Lucas 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Kompoakepahi Diopwulos:
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Re ntingihedi dahme se alesangehr rehn irail ko me kilangki masarail kan oh pil padahkihong aramas akan soahng pwukat sang nin tapio kohdo.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Eri, maing Diopwulos, ni ei medemedewe mwahu duwen mengihtik en mepwukat koaros sang nin tapio, I lemehda me e pahn mwahu mehlel ma I wiahda ehu pwuhken poadopoad ong komwi duwen mepwukat.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Eri, I lemedahr met pwe komwi en wehwehkihla mehlel soahng koaros me komw aleier padahkpe.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ni mwehin Erod, nanmwarkien Sudia, mie samworo men, mware Sekaraia, kisehn pelien samworo me adaneki Apaisa. Eh pwoud, me mwarenki Elisapet, pil kisehn kadaudok en samworo ieu.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ira koaros inenen mour poadidi mwohn silangin Koht, oh ira kin kapwaiada mwahu mahsen oh kosonned koaros en Kaun-o.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ahpw sohte neira seri, pwe Elisapet lih depwen emen, oh ira koaros likeilapalahr.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Rahn ehu Sekaraia ahpw pwaisanki wia doadoahk en samworo nan Tehnpas Sarawio.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Nin duwen me kin wiawi rehn samworo ko, e pilipildahr en wia meirong en isik warpwohmwahu nan Tehnpas en Kaun-o. Ih eri pedolongala wasao,
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 a pokon kalaimwun ehu mihmi liki wie kapakap ni ahnsoun isihso.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Tohnleng en Kaun-o men ahpw pwarohng Sekaraia, uh ni palimaun en mwoalen meirongo wasa me warpwohmwahu wie edied ie.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ni Sekaraia eh kilangada tohnlengo, e ahpw luskihda oh masepwehkada kowahlap.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Tohnlengo eri mahsanihong, “Sekaraia, ke dehr masak, pwe omw kapakap pweidahr rehn Koht! Omw pwoud, Elisapet, pahn naitikihada pwutak emen, me ke pahn kihong mware Sohn.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 E pahn kahrehiong uhk peren laud oh popohl, oh me ngeder pahn perenda ni eh pahn ipwidi!
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Pwe e pahn lapalap mwohn silangin Koht. E sohte pahn sair wain de sakau kehlail. Mwohn eh pahn ipwidi e pahn direkihla Ngehn Sarawi.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 E pahn kasapahldohng mehn Israel ngeder rehn Kaun-o, arail Koht.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 E pahn tieng mwowe nin duwen meninkeder en Koht, ni roson oh manaman duwehte soukohp Elaisa. E pahn kamwahwihla nanpwungen pahpa kan oh nair seri kan; e pahn wekidohng aramas sapeik kan ong ni elen me pwung kan, oh kaunopada sapwellimen Kaun-o aramas ong Kaun-o.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sekaraia ahpw patohwanohng tohnlengo, “Dahme I pahn esehki me mahsen wet pahn pweida rehi, pwe ngehi oh ei pwoud kiht koaros likeilapalahr?”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 A tohnlengo sapeng, mahsanih, “Ngehi Kapriel, I kin aririh Koht, oh I pekederdohng kairehkin uhk rohng mwahu pwoatet.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ahpw pwehki omw sohte kamehlele ei pakair me pahn pweida ni ahnsawi, ke pahn lohtengla; ke sohla pahn kak lokaia lao lel ni rahn me mepwukat pahn pweida.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ni ahnsowo pokono awiawih Sekaraia, ahpw pwonopwonkihda dahme e wereikilahr loaleo.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ni eh pedoisang nan Tehnpas Sarawio e solahr kak lokaiaiong irail. Irail eri esehkihda me e udiahlehr mehkot kapwuriamwei loaleo. E ahpw uh mwohrail oaloahlki eh men lokaia, ahpw sohte kak pwe e lohtenglahr.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Kedekedeo, ni eh pwaisen papah nan Tehnpas Sarawio eh erala, e ahpw pwuralahng ni imweo.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Mwurin ahnsou kis, eh pwoud, Elisapet, ahpw liseianda oh mihmihte ni imweo erein sounpwong limau.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 E ahpw kin nda, “Ih duwen Kaun-o me ketin sewesehkin ie met, ni eh ketikihsang ie kanamenekpei rehn aramas akan!”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ni en Elisapet eh keweneun sounpwong, Koht ahpw ketin poaronedohng tohnleng Kapriel nan kahnimw en Kalili ehu me ede Nasaret, |alt="HK-25A Nasaret" src="" size="col" ref="LUK 1.26"
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 rehn serepein meipwon emen me kisinihniong ohl emen, mware Sosep, kisehn kadaudok en Nanmwarki Depit. Eri, serepein meipwono mwarenki Mery.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Tohnlengo eri ketila reh oh rahnmwahwih, mahsanih, “Mery, popohl ong komwi! Kaun-o ketiket rehmwi oh ketin kapaikomwidahr!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Mery eri salohkihda kowahlap mahsen wet, e ahpw mengimengloalki ia pahn wehwehn mahsen pwoatet.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Tohnlengo ahpw mahsanihong, “Mery, komw dehr perki mehkot, pwe kalahngan en Koht me uhdahn laud rehmwi.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Komw pahn liseianda oh naitikihada pwutak emen me komw pahn ketikihong mware Sises.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 E pahn lapalap oh e pahn mwarenki Sapwellimen Koht, Wasa Lapalahpie. Kaun-o Koht pahn ketin kasapwilada en nanmwarki duwehte seme Depit,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 oh e pahn nanmwarkien kadaudok en Seikop kan kohkohlahte; oh sapwellime wehi sohte pahn imwisekla!”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “A ia duwen met eh kak wiawi, nan ei meipwon?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Tohnlengo ahpw sapeng, mahsanih, “Ngehn Sarawi pahn ti pohmwi oh roson en Koht pahn kipeikomwihdi, ihme kahrehda seri sarawio pahn mwarenki Sapwellimen Koht.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Komw tamataman kisehmwi Elisapet, duwen aramas akan ar wiahki lih depwen emen; a met e liseiandahr oh miher nan eh keweneun sounpwong, mehnda ma e likeilapalahr.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Pwe sohte mehkot me sohte kak pahn Koht.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Mery ahpw mahsanihong tohnlengo, “Eri, iet sapwellimen Kaun-o lidu ngehi; en wiawihiong ie duwen me komwi mahsanih.” Tohnlengo eri ketiketla sang reh.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Eri, mwurin mepwukat Mery ketin kaunopada mehkoaros oh mwadang mwesellahng nan kahnimw en Sudia ehu me mi ni keilen nahna ieu,
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 ni imwen Sekaraia pwe en rahnmwahwih Elisapet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ni Elisapet eh rongada en Mery eh rahnmwahwo, serio pa mwekidida nan kapehde. Elisapet eri direkihla Ngehn Sarawi
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 oh ngihl laudida, patohwanohng Mery, “Komw meid pai rehn lih akan! Meid iasenei seri me komw pahn kaipwidi!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Dahme soahng kapwuriamwei wet wiawihkihong ie, me inen ei Kaun ketin paskidohng rehi?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Pwe ni ahnsowohte me komw rahnmwahwih ie, seri pwelel en nan kapehdiet pa mwekidkihda eh peren.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Komw meid pai pwehki omwi pwoson me mahsen en Kaun-o pahn pweikihda rehmwi!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mery ahpw mahsanih,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 loaleiet kin perenki Koht, ei Sounkomour,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 pwehki eh ketin kupwurehla sapwellime lidu tikitik menet!
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 pwehki soahng kapwuriamwei kan me Koht, Wasa Lapalahpie, ketin wiadahr rehi.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 sapwellime kalahngan kin sansal ong koaros me kin wauneki,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 E ketin kapawehr lime roson,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 E ketin sikendi nanmwarki lapalap akan sang nan mwoalehr akan,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 E kin ketin kamadkihla kisin tungoal mwahu me duhpeklahr akan,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 E ketin tamatamante sapwellime inou ong samatail ko,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 E sohte ketin meliehla kalahngan me e ketin wiahiong Eipraam
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mery eri ketikette rehn Elisapet sounpwong siluh; mwuhr, e ahpw ketin sapahllahng ni tehnpese.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Eri, e lelehr ahnsoun en Elisapet eh pahn neitik; e ahpw naitikihada kisin pwutak kis.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ni mehn mpe ko oh sawi ko ar rongada duwen kalahngan en Koht eh pweidahr reh, irail koaros ahpw iang perenkihda kowahlap.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ni kawaluhn rahn mwurin serio eh ipwidi, re ahpw patohwanla pwe re en sirkumsaisihala oh kihong mwaren semeo, Sekaraia.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ineo ahpw sapeng irail, patohwan, “Soh! Kaidehk Sekaraia me e pahn mwarenki, pwe Sohn.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Irail ahpw ndahng, “A ia duwe? Sohte soumw men mwarenki Sohn!”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Irail eri oalehki semen serio oh kalelapak mwar da me e men kihong serio.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sekaraia eri pekihda sileit ehu oh ntingihedi powe, “E pahn mwarenki Sohn.” Irail koaros eri pwuriamweikihla mehlel!
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ni ahnsowohte Sekaraia pa pwurehng lokaiahda, oh tapihada kapikapinga Koht.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Tohn wasa koaros ahpw masakada kowahlap, oh rongen mepwukat ahpw lelpeseng wasa koaros pohn sahpw nahnahn Sudia.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Oh koaros me iang rong mepwukat ahpw kin medemedewe oh mengimengloalki, “Dahme pahn pwaisen seri menet?” Pwe me uhdahn dehde duwen nin limen Koht eh ketin ieiang serio.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Eri, semen Sohn, Sekaraia, ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh kohpada nin duwe met:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Kitail kapinga Kaun-o, Koht en Israel!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 E ketin kasapwiladahng kitail Sounkomour manaman emen,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 E ketin inoukidahr rehn sapwellime soukohp sarawien kawa ko
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 me e pahn ketin doarehsang kitail atail imwintihti kan,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 E mahsanih me e pahn ketin kalahngan ong samatail ko,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 pwe kitail en kin mwakelekel oh pwung mwohn silangi rahn koaros en atail mour.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 “A kowe, nei kisin seri, ke pahn mwarenki soukohp en Koht, Wasa Lapalahpie.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 pwe ke en padahkihong sapwellime kan duwen ar pahn mourla
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Pwe atail Koht me kupwurkalahngan oh kadek.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 oh serehki marain sang nanleng irail koaros me kin mihmi nan rotorot en mehla,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Serio eri keirda oh ngene koahiekla mehlel; e kin koukousoan nan sapwtehn lao lel rahn me e pwarada ni pokon sansal mwohn aramas en wehin Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.