio, re ahpw kairehki tohn kahnimwo duwen ohlo eh mwahulahr.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Mehn Kerasa ko koaros ahpw wiahkihteieu patohwan ngidingidkihong Sises en ketiketla sang rehrail, pwe re inenen masepwehkada kowahlap. Sises eri ketidahng pohn pwoht ehu, oh mweselsang rehrail.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 A ohl me ngehn suwed ko kohieisang reh ahpw peki rehn Sises, patohwanohng, “Komw ketin mweidohng ie I en iangkomwihwei.”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Pwurowei ni imwomwo oh lohki ong aramas akan manaman me Koht ketin wiadahr rehmw.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Ni Sises eh ketin sapahlla palio leho, aramas ngeder ahpw kasamwo, pwehki irail koaros patohwan kasikasik ih kowahlap.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Eri, ohl emen, ede Sairus, soumas en sinakoke ehu, ahpw leledo, poaridiong ni aluweluwen Sises kan, patohwan peki en ketila mahs ni imweo,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 pwe eh tungoal serepein iehros emen, me sounpar eisek riau, kereniongehr mehla.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Lih emen iang mi wasao me soumwahu en mehn warmwowi sounparehr eisek riau; e sohte kak mwahula. E kesehkilahr mehkoaros me e ahneki ni koadoahkpen eh soumwahwo rehn sounwini kan.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 E dillahte nan pokono lel pohnpelikien Sises oh doahke pwungipen sapwellime likowo. Ni ahnsowohte eh soumwahwo pa madada.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Sises ahpw ketin mahsanih, “Ihs me doahke ieo?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 A Sises ketin sapeng, mahsanih, “Mie me doahke ie, pwe I kehndahr manaman ehu eh kohsang rehi.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Liho pehmadahr me e dierekdahr, e ahpw rerrer keilahng mpen Sises, poaridiong mwohn aluweluwe kan. E ahpw patohwanohng mwohn aramas koaros kahrepen eh doahke Sises oh duwen eh mwahula ni ahnsowohte me e doahke.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Sises eri mahsanihong, “Serepein, omw pwosonen me kakehleiukadahr. Kohkohwei ni popohl.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ni Sises eh ketin mahmahsanih mepwukat, meninkeder men ahpw leledohng rehn soumas en imwen padahko, oh pakairkihong, “Noumwi serepeino melahr; komw dehr kedirapwahki Sounpadahken.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Sises ketin karongehda pakairo, e ahpw mahsanihalahng semen serepeino, “Komw dehr perki mehkot. Komw pwosonte, e ahpw pahn mourda.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Ni eh ketin lel ni ihmwo, e sohte ketin mweidohng mehmen en pedolong loale, pwe Piter oh Seims oh Sohn, oh en serepeino eh pahpa oh nohno.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Aramas koaros ni ihmwo wie sengiseng oh mwahmwahieiki serepeino. Sises mahsanihong irail, “Kumwail dehr seng, pwe serepeinet sohte mehla, e memeir!”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Irail eri kouruhrki, pwehki ar ese me serepeino uhdahn melahr.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Sises eri ketikihda pehn serepeino oh kapitie laudida, mahsanih, “Serepein, pwourda!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ni ahnsowohte mour pwurehng serepeino, e ahpw kesihnenda. Sises eri mahsanihong irail re en kamwenge.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Seme oh ine, ira ahpw pwuriamweikihla mehlel; a Sises ketin mahsanihong ira, ira dehpa padahkihong mehmen me wiawihero.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.