Lucas 7

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen koaros ong pokono, e ahpw ketilahng Kapernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 En kaunen sounpeien Rom men eh ladu mi wasao me soumwahu laud oh kereniongehr mehla. Ladu menet me inenen kesempwal pahn kaunen sounpeio.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Eri, ni kauno eh rongada duwen Sises, e ahpw kadaralahng ekei ohl mehlel sang rehn mehn Suhs ako pwe re en patohwan peki rehn Sises en ketidohng kakehlahda eh laduwo.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Mehn Suhs ako eri pwarala rehn Sises oh patohwan peki ni ngidingid en ketila, pwe duwen ar pato, “Ohl menet uhdahn warohng ale kalahngan,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 pwe e kin poakepoake tohn at wehi, oh pein ih kauwadahngkitehr ehu at sinakoke.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Sises eri ketin iangihrala. A ni eh ketin kerenlahngehr ihmwo, kaunen sounpeio kadaralahng kompoakepah kei pwe re en patohwanohng Sises, “Maing, komw dehr kupwurohki ketido, pwe I sohte warohng komwi en ketilong nan ei tungoal ihmw;
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 I pil sohte warohng piserwohng rehmwi. Komw ketin mahsente, a ei laduet pahn kehlailda.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Pwe ngehi pil aramas emen me miher pahn kaun, oh I ahpw kaunda sounpei kei. Ni ei kin patohwanohng emen irail, ‘Patohwei,’ a e kin patohla; ong emen, ‘Patohdo,’ a e kin patohdo; a ong ei ladu, ‘Wiahda met,’ a e kin wiahda.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ni Sises eh karonge mepwukat, e ahpw ketin eimwolukihla, oh ketin sohpeiong pokono me ideidawehn, mahsanih, “Kumwail en ese pwe I saikinte diarada uwen pwoson wet, pil nan Israel.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Me pekederla ko eri pwurodo ni ihmwo oh diarada duwen laduwo eh kehlaildahr.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Kedekedeo, Sises ahpw ketilahng kahnimw ehu me adaneki Nain; sapwellime tohnpadahk ko oh pokon laud ehu pil iang.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ni eh ketin lel ni ewen kelen kahnimwo, iet kapar en mehla ieu pa kohkohieisang loale. Me melahr emen, nein liohdi men nah iehros, me re weuwa kohiei, oh pokon laud ehu pil iang liohdio.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ni Sises eh mahsanihada liohdio, e ahpw ketin kupwurehla, mahsanihong, “Lih ke dehr seng!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ih eri ketin keiong mpen kohpwao oh ketikidahng limeo powe; a irail ko me rowe kohpwao ahpw uhdi. Sises ahpw ketin mahsanih, “Mwahnakapw, pwourda!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ni ahnsowohte me melahro pa mwohdada oh tapihada lokolokaia. Sises eri ketikihong rehn ineo.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Irail koaros ahpw masepwehkada kowahlap, re ahpw pil kapikapinga Koht, ndinda, “Soukohp lapalap men ketidohngkitailehr,” oh, “Koht ketidohr pwe en ketin komourala sapwellime aramas akan!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Rongen manaman wet en Sises ahpw lohkseli wasa koaros nan Kalili oh pil nan sahpw akan me mi limwah.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Nein Sohn tohnpadahk ko ahpw kairehki duwen mepwukat koaros. Sohn eri ekerodo riemen irail
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 oh kadaralahng rehn Kaun-o pwe ira en patohwan idek, “Ih komwi me Sohn patohwanehr me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ni ara lel rehn Sises, ira ahpw patohwanohng, “Maing, Sohn Sounpapidais patohwan kadarkitodo pwe se en patohwan kalelapak rehmwi, ma iei komwi me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ih ahnsowo me Sises ketin kakehlahda aramas tohto sang ar soumwahu kan, luwet akan, ngehn suwed kan, oh ketin kapehdpeseng mesen me maskun tohto.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ih eri ketin sapeng nein Sohn tohnpadahk riemeno, mahsanih, “Kumwa pwurowei oh kairehki Sohn dahme kumwa kilangehr oh rongehr: duwen me maskun kan ar kakehr kilangada wasa, duwen me nehtuk kan ar kakehr aluhki neh pokon, duwen me tokutok kan ar mwakelekellahr, duwen me salengepon kan ar kin rongada wasa, duwen me melahr akan ar kin iasada, oh duwen Rongamwahu eh kin lohkohng me semwehmwe kan.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Oh meid pai aramas me sohte kin peikasalkin ie!”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ni nein Sohn meninkeder ko ar patopatohla, Sises ahpw ketin kadehdehiong pokono duwen Sohn, mahsanih, “Ni amwail kohieilahng rehn Sohn nan sapwtehno, dahme kumwail kasikasik en kilang? Ahlek pwoat me kin tutuwelengki kisinieng?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Dahme kumwail kohieilahng kilang? Aramas emen me mi nan likou kaselel? Soangen aramas me kin mi nan likou kaselel kan oh ahneki reken kepwe kin dierekte nan tehnpas en nanmwarki kan.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Eri, dahme kumwail kasikasik en kilang? Soukohp men? Iei, ahpw kumwail en ese pwe e lapalapasang soukohp men.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Pwe iei Sohn me ntingdier duwe nan Pwuhk Sarawi, ‘Koht mahsanih, I pahn kadarowei nei meninkeder mwohmwi, pwe en kaunopada mwohmwi alomwi kan.’”
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Sises ahpw pil mahsanih, “Sohte aramas emen me ipwisang rehn lih lapalapasang Sohn Sounpapidais; eri ahpw, me keieu tikitik nan Wehin Koht, lapalapasang Sohn.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Eri, aramas koaros, oh pil sounrik daksis ko, rongehr Sises, iei irail ko me peikiong Koht oh aleier papidais en Sohn.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 A Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko, iei irail me kasohwe Koht, ni arail sohte men iang ale en Sohn eh papidaiso.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 “A dahme I pahn karasaiong aramas en ahnsou wet kan? Dahme re rasehng?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Re rasehng seri kan me kin mwadomwadong nan wasahn netinet kan. Ehu pwihn ahpw kin weriwer ndindahng ehu pwihn, ‘Se kesekeseng en peren ong kumwail, ahpw kumwail sohte men kahlek; se kokoul en kedepwidepw ong kumwail, ahpw kumwail sohte men sengiseng!’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Pwe ni en Sohn Sounpapidais eh pwarodo, e kin wiewia kaisihsol oh liksang wain, kumwail ahpw nda me ngehn suwed ti powe.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A ni Nein-Aramas eh ketido, oh kin konokonote pilawa oh wain, a kumwail kin nda, ‘Kumwail kilang mahs aramas menet! Uwen eh ewen mwenge oh iouki sakau, kompoakepahn sounrik daksis oh aramas sekeniken kan!’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ahpw soh, pwe kupwurokong en Koht me kin dehdehda mwahu sang rehn sapwellime kan koaros.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Parisi men ahpw luke Sises en ketin iang towehda kisin ainpwoat kis ni imweo. Sises eri ketila oh ketidiong ni tehpel ehu pwehn konot.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 A iet lih emen mie nan kahnimwo me inenen mour suwed. E ahpw rongada me Sises ketin iang konokonot nan ihmwo, iei me e patohwankihdo kisin pwoatol en leh pwohmwahu kis.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ih eri patohdiong pohnpelikien Sises limwahn aluweluwe ko, e ahpw sengiseng oh kawisekesekehkihla pilen mese aluweluwe ko. E ahpw kin limwilimwiheki pitenmoange, metimetik oh keiehki aluweluwe ko leho.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ni Parisi me lukedo Sises eh kilang met, e ahpw mengimengloalki, “Ma uhdahn soukohp men ohl menet, e pahn ese ihs lih menet me doahdoake; e pahn ese soangen mour suwed me e kin wiewia!”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Sises ahpw ketin mahsanihong Saimon, “Saimon, mie mehkot me I men ndaiong uhk.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Sises eri mahsanih, “Aramas riemen mie me pweipwand ong ohl emen. Emen rehra pweipwandki toala limepwiki, a emen toala limeisek.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ira koaros sohte ara mehn kapwungala ara pweipwand ko, iei me ohlo mahkikihong ira koaros. Eri, menlau sapeng ie, ihs rehra me eh limpoak laud ong ohlo?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Saimon ahpw patohwanohng Sises, “I lemeleme me aramas me ale mahk laud rehn ohlo.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ih eri sohpeilahng liho oh mahsanihong Saimon, “Komw mahsanih lih menet? Ni ei pwarodo ni imwomwiet, komw sohte ketikihong ie pihl mehn widen nehi kat; a ih, e widenkidahr nehi kat pilen mese oh limwiekidahr pitenmoange kan.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Komw sohte metik ie, duwen atail rahnmwahwen kapohl, a ih, e sohte tokedihsang metimetik nehi kat sang ni ei pedolongodo.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Komw sohte usoare ie, a ih, e keiehkihdier nehi kat leh pwohmwahu.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Eri, komwi en ese pwe e aleier mahkpen dipe kan me tohtohie, pwehki eh limpoak me laud. Pwe me pahn ale mahk tikitik en dipe kan, eh limpoak kin tikitik.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Sises eri mahsanihong liho, “Eri, dipomw kan lapwasanguhkehr.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 A meteiko me iang mwohd nin tehpelo ahpw tapihada mengimengloalki, “Ihs memenet me pil kin lapwahda dihp akan?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Sises ahpw mahsanihong liho, “Eri, omw pwosonen me komouruhkalahr; kohkohwei ni popohl.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.