Lucas 7

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen koaros ong pokono, e ahpw ketilahng Kapernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 En kaunen sounpeien Rom men eh ladu mi wasao me soumwahu laud oh kereniongehr mehla. Ladu menet me inenen kesempwal pahn kaunen sounpeio.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Eri, ni kauno eh rongada duwen Sises, e ahpw kadaralahng ekei ohl mehlel sang rehn mehn Suhs ako pwe re en patohwan peki rehn Sises en ketidohng kakehlahda eh laduwo.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mehn Suhs ako eri pwarala rehn Sises oh patohwan peki ni ngidingid en ketila, pwe duwen ar pato, “Ohl menet uhdahn warohng ale kalahngan,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 pwe e kin poakepoake tohn at wehi, oh pein ih kauwadahngkitehr ehu at sinakoke.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Sises eri ketin iangihrala. A ni eh ketin kerenlahngehr ihmwo, kaunen sounpeio kadaralahng kompoakepah kei pwe re en patohwanohng Sises, “Maing, komw dehr kupwurohki ketido, pwe I sohte warohng komwi en ketilong nan ei tungoal ihmw;
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 I pil sohte warohng piserwohng rehmwi. Komw ketin mahsente, a ei laduet pahn kehlailda.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Pwe ngehi pil aramas emen me miher pahn kaun, oh I ahpw kaunda sounpei kei. Ni ei kin patohwanohng emen irail, ‘Patohwei,’ a e kin patohla; ong emen, ‘Patohdo,’ a e kin patohdo; a ong ei ladu, ‘Wiahda met,’ a e kin wiahda.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ni Sises eh karonge mepwukat, e ahpw ketin eimwolukihla, oh ketin sohpeiong pokono me ideidawehn, mahsanih, “Kumwail en ese pwe I saikinte diarada uwen pwoson wet, pil nan Israel.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Me pekederla ko eri pwurodo ni ihmwo oh diarada duwen laduwo eh kehlaildahr.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Kedekedeo, Sises ahpw ketilahng kahnimw ehu me adaneki Nain; sapwellime tohnpadahk ko oh pokon laud ehu pil iang.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ni eh ketin lel ni ewen kelen kahnimwo, iet kapar en mehla ieu pa kohkohieisang loale. Me melahr emen, nein liohdi men nah iehros, me re weuwa kohiei, oh pokon laud ehu pil iang liohdio.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ni Sises eh mahsanihada liohdio, e ahpw ketin kupwurehla, mahsanihong, “Lih ke dehr seng!”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ih eri ketin keiong mpen kohpwao oh ketikidahng limeo powe; a irail ko me rowe kohpwao ahpw uhdi. Sises ahpw ketin mahsanih, “Mwahnakapw, pwourda!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ni ahnsowohte me melahro pa mwohdada oh tapihada lokolokaia. Sises eri ketikihong rehn ineo.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Irail koaros ahpw masepwehkada kowahlap, re ahpw pil kapikapinga Koht, ndinda, “Soukohp lapalap men ketidohngkitailehr,” oh, “Koht ketidohr pwe en ketin komourala sapwellime aramas akan!”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Rongen manaman wet en Sises ahpw lohkseli wasa koaros nan Kalili oh pil nan sahpw akan me mi limwah.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Nein Sohn tohnpadahk ko ahpw kairehki duwen mepwukat koaros. Sohn eri ekerodo riemen irail
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 oh kadaralahng rehn Kaun-o pwe ira en patohwan idek, “Ih komwi me Sohn patohwanehr me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ni ara lel rehn Sises, ira ahpw patohwanohng, “Maing, Sohn Sounpapidais patohwan kadarkitodo pwe se en patohwan kalelapak rehmwi, ma iei komwi me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ih ahnsowo me Sises ketin kakehlahda aramas tohto sang ar soumwahu kan, luwet akan, ngehn suwed kan, oh ketin kapehdpeseng mesen me maskun tohto.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ih eri ketin sapeng nein Sohn tohnpadahk riemeno, mahsanih, “Kumwa pwurowei oh kairehki Sohn dahme kumwa kilangehr oh rongehr: duwen me maskun kan ar kakehr kilangada wasa, duwen me nehtuk kan ar kakehr aluhki neh pokon, duwen me tokutok kan ar mwakelekellahr, duwen me salengepon kan ar kin rongada wasa, duwen me melahr akan ar kin iasada, oh duwen Rongamwahu eh kin lohkohng me semwehmwe kan.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Oh meid pai aramas me sohte kin peikasalkin ie!”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ni nein Sohn meninkeder ko ar patopatohla, Sises ahpw ketin kadehdehiong pokono duwen Sohn, mahsanih, “Ni amwail kohieilahng rehn Sohn nan sapwtehno, dahme kumwail kasikasik en kilang? Ahlek pwoat me kin tutuwelengki kisinieng?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Dahme kumwail kohieilahng kilang? Aramas emen me mi nan likou kaselel? Soangen aramas me kin mi nan likou kaselel kan oh ahneki reken kepwe kin dierekte nan tehnpas en nanmwarki kan.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Eri, dahme kumwail kasikasik en kilang? Soukohp men? Iei, ahpw kumwail en ese pwe e lapalapasang soukohp men.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Pwe iei Sohn me ntingdier duwe nan Pwuhk Sarawi, ‘Koht mahsanih, I pahn kadarowei nei meninkeder mwohmwi, pwe en kaunopada mwohmwi alomwi kan.’”
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Sises ahpw pil mahsanih, “Sohte aramas emen me ipwisang rehn lih lapalapasang Sohn Sounpapidais; eri ahpw, me keieu tikitik nan Wehin Koht, lapalapasang Sohn.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Eri, aramas koaros, oh pil sounrik daksis ko, rongehr Sises, iei irail ko me peikiong Koht oh aleier papidais en Sohn.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 A Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko, iei irail me kasohwe Koht, ni arail sohte men iang ale en Sohn eh papidaiso.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “A dahme I pahn karasaiong aramas en ahnsou wet kan? Dahme re rasehng?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Re rasehng seri kan me kin mwadomwadong nan wasahn netinet kan. Ehu pwihn ahpw kin weriwer ndindahng ehu pwihn, ‘Se kesekeseng en peren ong kumwail, ahpw kumwail sohte men kahlek; se kokoul en kedepwidepw ong kumwail, ahpw kumwail sohte men sengiseng!’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Pwe ni en Sohn Sounpapidais eh pwarodo, e kin wiewia kaisihsol oh liksang wain, kumwail ahpw nda me ngehn suwed ti powe.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 A ni Nein-Aramas eh ketido, oh kin konokonote pilawa oh wain, a kumwail kin nda, ‘Kumwail kilang mahs aramas menet! Uwen eh ewen mwenge oh iouki sakau, kompoakepahn sounrik daksis oh aramas sekeniken kan!’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ahpw soh, pwe kupwurokong en Koht me kin dehdehda mwahu sang rehn sapwellime kan koaros.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Parisi men ahpw luke Sises en ketin iang towehda kisin ainpwoat kis ni imweo. Sises eri ketila oh ketidiong ni tehpel ehu pwehn konot.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 A iet lih emen mie nan kahnimwo me inenen mour suwed. E ahpw rongada me Sises ketin iang konokonot nan ihmwo, iei me e patohwankihdo kisin pwoatol en leh pwohmwahu kis.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ih eri patohdiong pohnpelikien Sises limwahn aluweluwe ko, e ahpw sengiseng oh kawisekesekehkihla pilen mese aluweluwe ko. E ahpw kin limwilimwiheki pitenmoange, metimetik oh keiehki aluweluwe ko leho.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ni Parisi me lukedo Sises eh kilang met, e ahpw mengimengloalki, “Ma uhdahn soukohp men ohl menet, e pahn ese ihs lih menet me doahdoake; e pahn ese soangen mour suwed me e kin wiewia!”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Sises ahpw ketin mahsanihong Saimon, “Saimon, mie mehkot me I men ndaiong uhk.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Sises eri mahsanih, “Aramas riemen mie me pweipwand ong ohl emen. Emen rehra pweipwandki toala limepwiki, a emen toala limeisek.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ira koaros sohte ara mehn kapwungala ara pweipwand ko, iei me ohlo mahkikihong ira koaros. Eri, menlau sapeng ie, ihs rehra me eh limpoak laud ong ohlo?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Saimon ahpw patohwanohng Sises, “I lemeleme me aramas me ale mahk laud rehn ohlo.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Ih eri sohpeilahng liho oh mahsanihong Saimon, “Komw mahsanih lih menet? Ni ei pwarodo ni imwomwiet, komw sohte ketikihong ie pihl mehn widen nehi kat; a ih, e widenkidahr nehi kat pilen mese oh limwiekidahr pitenmoange kan.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Komw sohte metik ie, duwen atail rahnmwahwen kapohl, a ih, e sohte tokedihsang metimetik nehi kat sang ni ei pedolongodo.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Komw sohte usoare ie, a ih, e keiehkihdier nehi kat leh pwohmwahu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Eri, komwi en ese pwe e aleier mahkpen dipe kan me tohtohie, pwehki eh limpoak me laud. Pwe me pahn ale mahk tikitik en dipe kan, eh limpoak kin tikitik.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Sises eri mahsanihong liho, “Eri, dipomw kan lapwasanguhkehr.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 A meteiko me iang mwohd nin tehpelo ahpw tapihada mengimengloalki, “Ihs memenet me pil kin lapwahda dihp akan?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Sises ahpw mahsanihong liho, “Eri, omw pwosonen me komouruhkalahr; kohkohwei ni popohl.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.