Lucas 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kompoakepahi Diopwulos:
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Re ntingihedi dahme se alesangehr rehn irail ko me kilangki masarail kan oh pil padahkihong aramas akan soahng pwukat sang nin tapio kohdo.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Eri, maing Diopwulos, ni ei medemedewe mwahu duwen mengihtik en mepwukat koaros sang nin tapio, I lemehda me e pahn mwahu mehlel ma I wiahda ehu pwuhken poadopoad ong komwi duwen mepwukat.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Eri, I lemedahr met pwe komwi en wehwehkihla mehlel soahng koaros me komw aleier padahkpe.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ni mwehin Erod, nanmwarkien Sudia, mie samworo men, mware Sekaraia, kisehn pelien samworo me adaneki Apaisa. Eh pwoud, me mwarenki Elisapet, pil kisehn kadaudok en samworo ieu.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ira koaros inenen mour poadidi mwohn silangin Koht, oh ira kin kapwaiada mwahu mahsen oh kosonned koaros en Kaun-o.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ahpw sohte neira seri, pwe Elisapet lih depwen emen, oh ira koaros likeilapalahr.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Rahn ehu Sekaraia ahpw pwaisanki wia doadoahk en samworo nan Tehnpas Sarawio.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Nin duwen me kin wiawi rehn samworo ko, e pilipildahr en wia meirong en isik warpwohmwahu nan Tehnpas en Kaun-o. Ih eri pedolongala wasao,
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 a pokon kalaimwun ehu mihmi liki wie kapakap ni ahnsoun isihso.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Tohnleng en Kaun-o men ahpw pwarohng Sekaraia, uh ni palimaun en mwoalen meirongo wasa me warpwohmwahu wie edied ie.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ni Sekaraia eh kilangada tohnlengo, e ahpw luskihda oh masepwehkada kowahlap.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Tohnlengo eri mahsanihong, “Sekaraia, ke dehr masak, pwe omw kapakap pweidahr rehn Koht! Omw pwoud, Elisapet, pahn naitikihada pwutak emen, me ke pahn kihong mware Sohn.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 E pahn kahrehiong uhk peren laud oh popohl, oh me ngeder pahn perenda ni eh pahn ipwidi!
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Pwe e pahn lapalap mwohn silangin Koht. E sohte pahn sair wain de sakau kehlail. Mwohn eh pahn ipwidi e pahn direkihla Ngehn Sarawi.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 E pahn kasapahldohng mehn Israel ngeder rehn Kaun-o, arail Koht.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 E pahn tieng mwowe nin duwen meninkeder en Koht, ni roson oh manaman duwehte soukohp Elaisa. E pahn kamwahwihla nanpwungen pahpa kan oh nair seri kan; e pahn wekidohng aramas sapeik kan ong ni elen me pwung kan, oh kaunopada sapwellimen Kaun-o aramas ong Kaun-o.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sekaraia ahpw patohwanohng tohnlengo, “Dahme I pahn esehki me mahsen wet pahn pweida rehi, pwe ngehi oh ei pwoud kiht koaros likeilapalahr?”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 A tohnlengo sapeng, mahsanih, “Ngehi Kapriel, I kin aririh Koht, oh I pekederdohng kairehkin uhk rohng mwahu pwoatet.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ahpw pwehki omw sohte kamehlele ei pakair me pahn pweida ni ahnsawi, ke pahn lohtengla; ke sohla pahn kak lokaia lao lel ni rahn me mepwukat pahn pweida.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ni ahnsowo pokono awiawih Sekaraia, ahpw pwonopwonkihda dahme e wereikilahr loaleo.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ni eh pedoisang nan Tehnpas Sarawio e solahr kak lokaiaiong irail. Irail eri esehkihda me e udiahlehr mehkot kapwuriamwei loaleo. E ahpw uh mwohrail oaloahlki eh men lokaia, ahpw sohte kak pwe e lohtenglahr.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Kedekedeo, ni eh pwaisen papah nan Tehnpas Sarawio eh erala, e ahpw pwuralahng ni imweo.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Mwurin ahnsou kis, eh pwoud, Elisapet, ahpw liseianda oh mihmihte ni imweo erein sounpwong limau.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 E ahpw kin nda, “Ih duwen Kaun-o me ketin sewesehkin ie met, ni eh ketikihsang ie kanamenekpei rehn aramas akan!”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Ni en Elisapet eh keweneun sounpwong, Koht ahpw ketin poaronedohng tohnleng Kapriel nan kahnimw en Kalili ehu me ede Nasaret, |alt="HK-25A Nasaret" src="" size="col" ref="LUK 1.26"
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 rehn serepein meipwon emen me kisinihniong ohl emen, mware Sosep, kisehn kadaudok en Nanmwarki Depit. Eri, serepein meipwono mwarenki Mery.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Tohnlengo eri ketila reh oh rahnmwahwih, mahsanih, “Mery, popohl ong komwi! Kaun-o ketiket rehmwi oh ketin kapaikomwidahr!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mery eri salohkihda kowahlap mahsen wet, e ahpw mengimengloalki ia pahn wehwehn mahsen pwoatet.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Tohnlengo ahpw mahsanihong, “Mery, komw dehr perki mehkot, pwe kalahngan en Koht me uhdahn laud rehmwi.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Komw pahn liseianda oh naitikihada pwutak emen me komw pahn ketikihong mware Sises.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 E pahn lapalap oh e pahn mwarenki Sapwellimen Koht, Wasa Lapalahpie. Kaun-o Koht pahn ketin kasapwilada en nanmwarki duwehte seme Depit,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 oh e pahn nanmwarkien kadaudok en Seikop kan kohkohlahte; oh sapwellime wehi sohte pahn imwisekla!”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “A ia duwen met eh kak wiawi, nan ei meipwon?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Tohnlengo ahpw sapeng, mahsanih, “Ngehn Sarawi pahn ti pohmwi oh roson en Koht pahn kipeikomwihdi, ihme kahrehda seri sarawio pahn mwarenki Sapwellimen Koht.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Komw tamataman kisehmwi Elisapet, duwen aramas akan ar wiahki lih depwen emen; a met e liseiandahr oh miher nan eh keweneun sounpwong, mehnda ma e likeilapalahr.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Pwe sohte mehkot me sohte kak pahn Koht.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “Eri, iet sapwellimen Kaun-o lidu ngehi; en wiawihiong ie duwen me komwi mahsanih.” Tohnlengo eri ketiketla sang reh.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Eri, mwurin mepwukat Mery ketin kaunopada mehkoaros oh mwadang mwesellahng nan kahnimw en Sudia ehu me mi ni keilen nahna ieu,
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 ni imwen Sekaraia pwe en rahnmwahwih Elisapet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ni Elisapet eh rongada en Mery eh rahnmwahwo, serio pa mwekidida nan kapehde. Elisapet eri direkihla Ngehn Sarawi
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 oh ngihl laudida, patohwanohng Mery, “Komw meid pai rehn lih akan! Meid iasenei seri me komw pahn kaipwidi!
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Dahme soahng kapwuriamwei wet wiawihkihong ie, me inen ei Kaun ketin paskidohng rehi?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Pwe ni ahnsowohte me komw rahnmwahwih ie, seri pwelel en nan kapehdiet pa mwekidkihda eh peren.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Komw meid pai pwehki omwi pwoson me mahsen en Kaun-o pahn pweikihda rehmwi!”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Mery ahpw mahsanih,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 loaleiet kin perenki Koht, ei Sounkomour,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 pwehki eh ketin kupwurehla sapwellime lidu tikitik menet!
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 pwehki soahng kapwuriamwei kan me Koht, Wasa Lapalahpie, ketin wiadahr rehi.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 sapwellime kalahngan kin sansal ong koaros me kin wauneki,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 E ketin kapawehr lime roson,
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 E ketin sikendi nanmwarki lapalap akan sang nan mwoalehr akan,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 E kin ketin kamadkihla kisin tungoal mwahu me duhpeklahr akan,
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 E ketin tamatamante sapwellime inou ong samatail ko,
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 E sohte ketin meliehla kalahngan me e ketin wiahiong Eipraam
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mery eri ketikette rehn Elisapet sounpwong siluh; mwuhr, e ahpw ketin sapahllahng ni tehnpese.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Eri, e lelehr ahnsoun en Elisapet eh pahn neitik; e ahpw naitikihada kisin pwutak kis.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ni mehn mpe ko oh sawi ko ar rongada duwen kalahngan en Koht eh pweidahr reh, irail koaros ahpw iang perenkihda kowahlap.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Ni kawaluhn rahn mwurin serio eh ipwidi, re ahpw patohwanla pwe re en sirkumsaisihala oh kihong mwaren semeo, Sekaraia.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ineo ahpw sapeng irail, patohwan, “Soh! Kaidehk Sekaraia me e pahn mwarenki, pwe Sohn.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Irail ahpw ndahng, “A ia duwe? Sohte soumw men mwarenki Sohn!”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Irail eri oalehki semen serio oh kalelapak mwar da me e men kihong serio.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Sekaraia eri pekihda sileit ehu oh ntingihedi powe, “E pahn mwarenki Sohn.” Irail koaros eri pwuriamweikihla mehlel!
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ni ahnsowohte Sekaraia pa pwurehng lokaiahda, oh tapihada kapikapinga Koht.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Tohn wasa koaros ahpw masakada kowahlap, oh rongen mepwukat ahpw lelpeseng wasa koaros pohn sahpw nahnahn Sudia.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Oh koaros me iang rong mepwukat ahpw kin medemedewe oh mengimengloalki, “Dahme pahn pwaisen seri menet?” Pwe me uhdahn dehde duwen nin limen Koht eh ketin ieiang serio.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Eri, semen Sohn, Sekaraia, ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh kohpada nin duwe met:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Kitail kapinga Kaun-o, Koht en Israel!
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 E ketin kasapwiladahng kitail Sounkomour manaman emen,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 E ketin inoukidahr rehn sapwellime soukohp sarawien kawa ko
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 me e pahn ketin doarehsang kitail atail imwintihti kan,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 E mahsanih me e pahn ketin kalahngan ong samatail ko,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 pwe kitail en kin mwakelekel oh pwung mwohn silangi rahn koaros en atail mour.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “A kowe, nei kisin seri, ke pahn mwarenki soukohp en Koht, Wasa Lapalahpie.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 pwe ke en padahkihong sapwellime kan duwen ar pahn mourla
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Pwe atail Koht me kupwurkalahngan oh kadek.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 oh serehki marain sang nanleng irail koaros me kin mihmi nan rotorot en mehla,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Serio eri keirda oh ngene koahiekla mehlel; e kin koukousoan nan sapwtehn lao lel rahn me e pwarada ni pokon sansal mwohn aramas en wehin Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.