Lucas 7
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen koaros ong pokono, e ahpw ketilahng Kapernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 En kaunen sounpeien Rom men eh ladu mi wasao me soumwahu laud oh kereniongehr mehla. Ladu menet me inenen kesempwal pahn kaunen sounpeio.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Eri, ni kauno eh rongada duwen Sises, e ahpw kadaralahng ekei ohl mehlel sang rehn mehn Suhs ako pwe re en patohwan peki rehn Sises en ketidohng kakehlahda eh laduwo.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Mehn Suhs ako eri pwarala rehn Sises oh patohwan peki ni ngidingid en ketila, pwe duwen ar pato, “Ohl menet uhdahn warohng ale kalahngan,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 pwe e kin poakepoake tohn at wehi, oh pein ih kauwadahngkitehr ehu at sinakoke.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Sises eri ketin iangihrala. A ni eh ketin kerenlahngehr ihmwo, kaunen sounpeio kadaralahng kompoakepah kei pwe re en patohwanohng Sises, “Maing, komw dehr kupwurohki ketido, pwe I sohte warohng komwi en ketilong nan ei tungoal ihmw;
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 I pil sohte warohng piserwohng rehmwi. Komw ketin mahsente, a ei laduet pahn kehlailda.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Pwe ngehi pil aramas emen me miher pahn kaun, oh I ahpw kaunda sounpei kei. Ni ei kin patohwanohng emen irail, ‘Patohwei,’ a e kin patohla; ong emen, ‘Patohdo,’ a e kin patohdo; a ong ei ladu, ‘Wiahda met,’ a e kin wiahda.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ni Sises eh karonge mepwukat, e ahpw ketin eimwolukihla, oh ketin sohpeiong pokono me ideidawehn, mahsanih, “Kumwail en ese pwe I saikinte diarada uwen pwoson wet, pil nan Israel.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Me pekederla ko eri pwurodo ni ihmwo oh diarada duwen laduwo eh kehlaildahr.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Kedekedeo, Sises ahpw ketilahng kahnimw ehu me adaneki Nain; sapwellime tohnpadahk ko oh pokon laud ehu pil iang.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ni eh ketin lel ni ewen kelen kahnimwo, iet kapar en mehla ieu pa kohkohieisang loale. Me melahr emen, nein liohdi men nah iehros, me re weuwa kohiei, oh pokon laud ehu pil iang liohdio.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ni Sises eh mahsanihada liohdio, e ahpw ketin kupwurehla, mahsanihong, “Lih ke dehr seng!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ih eri ketin keiong mpen kohpwao oh ketikidahng limeo powe; a irail ko me rowe kohpwao ahpw uhdi. Sises ahpw ketin mahsanih, “Mwahnakapw, pwourda!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ni ahnsowohte me melahro pa mwohdada oh tapihada lokolokaia. Sises eri ketikihong rehn ineo.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Irail koaros ahpw masepwehkada kowahlap, re ahpw pil kapikapinga Koht, ndinda, “Soukohp lapalap men ketidohngkitailehr,” oh, “Koht ketidohr pwe en ketin komourala sapwellime aramas akan!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Rongen manaman wet en Sises ahpw lohkseli wasa koaros nan Kalili oh pil nan sahpw akan me mi limwah.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Nein Sohn tohnpadahk ko ahpw kairehki duwen mepwukat koaros. Sohn eri ekerodo riemen irail
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 oh kadaralahng rehn Kaun-o pwe ira en patohwan idek, “Ih komwi me Sohn patohwanehr me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ni ara lel rehn Sises, ira ahpw patohwanohng, “Maing, Sohn Sounpapidais patohwan kadarkitodo pwe se en patohwan kalelapak rehmwi, ma iei komwi me pahn ketido, de se en awiawihete emen tohrohr?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ih ahnsowo me Sises ketin kakehlahda aramas tohto sang ar soumwahu kan, luwet akan, ngehn suwed kan, oh ketin kapehdpeseng mesen me maskun tohto.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ih eri ketin sapeng nein Sohn tohnpadahk riemeno, mahsanih, “Kumwa pwurowei oh kairehki Sohn dahme kumwa kilangehr oh rongehr: duwen me maskun kan ar kakehr kilangada wasa, duwen me nehtuk kan ar kakehr aluhki neh pokon, duwen me tokutok kan ar mwakelekellahr, duwen me salengepon kan ar kin rongada wasa, duwen me melahr akan ar kin iasada, oh duwen Rongamwahu eh kin lohkohng me semwehmwe kan.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Oh meid pai aramas me sohte kin peikasalkin ie!”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ni nein Sohn meninkeder ko ar patopatohla, Sises ahpw ketin kadehdehiong pokono duwen Sohn, mahsanih, “Ni amwail kohieilahng rehn Sohn nan sapwtehno, dahme kumwail kasikasik en kilang? Ahlek pwoat me kin tutuwelengki kisinieng?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Dahme kumwail kohieilahng kilang? Aramas emen me mi nan likou kaselel? Soangen aramas me kin mi nan likou kaselel kan oh ahneki reken kepwe kin dierekte nan tehnpas en nanmwarki kan.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Eri, dahme kumwail kasikasik en kilang? Soukohp men? Iei, ahpw kumwail en ese pwe e lapalapasang soukohp men.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Pwe iei Sohn me ntingdier duwe nan Pwuhk Sarawi, ‘Koht mahsanih, I pahn kadarowei nei meninkeder mwohmwi, pwe en kaunopada mwohmwi alomwi kan.’”
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Sises ahpw pil mahsanih, “Sohte aramas emen me ipwisang rehn lih lapalapasang Sohn Sounpapidais; eri ahpw, me keieu tikitik nan Wehin Koht, lapalapasang Sohn.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Eri, aramas koaros, oh pil sounrik daksis ko, rongehr Sises, iei irail ko me peikiong Koht oh aleier papidais en Sohn.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 A Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko, iei irail me kasohwe Koht, ni arail sohte men iang ale en Sohn eh papidaiso.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “A dahme I pahn karasaiong aramas en ahnsou wet kan? Dahme re rasehng?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Re rasehng seri kan me kin mwadomwadong nan wasahn netinet kan. Ehu pwihn ahpw kin weriwer ndindahng ehu pwihn, ‘Se kesekeseng en peren ong kumwail, ahpw kumwail sohte men kahlek; se kokoul en kedepwidepw ong kumwail, ahpw kumwail sohte men sengiseng!’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Pwe ni en Sohn Sounpapidais eh pwarodo, e kin wiewia kaisihsol oh liksang wain, kumwail ahpw nda me ngehn suwed ti powe.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 A ni Nein-Aramas eh ketido, oh kin konokonote pilawa oh wain, a kumwail kin nda, ‘Kumwail kilang mahs aramas menet! Uwen eh ewen mwenge oh iouki sakau, kompoakepahn sounrik daksis oh aramas sekeniken kan!’
34 O
35 Ahpw soh, pwe kupwurokong en Koht me kin dehdehda mwahu sang rehn sapwellime kan koaros.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Parisi men ahpw luke Sises en ketin iang towehda kisin ainpwoat kis ni imweo. Sises eri ketila oh ketidiong ni tehpel ehu pwehn konot.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 A iet lih emen mie nan kahnimwo me inenen mour suwed. E ahpw rongada me Sises ketin iang konokonot nan ihmwo, iei me e patohwankihdo kisin pwoatol en leh pwohmwahu kis.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ih eri patohdiong pohnpelikien Sises limwahn aluweluwe ko, e ahpw sengiseng oh kawisekesekehkihla pilen mese aluweluwe ko. E ahpw kin limwilimwiheki pitenmoange, metimetik oh keiehki aluweluwe ko leho.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ni Parisi me lukedo Sises eh kilang met, e ahpw mengimengloalki, “Ma uhdahn soukohp men ohl menet, e pahn ese ihs lih menet me doahdoake; e pahn ese soangen mour suwed me e kin wiewia!”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Sises ahpw ketin mahsanihong Saimon, “Saimon, mie mehkot me I men ndaiong uhk.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Sises eri mahsanih, “Aramas riemen mie me pweipwand ong ohl emen. Emen rehra pweipwandki toala limepwiki, a emen toala limeisek.
41 Jesus disse:
42 Ira koaros sohte ara mehn kapwungala ara pweipwand ko, iei me ohlo mahkikihong ira koaros. Eri, menlau sapeng ie, ihs rehra me eh limpoak laud ong ohlo?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saimon ahpw patohwanohng Sises, “I lemeleme me aramas me ale mahk laud rehn ohlo.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ih eri sohpeilahng liho oh mahsanihong Saimon, “Komw mahsanih lih menet? Ni ei pwarodo ni imwomwiet, komw sohte ketikihong ie pihl mehn widen nehi kat; a ih, e widenkidahr nehi kat pilen mese oh limwiekidahr pitenmoange kan.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Komw sohte metik ie, duwen atail rahnmwahwen kapohl, a ih, e sohte tokedihsang metimetik nehi kat sang ni ei pedolongodo.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Komw sohte usoare ie, a ih, e keiehkihdier nehi kat leh pwohmwahu.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Eri, komwi en ese pwe e aleier mahkpen dipe kan me tohtohie, pwehki eh limpoak me laud. Pwe me pahn ale mahk tikitik en dipe kan, eh limpoak kin tikitik.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Sises eri mahsanihong liho, “Eri, dipomw kan lapwasanguhkehr.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 A meteiko me iang mwohd nin tehpelo ahpw tapihada mengimengloalki, “Ihs memenet me pil kin lapwahda dihp akan?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Sises ahpw mahsanihong liho, “Eri, omw pwosonen me komouruhkalahr; kohkohwei ni popohl.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.