Lucas 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Kompoakepahi Diopwulos:
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Re ntingihedi dahme se alesangehr rehn irail ko me kilangki masarail kan oh pil padahkihong aramas akan soahng pwukat sang nin tapio kohdo.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Eri, maing Diopwulos, ni ei medemedewe mwahu duwen mengihtik en mepwukat koaros sang nin tapio, I lemehda me e pahn mwahu mehlel ma I wiahda ehu pwuhken poadopoad ong komwi duwen mepwukat.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Eri, I lemedahr met pwe komwi en wehwehkihla mehlel soahng koaros me komw aleier padahkpe.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Ni mwehin Erod, nanmwarkien Sudia, mie samworo men, mware Sekaraia, kisehn pelien samworo me adaneki Apaisa. Eh pwoud, me mwarenki Elisapet, pil kisehn kadaudok en samworo ieu.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ira koaros inenen mour poadidi mwohn silangin Koht, oh ira kin kapwaiada mwahu mahsen oh kosonned koaros en Kaun-o.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ahpw sohte neira seri, pwe Elisapet lih depwen emen, oh ira koaros likeilapalahr.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Rahn ehu Sekaraia ahpw pwaisanki wia doadoahk en samworo nan Tehnpas Sarawio.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Nin duwen me kin wiawi rehn samworo ko, e pilipildahr en wia meirong en isik warpwohmwahu nan Tehnpas en Kaun-o. Ih eri pedolongala wasao,
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 a pokon kalaimwun ehu mihmi liki wie kapakap ni ahnsoun isihso.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Tohnleng en Kaun-o men ahpw pwarohng Sekaraia, uh ni palimaun en mwoalen meirongo wasa me warpwohmwahu wie edied ie.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ni Sekaraia eh kilangada tohnlengo, e ahpw luskihda oh masepwehkada kowahlap.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Tohnlengo eri mahsanihong, “Sekaraia, ke dehr masak, pwe omw kapakap pweidahr rehn Koht! Omw pwoud, Elisapet, pahn naitikihada pwutak emen, me ke pahn kihong mware Sohn.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 E pahn kahrehiong uhk peren laud oh popohl, oh me ngeder pahn perenda ni eh pahn ipwidi!
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Pwe e pahn lapalap mwohn silangin Koht. E sohte pahn sair wain de sakau kehlail. Mwohn eh pahn ipwidi e pahn direkihla Ngehn Sarawi.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 E pahn kasapahldohng mehn Israel ngeder rehn Kaun-o, arail Koht.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 E pahn tieng mwowe nin duwen meninkeder en Koht, ni roson oh manaman duwehte soukohp Elaisa. E pahn kamwahwihla nanpwungen pahpa kan oh nair seri kan; e pahn wekidohng aramas sapeik kan ong ni elen me pwung kan, oh kaunopada sapwellimen Kaun-o aramas ong Kaun-o.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sekaraia ahpw patohwanohng tohnlengo, “Dahme I pahn esehki me mahsen wet pahn pweida rehi, pwe ngehi oh ei pwoud kiht koaros likeilapalahr?”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 A tohnlengo sapeng, mahsanih, “Ngehi Kapriel, I kin aririh Koht, oh I pekederdohng kairehkin uhk rohng mwahu pwoatet.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Ahpw pwehki omw sohte kamehlele ei pakair me pahn pweida ni ahnsawi, ke pahn lohtengla; ke sohla pahn kak lokaia lao lel ni rahn me mepwukat pahn pweida.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Ni ahnsowo pokono awiawih Sekaraia, ahpw pwonopwonkihda dahme e wereikilahr loaleo.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ni eh pedoisang nan Tehnpas Sarawio e solahr kak lokaiaiong irail. Irail eri esehkihda me e udiahlehr mehkot kapwuriamwei loaleo. E ahpw uh mwohrail oaloahlki eh men lokaia, ahpw sohte kak pwe e lohtenglahr.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Kedekedeo, ni eh pwaisen papah nan Tehnpas Sarawio eh erala, e ahpw pwuralahng ni imweo.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Mwurin ahnsou kis, eh pwoud, Elisapet, ahpw liseianda oh mihmihte ni imweo erein sounpwong limau.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 E ahpw kin nda, “Ih duwen Kaun-o me ketin sewesehkin ie met, ni eh ketikihsang ie kanamenekpei rehn aramas akan!”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Ni en Elisapet eh keweneun sounpwong, Koht ahpw ketin poaronedohng tohnleng Kapriel nan kahnimw en Kalili ehu me ede Nasaret, |alt="HK-25A Nasaret" src="" size="col" ref="LUK 1.26"
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 rehn serepein meipwon emen me kisinihniong ohl emen, mware Sosep, kisehn kadaudok en Nanmwarki Depit. Eri, serepein meipwono mwarenki Mery.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Tohnlengo eri ketila reh oh rahnmwahwih, mahsanih, “Mery, popohl ong komwi! Kaun-o ketiket rehmwi oh ketin kapaikomwidahr!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mery eri salohkihda kowahlap mahsen wet, e ahpw mengimengloalki ia pahn wehwehn mahsen pwoatet.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Tohnlengo ahpw mahsanihong, “Mery, komw dehr perki mehkot, pwe kalahngan en Koht me uhdahn laud rehmwi.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Komw pahn liseianda oh naitikihada pwutak emen me komw pahn ketikihong mware Sises.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 E pahn lapalap oh e pahn mwarenki Sapwellimen Koht, Wasa Lapalahpie. Kaun-o Koht pahn ketin kasapwilada en nanmwarki duwehte seme Depit,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 oh e pahn nanmwarkien kadaudok en Seikop kan kohkohlahte; oh sapwellime wehi sohte pahn imwisekla!”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “A ia duwen met eh kak wiawi, nan ei meipwon?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Tohnlengo ahpw sapeng, mahsanih, “Ngehn Sarawi pahn ti pohmwi oh roson en Koht pahn kipeikomwihdi, ihme kahrehda seri sarawio pahn mwarenki Sapwellimen Koht.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Komw tamataman kisehmwi Elisapet, duwen aramas akan ar wiahki lih depwen emen; a met e liseiandahr oh miher nan eh keweneun sounpwong, mehnda ma e likeilapalahr.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Pwe sohte mehkot me sohte kak pahn Koht.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “Eri, iet sapwellimen Kaun-o lidu ngehi; en wiawihiong ie duwen me komwi mahsanih.” Tohnlengo eri ketiketla sang reh.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Eri, mwurin mepwukat Mery ketin kaunopada mehkoaros oh mwadang mwesellahng nan kahnimw en Sudia ehu me mi ni keilen nahna ieu,
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 ni imwen Sekaraia pwe en rahnmwahwih Elisapet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ni Elisapet eh rongada en Mery eh rahnmwahwo, serio pa mwekidida nan kapehde. Elisapet eri direkihla Ngehn Sarawi
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 oh ngihl laudida, patohwanohng Mery, “Komw meid pai rehn lih akan! Meid iasenei seri me komw pahn kaipwidi!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Dahme soahng kapwuriamwei wet wiawihkihong ie, me inen ei Kaun ketin paskidohng rehi?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Pwe ni ahnsowohte me komw rahnmwahwih ie, seri pwelel en nan kapehdiet pa mwekidkihda eh peren.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Komw meid pai pwehki omwi pwoson me mahsen en Kaun-o pahn pweikihda rehmwi!”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Mery ahpw mahsanih,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 loaleiet kin perenki Koht, ei Sounkomour,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 pwehki eh ketin kupwurehla sapwellime lidu tikitik menet!
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 pwehki soahng kapwuriamwei kan me Koht, Wasa Lapalahpie, ketin wiadahr rehi.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 sapwellime kalahngan kin sansal ong koaros me kin wauneki,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 E ketin kapawehr lime roson,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 E ketin sikendi nanmwarki lapalap akan sang nan mwoalehr akan,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 E kin ketin kamadkihla kisin tungoal mwahu me duhpeklahr akan,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 E ketin tamatamante sapwellime inou ong samatail ko,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 E sohte ketin meliehla kalahngan me e ketin wiahiong Eipraam
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mery eri ketikette rehn Elisapet sounpwong siluh; mwuhr, e ahpw ketin sapahllahng ni tehnpese.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Eri, e lelehr ahnsoun en Elisapet eh pahn neitik; e ahpw naitikihada kisin pwutak kis.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ni mehn mpe ko oh sawi ko ar rongada duwen kalahngan en Koht eh pweidahr reh, irail koaros ahpw iang perenkihda kowahlap.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Ni kawaluhn rahn mwurin serio eh ipwidi, re ahpw patohwanla pwe re en sirkumsaisihala oh kihong mwaren semeo, Sekaraia.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Ineo ahpw sapeng irail, patohwan, “Soh! Kaidehk Sekaraia me e pahn mwarenki, pwe Sohn.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Irail ahpw ndahng, “A ia duwe? Sohte soumw men mwarenki Sohn!”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Irail eri oalehki semen serio oh kalelapak mwar da me e men kihong serio.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Sekaraia eri pekihda sileit ehu oh ntingihedi powe, “E pahn mwarenki Sohn.” Irail koaros eri pwuriamweikihla mehlel!
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ni ahnsowohte Sekaraia pa pwurehng lokaiahda, oh tapihada kapikapinga Koht.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Tohn wasa koaros ahpw masakada kowahlap, oh rongen mepwukat ahpw lelpeseng wasa koaros pohn sahpw nahnahn Sudia.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Oh koaros me iang rong mepwukat ahpw kin medemedewe oh mengimengloalki, “Dahme pahn pwaisen seri menet?” Pwe me uhdahn dehde duwen nin limen Koht eh ketin ieiang serio.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Eri, semen Sohn, Sekaraia, ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh kohpada nin duwe met:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Kitail kapinga Kaun-o, Koht en Israel!
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 E ketin kasapwiladahng kitail Sounkomour manaman emen,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 E ketin inoukidahr rehn sapwellime soukohp sarawien kawa ko
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 me e pahn ketin doarehsang kitail atail imwintihti kan,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 E mahsanih me e pahn ketin kalahngan ong samatail ko,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 pwe kitail en kin mwakelekel oh pwung mwohn silangi rahn koaros en atail mour.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “A kowe, nei kisin seri, ke pahn mwarenki soukohp en Koht, Wasa Lapalahpie.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 pwe ke en padahkihong sapwellime kan duwen ar pahn mourla
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Pwe atail Koht me kupwurkalahngan oh kadek.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 oh serehki marain sang nanleng irail koaros me kin mihmi nan rotorot en mehla,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Serio eri keirda oh ngene koahiekla mehlel; e kin koukousoan nan sapwtehn lao lel rahn me e pwarada ni pokon sansal mwohn aramas en wehin Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.