Lucas 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kompoakepahi Diopwulos:
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Re ntingihedi dahme se alesangehr rehn irail ko me kilangki masarail kan oh pil padahkihong aramas akan soahng pwukat sang nin tapio kohdo.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Eri, maing Diopwulos, ni ei medemedewe mwahu duwen mengihtik en mepwukat koaros sang nin tapio, I lemehda me e pahn mwahu mehlel ma I wiahda ehu pwuhken poadopoad ong komwi duwen mepwukat.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Eri, I lemedahr met pwe komwi en wehwehkihla mehlel soahng koaros me komw aleier padahkpe.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Ni mwehin Erod, nanmwarkien Sudia, mie samworo men, mware Sekaraia, kisehn pelien samworo me adaneki Apaisa. Eh pwoud, me mwarenki Elisapet, pil kisehn kadaudok en samworo ieu.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ira koaros inenen mour poadidi mwohn silangin Koht, oh ira kin kapwaiada mwahu mahsen oh kosonned koaros en Kaun-o.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ahpw sohte neira seri, pwe Elisapet lih depwen emen, oh ira koaros likeilapalahr.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Rahn ehu Sekaraia ahpw pwaisanki wia doadoahk en samworo nan Tehnpas Sarawio.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Nin duwen me kin wiawi rehn samworo ko, e pilipildahr en wia meirong en isik warpwohmwahu nan Tehnpas en Kaun-o. Ih eri pedolongala wasao,
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 a pokon kalaimwun ehu mihmi liki wie kapakap ni ahnsoun isihso.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Tohnleng en Kaun-o men ahpw pwarohng Sekaraia, uh ni palimaun en mwoalen meirongo wasa me warpwohmwahu wie edied ie.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Ni Sekaraia eh kilangada tohnlengo, e ahpw luskihda oh masepwehkada kowahlap.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Tohnlengo eri mahsanihong, “Sekaraia, ke dehr masak, pwe omw kapakap pweidahr rehn Koht! Omw pwoud, Elisapet, pahn naitikihada pwutak emen, me ke pahn kihong mware Sohn.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 E pahn kahrehiong uhk peren laud oh popohl, oh me ngeder pahn perenda ni eh pahn ipwidi!
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Pwe e pahn lapalap mwohn silangin Koht. E sohte pahn sair wain de sakau kehlail. Mwohn eh pahn ipwidi e pahn direkihla Ngehn Sarawi.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 E pahn kasapahldohng mehn Israel ngeder rehn Kaun-o, arail Koht.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 E pahn tieng mwowe nin duwen meninkeder en Koht, ni roson oh manaman duwehte soukohp Elaisa. E pahn kamwahwihla nanpwungen pahpa kan oh nair seri kan; e pahn wekidohng aramas sapeik kan ong ni elen me pwung kan, oh kaunopada sapwellimen Kaun-o aramas ong Kaun-o.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sekaraia ahpw patohwanohng tohnlengo, “Dahme I pahn esehki me mahsen wet pahn pweida rehi, pwe ngehi oh ei pwoud kiht koaros likeilapalahr?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 A tohnlengo sapeng, mahsanih, “Ngehi Kapriel, I kin aririh Koht, oh I pekederdohng kairehkin uhk rohng mwahu pwoatet.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Ahpw pwehki omw sohte kamehlele ei pakair me pahn pweida ni ahnsawi, ke pahn lohtengla; ke sohla pahn kak lokaia lao lel ni rahn me mepwukat pahn pweida.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Ni ahnsowo pokono awiawih Sekaraia, ahpw pwonopwonkihda dahme e wereikilahr loaleo.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Ni eh pedoisang nan Tehnpas Sarawio e solahr kak lokaiaiong irail. Irail eri esehkihda me e udiahlehr mehkot kapwuriamwei loaleo. E ahpw uh mwohrail oaloahlki eh men lokaia, ahpw sohte kak pwe e lohtenglahr.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Kedekedeo, ni eh pwaisen papah nan Tehnpas Sarawio eh erala, e ahpw pwuralahng ni imweo.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Mwurin ahnsou kis, eh pwoud, Elisapet, ahpw liseianda oh mihmihte ni imweo erein sounpwong limau.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 E ahpw kin nda, “Ih duwen Kaun-o me ketin sewesehkin ie met, ni eh ketikihsang ie kanamenekpei rehn aramas akan!”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ni en Elisapet eh keweneun sounpwong, Koht ahpw ketin poaronedohng tohnleng Kapriel nan kahnimw en Kalili ehu me ede Nasaret, |alt="HK-25A Nasaret" src="" size="col" ref="LUK 1.26"
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 rehn serepein meipwon emen me kisinihniong ohl emen, mware Sosep, kisehn kadaudok en Nanmwarki Depit. Eri, serepein meipwono mwarenki Mery.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Tohnlengo eri ketila reh oh rahnmwahwih, mahsanih, “Mery, popohl ong komwi! Kaun-o ketiket rehmwi oh ketin kapaikomwidahr!”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Mery eri salohkihda kowahlap mahsen wet, e ahpw mengimengloalki ia pahn wehwehn mahsen pwoatet.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Tohnlengo ahpw mahsanihong, “Mery, komw dehr perki mehkot, pwe kalahngan en Koht me uhdahn laud rehmwi.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Komw pahn liseianda oh naitikihada pwutak emen me komw pahn ketikihong mware Sises.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 E pahn lapalap oh e pahn mwarenki Sapwellimen Koht, Wasa Lapalahpie. Kaun-o Koht pahn ketin kasapwilada en nanmwarki duwehte seme Depit,
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 oh e pahn nanmwarkien kadaudok en Seikop kan kohkohlahte; oh sapwellime wehi sohte pahn imwisekla!”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “A ia duwen met eh kak wiawi, nan ei meipwon?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Tohnlengo ahpw sapeng, mahsanih, “Ngehn Sarawi pahn ti pohmwi oh roson en Koht pahn kipeikomwihdi, ihme kahrehda seri sarawio pahn mwarenki Sapwellimen Koht.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Komw tamataman kisehmwi Elisapet, duwen aramas akan ar wiahki lih depwen emen; a met e liseiandahr oh miher nan eh keweneun sounpwong, mehnda ma e likeilapalahr.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Pwe sohte mehkot me sohte kak pahn Koht.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “Eri, iet sapwellimen Kaun-o lidu ngehi; en wiawihiong ie duwen me komwi mahsanih.” Tohnlengo eri ketiketla sang reh.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Eri, mwurin mepwukat Mery ketin kaunopada mehkoaros oh mwadang mwesellahng nan kahnimw en Sudia ehu me mi ni keilen nahna ieu,
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 ni imwen Sekaraia pwe en rahnmwahwih Elisapet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ni Elisapet eh rongada en Mery eh rahnmwahwo, serio pa mwekidida nan kapehde. Elisapet eri direkihla Ngehn Sarawi
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 oh ngihl laudida, patohwanohng Mery, “Komw meid pai rehn lih akan! Meid iasenei seri me komw pahn kaipwidi!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Dahme soahng kapwuriamwei wet wiawihkihong ie, me inen ei Kaun ketin paskidohng rehi?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Pwe ni ahnsowohte me komw rahnmwahwih ie, seri pwelel en nan kapehdiet pa mwekidkihda eh peren.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Komw meid pai pwehki omwi pwoson me mahsen en Kaun-o pahn pweikihda rehmwi!”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Mery ahpw mahsanih,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 loaleiet kin perenki Koht, ei Sounkomour,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 pwehki eh ketin kupwurehla sapwellime lidu tikitik menet!
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 pwehki soahng kapwuriamwei kan me Koht, Wasa Lapalahpie, ketin wiadahr rehi.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 sapwellime kalahngan kin sansal ong koaros me kin wauneki,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 E ketin kapawehr lime roson,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 E ketin sikendi nanmwarki lapalap akan sang nan mwoalehr akan,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 E kin ketin kamadkihla kisin tungoal mwahu me duhpeklahr akan,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 E ketin tamatamante sapwellime inou ong samatail ko,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 E sohte ketin meliehla kalahngan me e ketin wiahiong Eipraam
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mery eri ketikette rehn Elisapet sounpwong siluh; mwuhr, e ahpw ketin sapahllahng ni tehnpese.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Eri, e lelehr ahnsoun en Elisapet eh pahn neitik; e ahpw naitikihada kisin pwutak kis.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Ni mehn mpe ko oh sawi ko ar rongada duwen kalahngan en Koht eh pweidahr reh, irail koaros ahpw iang perenkihda kowahlap.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Ni kawaluhn rahn mwurin serio eh ipwidi, re ahpw patohwanla pwe re en sirkumsaisihala oh kihong mwaren semeo, Sekaraia.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Ineo ahpw sapeng irail, patohwan, “Soh! Kaidehk Sekaraia me e pahn mwarenki, pwe Sohn.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Irail ahpw ndahng, “A ia duwe? Sohte soumw men mwarenki Sohn!”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Irail eri oalehki semen serio oh kalelapak mwar da me e men kihong serio.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Sekaraia eri pekihda sileit ehu oh ntingihedi powe, “E pahn mwarenki Sohn.” Irail koaros eri pwuriamweikihla mehlel!
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Ni ahnsowohte Sekaraia pa pwurehng lokaiahda, oh tapihada kapikapinga Koht.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Tohn wasa koaros ahpw masakada kowahlap, oh rongen mepwukat ahpw lelpeseng wasa koaros pohn sahpw nahnahn Sudia.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Oh koaros me iang rong mepwukat ahpw kin medemedewe oh mengimengloalki, “Dahme pahn pwaisen seri menet?” Pwe me uhdahn dehde duwen nin limen Koht eh ketin ieiang serio.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Eri, semen Sohn, Sekaraia, ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh kohpada nin duwe met:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Kitail kapinga Kaun-o, Koht en Israel!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 E ketin kasapwiladahng kitail Sounkomour manaman emen,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 E ketin inoukidahr rehn sapwellime soukohp sarawien kawa ko
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 me e pahn ketin doarehsang kitail atail imwintihti kan,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 E mahsanih me e pahn ketin kalahngan ong samatail ko,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 pwe kitail en kin mwakelekel oh pwung mwohn silangi rahn koaros en atail mour.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 “A kowe, nei kisin seri, ke pahn mwarenki soukohp en Koht, Wasa Lapalahpie.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 pwe ke en padahkihong sapwellime kan duwen ar pahn mourla
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Pwe atail Koht me kupwurkalahngan oh kadek.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 oh serehki marain sang nanleng irail koaros me kin mihmi nan rotorot en mehla,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Serio eri keirda oh ngene koahiekla mehlel; e kin koukousoan nan sapwtehn lao lel rahn me e pwarada ni pokon sansal mwohn aramas en wehin Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.