Lucas 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sises eri ketilong oh ketiket kohla nan kahnimw en Seriko.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 A ohl kepwehpwe men mie wasao, ede Sakies, me lapalap rehn sounrik daksis ko.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 E iang songosong en kilangki mese Sises, a pwehki eh paliwar mwotomwot, iei me e sohte kak pwehki pokono.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ih eri tangalahte mwohn pokono, doudahng nin tuhke pwoat me mi limwahn wasa me Sises pahn ketin keid ieo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ni Sises eh ketin lel wasao, e ahpw mahsendahlahte mahsanihada Sakies nan tuhkeo; e ahpw mahsanilahng, “Sakies, doudi mwadang, pwe rahnwet I pahn pas rehmw ni imwomwo.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Sakies eri pitipitte doudihsang nan tuhkeo oh kasamwolong Sises nan imweo ni eh peren laud.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Aramas koaros me iang kilang met, re ahpw tapihada lipilipahnedki, ndinda, “Ohl menet iangehr pedolong nan imwen aramas dipan emen!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Sakies eri uhda mwohn silangin Kaun-o oh patohwanohng, “Maing, komw mwahngih pwe I pahn kisekisehki me semwehmwe kan apalien ei kepwe kan; a ma mie emen me I pitihasang mehkot, I pahn kapwungohng ni uwe ieu me laudsang pak pahieu.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Rahnwet komour me lelohngehr ni ihmw wet; pwe pil nein Eipraam aramas menet.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Pwe Nein-Aramas ketidohn rapahki oh komourala me salongalahr akan.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ni aramas ako ar rongorong mahsen pwukat, Sises pil mahsanihong irail apwoat karasaras. E ketin kerenlahngehr Serusalem, oh aramas akan kin lemeleme me Wehin Koht nektehn pahn sansalda.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ih eri mahsanih, “Ohl lapalap emen mie me seiloaklahng nan sahpw doh ehu pwe en kesepwildahng nanmwarki; e ahpw pahn ketin sapahldohng nan uhdake.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Eri, mwohn eh pahn ketin mwesel, e ahpw malipepene sapwellime ladu ehk oh ketikihong emenemen paunen kohl ehu, oh mahsanihong irail, ‘Kumwail kilang dahme kumwail kak wihnkihda sang ni mwohni pwukat, I lao pwurodo.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Eri, aramas en sahpwo kin kailongki mehlel ohlo, iei me re kadarkihla mwuri meninkeder kei pwe re en kairehki duwen ar sohte pwungki en wiahla ar nanmwarki.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Kedekedeo, ohlo ahpw wiahla nanmwarki oh sapahldo. E ahpw mwadang mahsanihong sapwellime ladu ehko, me e ketikihong mwohni ko, re en pwarala pwe e men mwahngih uwen mwohni me irail wihnkiher.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Me keieu pwarala mahs ahpw patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl eisek me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Meid mwahu! Aramas lelepek men kowe. Eri, pwehki omw loalopwoat ni mehkot me tikitik, I pahn kihong uhk mwaren kaunen kahnimw eisek.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Keriemen en laduwo ahpw pil leledo oh patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl limau me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 A e mahsanihong, ‘Ke pahn ale mwaren kaunen kahnimw limau.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Pil emen ladu pwarodo oh patohwanohng, ‘Maing, iet sapwellimomwi mwohni; I patohwan nekidala nan limwinpwudo wet.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Pwe I masak komwi, pwehki komwi ohl sakon emen. Komw kin ketikihsang me komw sohte kin ketikidi, oh kin dolungasang me komw sohte kin kamwarak.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Aramas mwersuwed men kowe! I pahn kadeingkinuhkada pein omw koasoi. Ke ese me ohl sakon emen ngehi, me kin ale me I sohte kin kihdi, oh kin dolung me I sohte kin kamwarak.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Eri, mehnda ke sohte kihdiong nei mwohni nan pangk, pwe en neitik; pwe ni ei pahn pwurodo, I en ale iangahki wah kan?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ih eri mahsanihong irail me iang mi wasao, ‘Kumwail kihsang mwohnio oh kihong me nah paun eiseko.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 A re patohwanohng, ‘Maing, mieier nah me paun eisek!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 A e ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe mehmen me ahneki mehkot, kalaudpe pahn pil kohieng; a me sohte naineki mehkot, pil mehkis me e naineki pahn pehdsang.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Eri, a duwen irail ko me ei imwintihti, me sohte men I en kaunirailda, kumwail kahreiraildo met oh kemeirailla mwohi!’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen pwukat, e ahpw ketin tiengla mwohrail ketiketlahng Serusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ni eh ketin kerenlahng Pedpeiti oh Pedani, limwahn dohl me adaneki Nahnahn Olip, e ketin poaronehla riemen sapwellime tohnpadahk ko,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 mahsanih, “Kumwa kohwei nan kahnimwen. Ni amwa pahn pedolong, kumwa pahn kilangada ahs pwul men me wie sensel, me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
30 dizendo-lhes:
31 A ma mehmen idek rehmwa, mehnda rehmwa ahso, kumwa sapengki me Mwohnsapwo me anahne.”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ira eri kohla oh diarada soahng koaros nin duwen Sises eh mahsanihong ira.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ni ara lapwalapwa ahs pwulo, aramas ekei me neirail ahso idek rehra, “Ser, mehnda kumwa lapwahda ahsen?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ira ahpw sapeng, nda, “Mwohnsapwo me ketin anahne.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ira eri kahredohng rehn Sises. Irail eri irepehkihdi powe arail likou kan oh sewese Sises en ketidahng powe.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ni eh ketiket kohla, re perekihwei ar likou kan nanialo.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ni eh karanih Serusalem, wasa me ahlo tangdilahng Nahnahn Olip, sapwellime tohnpadahk ko koaros tiakada koulen kaping pwoat ong Koht oh ngihl laud kapikapinga ih, pwehki manaman koaros me re iangehr udiahl, kokoulki,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Koht en ketin kupwuramwahwih nanmwarki me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o! Popohl ong nanleng oh kaping ong Koht!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Parisi kei me iang pokono ahpw patohwanohng Sises, “Sounpadahk, komw ketin angiangihada mahs sapwellimomwi tohnpadahk kan pwe re en nennenla.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail en ese pwe ma re pahn nennenla, takai pwukat pahn uhd pein lokaiahda.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ni Sises eh ketin karanih Serusalem, ni eh mahsanihada kahnimwo, e ahpw tentenihrki,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 oh mahsanih, “I ahpw men ke en dehdehki rahnwette, dahme uhdahn pahn kahrehiong uhk omw popohl! Ahpw met e rirsang mesomwen.
42 dizendo:
43 Pwe rahn ekei pahn kohdo, me omw imwintihti kan pahn keleiukpene, kapiluhkpene, koaitonuhkala sang ni pali koaros.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Re pahn karangkeiukediong nanpwel, iangahki noumw seri kan. Sohte ehu takai pahn luhwehdi pohn ehu, pwehki omw sohte dehdehki ahnsou me Koht ketidohn komouruhkala!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Sises eri ketilong nan Tehnpas Sarawio oh tapihada angiangihieisang sounnetinet kei,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 mahsanihong irail, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap.’ A kumwail ahpw wiahkilahr deun lipirap ekei!”
46 dizendo-lhes:
47 Ih eri kin ketin padapadahk rahn koaros nan Tehnpas Sarawio. Samworo lapalap ako, sounkawehwehn Kosonnedo ko, oh kaunen aramas ako men kemehla Sises.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Re ahpw sohte kak diarada duwen ar pahn kapwaiada irair wet, pwe aramas koaros kin men rongorongete Sises, sohte men katihasang ehu sapwellime padahk kan.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.