Lucas 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 Sises eri ketilong oh ketiket kohla nan kahnimw en Seriko.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 A ohl kepwehpwe men mie wasao, ede Sakies, me lapalap rehn sounrik daksis ko.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 E iang songosong en kilangki mese Sises, a pwehki eh paliwar mwotomwot, iei me e sohte kak pwehki pokono.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ih eri tangalahte mwohn pokono, doudahng nin tuhke pwoat me mi limwahn wasa me Sises pahn ketin keid ieo.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Ni Sises eh ketin lel wasao, e ahpw mahsendahlahte mahsanihada Sakies nan tuhkeo; e ahpw mahsanilahng, “Sakies, doudi mwadang, pwe rahnwet I pahn pas rehmw ni imwomwo.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Sakies eri pitipitte doudihsang nan tuhkeo oh kasamwolong Sises nan imweo ni eh peren laud.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Aramas koaros me iang kilang met, re ahpw tapihada lipilipahnedki, ndinda, “Ohl menet iangehr pedolong nan imwen aramas dipan emen!”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Sakies eri uhda mwohn silangin Kaun-o oh patohwanohng, “Maing, komw mwahngih pwe I pahn kisekisehki me semwehmwe kan apalien ei kepwe kan; a ma mie emen me I pitihasang mehkot, I pahn kapwungohng ni uwe ieu me laudsang pak pahieu.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Rahnwet komour me lelohngehr ni ihmw wet; pwe pil nein Eipraam aramas menet.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Pwe Nein-Aramas ketidohn rapahki oh komourala me salongalahr akan.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ni aramas ako ar rongorong mahsen pwukat, Sises pil mahsanihong irail apwoat karasaras. E ketin kerenlahngehr Serusalem, oh aramas akan kin lemeleme me Wehin Koht nektehn pahn sansalda.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Ih eri mahsanih, “Ohl lapalap emen mie me seiloaklahng nan sahpw doh ehu pwe en kesepwildahng nanmwarki; e ahpw pahn ketin sapahldohng nan uhdake.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Eri, mwohn eh pahn ketin mwesel, e ahpw malipepene sapwellime ladu ehk oh ketikihong emenemen paunen kohl ehu, oh mahsanihong irail, ‘Kumwail kilang dahme kumwail kak wihnkihda sang ni mwohni pwukat, I lao pwurodo.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Eri, aramas en sahpwo kin kailongki mehlel ohlo, iei me re kadarkihla mwuri meninkeder kei pwe re en kairehki duwen ar sohte pwungki en wiahla ar nanmwarki.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Kedekedeo, ohlo ahpw wiahla nanmwarki oh sapahldo. E ahpw mwadang mahsanihong sapwellime ladu ehko, me e ketikihong mwohni ko, re en pwarala pwe e men mwahngih uwen mwohni me irail wihnkiher.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Me keieu pwarala mahs ahpw patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl eisek me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Meid mwahu! Aramas lelepek men kowe. Eri, pwehki omw loalopwoat ni mehkot me tikitik, I pahn kihong uhk mwaren kaunen kahnimw eisek.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Keriemen en laduwo ahpw pil leledo oh patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl limau me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 A e mahsanihong, ‘Ke pahn ale mwaren kaunen kahnimw limau.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Pil emen ladu pwarodo oh patohwanohng, ‘Maing, iet sapwellimomwi mwohni; I patohwan nekidala nan limwinpwudo wet.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Pwe I masak komwi, pwehki komwi ohl sakon emen. Komw kin ketikihsang me komw sohte kin ketikidi, oh kin dolungasang me komw sohte kin kamwarak.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Aramas mwersuwed men kowe! I pahn kadeingkinuhkada pein omw koasoi. Ke ese me ohl sakon emen ngehi, me kin ale me I sohte kin kihdi, oh kin dolung me I sohte kin kamwarak.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Eri, mehnda ke sohte kihdiong nei mwohni nan pangk, pwe en neitik; pwe ni ei pahn pwurodo, I en ale iangahki wah kan?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Ih eri mahsanihong irail me iang mi wasao, ‘Kumwail kihsang mwohnio oh kihong me nah paun eiseko.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 A re patohwanohng, ‘Maing, mieier nah me paun eisek!’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 A e ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe mehmen me ahneki mehkot, kalaudpe pahn pil kohieng; a me sohte naineki mehkot, pil mehkis me e naineki pahn pehdsang.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Eri, a duwen irail ko me ei imwintihti, me sohte men I en kaunirailda, kumwail kahreiraildo met oh kemeirailla mwohi!’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen pwukat, e ahpw ketin tiengla mwohrail ketiketlahng Serusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ni eh ketin kerenlahng Pedpeiti oh Pedani, limwahn dohl me adaneki Nahnahn Olip, e ketin poaronehla riemen sapwellime tohnpadahk ko,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 mahsanih, “Kumwa kohwei nan kahnimwen. Ni amwa pahn pedolong, kumwa pahn kilangada ahs pwul men me wie sensel, me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 A ma mehmen idek rehmwa, mehnda rehmwa ahso, kumwa sapengki me Mwohnsapwo me anahne.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Ira eri kohla oh diarada soahng koaros nin duwen Sises eh mahsanihong ira.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ni ara lapwalapwa ahs pwulo, aramas ekei me neirail ahso idek rehra, “Ser, mehnda kumwa lapwahda ahsen?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ira ahpw sapeng, nda, “Mwohnsapwo me ketin anahne.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ira eri kahredohng rehn Sises. Irail eri irepehkihdi powe arail likou kan oh sewese Sises en ketidahng powe.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Ni eh ketiket kohla, re perekihwei ar likou kan nanialo.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ni eh karanih Serusalem, wasa me ahlo tangdilahng Nahnahn Olip, sapwellime tohnpadahk ko koaros tiakada koulen kaping pwoat ong Koht oh ngihl laud kapikapinga ih, pwehki manaman koaros me re iangehr udiahl, kokoulki,
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “Koht en ketin kupwuramwahwih nanmwarki me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o! Popohl ong nanleng oh kaping ong Koht!”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Parisi kei me iang pokono ahpw patohwanohng Sises, “Sounpadahk, komw ketin angiangihada mahs sapwellimomwi tohnpadahk kan pwe re en nennenla.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail en ese pwe ma re pahn nennenla, takai pwukat pahn uhd pein lokaiahda.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ni Sises eh ketin karanih Serusalem, ni eh mahsanihada kahnimwo, e ahpw tentenihrki,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 oh mahsanih, “I ahpw men ke en dehdehki rahnwette, dahme uhdahn pahn kahrehiong uhk omw popohl! Ahpw met e rirsang mesomwen.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Pwe rahn ekei pahn kohdo, me omw imwintihti kan pahn keleiukpene, kapiluhkpene, koaitonuhkala sang ni pali koaros.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Re pahn karangkeiukediong nanpwel, iangahki noumw seri kan. Sohte ehu takai pahn luhwehdi pohn ehu, pwehki omw sohte dehdehki ahnsou me Koht ketidohn komouruhkala!”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Sises eri ketilong nan Tehnpas Sarawio oh tapihada angiangihieisang sounnetinet kei,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 mahsanihong irail, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap.’ A kumwail ahpw wiahkilahr deun lipirap ekei!”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Ih eri kin ketin padapadahk rahn koaros nan Tehnpas Sarawio. Samworo lapalap ako, sounkawehwehn Kosonnedo ko, oh kaunen aramas ako men kemehla Sises.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Re ahpw sohte kak diarada duwen ar pahn kapwaiada irair wet, pwe aramas koaros kin men rongorongete Sises, sohte men katihasang ehu sapwellime padahk kan.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.