Lucas 7
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen koaros ong pokono, e ahpw ketilahng Kapernaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 En kaunen sounpeien Rom men eh ladu mi wasao me soumwahu laud oh kereniongehr mehla. Ladu menet me inenen kesempwal pahn kaunen sounpeio.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Eri, ni kauno eh rongada duwen Sises, e ahpw kadaralahng ekei ohl mehlel sang rehn mehn Suhs ako pwe re en patohwan peki rehn Sises en ketidohng kakehlahda eh laduwo.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mehn Suhs ako eri pwarala rehn Sises oh patohwan peki ni ngidingid en ketila, pwe duwen ar pato, “Ohl menet uhdahn warohng ale kalahngan,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 pwe e kin poakepoake tohn at wehi, oh pein ih kauwadahngkitehr ehu at sinakoke.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Sises eri ketin iangihrala. A ni eh ketin kerenlahngehr ihmwo, kaunen sounpeio kadaralahng kompoakepah kei pwe re en patohwanohng Sises, “Maing, komw dehr kupwurohki ketido, pwe I sohte warohng komwi en ketilong nan ei tungoal ihmw;
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 I pil sohte warohng piserwohng rehmwi. Komw ketin mahsente, a ei laduet pahn kehlailda.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Pwe ngehi pil aramas emen me miher pahn kaun, oh I ahpw kaunda sounpei kei. Ni ei kin patohwanohng emen irail, ‘Patohwei,’ a e kin patohla; ong emen, ‘Patohdo,’ a e kin patohdo; a ong ei ladu, ‘Wiahda met,’ a e kin wiahda.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ni Sises eh karonge mepwukat, e ahpw ketin eimwolukihla, oh ketin sohpeiong pokono me ideidawehn, mahsanih, “Kumwail en ese pwe I saikinte diarada uwen pwoson wet, pil nan Israel.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Me pekederla ko eri pwurodo ni ihmwo oh diarada duwen laduwo eh kehlaildahr.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Kedekedeo, Sises ahpw ketilahng kahnimw ehu me adaneki Nain; sapwellime tohnpadahk ko oh pokon laud ehu pil iang.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Ni eh ketin lel ni ewen kelen kahnimwo, iet kapar en mehla ieu pa kohkohieisang loale. Me melahr emen, nein liohdi men nah iehros, me re weuwa kohiei, oh pokon laud ehu pil iang liohdio.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Ni Sises eh mahsanihada liohdio, e ahpw ketin kupwurehla, mahsanihong, “Lih ke dehr seng!”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ih eri ketin keiong mpen kohpwao oh ketikidahng limeo powe; a irail ko me rowe kohpwao ahpw uhdi. Sises ahpw ketin mahsanih, “Mwahnakapw, pwourda!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ni ahnsowohte me melahro pa mwohdada oh tapihada lokolokaia. Sises eri ketikihong rehn ineo.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Irail koaros ahpw masepwehkada kowahlap, re ahpw pil kapikapinga Koht, ndinda, “Soukohp lapalap men ketidohngkitailehr,” oh, “Koht ketidohr pwe en ketin komourala sapwellime aramas akan!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Rongen manaman wet en Sises ahpw lohkseli wasa koaros nan Kalili oh pil nan sahpw akan me mi limwah.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Nein Sohn tohnpadahk ko ahpw kairehki duwen mepwukat koaros. Sohn eri ekerodo riemen irail
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 oh kadaralahng rehn Kaun-o pwe ira en patohwan idek, “Ih komwi me Sohn patohwanehr me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ni ara lel rehn Sises, ira ahpw patohwanohng, “Maing, Sohn Sounpapidais patohwan kadarkitodo pwe se en patohwan kalelapak rehmwi, ma iei komwi me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ih ahnsowo me Sises ketin kakehlahda aramas tohto sang ar soumwahu kan, luwet akan, ngehn suwed kan, oh ketin kapehdpeseng mesen me maskun tohto.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ih eri ketin sapeng nein Sohn tohnpadahk riemeno, mahsanih, “Kumwa pwurowei oh kairehki Sohn dahme kumwa kilangehr oh rongehr: duwen me maskun kan ar kakehr kilangada wasa, duwen me nehtuk kan ar kakehr aluhki neh pokon, duwen me tokutok kan ar mwakelekellahr, duwen me salengepon kan ar kin rongada wasa, duwen me melahr akan ar kin iasada, oh duwen Rongamwahu eh kin lohkohng me semwehmwe kan.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Oh meid pai aramas me sohte kin peikasalkin ie!”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Ni nein Sohn meninkeder ko ar patopatohla, Sises ahpw ketin kadehdehiong pokono duwen Sohn, mahsanih, “Ni amwail kohieilahng rehn Sohn nan sapwtehno, dahme kumwail kasikasik en kilang? Ahlek pwoat me kin tutuwelengki kisinieng?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Dahme kumwail kohieilahng kilang? Aramas emen me mi nan likou kaselel? Soangen aramas me kin mi nan likou kaselel kan oh ahneki reken kepwe kin dierekte nan tehnpas en nanmwarki kan.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Eri, dahme kumwail kasikasik en kilang? Soukohp men? Iei, ahpw kumwail en ese pwe e lapalapasang soukohp men.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Pwe iei Sohn me ntingdier duwe nan Pwuhk Sarawi, ‘Koht mahsanih, I pahn kadarowei nei meninkeder mwohmwi, pwe en kaunopada mwohmwi alomwi kan.’”
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Sises ahpw pil mahsanih, “Sohte aramas emen me ipwisang rehn lih lapalapasang Sohn Sounpapidais; eri ahpw, me keieu tikitik nan Wehin Koht, lapalapasang Sohn.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Eri, aramas koaros, oh pil sounrik daksis ko, rongehr Sises, iei irail ko me peikiong Koht oh aleier papidais en Sohn.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 A Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko, iei irail me kasohwe Koht, ni arail sohte men iang ale en Sohn eh papidaiso.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “A dahme I pahn karasaiong aramas en ahnsou wet kan? Dahme re rasehng?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Re rasehng seri kan me kin mwadomwadong nan wasahn netinet kan. Ehu pwihn ahpw kin weriwer ndindahng ehu pwihn, ‘Se kesekeseng en peren ong kumwail, ahpw kumwail sohte men kahlek; se kokoul en kedepwidepw ong kumwail, ahpw kumwail sohte men sengiseng!’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Pwe ni en Sohn Sounpapidais eh pwarodo, e kin wiewia kaisihsol oh liksang wain, kumwail ahpw nda me ngehn suwed ti powe.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 A ni Nein-Aramas eh ketido, oh kin konokonote pilawa oh wain, a kumwail kin nda, ‘Kumwail kilang mahs aramas menet! Uwen eh ewen mwenge oh iouki sakau, kompoakepahn sounrik daksis oh aramas sekeniken kan!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ahpw soh, pwe kupwurokong en Koht me kin dehdehda mwahu sang rehn sapwellime kan koaros.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parisi men ahpw luke Sises en ketin iang towehda kisin ainpwoat kis ni imweo. Sises eri ketila oh ketidiong ni tehpel ehu pwehn konot.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 A iet lih emen mie nan kahnimwo me inenen mour suwed. E ahpw rongada me Sises ketin iang konokonot nan ihmwo, iei me e patohwankihdo kisin pwoatol en leh pwohmwahu kis.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Ih eri patohdiong pohnpelikien Sises limwahn aluweluwe ko, e ahpw sengiseng oh kawisekesekehkihla pilen mese aluweluwe ko. E ahpw kin limwilimwiheki pitenmoange, metimetik oh keiehki aluweluwe ko leho.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ni Parisi me lukedo Sises eh kilang met, e ahpw mengimengloalki, “Ma uhdahn soukohp men ohl menet, e pahn ese ihs lih menet me doahdoake; e pahn ese soangen mour suwed me e kin wiewia!”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Sises ahpw ketin mahsanihong Saimon, “Saimon, mie mehkot me I men ndaiong uhk.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Sises eri mahsanih, “Aramas riemen mie me pweipwand ong ohl emen. Emen rehra pweipwandki toala limepwiki, a emen toala limeisek.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Ira koaros sohte ara mehn kapwungala ara pweipwand ko, iei me ohlo mahkikihong ira koaros. Eri, menlau sapeng ie, ihs rehra me eh limpoak laud ong ohlo?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimon ahpw patohwanohng Sises, “I lemeleme me aramas me ale mahk laud rehn ohlo.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ih eri sohpeilahng liho oh mahsanihong Saimon, “Komw mahsanih lih menet? Ni ei pwarodo ni imwomwiet, komw sohte ketikihong ie pihl mehn widen nehi kat; a ih, e widenkidahr nehi kat pilen mese oh limwiekidahr pitenmoange kan.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Komw sohte metik ie, duwen atail rahnmwahwen kapohl, a ih, e sohte tokedihsang metimetik nehi kat sang ni ei pedolongodo.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Komw sohte usoare ie, a ih, e keiehkihdier nehi kat leh pwohmwahu.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Eri, komwi en ese pwe e aleier mahkpen dipe kan me tohtohie, pwehki eh limpoak me laud. Pwe me pahn ale mahk tikitik en dipe kan, eh limpoak kin tikitik.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Sises eri mahsanihong liho, “Eri, dipomw kan lapwasanguhkehr.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 A meteiko me iang mwohd nin tehpelo ahpw tapihada mengimengloalki, “Ihs memenet me pil kin lapwahda dihp akan?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Sises ahpw mahsanihong liho, “Eri, omw pwosonen me komouruhkalahr; kohkohwei ni popohl.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.